- چرا گرفته دلت؟ مثل آن که تنهایی؟
- چقدر هم تنها!
- خیال می‌کنم دچار آن رگ پنهان رنگ‌ها هستی
- دچار یعنی...؟
- عاشق!
و فکر کن که چه تنهاست
اگر که ماهی کوچک
دچارِ آبیِ دریایِ بی‌کران باشد!
- چه فکر نازک غمناکی...


#سهراب_سپهری
@Death_Color

چیست نشانی آنک هست جهانی دگر
نو شدن حال‌ها رفتن این کهنه‌هاست

#مولانا
@Death_Color

بر لبِ بحرِ فنا منتظریم ای ساقی
فرصتی دان که ز لب تا به دهان این همه نیست

#حافظ
#جمعه
@Death_Color

#حافظ
#محمدرضا_شجریان
#نوا
#جمعه
@Death_Color

و عمل هر انسانی را برای همیشه ملازم او نموده‌ایم، و روز قیامت نوشته‌ای را که کتاب عمل اوست برای او بیرون می‌آوریم که آن را پیش رویش گشوده می‌بیند.

اسراء | ۱۳

⁨ اجرای محفل خصوصی از آهنگ نغمه‌ی عشق
با صدای استاد بنان
و پیانو نوازی منوچهر میکده
تاریخ اجرا ۱۹ فروردین ۱۳۴۵
در مایه‌ی بیات اصفهان⁩

Youtube ▶️
Instagram 📺
Telegram 🎼

چون حُسنِ عاقبت نه به رندی و زاهدیست
آن بِه که کارِ خود به عنایت رها کنند

#حافظ
@Death_Color

بر دلم گرد ستم‌هاست خدایا مپسند
که مکدر شود آیینه‌ی مهرآیینم

#حافظ
#دعا
#جمعه
@Death_Color

مَا رَأَیْتُ إِلَّا جَمِیلًا

#زینب
@Death_Color

و عشق
تنها عشق
تو را به گرمی یک سیب
می‌کند مأنوس

و عشق
تنها عشق
مرا به وسعت اندوه زندگی‌ها برد
مرا رساند
به امکان یک پرنده شدن...


#سهراب_سپهری
@Death_Color

دچار باید بود
و گرنه زمزمه‌ی حیرت میان دو حرف
حرام خواهد شد

و عشق
سفر به روشنی اهتراز خلوت اشیاست
و عشق
صدای فاصله‌هاست...


#سهراب_سپهری
@Death_Color

دردِ عشقی کشیده‌ام که مَپُرس
زهرِ هجری چشیده‌ام که مَپُرس

گشته‌ام در جهان و آخرِ کار
دلبری برگزیده‌ام که مپرس

آن چنان در هوایِ خاکِ دَرَش
می‌رود آبِ دیده‌ام که مپرس

من به گوشِ خود از دهانش دوش
سخنانی شنیده‌ام که مپرس

سویِ من لب چه می‌گَزی که مگوی
لبِ لعلی گَزیده‌ام که مپرس

بی تو در کلبهٔ گداییِ خویش
رنج‌هایی کشیده‌ام که مپرس

همچو حافظ غریب در رَهِ عشق
به مَقامی رسیده‌ام که مپرس


#حافظ
@Death_Color

آواز: #محمدرضا_شجریان
نی: #محمد_موسوی

#غزل‌نوا
@Death_Color

شب عاشقان بی‌دل چه شبی دراز باشد
تو بیا کز اولِ شب درِ صبح باز باشد

عجب است اگر توانم که سفر کنم ز دستت
به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد

ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت
که محب صادق آن است که پاکباز باشد

به کرشمهٔ عنایت نگهی به سوی ما کن
که دعای دردمندان ز سرِ نیاز باشد

سخنی که نیست طاقت که ز خویشتن بپوشم
به کدام دوست گویم که محل راز باشد

چه نماز باشد آن را که تو در خیال باشی
تو صنم نمی‌گذاری که مرا نماز باشد

نه چنین حساب کردم چو تو دوست می‌گرفتم
که ثنا و حمد گوییم و جفا و ناز باشد

دگرش چو بازبینی غم دل مگوی سعدی
که شب وصال کوتاه و سخن دراز باشد

قدمی که برگرفتی به وفا و عهد یاران
اگر از بلا بترسی قدم مَجاز باشد


#سعدی
@Death_Color

آواز: #حسام‌الدین_سراج
آهنگساز: #علی_رحیمیان

#غزل‌نوا
@Death_Color

زهرا
زهرا. [زَ] (از ع ، ص) زهراء. (فرهنگ فارسی معین). از «زهراء» تازی. بمعنی درخشان. روشن. درخشنده‌روی. و در اشعار فارسی این کلمه اغلب صفت زُهْره آمده است، بمعنی زهره‌ی درخشان و تابنده:
گهی چون آینه‌ی چینی نماید ماه دوهفته
گهی چون مهره‌ی سیمین نماید زهره‌ی زهرا
#فرخی_سیستانی


پر پروانه بسوزد با درخشنده چراغ
چون چخیدن با چراغ روشن زهرا کند
#منوچهری


شمع تاری شده را تا نبری اطرافش
برنیفروزد و چون زهره‌ی زهرا نشود
#منوچهری


چو هاروت ار توانستی به اینجا آیی از گردون
از اینجا هم توانی شد برون چون زهره‌ی زهرا
#ناصرخسرو


سازنده‌ی کار گنبد اخضر
خنیاگر بزم زهره‌ی زهرا
#مسعود_سعد


چو گردون گشت باغ و بوستان از ابر نیسانی
گل از گلبن همی تابد بسان زهره‌ی زهرا
#مسعود_سعد


شادی او طلبد زهره‌ی زهرا بر چرخ
که طرب راست مهیا و ندارد سر غم
#سوزنی


مطرب به سحرکاری، هاروت در سماع
خجلت به روی زهره‌ی زهرا برافکند
#خاقانی


خم کوس است که ماه نو ذیحجه نمود
گر ز مه لحن خوش زهره‌ی زهرا شنوند
#خاقانی


رجوع به زُهره (ناهید) و زهراء شود. || (اِ) اسم خاص زنان. نامی از نامهای زنان. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا). رجوع به زهراء شود.


[لغت‌نامه‌ی دهخدا]

#فاطمه
#زهرا
#کلمه
@Death_Color