مطلبی گر بود از هستی همین آزار بود
ورنه در کنجِ عدم آسودگی بسیار بود

#بیدل
@Death_Color

بیا که لاله‌رخان لاله‌ها به دامن‌ها
چو گل شکفته به دامان کوهسارانند

#شهریار
#جمعه
@Death_Color

دردا و دریغا که در این بازی خونین
بازیچه‌ی ایام دل آدمیان است

#سایه
@Death_Color

بی تو هر لحظه مرا بیم‌ فروریختن است
مثل شهری که به روی گسل زلزله‌هاست

#فاضل_نظری
#جمعه
@Death_Color

#سعدی
#محمدرضا_شجریان
#نوا

@Death_Color

ارباب حاجتیم و زبان سوال نیست
در حضرت کریم تمنا چه حاجت است

#حافظ
@Death_Color

دیری
به شوق دیدن فردا
گریستم
فردا چو شد
به حسرت دیروز
زیستم

#شفیعی_کدکنی
@Death_Color

از ورق‌گردانی وضع جهان غافل مباش
صبح و شام این‌ گلستان انقلاب رنگ‌هاست

#بیدل
@Death_Color

سردی خزان ظلم هم میگذرد
نومید مشو، بهار خواهد آمد

#عاصی_خراسانی
#جمعه
@Death_Color

مده ای حکیم پندم که به کار در نبندم
که ز خویشتن گزیر است و ز دوست ناگزیرم

#سعدی
@Death_Color

همچو عکسِ آب، تشویش از بنای ما نرفت
مرتعش بوده‌ست‌ گویی پنجه‌ی معمار ما

#بیدل
@Death_Color

مداومت
مداومت. [مُ وَ/ وِ مَ] استدامت. پایداری. ثبات. ادامه. (فرهنگ فارسی معین). || مواظبت وایستن بر کاری. همیشه یا مدتی طولانی کاری را انجام دادن. دوام دادن. پایداری کردن. ثابت قدم بودن. (فرهنگ فارسی معین). پی‌کردن کاری . پیوسته بر کاری بودن. پایداری کردن . مثابرت. مبارکت. (یادداشت مؤلف).

- مداومت کردن؛ ادامه دادن. پایداری کردن. دوام دادن.

- مداومت نمودن؛ ادامه دادن. دوام آوردن. ایستادگی کردن : اگر این طایفه هم برین نسق روزگاری مداومت نمایند مقاومت با ایشان ممتنع است. (گلستان سعدی). مر آن پادشه زاده را که ملموح نظر او بوده خبر کردند که جوانی بر سر این میدان مداومت می‌نماید. (گلستان سعدی). در تمام معانی رجوع به مداومة شود.


[لغت‌نامه‌ی دهخدا]

#کلمه
@Death_Color

نقش مستوری و مستی نه به دست من و توست
آن‌چه سلطان ازل گفت بکن آن کردم

#حافظ
@Death_Color

کجاست هم‌نفسی تا به شرح عرضه دهم
که دل چه می‌کشد از روزگار هجرانش

#حافظ
#جمعه
@Death_Color

بَلِ الْإِنْسَانُ عَلَى نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ
وَلَوْ أَلْقَى مَعَاذِيرَهُ

بلكه انسان خودش از وضع خود آگاه است
هر چند در ظاهر براى خود عذرهايى بتراشد

[آیات ۱۴ و ۱۵ سوره‌ی قیامة]

#قرآن
@Death_Color

امام صادق علیه‌السلام:

إِيَّاكَ وَ اَلسَّفِلَةَ فَإِنَّمَا شِيعَةُ عَلِيٍّ مَنْ عَفَّ بَطْنُهُ وَ فَرْجُهُ وَ اِشْتَدَّ جِهَادُهُ وَ عَمِلَ لِخَالِقِهِ وَ رَجَا ثَوَابَهُ وَ خَافَ عِقَابَهُ فَإِذَا رَأَيْتَ أُولَئِكَ فَأُولَئِكَ شِيعَةُ جَعْفَرٍ

[از مردم پست دورى كن، همانا شيعه‌ی على كسى است كه عفت شكم و فرج داشته باشد و سخت بكوشد و جهاد كند، و براى خالقش عمل كند، و به ثواب او اميدوار باشد، و از عقابش بترسد، اگر اين گونه مردم را ديدى، آنها شيعه‌ی جعفرند.]

الکافي؛ جلد۲؛ صفحه۲۳۳

#حدیث
#صادق
@Death_Color

از جان طمع بریدن آسان بود ولیکن
از دوستان جانی مشکل توان بریدن

#حافظ
@Death_Color