گویند سنگ لعل شود در مقام صبر
آری شود، ولیک به خون جگر شود

#حافظ
@Death_Color

اقْرَأْ كِتابَكَ كَفىٰ بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسيبًا

کتاب خود را بخوان، امروز تو خود براى حساب كشيدن از خودت کافی و بسنده‌اى.

[آیه‌ی ۱۴ سوره‌ی اسراء]

#قرآن
@Death_Color

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی
دل بی‌ تو به‌ جان آمد وقت است که بازآیی

#حافظ
#جمعه
@Death_Color

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود
زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت

#حافظ
@Death_Color

@shafiei_kadkani

ـــــــــــــــــــــــ
بپرهیزید ازین سَحّاره

از دست عادت کار زیادی بر می‌آید! خدا می‌داند که عادت چه‌ها با آدمی می‌کند.

#داستایوفسکی
@Death_Color

مژده‌ی وصل تو کو کز سر جان برخیزم
طایر قدسم و از دام جهان برخیزم

به ولای تو که گر بنده‌ی خویشم خوانی
از سر خواجگی کون و مکان برخیزم

یا رب از ابر هدایت برسان بارانی
پیشتر زان که چو گردی ز میان برخیزم


#حافظ
#جمعه
@Death_Color

چو با حبیب نشینی و باده پیمایی
به یاد دار محبان بادپیما را

#حافظ
@Death_Color

ما پیش از آن که نوشیده باشیم، نوشیده‌ایم و پیش از آن که به اشتها آمده باشیم و با سوال‌ها گلاویز شده باشیم، خود را تلنبار کرده‌ایم و پیش از آن که به معنا دست یافته باشیم، به کلمه ها رسیده‌ایم... و این است که باد کرده‌ایم و با آن که زیاد داریم، مریض و بی رمق هستیم و به امتلای ذهنی و پرخوری فکری دچار شده‌ایم.
اسفناک این که، این بیماری و پرخوری، همه گیر شده و اسفناک تر این که، این بیماری در ابتدا به عنوان یک افتخار و نشانۀ سلامتی و روشنفکری هم قلمداد می گردد، اما رفته رفته سنگینی و خستگی و ضعف ذهنی را به دنبال می‌آورد و روشنفکر تلنبار شده را به بن‌بست می‌رساند.

📖رشد
#عین_صاد

درون توست اگر‌ خلوتی و انجمنی‌ست
برون ز خویش کجا می‌روی؟ جهان خالی‌ست!

#بیدل
@Death_Color

الهی گردن گردون شود خرد
که فرزند جهان را جملگی برد

یکی نایه فلانی زنده وابی
همه گویند فلان‌ ابن فلان مرد


#باباطاهر
#محمدرضا_شجریان
#نوا

@Death_Color

الحمد لله

ای زلیخا دست از دامان یوسف بازکش
تا صبا پیراهنش را سوی کنعان آورد

#محمدرضا_آقاسی
#جمعه
@Death_Color

الا ای پیر فرزانه، مکن منعم ز میخانه
که من در ترک پیمانه، دلی پیمان‌شکن دارم

#حافظ
@Death_Color

بی عشق مباد سرنوشتم

#محمدرضا_شجریان
#نوا
@Death_Color

أَمَّا حُزْنِي فَسَرْمَدٌ وَ أَمَّا لَيْلِي فَمُسَهَّدٌ
اما غصه‌ی من ابدى است، و شبم قرين بيدارى ...

#فاطمه
@Death_Color

بی تو ای سرو روان
با گل و گلشن چه کنم؟

#محمدرضا_شجریان
#نوا
@Death_Color

۶۰۷.

آدمیزاد کارش جنگیدن است:
از لحظه‌ی تولد که برای آمدن می‌جنگد،
تا دوران کودکی که برای آموختن می‌جنگد،
تا نوجوانی که برای شناختن می‌جنگد،
تا جوانی که برای فتح می‌جنگد،
تا میان‌سالی که برای ثبات می‌جنگد،
و تا پیری که برای ماندن می‌جنگد.

در جنگ‌های متداول، ما معمولاً خودمان حریف را انتخاب می‌کنیم. حتی زمین و زمان جنگیدن را. اما وقتی انتخاب حریف و زمین و زمان جنگ با ما نباشد چه؟

بشنویم پاسخ زیبای #حسین_منزوی، شاعر معاصر زنجانی را:

نه‌ برانمش، نه‌ دربر کِشَمَش، #غم‌ است دیگر!
چه‌ بگویم از حریفی‌ که‌ من‌اش نمی‌گزینم؟

غم نیز از آن حریفانی‌ست که انتخاب نمی‌کنیم؛ بلکه خود به سراغ ما می‌آید. منزوی عزیز نیز مثل #سعدی، ما را به مدارا با این حریف ناخواسته دعوت می‌کند:

هم چاره تحمل است و تسلیم
ورنه به کدام جهد و مردی
بنشینم و صبر پیش گیرم
دنبالهٔ کار خویش گیرم

#مصطفی_ناصحی

@tmlat { تأملات }
🌱

اگر زرین کلاهی عاقبت هیچ
به تخت ار پادشاهی عاقبت هیچ
گرت ملک سلیمان در نگین است
در آخر خاک راهی عاقبت هیچ


#باباطاهر
#محمدرضا_شجریان
#محمد_موسوی
@Death_Color

هر که او بیدارتر پر دردتر
هر که او آگاه‌تر رخ زردتر

#مولانا
@Death_Color