«یادبود ۱۴ مهرماه ۱۲۸۵، سالروز تشکیل اولین مجلس شورای ملّی در ایران»

در مردادماه سال 1285 خورشیدی انقلاب مشروطه با امضای «فرمان مشروطیت» توسط مظفرالدین‌شاه قاجار به ثمر رسید. این در حالی بود که هنوز بسیاری از کشورهای منطقه موفق نشده بودند روند دموکراتیک کردنِ حکومت را در ممالک خود به سرانجام برسانند. پاکستان 50 سال بعد، ژاپن 41 سال بعد، هندوستان 13 سال بعد و روسیه‌ی تزاری چندماه بعد از تشکیل مجلس شورای ملّی در ایران صاحب مجلس گردیدند. بدین‌ترتیب در 14 مهرماه 1285 خورشیدی (7 اکتبر 1906 میلادی) مجلس شورای ملّی ایران تشکیل گردید.

در این مجلس در مجموع 156 نماینده از تمام ایران شرکت کردند که 60 نماینده از تهران و 96 نماینده از ایالات دیگر بودند. تشکیل «مجلس شورا» مهم‌ترین دستآورد تلاش ایرانیان در ایجاد روند دموکراتیک و مردم‌سالارانه در حکومت می‌باشد. اوّلین و مهم‌ترین وظیفه‌ی مجلس، تدوین «نخستین قانون اساسی ایران» بود. ولی ‌شاه بیمار بود و ولیعهد او (محمدعلی میرزا) به سختی با مشروطیت مخالفت می‌کرد. نهایتاً نمایندگان موفق شدند در نهم دیماه سال 1285 خورشیدی «قانون اساسی» را به امضا و تأیید مظفرالدین‌شاه قاجار برسانند. شاه فقط پنج روز پس از امضای «قانون اساسی» درگذشت و محمدعلی میرزا به شاهی رسید. محمدعلی‌شاه بسیار تلاش نمود تا تصدیق پزشکان را اخذ نماید بلکه اثبات کند مظفرالدین‌شاه بعلت مریضی از محتوای فرمانی که امضا کرده بی‌اطلاع بوده است. امّا موفقیتی بدست نیاورد و سنگِ بنایِ «قانون» در ایران‌زمین نهاده شد. حالا نمایندگان مجلس باید تمام سعی خود را صرف تدوین «متمم قانون اساسی» و اخذ تأییدیه‌ی شاه جدید و غضبناک می‌نمودند. محمدعلی شاه قاجار ابتدا از تأیید متمم قانون اساسی سر باز می‌زد، ولی نهایتاً تسلیم گردید و در 14 مهرماه سال 1286 خورشیدی (دقیقاً یکسال پس از تشکیل مجلس ) آن را امضا نمود. او ذیل صفحه‌ی پایانی چنین نوشت: «بسمه تبارک و تعالی؛ متمم نظامنامه اساسی ملاحظه شد، تماماً صحیح است و شخص همایون ما انشاءاللّه حافظ و ناظر کلیه آن خواهیم بود. اعقاب و اولاد ما هم انشاءاللّه مقوی این اصول و اساس مقدس خواهند بود. ۲۹ شعبان قوی‌ئیل ۱۳۲۵ در قصر سلطنتی طهران.»
امّا امور به سختی پیش می‌رفت زیرا که مخالفت شاه با مجلس همچنان پابرجا بود. وضع تا بدان‌جا پیش رفت که در 25 تیرماه سال 1287 خورشیدی نیروهای قزاق به سرکردگیِ کلنل لیاخُف روسی با گلوله‌ی توپ به سمت ساختمان مجلس آتش گشودند. عدّه‌ای کشته و زخمی شدند و اینگونه بود که دوره‌ی اوّل مجلس شورای ملّی به پایان رسید. ولی یکسال بعد، محمدعلی شاه در 25 تیرماه 1288 خورشیدی ناچار به کناره‌گیری گردید و دوره‌ی دوّم مجلس شورای ملّی در آبان‌ماه سال 1288 خورشیدی تشکیل گردید...
#مجلس #مجلس_شورای_ملی #14_مهر_1285 #مظفرالدین_شاه #محمدعلی_شاه #قاجار #به_توپ_بستن_مجلس #ادیب_التجار_نقشینه #نقشینه #میرزا_علی_ادیب_‌التجار_نقشینه #نماینده_اصفهان #دوره_اول_مجلس_شورا #لیاخف #لیاخوف #قانون_اساسی #متمم_قانون_اساسی #دموکراسی #مردم_سالاری #اصفهان #بازرگان #تاجر

“’O Sole Mio”
Che bella cosa na jurnata ’e sole,
n’aria serena doppo na tempesta!
Pe’ ll’aria fresca pare già na festa…
Che bella cosa na jurnata ’e sole!
Ma n’atu sole
cchiù bello, oje ne’
O sole mio
sta ’nfronte a te!
O sole, o sole mio
sta ’nfronte a te!
Quanno fa notte e ’o sole se ne scenne,
me vene quase ’na malincunia;
sotto ’a fenesta toia restarria
quanno fa notte e ’o sole se ne scenne.
Ma n’atu sole
cchiù bello, oje ne’
O sole mio

«خورشیدِ من»
چه چیز زیباتر از یک روز آفتابی است؟
هوای صاف پس از توفان…
هوای تازه حسِ جشن را می‌دهد!
چه روز زیبایی، روزی پر از آفتاب!
و اما ای عزیز من
زیباتر از این خورشید
چهره‌ی توست!
خورشید من!
این خورشید در برابر تو رنگ می‌بازد!
این خورشید در برابر تو رنگ می‌بازد!
هنگامیکه شب می‌شود و خورشید فرو می‌رود،
اندوهی شیرین در دلم می‌نشیند.
زیر پنجره‌ی تو می‌مانم
زیرا شب شده و خورشید فرو رفته.
اما ای عزیز من
زیباتر از این خورشید
چهره‌ی توست!
خورشید من!
این خورشید در برابر تو رنگ می‌بازد!
این خورشید در برابر تو رنگ می‌بازد!