جای آن است که خون موج زند در دل لعل
زین تغابن که خزف می‌شکند بازارش

#حافظ
@Death_Color

بس که در خرقه‌ی آلوده زدم لاف صلاح
شرمسار از رخ ساقی و می رنگینم

#حافظ
@Death_Color

بر سر تربت من با می و مطرب بنشین
تا به بویت ز لحد رقص‌کنان برخیزم

#حافظ
@Death_Color

عسرت
عسرت. [عُ رَ] عسرة. دشواری. دشواری و سختی و زحمت و اشکال. دشخواری. و رجوع به عسرة شود.
- باعسرت؛ مشکل و دشوار.
- بی‌عسرت؛ آسان و سهل.
|| تنگدستی و درویشی. دست‌تنگی . فاقه. فقر. نیاز. نیازمندی. ضرورت. حاجت.


[لغت‌نامه‌ی دهخدا]

#کلمه
@Death_Color

#نوای_نی

برنامه‌ی هشتم

#مولانا
@Death_Color

کوی نومیدی مرو امیدهاست
سوی تاریکی مرو خورشیدهاست

#مولانا
@Death_Color

عاقبت منزل ما وادی خاموشان است
حالیا غلغله در گنبد افلاک انداز

#حافظ
@Death_Color

اگر تولستوی ماهی بود، بی‌شک تنها در پهنه‌ی اقیانوس‌ها می‌زیست و هرگز به کناره‌های دریا نمی‌آمد تا چه رسد به آب‌های شیرین رودها و آبراهه‌ها. آخر در آب‌های شیرین تنها ماهی‌ها کوچکی می‌زیند و شتابان به این سو و آن سو می‌روند. این ماهی‌ها هیچ‌گاه سخن او را در نخواهند‌یافت، اصلا چه فایده‌ای دارد که سخن او را دریابند. حتی سکوت او هم بر این ماهی‌ها تاثیری ندارد. با این حال سکوتش پر صلابت و سهمگین است، درست چون سکوت زاهدان گوشه‌نشین که چشم بر تمامی عالم بسته‌اند. بارها از موضوع‌های همیشگی سخن می‌گوید، ولی حس می‌کنم که هنوز ناگفته‌های بسیاری را در سینه نهان دارد. آخر رازهایی هم هست که نمی‌توان هیچ‌کس را محرم آن‌ها ساخت و حتی بیان آن‌ها لرزه بر اندام گوینده می‌اندازد.

#ماکسیم_گورکی
@Death_Color

فسرده
فسرده. [فُ/ فِ سُ دَ/ دِ] منجمد گردیده و بسته شده. اسم مفعول از فسردن:

اندر زمستان خربزه های فسرده و نیم خام می‌خوراند. (ذخیره‌ی خوارزمشاهی).

چو موم محرم گوش خزینه‌دار توام
نیم فسرده مرا ز آتش عذاب متاب
#خاقانی

ساقی منشین به من ده آن می
کز خون فسرده برکشد خوی
#نظامی

کسی کز عشق خالی شد فسرده ست
گرش صد جان بود بی‌عشق مرده ست
#نظامی

ترکیب ها:
- فسرده آتش. فسرده بیان. فسرده پستان. فسرده خاطر. فسرده دل. فسرده رحم. فسرده شدن. فسرده شهر. فسرده قدم. فسرده گشتن. رجوع به همین مدخل ها در ردیف خود شود.

|| دل سرد گردیده و سردشده یعنی که دست و دل کسی به کاری نرود. غمگین. متأثر:

خورشید چون فسرده حبیبی که با حبیب
گاهیش جنگ و صلح و گهی وصل و جد بود
#منوچهری

فسردگان را همدم چگونه برسازم
فسردگان ز کجا و دم صفا ز کجا
#خاقانی

مرا بی عشق دل خود مهربان بود
چو عشق آمد فسرده چون توان بود؟
#نظامی

به‌هم خورده. از رونق افتاده. آشفته:

ابراهیم پیدا آمد سواری دویست و سه صد و تجملی دریده و فسرده. (تاریخ بیهقی).ناچیز.
بی‌ارزش. مردم دون و ناکس.

|| مرده. کشته شده:

عجب نیست کز کام شیر فسرده
همی آب ریزد به ایوانت اندر
#خاقانی

|| به معنی شکاری هم به نظر آمده است.


[لغت‌نامه‌ی دهخدا]

#کلمه
@Death_Color

#محمود_درویش
#فلسطین
@Death_Color

دیدی که خون ناحق پروانه شمع را
چندان امان نداد که شب را سحر کند

#شفایی_اصفهانی
@Death_Color

تنها به شرطی می‌توان این زندگی را ادامه داد که مست باشی.

#اعتراف
#تولستوی
@Death_Color

شتک زده‌است به خورشید خون بسیاران
بر آسمان که شنیده‌است از زمین باران

#حسین_منزوی
#فلسطین
@Death_Color

کمترین تحریری از یک آرزو این است
آدمی را آب و نانی باید و آنگاه آوازی

آنچنان بر ما به نان و آب
اینجا تنگ‌سالی شد
که کسی در فکر آوازی نخواهدبود
وقتی آوازی نباشد
شوق پروازی نخواهدبود...

#شفیعی‌_کدکنی
#فلسطین
@Death_Color

رسید مژده که ایام غم نخواهد‌ماند
چنان نماند چنین نیز هم نخواهد‌ماند

من ار چه در نظر یار خاکسار شدم
رقیب نیز چنین محترم نخواهد‌ماند

چو پرده دار به شمشیر می‌زند همه را
کسی مقیم حریم حرم نخواهد‌ماند

چه جای شکر و شکایت ز نقش نیک و بد است؟
چو بر صحیفه‌ی هستی رقم نخواهد‌ماند

سرود مجلس جمشید گفته‌اند این بود
که جام باده بیاور که جم نخواهد‌ماند

غنیمتی شمر ای شمع وصل پروانه
که این معامله تا صبحدم نخواهد‌ماند

توانگرا دل درویش خود به دست آور
که مخزن زر و گنج درم نخواهد‌ماند

بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر
که جز نکویی اهل کرم نخواهد‌ماند

ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ
که نقش جور و نشان ستم نخواهد‌ماند


#حافظ
@Death_Color

آواز: #محمدرضا_شجریان
نی: #محمد_موسوی 
سه‌تار: #پرویز_مشکاتیان 

#غزل‌نوا
@Death_Color