اولاً در زمینه‌ی حقوق و عدالت نمی‌تونم معرفی کنم چون خیلی خودم دنبالش نیست. من از مباحث اخلاق خوشم نمیاد.

دوم، از نظر سبک زندگی هوسرل، کیرکگارد و اسپینوزا چون طبق فلسفه‌ی خودشون زندگی کردن و شعار نمی‌دادن. ولی لزوماً فلسفه‌هاشون اولویتم نیست.

سوم، به زباله‌دان تاریخ اعتقادی ندارم چون حتی مثلاً مارکس که خوشم نمیاد هم باز دلیل ظهورش رو درک می‌کنم. شاید بدم نیاد ژیژک رو دیگه نبینم ولی بازم با زباله‌دان پیش نمی‌رم.

در آخر، اگه کمیت رو در نظر بگیریم فیلسوف‌های خداباور بیشتری در تاریخ داشتیم که البته یکی از دلایلش اینه که تا همین صد سال پیش اگه می‌گفتن خدا رو قبول نداریم به سیخ می‌کشیدنشون. اگه معاصرها رو در نظر بگیرم که تعداد آتئیست‌ها و خداباورها تقریباً برابر می‌شه، از آتئیست‌ها بیشتر خوشم میاد. چرا؟ چون حرف‌هاشون بیشتر با عقل سلیم می‌خونه.

‎
درود
من دیروز انقلاب بودم و به طور رندوم دو جلد فلسفه هگل اونم چاپ قبل انقلاب خریدم😂
توصیه‌‌ای دارید😂😭؟

چند وقت داشتم با دوست‌هام حرف می‌زدیم، بحث قرار گذاشتن و عشق و عاشقی شد. بهشون گفتم هر کاری می‌کنید، پسرها رو جدی نگیرید. نه اینکه باهاشون بدرفتاری کنید بلکه خیلی قرار گذاشتن رو جدی نگیرید، تا وقتی که یکی براتون واقعی مهم بشه. اینجوری سر هر نفری خودتون رو پاره نمی‌کنید چون اکثر پسرهای استریت هم همینجوری ما رو خیلی جدی نمی‌گیرن.

در مواجهه با هگل هم می‌گم خیلی جدیش نگیر. خیلی محکم بهش چنگ نزن. تفکراتش جالبن و بدون شک یکی از بزرگترین فیلسوفان تاریخ بوده ولی نتایجی که این تفکرات داشته، به درد امروزِ ایرانی‌جماعت نمی‌خوره. اما خوندنش می‌تونه جالب باشه.

‎
https://t.me/TheDeadPhilosopher/5971
ببخشید آبجی پول مول از کجا میاری

شوگر مامی دارم.

‎
کتاب ماجراجویی/آخرالزمانی جز دو جلد مترو 2033-2034 چی پیشنهاد میدی

پیشنهادم سه‌گانه گذرگاه اثر جاستین کرونین و جنگ جهانی ز هستش.

‎
وای چه ناراحت‌کننده که دیر رسیدم و از بحث مربوط به کتاب جدید مورد علاقه‌ام جا موندممم 😭
البته که من ترجمه‌اش رو خوندم و ترجمه چندان جالبی هم نبود تحت عنوان گذشته رازآمیز
ولی عاشقش شدمممم
بعد کسی نبود که راجع بهش باهاش صحبت کنم
یه لحظه اسمش رو اینجا دیدم نفسم گرفت 😭❤️

بیا باهم بریم کانال بهار بهش تیکه بندازیم. یعنی چی بعضیا خوششون نمیاد از این کتاب؟!

مرسی که اومدید ناشناس. همیشه باهاتون خوش می‌گذره.
مثل همیشه تا فردا پیام‌ها به آرشیو منتقل می‌شن.

For @licotic_me
گاستون باشلار (Gaston Bachlard) چون فیلسوفی با وجه شاعرانه و لطیفه که به جزئیات کوچیک و معمولی توجه داره و خاطره و تخیل و کشف خود در فلسفه‌ش اهمیت داره.
‌

For @CarpeTheDiem
سوزان سانتاگ (Susan Sontag) چون حساسیت روی روایت و داستان در کارهاش دیده می‌شه. سانتاگ بین فلسفه، نقد ادبی، فرهنگ عامه و هنر حرکت می‌کنه.
‌

For @shitdony
آرتور شوپنهاور (Arthur Schopenhauer) چون هنر رو راهی برای فاصله گرفتن از موقعیت‌های روزمره می‌دونه و جایگاه ویژه‌ای به موسیقی می‌داد و باهاش رهایی موقتی رو تجربه می‌کرد.
‌

For @NothingButAMonster
فردریش نیچه (Friedrich Nietzsche) چون یکی که یادم نیست نیچه رو فیلسوف خطر، بدن، رنج و خودآفرینی توصیف کرد. ارجاع می‌دم به همون جمله‌ی معروفش که می‌گه «آنچه مرا نکشد، نیرومندترم می‌کند».
‌

For @JustBookthief
جودیث باتلر (Judith Butler) چون نگاه می‌کنه چه زندگی‌هایی در نظم سیاسی نادیده گرفته می‌شن و آنچه قابل سوگواری هست رو بررسی می‌کنه. علاقه‌ش به فلسفه‌ست، در کنار ادبیات، سیاست و فرهنگ عامه‌.
‌

For @sarelline
هلن سیسکو (Hélène Cixous) چون به رهایی و آزادی و میل و زنانگی می‌پردازه و خودش رو در قالب‌های سنتی و مردمحور محدود نمی‌کنه و لحن شاعرانه‌ای داره.
‌

For @OfCherryfulThings
خوزه استبان مونیوث (José Esteban Muñoz) چون در باب امکان ساختن آینده‌ی کوییر، امید، زندگی روزمره و مقاومت دربرابر نظم موجود نوشته. امید برای مونیوث قطعی و حاضر نیست بلکه به چشم پروژه بهش نگاه می‌کنه.
‌

For @Lunanovaw
رولان بارت (Roland Barthes) چون اثری داره که عشق رو با تک‌نوشته‌ها، خیال‌پردازی‌ها، نشانه‌ها و از دریچه‌ی موقعیت‌های ذهنی عاشق می‌بینه؛ کسی که مدام‌ از شخصیت‌ها خیالی و عشق می‌نویسه.
‌

For @somedayyouwillhelpme
سورن کیرکگور (Søren Kierkegaard) چون در فلسفه‌ش ترکیب درگیری درونی، نوستالژی، امید و تلاش مداوم برای نجات خود دیده می‌شه. در افکار کیرکگور فرد مدام با ترس‌آگاهی مواجهه.
‌

For @makingmyfavlife
آلن دو باتن (Alain de Bottom) چون فلسفه رو وارد زندگی روزمره، انتخاب‌های شخصی، کار و سبک زندگی می‌کنه و می‌خواد به نوع زندگی آگاهانه‌تری برسه.
‌

For @maysunlightonus
آلبر کامو (Alber Camus) چون تناقض عشق به زندگی و تسلیم مرگ بودن رو در آثارش می‌شه دید. فیلسوفی که هرگز خودش رو از ادبیات جدا نکرد.
‌