قطعی شدن حکم اخراج رضا دالمن و چهار سال محرومیت از تحصیل

حکم اخراج رضا دالمن، دانشجوی دانشگاه صنعتی شریف و محرومیت چهار ساله او از تحصیل در تمامی دانشگاه‌های کشور، پس از طی مراحل تجدیدنظر، قطعی و برای اجرا به دانشگاه ابلاغ شد.

بر اساس اطلاعات منتشرشده، شورای انضباطی مرکزی دانشجویان نیز حکم صادرشده علیه دالمن را تأیید کرده است. این حکم روز یکشنبه ۲۵ مرداد برای اجرا به دانشگاه صنعتی شریف ابلاغ شده است.

اتهامات مطرح‌شده در پرونده انضباطی این دانشجو شامل «اخلال در نظم عمومی و امنیت آموزشی محیط دانشگاه» و «توهین به مقدسات اسلامی و ملی» عنوان شده است. دالمن نیز با انتشار تصویری از نامه شورای مرکزی انضباطی دانشجویان، قطعی شدن حکم اخراج خود را تأیید کرده است.

پیش‌تر شورای تجدیدنظر دانشگاه صنعتی شریف در خردادماه، حکم اخراج و چهار سال محرومیت از تحصیل در تمامی دانشگاه‌های کشور را برای این دانشجو صادر کرده بود. در مرحله بدوی، مدت محرومیت از تحصیل پنج سال تعیین شده بود که در مرحله تجدیدنظر به چهار سال کاهش یافت.

این حکم در شرایطی قطعی شده که صدور مجازات‌های انضباطی سنگین، از جمله اخراج و محرومیت طولانی‌مدت از تحصیل، همچنان با انتقادهایی درباره تأثیر آن بر حق دسترسی دانشجویان به آموزش و آزادی‌های دانشگاهی روبه‌رو است.

@Daneshjoo_Z

#یادداشت

فکرش رو بکنید شب و روز درس خوندی، از هفت‌خان رد شدی و بالاخره از یه دانشگاه معتبر اون‌ور آب یه فاند یا بورسیه تحصیلی گرفتی تا بری چهارتا چیز جدید یاد بگیری و به آرزوهات برسی.
بعد یهو سر و کله یه قانون عجیب پیدا میشه که میگه: «وایسا! اول باید ببینیم وزارت اطلاعات اسم اون دانشگاه رو تو لیست مجازش گذاشته یا نه! اگه نذاشته باشه و بری، به جرم همکاری با سرویس‌های خارجی برات حبس درجه شش می‌بریم!»
این شوخی نیست، واقعیت نگاهیه‌ که سال‌هاست دانشگاه رو نه به عنوان سنگر علم و تفکر، بلکه به چشم یه پادگان مشکوک می‌بینه. توی همه جای دنیا وقتی صحبت از درس و دانشگاه میشه، استادها و سامانه‌های رتبه‌بندی علمی تصمیم می‌گیرن کدوم مرکز سطح بالاتری داره، اما اینجا کار رسیده به جایی که نیروی امنیتی باید بشینه و تعیین کنه فلان آزمایشگاه یا دانشگاه توی آلمان و کانادا و فرانسه به درد دانشجو می‌خوره یا نه یا امنیت ملی جمهوری اسلامی رو به خطر میندازه یا نه؟
معلومه تو همچین لیستی، ملاک رتبه علمی دانشگاه‌ها نیست؛ ملاک اینه که دولت اون کشور چقدر با آقایون همسوئه یا به درد بده‌بستون‌های سیاسیشون می‌خوره! که الان تقریبا هیچ کشوری همسو نیست!!
نتیجه این طرح‌ها برای دانشجو چیه؟ اینکه یه مکاتبه ساده ایمیلی با یه استاد خارجی، یه مقاله مشترک یا یه کمک‌هزینه تحصیلی، رسما تبدیل به یک «پرونده امنیتی و جرم» میشه!!
با این دست‌فرمون، نه تنها دانشگاه‌های کشور از آخرین دستاوردهای علمی دنیا محروم و تبدیل به یه جزیره ایزوله میشن، بلکه اون نخبه‌ای هم که با هزار امید و آرزو رفته، باید بدونه که راه برگشتی نیست، برای همیشه پشت سرش رو نباید نگاه ‌کنه و فرار مغزها به یه مهاجرت بی‌بازگشت تبدیل میشه.
حقیقت ماجرا خیلی ساده‌ست؛ مسئله اصلا ضدجاسوسی یا امنیت کشور نیست. مسئله ترسیه که همیشه از دانشگاه، دانشجو و فکر آزاد وجود داشته.
واقعیت اینه که علم، آگاهی و رویای پیشرفت آینده این کشور رو نمیشه با چند خط بخشنامه امنیتی و تهدید به حبس متوقف کرد! دانشگاه همیشه زنده است و راه خودش رو برای رسیدن به آزادی و آگاهی پیدا می‌کنه.

@Daneshjoo_Z

یادداشت علیرضا جعفرزاده فعال دانشجویی اخراجی دانشگاه بهشتی پس از دریافت حکم اخراج:

آقایان،
شما سال‌ها کوشیده‌اید دانشگاه را از نهادی علمی به فضایی بسته و کنترل‌شده تبدیل کنید؛ جایی که وفاداری بر شایستگی و تبعیت بر تفکر انتقادی مقدم باشد. اکنون نیز گمان می‌کنید با اخراج افرادی چون من می‌توانید این مسیر را ادامه دهید. اما در یک نکته اشتباه کرده‌اید: حذف انسان‌ها، اندیشه‌ها را حذف نمی‌کند.

من به دانشگاه ملی با اتکا به توانایی‌های علمی خود و با هزینه‌ای که از جیب ملت ایران تأمین شده وارد شدم؛ نه با رانت و وابستگی سیاسی. از این رو، حکم اخراج شما بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، نشانه ناتوانی در تحمل صدای متفاوت است.

دانشگاه قرار نیست محل تنبیه اندیشه و مجازات استقلال فکری باشد. دانشگاه زمانی معنا دارد که در آن پرسشگری، آزادی علمی، شایسته‌سالاری و مسئولیت اجتماعی محترم شمرده شود. شما امروز مسئول حفظ این میراث هستید، نه مالک آن.

آنچه این حکم را برای من بی‌اعتبار می‌کند، نه محرومیت از تحصیل، بلکه جایگاه کسانی است که در برابر رنج مردم، سرکوب، بازداشت‌ها و جان‌های ازدست‌رفته سکوت کردند و اکنون در جایگاه داوری درباره اخلاق، قانون و دانشگاه نشسته‌اند.

اگر بهای ماندن در دانشگاه، سکوت در برابر واقعیت‌های تلخ این سرزمین و چشم بستن بر سرنوشت دوستان و هم‌نسلانم باشد، من چنین بهایی را نخواهم پرداخت. اخراج برای من مجازات نیست؛ سندی است بر اینکه سکوت را انتخاب نکردم.


@Daneshjoo_Z