«آیا خدا مرده است؟»
این عنوانی جنجالی بود که در هشتم آوریل سال ۱۹۶۶ روی جلد مجله‌ی «تایم» نقش بست. در مقاله‌ای که تحت همین عنوان در آن شماره به چاپ رسید، نویسنده با نگاهی موشکافانه به مشکلات پیش رویِ واعظان امروزی، در مرتبط کردنِ خدای کهن با جامعه‌ای که به طور فزاینده‌ای سکولار و مدرن می‌شد، ‌پرداخته بود. نگارنده اظهار می‌داشت که به نظر می‌رسد «علم مدرن» نیاز جامعه به «دین» را برای توضیح «جهان هستی» از بین برده و «خدا» روز به روز فضای کمتری را در زندگی مردم جامعه اشغال می‌نماید. او ابراز می‌داشت بررسی‌های بعمل آمده توسط محققان مختلف مؤید این نکته است که «الهیات» در جهان معاصر کاربرد و رویکردی شخصی‌تر و فردی‌تر می‌یابد.
#time_magazine
#is_God_dead
#1966
#Friedrich_Nietzsche
#Nietzsche
#Die_fröhliche_Wissenschaft
#خدا_مرده_است
#فردریک_نیچه
#نیچه
#مجله_تایم
#تایم
#agnosticism
#ندانم_گرایی
#لا_ادری_گری

چاپ این مقاله انتقادات شدیدی را هم از جانب عامه‌ی مردم و هم از سوی روحانیون به همراه داشت. بخش عمده‌ای از انتقادات به طراحیِ تحریک‌آمیز گرافیکیِ جلد مجله معطوف شد، نه به محتوای مقاله. همانطور که شاهد هستید جلد مجله‌ی تایم بصورت تماماً سیاه و با کلمات برجسته‌ی قرمزرنگ و جمله‌ای گزنده که «آیا خدا مرده است؟» مزین شده است. این نخستین مرتبه‌ای بود که در تاریخ 43 ساله‌ی مجله، از متنِ بدون تصویر استفاده می‌شد. عنوان جنجالی‌ای که بعنوان تیتر مقاله بکار رفت اشاره به جمله‌ی مشهور فریدریش نیچه داشت که وی برای اولین بار در سال 1882 در کتاب خود «حکمت شادان» (Die fröhliche Wissenschaft) مطرح کرد: «خدا مرده است» (به آلمانی: Gott ist tot). این جمله نه به معنای مرگ فیزیکیِ یک موجود الهی، بلکه به معنای از دست دادن اعتبار و سلطه مفاهیم سنتی الهی در فرهنگ غرب بود. وحشت نیچه از این بود که «مرگ خدا» به از بین رفتن بنیان‌های اخلاقی و ارزشی منجر گردیده و انسان بی‌پناه را در مواجهه با پوچ‌گرایی (Nihilism) رها نماید.
#time_magazine
#is_God_dead
#1966
#Nietzsche
#Die_fröhliche_Wissenschaft
#خدا_مرده_است
#فردریک_نیچه
#نیچه

در مقاله‌ی چاپ‌شده در مجله‌ی تایم، نویسنده اشاره می‌کرد که اگرچه این جنبش ریشه در فلسفه‌ی فردریش نیچه دارد، اما طیف وسیع‌تری از متفکران دیگر را نیز در بر می‌گیرد. به عنوان مثال، فیلسوفان و متکلمانی مانند سورن کی‌یرکگور (Søren Kierkegaard) و دیتریش بونهوفر (Dietrich Bonhoeffer) نگرانی‌هایی را در مورد نقش خدا در جهانی که به طور فزاینده‌ای سکولار می‌شود، ابراز کرده بودند. هر چند آمار و ارقام اکتسابی از جامعه در آن روزگار، مرگ خدا یا دین را نشان نمی‌داد و بالغ بر 97 درصد از مردم در ایالات متحده «خداباور» بودند، اما این دینداری عمدتاً «ظاهری و اسمی» بود و تنها 27 درصد از آمریکایی‌ها خود را عمیقاً مذهبی می‌نامیدند.
#time_magazine
#is_God_dead
#1966
#Friedrich_Nietzsche
#Nietzsche
#Die_fröhliche_Wissenschaft
#خدا_مرده_است
#فردریک_نیچه
#نیچه
#مجله_تایم
#تایم
#agnosticism
#ندانم_گرایی
#لا_ادری_گری

در این مقاله نگارنده سپس به توضیح تاریخ توحید می‌پرداخت و اینکه در قرون وسطی، کلیسای کاتولیک بصورت فراگیری اروپا را زیر نگین خود آورده بود ولی بعد اضافه می‌کرد که این اوج، آغاز زوال مسیحیت نیز بوده است. زیرا با سکولار شدنِ فزاینده جامعه، حوزه‌ی مذهب در جامعه به حاشیه رانده شد. اکتشافات علمی، (از انقلاب کوپرنیکی گرفته تا نظریه تکامل داروین) نیاز جامعه به توضیحات مذهبیون برای کشف معنا و مفهوم زندگی در دنیا را تا حد زیادی از بین برده بود. به اعتقاد نگارنده، شاید نیوتن و دکارت شخصاً مردانی معتقد به خدا و مذهب بوده‌اند، اما اکتشافات آن‌ها بخش زیادی از رازهای طبیعت را که پیش‌تر جزو اسرار الهی محسوب می‌شد، توضیح داده بود.
#time_magazine
#is_God_dead
#1966
#Friedrich_Nietzsche
#Nietzsche
#Die_fröhliche_Wissenschaft
#خدا_مرده_است
#فردریک_نیچه
#نیچه
#مجله_تایم
#تایم
#agnosticism
#ندانم_گرایی
#لا_ادری_گری

نویسنده‌ی مقاله پس از تشریح پیشینه‌ی فلسفی و تاریخی می‌افزود که نمی‌توان انکار نمود هنوز کنجکاوی زیادی در میان عامه‌ی مردم در مورد چیستیِ خدا و رابطه او با جهان وجود دارد و پیشنهاد می‌کرد واعظان امروزی برای حفظ جایگاه خود یکی از این چهار گزینه را بکار گیرند:
1-برای مدتی صحبت در مورد خدا را متوقف کنند،
2-به آنچه کتاب مقدس می‌گوید پایبند باشند،
3-تصویر و مفهوم جدیدی از خدا را با استفاده از مقولات فکری معاصر تدوین نمایند، یا
4-صرفاً به حوزه‌هایی از تجربه انسانی اشاره کنند که نشان‌دهنده حضور چیزی «فراتر از انسان» در زندگی است.
#time_magazine
#is_God_dead
#1966
#Friedrich_Nietzsche
#Nietzsche
#Die_fröhliche_Wissenschaft
#خدا_مرده_است
#فردریک_نیچه
#نیچه
#مجله_تایم
#تایم
#agnosticism
#ندانم_گرایی
#لا_ادری_گری

نویسنده سپس اعلام می‌داشت که بحران فعلی می‌تواند برای کلیسا حتی مفید نیز باشد و ممکن است روحانیون و واعظان را وادار به کنار گذاشتنِ باورهای پوسیده و نخ‌نمایِ قبلی نماید، او در پایان نوشت:
« ممکن است لازم باشد که کلیسا در مورد برخی از آموزه‌هایی که قبلاً با اعتقادی راسخ و بدون‌شک و تردید در مورد آن‌ها اعلام موضع می‌نموده، از این پس بصورتی محترمانه موضع «لاادری‌گری/ندانم‌گرایی» (agnosticism) را در پیش گیرد.»
#time_magazine
#is_God_dead
#1966
#Friedrich_Nietzsche
#Nietzsche
#Die_fröhliche_Wissenschaft
#خدا_مرده_است
#فردریک_نیچه
#نیچه
#مجله_تایم
#تایم
#agnosticism
#ندانم_گرایی
#لا_ادری_گری

شما را به تماشای مستند شش قسمتی: «نصرت کریمی، هنرمند بودن در ایران» در یوتیوب دعوت می‌کنم که طی بیست سال توسط بابک کریمی و مهرداد اسکویی ساخته شده است.
#نصرت_کریمی

برای خواندن داستان زندگی سازنده و تولید یکی از پرطرفدارترین آلبوم‌های موزیک بی‌کلام دهه‌ی هفتاد میلادی (در سبک دیسکو) که به کاست‌فروشی‌های ایران، قبل از وقوع انقلاب اسلامی نیز پا باز کرده بود، به لینک زیر بروید:👇🏻👇🏻👇🏻
https://indianajones2.blogfa.com/post/92


#meco
#Star_Wars_and_Other_Galactic_Funk
#star_wars
#1977
#jazz_fusion
#disco
#trombone
#مکو
#دومنیکو_موناردو
#جنگ_ستارگان
#موزیک
#انقلاب_1357
#نوار_کاست
#دیسکو

آلبوم «جنگ ستارگان و دیگر فانک‌های کهکشانی» ساخته‌ی دومنیکو موناردو (مشهور به مِکو») محصول سال ۱۹۷۷ میلادی در سبک دیسکو و ‌جاز‌فیوژن❤️
#meco
#Star_Wars_and_Other_Galactic_Funk
#star_wars
#1977
#jazz_fusion
#disco
#trombone
#مکو
#دومنیکو_موناردو
#جنگ_ستارگان
#موزیک
#انقلاب_1357
#نوار_کاست
#دیسکو

به مناسبت شصتمین سال نمایشِ فیلم «آوای موسیقی» که در ایران در سال 1345 دوبله شد و تحت عنوان «اشک‌ها و لبخندها» اکران گردید یکی از سکانس‌های خاطره‌انگیز این فیلم را به اشتراک می‌گذاریم.❤️❤️❤️
#sound_of_music
#robert_wise
#julie_andrews
#christopher_plummer
#1965
#آوای_موسیقی
#اشکها_و_لبخندها
#ژاله_کاظمی
#علی_کسمایی
#ابوالحسن_تهامی_‌نژاد

شب‌های شادی می‌آید به یادم
در دل زندگی دارم زان شب
هنگام تنهایی سازد شادم
بینم در تنهایی نقشی از رؤیا
در خاطر می‌جویم دلخواه خود را
دستکش خوش‌رنگ و کفش زرین
آنچه اندامم را سازد زیبا
یک ظرف پُر میوه، یک باغ پُر گُل
پرواز پروانه، آوازِ بلبل
روی موج دریا، در زیر ماه
دیدارِ آهویِ گم‌کرده راه
به یاد آرم
آنچه خواهد
از جهان به یاد
یاد آن‌ها کُنَد شادان مرا
دل شود رها
از غم

*دوبلورهای صحنه‌های غیرآوازی👇🏻👇🏻👇🏻
ماریا: ژاله کاظمی
کاپیتان فون تراپ: ابوالحسن تهامی‌نژاد
لیزل فون تراپ: زهره شکوفنده
یکی از پسرها: خسرو شکوفنده
یکی دیگر از پسرها: شهرام شکوفنده
دو تا از دخترها: منیژه نویده
یکی دیگر از دخترها: شهین صحت نژاد
گرتل: ناهید امیریان
*خوانندگان صحنه‌های آوازی👇🏻👇🏻👇🏻
سودابه صفاییه: خوانندگی بجای «ماریا»
نازیلا زندکریمی: خوانندگی بجای «لیزل»
سیمین قدیری: خوانندگی بجای یکی از دخترها
آزیتا آزرمی: خوانندگی بجای یکی از دخترها
نسرین آزرمی: خوانندگی بجای یکی از دخترها
شمسی شادمند: خوانندگی بجای یکی از دخترها
ناهید امیریان: خوانندگی بجای «گرتل»
خسرو شکوفنده: خوانندگی بجای یکی از پسرها
شهرام شکوفنده: خوانندگی بجای یکی از پسرها

Raindrops on roses and whiskers on kittens
Bright copper kettles and warm woolen mittens
Brown paper packages tied up with strings
These are a few of my favorite things
Cream-colored ponies and crisp apple strudels
Doorbells and sleigh bells and schnitzel with noodles
Wild geese that fly with the moon on their wings
These are a few of my favorite things
Girls in white dresses with blue satin sashes
Snowflakes that stay on my nose and eyelashes
Silver-white winters that melt into springs
These are a few of my favorite things
When the dog bites
When the bee stings
When I'm feeling sad
I simply remember my favorite things
And then I don't feel so bad
Raindrops on roses and whiskers on kittens
Bright copper kettles and warm woolen mittens
Brown paper packages tied up with strings
These are a few of my favorite things

#sound_of_music
#robert_wise
#julie_andrews
#christopher_plummer
#1965
#آوای_موسیقی
#اشکها_و_لبخندها
#ژاله_کاظمی
#علی_کسمایی
#ابوالحسن_تهامی_‌نژاد

دوبله‌ی زیبای این فیلم سینمایی میسر نمی‌شد مگر با مشارکت عوامل زیر که هر یک فخر هنر ایرانند:👇🏻👇🏻👇🏻

مدیر دوبلاژ: «علی کسمایی»
مترجم: «فیروز فلاحتی»
سراینده ترانه‌های فارسی برای بخشهای آوازی فیلم: «کریم فکور»
اجرای ترانه‌های فارسی: «هنرجویان هنرستان عالی موسیقی»
ناظر اجرای ترانه‌های فارسی: «تورج نگهبان»
دوبله شده در: «استودیو دماوند»
مدیر استودیو دماوند: «روبیک گریگوریانس»
ضبط ترانه‌های فارسی: «استودیو وزارت فرهنگ و هنر»
سال دوبله: ۱۳۴۵