به چه زنده ایم؟
آدم ها، جا و زمان‌ها دگرگون می‌شوند.
خبر آنکه چیزی شروع و چیزی تمام شد.
چه باید کرد؟
تن دهیم یا اصرار کنیم؟
چاره چیست؟
مگر آنکه اصرار

#اصرار
@Esrar3
@Death_Color

مفلسانیم و هوای می و مطرب داریم
آه اگر خرقه پشمین به گرو نستانند

#حافظ
#رمضان
@Death_Color

آمد شراب آتشین
ای دیو غم کنجی نشین

ای جان مرگ‌اندیش رو
ای ساقی باقی درآ


#مولانا
#رمضان
@Death_Color

هنوز در سفرم
خیال می‌کنم
در آب‌های جهان قایقی است
و من -مسافر قایق- هزارها سال است
سرود زنده‌ی دریانوردهای کهن را
به گوش روزنه‌های فصول می‌خوانم
و پیش می‌رانم ...


#سهراب_سپهری
@Death_Color

از مکافات عمل غافل مشو
گندم از گندم بروید جو ز جو

#صامت_بروجردی
@Death_Color

هرگز ز دل امید گل آوردنم نرفت
این شاخ خشک، زنده به بوی بهار توست

#سایه
#جمعه
@Death_Color

ایمن نیَم از هجوم موهای سپید
این پنبه مرا به سوختن خواهد داد

#بیدل
@Death_Color

کفاره‌ی شراب‌خوری‌های بی‌حساب
هشیار در میانه‌ی مستان نشستن است

#صائب‌_تبریزی
@Death_Color

خانه‌ی دل ما را از کرم عمارت کن
پیش از آن که این خانه رو نهد به ویرانی

#شیخ_بهایی
#دعا
@Death_Color

خام را جز آتش هجر و فراق
کی پزد کی وا رهاند از نفاق

#مولانا
@Death_Color

علی علیه‌السلام:

وَ عَلَيْكُمْ بِالصَّبْرِ فَإِنَّ اَلصَّبْرَ مِنَ اَلْإِيمَانِ كَالرَّأْسِ مِنَ اَلْجَسَدِ وَ لاَ خَيْرَ فِي جَسَدٍ لاَ رَأْسَ مَعَهُ وَ لاَ فِي إِيمَانٍ لاَ صَبْرَ مَعَهُ.

[و بر شما باد به شكيبايى، كه شكيبايى، ايمان را چون سر است بر بدن و ايمان بدون شكيبايى چونان بدن بى‌سر، ارزشى ندارد.]


#علی
#حدیث
@Death_Color

گوهرشناس بود بر این باورم که او
سَرمستِ عشق بود تجارت بهانه بود

#احمد_علوی
#خدیجه
@Death_Color

به خدا اگر بمیرم که دل از تو برنگیرم
برو ای طبیبم از سر که دوا نمی‌پذیرم

همه عمر با حریفان بنشستمی و خوبان
تو بخاستی و نقشت بنشست در ضمیرم

مده ای حکیم پندم که به کار در نبندم
که ز خویشتن گزیر است و ز دوست ناگزیرم

برو ای سپر ز پیشم که به جان رسید پیکان
بگذار تا ببینم که که می‌زند به تیرم

نه نشاط دوستانم نه فراغ بوستانم
بروید ای رفیقان به سفر که من اسیرم

تو در آب اگر ببینی حرکات خویشتن را
به زبان خود بگویی که به حسن بی‌نظیرم

تو به خواب خوش بیاسای و به عیش و کامرانی
که نه من غنوده‌ام دوش و نه مردم از نفیرم

نه توانگران ببخشند فقیر ناتوان را
نظری کن ای توانگر که به دیدنت فقیرم

اگرم چو عود سوزی تن من فدای جانت
که خوش است عیش مردم به روایح عبیرم

نه تو گفته‌ای که سعدی نبرد ز دست من جان
نه به خاک پای مردان چو تو می‌کشی نمیرم


#سعدی
@Death_Color

آواز: #محمدرضا_شجریان
نی: #محمد_موسوی 

#غزل‌نوا
@Death_Color

#محمدرضا_شجریان
#نوا
@Death_Color

به کرشمه‌ی عنایت نگهی به سوی ما کن
که دعای دردمندان ز سرِ نیاز باشد

#سعدی
#دعا
@Death_Color

شنیده‌ام سخنی خوش که پیرِ کنعان گفت
«فِراق یار، نه آن می‌کند که بتوان گفت»

حدیثِ هولِ قیامت که گفت واعظِ شهر
کنایتی‌ست که از روزگارِ هجران گفت

نشانِ یارِ سفرکرده از کِه پُرسم باز؟
که هر چه گفت بَریدِ صبا، پریشان گفت


#حافظ
#جمعه
@Death_Color

انکسار
انکسار. [اِکِ] شکسته شدن. (اِمص) شکستگی. شکست. (از لغات فرهنگستان). انفصام. (یادداشت مؤلف): از اوزکند بگذشت برف بسیار بود و راه بسته بازگشت تا بوقت انکسار هوا. (ترجمه‌ی تاریخ یمینی). فروتنی و تواضع و خضوع. (ناظم الاطباء):

جمله استادان پی اظهار کار
نیستی جویند و جای انکسار
#مولانا

عجز و بی‌جانی. ضعف و فتور. کم جرأتی. ناامیدی و مأیوسی و درماندگی.(اصطلاح فیزیک) شکستن موج در عبور از محیطی به محیطی دیگر که در آن سرعت انتشار موج با سرعت آن در محیط اول متفاوت است. (از دایرةالمعارف فارسی).
- انکسار نور؛ از دست دادن امتداد اصلی انواری که از محیط شفافی وارد محیط شفاف رقیق‌تر یا غلیظ‌تر شوند. شکست نور. (فرهنگ فارسی معین). و رجوع به دایرةالمعارف فارسی شود.


[لغت‌نامه‌ی دهخدا]

#کلمه
@Death_Color

الهِي انْ اخَذْتَنِي بِجُرْمِي اخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ
وَ انْ اخَذْتَنِي بِذُنُوبِي اخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ
وَ انْ‏ ادْخَلْتَنِي النَّارَ اعْلَمْتُ أَهْلَها إَنِّي أُحِبُّكَ

#دعا
@Death_Color