ቀን 126

ሁልጊዜ ወደ እግዚአብሔር

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 25፣29፣33፣36፣39

"ዐይኖቼ ሁልጊዜ ወደ እግዚአብሔር ናቸው፤ እግሮቼን ከወጥመድ የሚያላቅቃቸው እርሱ ነውና።" (መዝሙር 25፥15)

1. ዐይኖቼ ሁልጊዜ

መዝሙረኛው ዐይኖቹ "ሁልጊዜ" ወደ እግዚአብሔር እንደሆኑ ይናገራል። ይህ ማለት በደስታም ሆነ በሃዘን፣ በሰላምም ሆነ በውጥረት ጊዜ ትኩረቱ በእግዚአብሔር ላይ ነው ማለት ነው። ብዙ ጊዜ ዐይኖቻችንን በችግራችን፣ በሰዎች ትችት ወይም በዓለም ውካታ ላይ ስናደርግ ተስፋ እንቆርጣለን። ነገር ግን ዐይኖቻችንን ወደ እግዚአብሔር ስናዞር፣ የእርሱን ኃይልና ረዳትነት ስለምናይ ሰላምን እናገኛለን።

2. የወጥመድ መኖርና የእግዚአብሔር ነጻ አውጪነት

በዚህ ዓለም ስንኖር ሳናስበው የምንገባባቸው መንፈሳዊና ሥጋዊ "ወጥመዶች" (ፈተናዎች፣ ክፉ ምክሮች፣ ሱስ ወይም ጭንቀቶች) ሊገጥሙን ይችላሉ። መዝሙረኛው እነዚህን ወጥመዶች በራሱ ጥረት ሳይሆን እግዚአብሔር እንደሚያላቅቅለት ያምናል። እኛ በራሳችን ጥበብ ከጠላት ተንኮል ማምለጥ አንችልም፤ እግሮቻችንን ከታሰሩበት የሚያላቅቅ ግን እርሱ ታማኝ አምላክ ነው።

3. የመታመን ውጤት

ይህ ጥቅስ ጥልቅ የሆነ የመታመን (Trust) ሕይወትን ያሳያል። እግሮቻችን በወጥመድ ውስጥ ቢሆኑም እንኳ፣ ዐይኖቻችን ግን ወደ እግዚአብሔር መሆን አለባቸው። በችግር ውስጥ ሆነን እግዚአብሔርን መመልከት ማለት እርሱ በጊዜው እንደሚደርስልን ማመን ማለት ነው። ወደ እርሱ የሚያዩ አያፍሩም፤ እርሱም በታማኝነቱ ከሚከብደን ነገር ሁሉ ነጻ ያወጣናል።

አባታችን ሆይ! ዐይኖቼን ከሚያስጨንቀኝ ነገር ሁሉ ላይ አንስቼ ወደ አንተ አደርጋለሁ። በዙሪያዬ ካለው ወጥመድና ተንኮል የምታመልጠኝ አንተ ብቻ ነህና እግሮቼን አውጣልኝ። በየትኛውም ሁኔታ ውስጥ አንተን ብቻ ተመልክቼ በድል እንድወጣ ጸጋህን ስጠኝ። አሜን።

ቀን 127

ድልን ሰጠው

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 2 ሳሙኤል 8፣ 9፣ 1 ዜና 18

"እግዚአብሔርም ዳዊትን በሄደበት ሁሉ ድልን ሰጠው።" (2 ሳሙኤል 8፥6)

1. የድል ሰጪው ማንነት

ጥቅሱ በግልጽ "እግዚአብሔርም... ድልን ሰጠው" ይላል። ዳዊት ጎበዝ ተዋጊና መሪ ቢሆንም፣ የድሉ ባለቤት ግን እግዚአብሔር እንደሆነ ያውቅ ነበር። በሕይወታችን ውስጥ የምናገኛቸው ስኬቶች፣ የምናልፋቸው ፈተናዎችና የምናገኛቸው ድሎች ሁሉ የራሳችን ጥረት ውጤቶች ብቻ አይደሉም፤ ከእግዚአብሔር የተሰጡ የጸጋ ስጦታዎች ናቸው። እርሱ ከእኛ ጋር ሲሆን የማይታለፍ የነበረው ቅጥር ይናዳል፣ የማይሸነፈው ጠላት ይሸነፋል።

2. ሁለንተናዊ አብሮነት ("በሄደበት ሁሉ")

እግዚአብሔር ዳዊትን ያሸነፈው በአንድ የተወሰነ ስፍራ ወይም በአንድ ውጊያ ላይ ብቻ አልነበረም፤ "በሄደበት ሁሉ" እንጂ። ይህ የሚያሳየው የእግዚአብሔር አብሮነት ወሰን የሌለው መሆኑን ነው። እኛም በሕይወት ጉዟችን በትምህርት፣ በሥራ፣ በቤተሰብ ኑሮ ወይም በአገልግሎት በምንሰማራበት በማንኛውም መስክ እግዚአብሔርን ስናስቀድም፣ እርሱ በሄድንበት አቅጣጫ ሁሉ መንገዳችንን ያቀናልናል፤ በነገሮቻችንም ላይ ድልን ያጎናጽፈናል።

3. በሂደት ውስጥ የሚገለጥ ጸጋ

ዳዊት ድልን ያገኘው ዝም ብሎ ተቀምጦ ሳይሆን "በሄደበት" ማለትም በሠራበት፣ በተንቀሳቀሰበትና በታገሉበት የሕይወት ውጣ ውረድ ውስጥ ነው። እግዚአብሔር ሰነፎችን ሳይሆን የሚተጉትንና በእምነት የሚራመዱትን ይባርካል። እኛ የበኩላችንን እምነትና ጥረት ይዘን ስንነሳ፣ እግዚአብሔር ደግሞ መለኮታዊ ኃይሉን በመጨመር ጉድለታችንን ይሞላል፤ ፍጻሜያችንንም በድል ያደርገዋል።

አባት ሆይ! የሕይወቴ ድልና ስኬት አንተ ብቻ ነህ። በዕለት ተዕለት ውሎዬ፣ በሥራዬና በምሄድበት መንገድ ሁሉ አብረኸኝ እንድትወጣና ድልን እንድትሰጠኝ እጸልያለሁ። በራሴ ጥበብና ኃይል ሳይሆን በአንተ ጸጋ እንድመላለስ ማስተዋሉን ስጠኝ። አሜን።

ቀን 128

በምትናወጥ ዓለም ውስጥ የማይናወጠው አምላክ

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝ 50፣ 53፣ 75

"አንተም እንዲህ አልህ፤ “ለይቼ በወሰንኋት ሰዓት፣ በቅን የምፈርድ እኔ ነኝ። ምድርና ሕዝቦቿ ሁሉ በሚናወጡበት ጊዜ፣ ምሰሶዎቿን አጽንቼ የምይዝ እኔ ነኝ።" (መዝሙር 75፥2-3)

በምንኖርባት ዓለም ውስጥ ሁልጊዜ ነገሮች በጠበቅነውና በፈለግነው ፍጥነት ላይሄዱ ይችላሉ። አንዳንዴ በዙሪያችን የሚሆኑት ክስተቶች ልባችንን በፍርሃት ሊሞሉት ይችላሉ። በዚህ መዝሙር ውስጥ ግን እግዚአብሔር ራሱ ሉዓላዊነቱንና ሥልጣኑን በኃይል ሲያውጅ እንሰማዋለን። ይህ ቃል ሁከት በነገሰበት ዘመን ለሚኖሩ አማኞች ሁሉ ፍጹም መረጋጋትንና ሰላምን የሚሰጥ ሰማያዊ መልእክት አለው። ከዚህ ድንቅ ቃል በሕይወታችን ልንገነዘባቸው የሚገቡ ሦስት ቁልፍ እውነቶችን እንመልከት፦

1. የእግዚአብሔር ጊዜ ፍጹም ነው (ለይቼ በወሰንኋት ሰዓት)

ብዙ ጊዜ በሕይወታችን ውስጥ ፍትሕ የጠፋ፣ ክፋት የነገሰና እግዚአብሔር የዘገየ ሊመስለን ይችላል። ነገር ግን እግዚአብሔር "ለይቼ በወሰንኋት ሰዓት" ይላል። እርሱ ሁሉንም ነገር የሚያደርግበት የራሱ የሆነ መለኮታዊ ቀጠሮ (Divine Timing) አለው። የእግዚአብሔር ሰዓት አይቀድምም፣ አይዘገይምም፤ ፍጹም ነው። እኛም ልንታገስና በጊዜው የታመነ መሆኑን ልንገነዘብ ይገባል።

2. ፍርድና ፍትሕ የእግዚአብሔር ነው (በቅን የምፈርድ እኔ ነኝ)

በሰው ዘንድ አድልዎ፣ ማበላለጥና ፍትሕ ማጣት የተለመደ ነው። እግዚአብሔር ግን "በቅን የምፈርድ እኔ ነኝ" በማለት ጻድቅ ፈራጅ መሆኑን ያውጃል። በሕይወታችን የተበደልነውን በደል፣ የተነጠቅነውን መብት ወይም በዙሪያችን ያለውን የዓለም መዛባት የሚያስተካክል እውነተኛ ዳኛ እርሱ ነው። ነገሮችን ለባለቤቱ ለቅኑ ዳኛ አሳልፎ መስጠት የውስጥ እረፍት ይሰጠናል።

3. የማይናወጥ ደጋፊያችን (ምሰሶዎቿን አጽንቼ የምይዝ እኔ ነኝ)

ምድርና ሕዝቦቿ በበሽታ፣ በጦርነት፣ በኢኮኖሚ ውድቀት ወይም በግል ሕይወት ፈተና እንዲሁም በተለያዩ ምክንያቶች ሊናወጡ ይችላሉ። ነገር ግን የዓለምንና የሕይወታችንን "ምሰሶዎች" አጽንቶ የያዘው እግዚአብሔር ነው። ነገሮች ሁሉ ከቁጥጥር ውጪ የሆኑ ቢመስሉም፣ በእግዚአብሔር እጅ ውስጥ ግን በጽኑ የተያዙ ናቸው። ዓለም ሲናወጥ እኛ የማንናወጠው፣ የቆምነበት መሠረትና የያዘን እጅ ጠንካራ ስለሆነ ነው።

አባታችን ሆይ! ዓለምና በውስጧ ያሉ ነገሮች ሁሉ በሚናወጡበት በዚህ ዘመን፣ የሕይወቴን ምሰሶ አጽንተህ ስለያዝክ አመሰግንሃለሁ። በአንተ ፍጹም ጊዜና በቅን ፍርድህ ላይ እንድታመን እርዳኝ። ልቤ በምንም ነገር ሳይሸበር፣ ሁልጊዜ በአንተ መረጋጋትና ሰላም ውስጥ እንዲኖር ጸጋህን አብዛልኝ። አሜን።

ቀን 129

በጭንቅ ቀን የሚደርስልን ስም

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 2 ሳሙኤል 10፤ 1 ዜና 19፤ መዝሙር 20

"እግዚአብሔር በጭንቅ ቀን ይስማህ፤ የያዕቆብም አምላክ ስም ይጠብቅህ።" (መዝሙር 20፥1)

በሕይወት ጉዟችን ውስጥ ፈተናዎችና አስጨናቂ ቀናት መምጣታቸው የማይቀር እውነታ ነው። አንዳንዴ የምንገባበት የጭንቅ ማዕበል ከሰው አቅምና ጥበብ በላይ ሊሆን ይችላል። ይህ የመዝሙር ቃል ግን በራሳችን ጥረትና በምድራዊ ኃይል ላይ ሳይሆን፣ ሰሚና ታዳጊ በሆነው በእግዚአብሔር ስም ላይ እንድንደገፍ ያሳስበናል። በጭንቀትና በፈተና መካከል ለምንኖር አማኞች ሁሉ ብርታትንና መተማመንን የሚሰጡ ሦስት ታላላቅ እውነቶችን ከዚህ ጥቅስ እንማራለን፦

1. ጸሎትን የሚሰማ አምላክ ("በጭንቅ ቀን ይስማህ")

መዝሙረኛው እግዚአብሔር በጭንቅ ቀን "ይስማህ" በማለት ይጸልያል። እግዚአብሔር በሰላሙ ጊዜ ብቻ ሳይሆን፣ ይልቁኑ መከራና ጭንቀት በሚበዛበት ወቅት የልባችንን ጩኸትና የከንፈራችንን ጸሎት በትኩረት የሚሰማ ቅርብ አምላክ ነው። ማንም ሰው ሊረዳን በማይችልበትና የሰዎች በሮች ሁሉ በተዘጉበት በዚያ አስጨናቂ ሰዓት፣ የእግዚአብሔር የሰማይ ደጅ ለጸሎታችን ሁልጊዜ ክፍት ነው።

2. የታማኝነትና የቃል ኪዳን አምላክ ("የያዕቆብ አምላክ")

ይህ ጥቅስ እግዚአብሔርን "የያዕቆብ አምላክ" በማለት ይጠራዋል። ያዕቆብ በሕይወቱ ብዙ ስህተቶችን ያደረገ፣ በብዙ ውጣ ውረድና ፍርሃት ውስጥ ያለፈ ሰው ነበር። ነገር ግን እግዚአብሔር ለያዕቆብ የታመነና በነገሮቹ ሁሉ የደረሰለት አምላክ ነበር። እግዚአብሔርን "የያዕቆብ አምላክ" ብለን ስንጠራው፣ ድካማችንን እያየ በጸጋው የሚደግፈንን፣ የቃል ኪዳን ታማኝነቱን የሚያስብልንን አምላክ እያሰብን ነው።

3. ዋስትናና ከለላ የሚሆን ስም ("ስም ይጠብቅህ")

በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ "የእግዚአብሔር ስም" ሲባል የእርሱን መለኮታዊ ኃይል፣ ባሕርይና መገኘት ያመለክታል። የእግዚአብሔር ስም እንደ ጽኑ ግንብ ነው፤ ወደ እርሱ የሚጠጉ ሁሉ ይጠበቃሉ። በጭንቃችን ቀን በሰው ኃይል ወይም በምድራዊ መደገፊያ ላይ ከመታመን ይልቅ፣ ስሙን መጠጊያ ስናደርግ መለኮታዊ ከለላና ጥበቃ ይሆንልናል። ጠላት ከሚያዘጋጀው ከማንኛውም ውድቀት የሚጠብቀን ታላቁ ስሙ ነው።

የያዕቆብ አምላክ እግዚአብሔር ሆይ! በሕይወቴ በሚመጡ አስጨናቂ ቀናት ሁሉ ጩኸቴን ስለምትሰማ አመሰግንሃለሁ። በራሴ ጥበብና በምድራዊ መደገፊያ ላይ ሳልታመን፣ ሁልጊዜ በአንተ ታማኝ ስም ላይ እንድደገፍ እርዳኝ። መለኮታዊ ጥበቃህና ከለላህ ከእኔና ከቤተሰቤ ጋር ይሁን። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።

ቀን 130

የእውነተኛ ደስታና ከፍታ ምንጭ

የዕለቱ የመጽሕፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 65፤67፤ 69-70

"አንተን የሚፈልጉ ሁሉ ግን፣ ሐሤት ያድርጉ፤ በአንተም ደስም ይበላቸው፤ ማዳንህን የሚወድዱ ሁሉ ሁልጊዜ “እግዚአብሔር ከፍ ከፍ ይበል!” ይበሉ።" (መዝሙር 70፥4)

በዚህ ምድር ላይ እያንዳንዱ ሰው የራሱን ደስታና እርካታ ፍለጋ ይሮጣል። ነገር ግን ብዙ ጊዜ ምድራዊ ነገሮች የሚሰጡን ደስታ ጊዜያዊና እንደ ሁኔታዎች የሚለዋወጥ ነው። ይህ የመዝሙር ቃል ግን ፈጽሞ የማይጠፋውና እውነተኛው ደስታ የሚገኘው የት እንደሆነ በግልጽ ያሳየናል። እግዚአብሔርን በመፈለግና በማዳኑ ውስጥ የሚገኘውን ሰማያዊ በረከት የሚያሳዩ ሦስት ቁልፍ እውነቶችን እንመልከት፦

1. እግዚአብሔርን የመፈለግ ውጤት ("ሐሤት ያድርጉ")

መዝሙረኛው "አንተን የሚፈልጉ ሁሉ ሐሤት ያድርጉ" ይላል። እግዚአብሔርን በጸሎት፣ በቃሉና በቅድስና ሕይወት ለመፈለግ ልባቸውን የሚያዘጋጁ ሰዎች ፈጽሞ ባዶአቸውን አይቀሩም። ዓለም በጭንቀትና በተስፋ መቁረጥ በምትሞላበት ጊዜ እንኳ፣ እግዚአብሔርን የሚፈልጉ ሰዎች ልባቸው በሰማያዊ ሐሤትና በውስጣዊ እርካታ ይሞላል። እውነተኛ ደስታ የሚጀምረው ከእግዚአብሔር ጋር ካለን የጠበቀ ግንኙነት ነው።

2. በማዳኑ ፍቅር መማረክ ("ማዳንህን የሚወድዱ")

ጥቅሱ እግዚአብሔርን የሚፈልጉትን ሰዎች "ማዳንህን የሚወድዱ" በማለት ይገልጻቸዋል። ይህ ማለት እግዚአብሔር ከኃጢአት፣ ከሞትና ከዕለት ተዕለት አደጋዎች እንዴት እንዳወጣቸው እያሰቡ በፍቅሩ የሚማረኩ ማለት ነው። የእግዚአብሔርን ማዳን መውደድ ማለት ሁልጊዜ የእርሱን ቸርነትና ምህረት እያሰቡ በምስጋና መኖር ማለት ነው። የማዳኑን ታላቅነት የሚያውቅ ልብ በምንም ሁኔታ ውስጥ ቢያልፍ ተስፋ አይቆርጥም።

3. የሕይወታችን ዋና ዓላማ ("እግዚአብሔር ከፍ ከፍ ይበል!")

የእግዚአብሔርን ማዳንና ደግነት የቀመሱ አማኞች ሁልጊዜ የሚናገሩት ቃል "እግዚአብሔር ከፍ ከፍ ይበል!" የሚል ነው። የክርስቲያን ሕይወት ትልቁ ዓላማ የራሱን ስምና ዝና ማስከበር ሳይሆን፣ እግዚአብሔርን በኑሮውና በባሕርዩ ከፍ ከፍ ማድረግ ነው። በሕይወታችን፣ በትምህርታችንና በሥራችን ሁሉ ለእግዚአብሔር ቅድሚያውን ስንሰጥና እርሱን ከፍ ስናደርገው፣ እርሱ ደግሞ እኛን በጸጋውና በበረከቱ ከፍ ያደርገናል።

አባታችን ሆይ! ልቤ ሁልጊዜ አንተን ብቻ በመፈለግ እውነተኛውን የሐሤትና የደስታ ሕይወት እንዲለማመድ እርዳኝ። ስለ ማዳንህና ስለ ታላቅ ፍቅርህ እያሰብኩ ሁልጊዜ ላንተ ምስጋናን እንዳቀርብ መንፈስ ቅዱስ ልቤን ያነሳሳው። በሕይወቴ ሁሉ የእኔ ፈቃድ ሳይሆን አንተ ብቻ "ከፍ ከፍ" እንድትል በነገሮቼ ሁሉ ንገስ። አሜን።

ቀን 131

በፊቱ ክፉ ነገር በማድረግ

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 2 ሳሙኤል 11-12፤ 1 ዜና 20

“ታዲያ በፊቱ ክፉ ነገር በማድረግ፣ የእግዚአብሔርን ቃል ያቃለልኸው ስለ ምንድን ነው? ኬጢያዊውን ኦርዮን በሰይፍ መታህ፤ ሚስት እንድትሆንህም ሚስቱን ወሰድሃት፤ እርሱንም በአሞናውያን ሰይፍ ገደልኸው።” (2 ሳሙኤል 12፥9)

ይህ ክፍል ነቢዩ ናታን ንጉሥ ዳዊትን በሠራው ከባድ ኃጢአት ምክንያት በድፍረት የገሠጸበት ወቅት ነው። ዳዊት ኃጢአቱን በምስጢር የሸፈነ ቢመስለውም፣ ሁሉን የሚያይ እግዚአብሔር ግን በነቢዩ በኩል ሁሉንም ነገር በግልጽ አውጥቶታል።

ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸው ሦስት ዋና ዋና ነጥቦች፦

1. የእግዚአብሔርን ቃል አለማቃለል

ናታን ለዳዊት መጀመሪያ ያቀረበው ጥያቄ “የእግዚአብሔርን ቃል ያቃለልኸው ስለ ምንድን ነው?” የሚል ነበር። ኃጢአት መሥራት ማለት ዝም ብሎ ሕግ መጣስ ብቻ ሳይሆን፣ ሕጉን የሰጠውን የእግዚአብሔርን ቃልና ሥልጣን ማቃለል (Despise) ማለት ነው። እግዚአብሔርን እንወዳለን እያልን ትእዛዛቱን ችላ ስንል፣ ቃሉን እያቃለልን መሆኑን ማስተዋል አለብን። ቃሉን ማክበር እግዚአብሔርን በሕይወታችን ላይ ንጉሥ ማድረግ ነው።

2. በእግዚአብሔር ፊት የተሸሸገ ምስጢር የለም

ዳዊት ኦርዮንን ያስገደለው በጦርነት አውድማ ላይ በአሞናውያን ሰይፍ ስለነበረ፣ የሰው ዓይን የሠራውን ሴራ በቀላሉ ማየት አልቻለም ነበር። እግዚአብሔር ግን “እርሱን በአሞናውያን ሰይፍ ገደልኸው” በማለት በስተጀርባ የነበረውን እውነተኛ ገዳይ በትክክል ጠቆመ። እኛም ከሰዎች ዓይን ልንደብቃቸው የምንችላቸው ነገሮች ይኖሩ ይሆናል፤ በእግዚአብሔር ፊት ግን ሁሉ ነገር የተገለጠና የታወቀ ነው። ይህ እውነት በምስጢርም ሆነ በግልጽ በቅድስና እንድንመላለስ ያነቃቃናል።

3. የበደልን ሰንሰለት ቀድሞ መስበር

ዳዊት መጀመሪያ በምኞት ጀመረ፣ ከዚያም የኦርዮንን ሚስት ወሰደ፣ በመጨረሻም ኃጢአቱን ለመሸፈን ኦርዮንን እስከ ማስገደል ደረሰ። ኃጢአት አንዴ በሕይወታችን ስፍራ ሲያገኝ አንዱ ሌላውን እየወለደ ወደ የከፋ ውድቀት ይወስደናል። ከዚህ የምንማረው፣ በሕይወታችን ትናንሽ የሚመስሉ ስህተቶች ሲጀምሩ በንስሐ ቀድመን መቁረጥ እንዳለብን ነው። ኃጢአታችንን በራሳችን ጥረት ለመሸፈን ስንሞክር፣ ይበልጥ ወደ ጨለማ ውስጥ እንገባለን።

አባታችን ሆይ፤ በፊትህና በቃልህ ፊት የሚሆን ፍርሃትንና አክብሮትን በልባችን ውስጥ አኑር። ቃልህን ከማቃለልና ኃጢአትን በምስጢር ከመሸፈን ጠብቀን። በልባችንና በአሳባችን የሚጀምሩትን ክፉ ዝንባሌዎች ሁሉ በጊዜው በንስሐ የምንሰብርበትን መንፈሳዊ ጥንካሬ ስጠን። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።

ቀን 132

ደስ አለኝ

የዕለቱ የመጽሕፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 32፤ 51፤ 86፤ 122

“ወደ እግዚአብሔር ቤት እንሂድ” ባሉኝ ጊዜ፣ ደስ አለኝ። (መዝሙር 122፥1)

ይህ መዝሙር ወደ ኢየሩሳሌም ለበዓል የሚወጡ ምዕመናን በመንገድ ላይ የሚዘምሩት የበዓል መዝሙር ነው። መዝሙረኛው ዳዊት ወደ እግዚአብሔር ቤት ለመሄድ የቀረበለትን ግብዣ ሲሰማ በልቡ ውስጥ የበራውን ንጹሕና ታላቅ ደስታ ይገልጻል። ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸው ሦስት ዋና ዋና ነጥቦች፦

1. የእግዚአብሔር ቤት ናፍቆትና እውነተኛ ደስታ

ዳዊት “ደስ አለኝ” ያለው ወደ ንጉሥ ግብዣ ወይም ወደ ምድራዊ መዝናኛ ሲጠራ አይደለም፤ ወደ “እግዚአብሔር ቤት” ለመሄድ ሲጋበዝ ነው። እውነተኛ አማኝ ትልቁ ደስታውና እርካታው ከእግዚአብሔር መገኘት ጋር የተያያዘ ነው። ዛሬ በሕይወታችን ውስጥ የሚያስደስቱን ነገሮች ምንድናቸው? ብለን ራሳችንን ልንጠይቅ ይገባል። ወደ ጸሎት፣ ወደ ቃሉ ማዕድና ወደ አምልኮ ስፍራ ለመቅረብ የምናደርገው ጉዞ ሁልጊዜ በልባችን ውስጥ የማይጠፋ ደስታ ሊፈጥርብን ይገባል።

2. የሕብረት ውበት

ጥቅሱ “ባሉኝ ጊዜ” ይላል። ይህ የሚያሳየው መዝሙረኛው ብቻውን ሳይሆን በዙሪያው ካሉ ቅዱሳን ጋር በአንድነት ወደ እግዚአብሔር ቤት ለመሄድ መነሳሳቱን ነው። እግዚአብሔርን ብቻችንን ልናመልከው እንችላለን፤ ነገር ግን ወንድሞችና እህቶች በአንድነት “ኑ ወደ ጌታ እንቅረብ” እየተባባሉ ሲያመልኩ ያለው ጉልበትና ውበት ልዩ ነው። እርስ በርሳችን ለመንፈሳዊ ነገር የምንጋበዝበትና አንዱ ሌላውን የሚያነቃቃበት ሕብረት በሕይወታችን ውስጥ እጅግ አስፈላጊ ነው።

3. አምልኮን በናፍቆትና በተዘጋጀ ልብ መጀመር

መዝሙረኛው ወደ እግዚአብሔር ቤት ለመሄድ ገና ከመንገዱ መነሻው ላይ ነው ደስታው የጀመረው። ይህ የሚያሳየው ለአምልኮ የነበረውን የተዘጋጀ ልብ ነው። እኛም ወደ እግዚአብሔር ፊት ስንቀርብ በግዴታ፣ በልማድ ወይም በሰልችት ሳይሆን፣ በናፍቆትና በጉጉት ሊሆን ይገባል። ልባችን ቀድሞ በደስታና በዝግጅት ሲሞላ፣ በእግዚአብሔር ቤት ውስጥ የምናገኘው በረከትና ሰላም በእጥፍ ይጨምራል።

አባታችን ሆይ፤ ወደ አንተ መገኘትና ወደ ቤትህ ለመቅረብ ሁልጊዜ የሚጓጓና በደስታ የሚሞላ ልብ ስጠን። ከመንፈሳዊ ወንድሞቻችንና እህቶቻችን ጋር በአንድነት ሆነን ስምህን የምናከብርበትን የሕብረት ጸጋ አብዛልን። ከአንተ ቤት የምናገኘው ደስታ ከምድራዊ ነገር ሁሉ በላይ በሕይወታችን እንዲገዝፍ አድርገን። በኢየሱስ ስም፣ አሜን።

ቀን 133

ከሐዘን ስብራት ወደ እርቅ ተስፋ

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 2 ሳሙኤል 13-15

"ንጉሥ ዳዊት በልጁ በአምኖን ሞት ከደረሰበት ሐዘን ከተጽናና በኋላ፣ ወደ አቤሴሎም ለመሄድ መንፈሱ ተነሣሣ።" (2 ሳሙኤል 13፥39)

ሕይወት አንዳንዴ ማገገም የማይቻል በሚመስል ጥልቅ ስብራትና ሐዘን ውስጥ ልታሳልፈን ትችላለች። ዳዊት በአንድ በኩል ልጁ አምኖን ተገድሎበታል፣ በሌላ በኩል ደግሞ ገዳዩ ሌላኛው ልጁ አቤሴሎም በመሆኑ ምክንያት ወደ ሌላ ሀገር ኮብልሏል። ይህ ጥቅስ ግን በዳዊት ሕይወት ውስጥ ሐዘን ዘላለማዊ እንዳልሆነና ከከባድ ማዕበል በኋላ እግዚአብሔር ልብን ወደ አዲስ ተስፋና ወደ መለኮታዊ እርቅ እንደሚያነሳሳው ያሳየናል። ከዚህ ክፍል የምንማራቸውን ሦስት ቁልፍ እውነቶች እንመልከት፦

1. "ከተጽናና በኋላ"

ዳዊት ወዲያውኑ አልተነሳም፤ ጥቅሱ "ከተጽናና በኋላ" ይላል። ይህ የሚያሳየው ስብራትንና ሐዘንን በሂደት ውስጥ ማለፍ ጤናማ መሆኑን ነው። እግዚአብሔር ስሜታችንን የሚረዳ አምላክ ነው፤ ስንሰበር ወዲያውኑ እንድንበረታ አይጠብቅብንም። ማልቀስና ማዘን የራሱ ጊዜ አለው፣ ነገር ግን የእግዚአብሔር አጽናኝ ጸጋ በጊዜው ከወደቅንበት የሐዘን አዘቅት ውስጥ መልሶ ያወጣናል። ሐዘናችን ዘላለማዊ አይደለም፤ መጽናናት ይመጣል።

2. "ወደ አቤሴሎም ለመሄድ"

አቤሴሎም ወንድሙን የገደለና ያመፀ ልጅ ቢሆንም፣ የዳዊት "መንፈስ ግን ወደ እርሱ ለመሄድ ተነሣሣ"። ይህም የሚያሳየው የበቀልና የቁጣ ስሜት በጊዜ ሂደት ተረትቶ፣ በዳዊት ልብ ውስጥ የአባትነት ፍቅርና የምሕረት ናፍቆት ማሸነፉን ነው። እግዚአብሔር እኛን የሚወደን በኃጢአታችንና በውድቀታችን መካከል ሆነን ነው። እኛም በበደሉንና ከእኛ በራቁ ሰዎች ላይ ቁጣን ከመያዝ ይልቅ፣ ልባችን ወደ ምሕረትና ወደ ፍቅር እንዲነሳሳ መፍቀድ አለብን።

3. "መንፈሱ ተነሣሣ"

ይህ መነሳሳት ዳዊት ካለፈው መራራ ታሪክ ወጥቶ ወደ ፊት ለመራመድ መወሰኑን ያሳያል። ባለፈው ስህተት፣ ሐዘንና ኪሳራ ውስጥ ተዘግቶ መቅረት የእግዚአብሔር ፈቃድ አይደለም። መንፈሳችን ወደ አዲስ ግንኙነት፣ ወደ አዲስ ሥራና ወደ አዲስ ተስፋ እንዲነሳሳ እግዚአብሔር ያደርጋል። ትናንት የሞተውንና የጠፋውን ነገር ትተን፣ ዛሬ በሕይወት ስላሉትና ወደ ፊት ስላለው በረከት እንድናስብ መለኮታዊ ኃይል ወደ ውስጣችን ይገባል።

አባታችን ሆይ! ካለፉት የስብራትና የሐዘን ታሪኮች ወጥቼ በአዲስ ጸጋ እንድራመድ እርዳኝ። ልቤ በቂም፣ በቁጣና በሐዘን ተቆልፎ እንዳይቀር፣ እንደ ዳዊት ወደ ምሕረትና ወደ እርቅ የሚገፋፋ መለኮታዊ መነሳሳትን በመንፈሴ ውስጥ አፍስስ። ትናንት በሞቱብኝ ነገሮች ላይ ከማልቀስ ይልቅ፣ ዛሬ ስላዘጋጀህልኝ አዲስ ምዕራፍ ተስፋ እንዳልቆርጥ ኃይልህን ስጠኝ። አሜን።

ቀን 134

የምንታመንበትና የሚያግዘን ጋሻችን

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 3፤ 4፤ 12፤ 13፤ 28፤ 55

"እግዚአብሔር ብርታቴና ጋሻዬ ነው፤ ልቤ በርሱ ይታመናል፤ እርሱም ዐግዞኛል፤ ልቤ ሐሤት አደረገ፤ በዝማሬም አመሰግነዋለሁ።" (መዝሙር 28፥7)

በሕይወት ጉዟችን ላይ ጥንካሬያችን የሚደክምበት፣ በዙሪያችን ያሉ ፈተናዎች ደግሞ እንደ ጦር የሚወረወሩብን ጊዜያት ያጋጥሙናል። በዚያን ጊዜ ጥበቃንና ኃይልን ፍለጋ ወደ ተለያዩ ምድራዊ መደገፊያዎች ልንሮጥ እንችላለን። ዳዊት ግን በዚህ መዝሙር ውስጥ ፍጹም የሆነውን የደኅንነቱን ምስጢር ይገልጥልናል። ይህ ቃል እግዚአብሔር ለአማኝ ያለውን ሁለንተናዊ ከለላና ያንኑ የተለማመደ ልብ እንዴት በደስታና በምስጋና እንደሚሞላ የሚያሳዩ ሦስት ታላላቅ እውነቶችን ያስተምረናል፦

1. ሁለንተናዊ ዋስትናችን
ዳዊት እግዚአብሔርን በሁለት መልኩ ይገልጠዋል፦ "ብርታቴ" (ውስጣዊ ኃይል) እና "ጋሻዬ" (ውጫዊ ጥበቃ)። እግዚአብሔር በውስጣችን ስንደክም አዲስ ጉልበት የሚሰጠን ብርታታችን ነው፤ ከውጭ ደግሞ የጠላት ፍላጻ እንዳይመታን የሚከላከልልን ታማኝ ጋሻችን ነው። ይህ ማለት በውስጥም በውጭም ሙሉ ዋስትና አለን ማለት ነው። እኛ ደካሞች ብንሆንም፣ የውስጥ ኃይላችንና የውጭ ከለላችን የሆነው አምላክ ግን ምንጊዜም ብቁ ነው።

2. የእምነትና የእርዳታ መገናኛ
በጥቅሱ ውስጥ "ልቤ በእርሱ ይታመናል" እና "እርሱም ዐግዞኛል" የሚሉ ሁለት የማይነጣጠሉ ሐሳቦች አሉ። መለኮታዊ እርዳታ የሚገለጠው በልብ መታመን ውስጥ ነው። እግዚአብሔር እንዲያግዘን ስንፈልግ፣ መጀመሪያ ልባችንን ሙሉ በሙሉ በእርሱ ላይ ማኖር አለብን። ሁኔታዎች አስፈሪ ቢሆኑም እንኳ በእርሱ ላይ እምነት ስንጥል፣ እርሱ ደግሞ በጊዜውና በሰዓቱ ደርሶ ማገዙንና ነጻ ማውጣቱን በተግባር ያሳየናል። ወደ እርሱ ያዩ አያፍሩም።

3. የእርካታና የምስጋና ፍሬ
የእግዚአብሔርን እርዳታና አብሮነት የቀመሰ ልብ መጨረሻው ሁልጊዜ ምስጋና ነው። እውነተኛ ሰማያዊ ሐሤት (ደስታ) የሚመጣው ከእግዚአብሔር ማዳን ነው። ይህ ደስታ በውስጣችን ብቻ ተዘግቶ አይቀርም፤ በዝማሬና በምስጋና ወደ ውጭ ይፈሳል።

አባታችን ሆይ! በውስጤ ስደክም አዲስ ኃይል ስለምትሆነኝ፣ ከውጭ ከሚመጣብኝም ጥቃት ሁሉ ስለምትጋርደኝ አመሰግንሃለሁ። ልቤ በምድራዊ መደገፊያዎች ላይ ሳይሆን በአንተ ላይ ብቻ እንዲታመን እርዳኝ። በሕይወቴ ያደረግኸውንና የምታደርገውን እርዳታ እያሰብኩ፣ ልቤ ሁልጊዜ በአንተ ሐሤት እንዲያደርግና ከንፈሮቼም በዝማሬ እንዲያመሰግኑህ ጸጋህን አብዛልኝ። አሜን።

ቀን 135

በምድረ በዳ የተዘረጋው መለኮታዊ ማዕድ

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 2 ሳሙኤል 16-18

"ማር፣ ርጎ፣ በጎችና የላም አይብ እንዲበሉ ለዳዊትና ለሕዝቡ አመጡላቸው፤ ይህን ያደረጉትም፣ “ሕዝቡ በምድረ በዳ ተርቧል፤ ደክሟል፤ ተጠምቷል” በማለት ነው።" (2 ሳሙኤል 17፥29)

ሕይወት አንዳንዴ ማንም ሰው በማይደርስልን፣ ምንም ዓይነት አቅምና መውጫ በሌለን "ምድረ በዳ" መሰል ሁኔታዎች ውስጥ ልታሳልፈን ትችላለች። ዳዊትና አብረውት የነበሩት ሰዎች በስደት ምክንያት እጅግ ደክመው፣ ተርበውና ተጠምተው ነበር። ነገር ግን እግዚአብሔር ሰዎችን (ሾቢን፣ ማኪርንና ባርዚላይን) በማነሳሳት በምድረ በዳ መካከል የተረሱ እንዳይሆኑ አደረገ። ይህ ቃል እግዚአብሔር በችግራችን ጊዜ እንዴት እንደሚያስበንና ፍላጎታችንን ሁሉ በታማኝነት እንደሚሞላ የሚያሳዩ ሦስት ታላላቅ እውነቶችን ያስተምረናል፦

1. ፍላጎታችንን የሚያውቅ አምላክ
በምድረ በዳ የነበረው ሕዝብ ያለበትን ሁኔታ ሰዎች እንኳ ተረድተውታል—"ተርቧል፣ ደክሟል፣ ተጠምቷል" በማለት። ሰዎች የሕዝቡን ድካም ካስተዋሉ፣ ሰማያዊው አባታችንማ ድካማችንንና ፍላጎታችንን ምን ያህል አብልጦ ያውቅ ይሆን! እግዚአብሔር በምድረ በዳ ስንሆን ዝም ብሎ አይመለከተንም። የትዕግስታችንን ማለቅ፣ የጉልበታችንን መድከምና የነፍሳችንን መራብ በቅርበት የሚያውቅና የሚራራልን አምላክ ነው።

2. በምድረ በዳ መካከል የሚሆን የተትረፈረፈ አቅርቦት
እግዚአብሔር ለዳዊትና ለሕዝቡ የላከው ግማሽ በልተው የሚራቡትን ጥቂት ነገር አይደለም፤ "ማር፣ ርጎ፣ በጎችና የላም አይብ" እንጂ። ይህ የሚያሳየው እግዚአብሔር በደረቅ ስፍራ መካከል እንኳ ሳይቀር ምርጥና የተትረፈረፈ አቅርቦት ማዘጋጀት የሚችል አምላክ መሆኑን ነው። ሁኔታዎች ምቹ ባልሆኑበት፣ የኢኮኖሚ ድርቅ ባለበት ወይም የኑሮ ምድረ በዳ በሚመስል ጊዜ ውስጥ እንኳ እግዚአብሔር የእርሱን ቅዱሳን በክብር የመመገብ ኃይል አለው።

3. እግዚአብሔር ሰዎችን የመጠቀም ጥበቡ
እግዚአብሔር ለዳዊት ምግቡን ከሰማይ እንደ መና አላዘነበለትም፤ ይልቁኑ በዚያ አካባቢ የነበሩ የሰዎችን ልብ በማነሳሳት ነበር ያደረገው። እግዚአብሔር ዛሬም እኛን ለመርዳትና የእለት ፍላጎታችንን ለመሙላት ሰዎችን ይጠቀማል። በሌላ በኩል ደግሞ፣ እኛ ራሳችን በዙሪያችን ያሉትን የደከሙ፣ የጠሙና የራቡ ሰዎችን ድካም አይተን የእግዚአብሔር የእርዳታ እጆች እንድንሆን ይፈልጋል። የእግዚአብሔር በረከት የሚገለጠው በተግባራዊ ፍቅርና በመረዳዳት ውስጥ ነው።

አባታችን ሆይ! በሕይወቴ ምድረ በዳ በሆኑ አስቸጋሪ ሁኔታዎች ውስጥ ድካሜንና ረሃቤን ስለምታውቅ አመሰግንሃለሁ። ማንም በሌለበት ስፍራ ማዕድን እንደምትዘረጋልኝ አምናለሁ። ዛሬም ፍላጎቴን ሁሉ በጸጋህ ሙላልኝ፤ እኔንም ደግሞ በዙሪያዬ ላሉት ለደከሙትና ለተጠሙት ሰዎች የአንተን መለኮታዊ ፍቅርና አቅርቦት የማደርስበት ታማኝ አገልጋይ አድርገኝ። አሜን።