کارا فقط در نقش دوست صمیمی‌اش نبود؛ او خواهرش بود. مثل خانه. / ص۲۵

پیپ گفت: «ذهن من پرش‌های کوچک انجام نمی‌ده، راوی. پرش‌های ذهن من اندازهٔ اورست‌ان.» / ص۷۷

جداً جای خوشبختی داشت که نگاه واقعاً نمی‌توانست آدم‌ها را بکشد. / ص۵۹

اینکه احساس گناه می‌کنم خوب است؛ نشان می‌دهد اصول اخلاقی‌ام را کاملاً از دست نداده‌ام. شاید هنوز دختری خوب باشم. / ص۸۹

راوی آه کشید. «فکر می‌کنم اون‌ها از امید اشتباه می‌ترسن. اگه بخوام راستش رو بگم، من هم همین‌طورم.» / ص۸۷

«می‌دونستی وقت‌هایی که روبه‌راه نیستی، از شوخی به‌عنوان مکانیسم دفاعی استفاده می‌کنی؟» / ص۱۸۷

مطمئن نیستم دیگر آن دختر خوبی باشم که زمانی فکر می‌کردم هستم. او را در طی این مسیر گم کرده‌ام. / ص۲۵۶

راوی گفت: «حالشون خوب می‌شه؟» هنری با ملایمت گفت: «خوب می‌شه. یه فنجون چایی کار خودش رو می‌کنه.» / ص۲۲۰

«وقتی کسی که عاشقشیم می‌میره، همه همین کار رو می‌کنیم؛ خودمون رو مقصر می‌دونیم. من هم این کار رو کردم، پیپ. و زمان زیادی طول کشید تا متوجه بشم تقصیر من نبود. بعضی اوقات، اتفاقات بد خودبه‌خود پیش می‌آن.» / ص۲۹۵

فکر نمی‌کنم نظیر تو توی این دنیا باشه. منظورم اینه، تو به شوخی‌هام می‌خندی، پس، حتماً یه چیزی‌ات هست. / ص۲۹۷

نمی‌دانست چه بگوید، چه حسی داشته باشد. او لبهٔ پرتگاهی بلند، در جایی بین خندیدن، گریه کردن و جیغ کشیدن ایستاده بود. / ص۳۳۲

توضیحات اضافه: این کتاب جلدِ اول از یک سه‌گانه‌ست. کاملاً می‌تونه یک گوشه از قصه برای هر سه جلد میخکوب‌تون بذاره. من هر سه جلد رو دوست داشتم ولی فقط تکه‌های یک جلد رو اینجا می‌ذارم. همین‌طور که شاید بدونید یک سریال هم داره به اسم A Good Girl's Guide to Murder که اکثراً دوستش داشتن اما من هنوز ندیدم‌ش و نمی‌دونم چطور از آب در اومده؟ کنارش برای خودتون یک ستاره بذارید. 💐

بریم برای ملاقات با ایزا. دختری که با تمام عجیب بودن‌ش، برام دوست داشتنی بود؛

اما کم‌کم داشتم یاد می‌گرفتم که زندگی‌ت، داستانی درمورد توئه، نه داستانی که خودت تعریف می‌کنی. / ص۳

بعضی‌وقت‌ها از خودم می‌پرسیدم که چرا از من خوشش می‌آد یا چرا تحملم می‌کنه. اصلاً چرا آدم‌ها تحملم می‌کنن؟ از نظر خودم آدم اعصاب خوردکنی‌ام. / ص۸

همه بلدن به چشم آدم نگاه کنن، اما کم پیش می‌آد کسی پیدا شه که دنیا رو دقیقاً همون‌جوری ببینه که تو می‌بینی. / ص۱۰