ቀን 118

አንተ እጅግ ታላቅ ነህ

የዕለቱ የመጽሕፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 102-105

“ነፍሴ ሆይ፤ እግዚአብሔርን ባርኪ፤ እግዚአብሔር አምላኬ ሆይ፤ አንተ እጅግ ታላቅ ነህ፤ ክብርንና ግርማን ለብሰሃል።” (መዝሙር 104፥1)

ይህ መዝሙር እግዚአብሔር ዓለምን በፈጠረበት ጥበብና ፍጥረታትን ሁሉ በመመገብ በሚያሳይበት ቸርነት ላይ የሚያተኩር የውዳሴ መዝሙር ነው። መዝሙረኛው የፈጣሪውን ታላቅነት ሲመለከት ነፍሱ በአድናቆት ተሞልታ ትዘምራለች።
ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸው ሦስት ዋና ዋና ነጥቦች፦

1. ምስጋና ከውስጥ (ከነፍስ) የሚመነጭ መሆን አለበት

መዝሙረኛው “ነፍሴ ሆይ” በማለት ራሱን ያዝዛል። እውነተኛ ምስጋና ከከንፈር ብቻ የሚወጣ ድምፅ ሳይሆን፣ ከመላ ማንነታችንና ከጥልቅ ውስጣችን የሚመነጭ መሆን አለበት። አንዳንድ ጊዜ በሕይወት ፈተናዎች ምክንያት ነፍሳችን ልትዝል ወይም ዝም ልትል ትችላለች፤ በዚያን ጊዜ ግን እንደ መዝሙረኛው ነፍሳችንን ቀስቅሰን እግዚአብሔርን እንዲባርክ ማነቃቃት ይኖርብናል። አምልኮ የፍላጎት ጉዳይ ብቻ ሳይሆን የነፍስ ውሳኔ ነው።

2. የእግዚአብሔርን ታላቅነት ማወጅ

“እግዚአብሔር አምላኬ ሆይ፤ አንተ እጅግ ታላቅ ነህ” የሚለው ቃል የአምላካችንን ሉዓላዊነት ያሳያል። እግዚአብሔር ትልቅ የሚሆነው እኛ ስላመሰገንነው ሳይሆን፣ እርሱ ቀድሞውኑ ታላቅ ስለሆነ ነው። ነገር ግን “አምላኬ” ብለን ስንጠራው፣ ያ ታላቅ አምላክ ከእኛ ጋር የግል ግንኙነት እንዳለው እናረጋግጣለን። ሰማይና ምድርን የፈጠረ ታላቅ አምላክ የእኛ አባትና ረዳት መሆኑን ማሰብ ለሕይወታችን ታላቅ መተማመን ይሰጠናል።

3. የማይታይ ማንነት በሚታይ ግርማ

“ክብርንና ግርማን ለብሰሃል” የሚለው አገላለጽ፣ የእግዚአብሔርን ንጉሣዊ ማንነት ይገልጻል። ሰው ልብስ እንደሚለብስ፣ እግዚአብሔር ደግሞ ክብሩንና ግርማውን እንደ ልብስ ይጎናጸፋል። ይህ የሚያሳየው በሚታየው ፍጥረት ሁሉ ውስጥ የእግዚአብሔር ክብር እንደሚገለጥ ነው። ተራሮች፣ ውቅያኖሶችና ከዋክብት ሁሉ የእርሱ ግርማ ነጸብራቆች ናቸው። ይህንን ግርማ የሚያስተውል ሰው በማንኛውም ሁኔታ ውስጥ ሆኖ እግዚአብሔርን ከማክበር አያቋርጥም።

አባታችን ሆይ፤ ነፍሳችን በፊቱህ ቆማ ስምህን ትባርካለች። አንተ በክብርና በግርማ የተሞላህ፣ በታላቅነትህም ዓለምን የምትገዛ ንጉሥ ነህ። በሕይወታችን ውስጥ የምናያቸው ድንቅ ሥራዎችህ ሁሉ ያንተን ቸርነት እንዲያስታውሱን እርዳን። ልባችን ሁልጊዜ በአድናቆትና በምስጋና እንዲሞላ ጸጋህን አብዛልን። አሜን።

ቀን 119

ይጐርፉ ነበር

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 1 ዜና መዋዕል 11-12

“ሰራዊቱም እንደ እግዚአብሔር ሰራዊት እስኪሆን ድረስ፣ ዳዊትን ለመርዳት በየዕለቱ ብዙ ሰዎች ይጐርፉ ነበር።” (1 ዜና መዋዕል 12፥22)

ይህ ክፍል ዳዊት በኬብሮን በነበረበት ወቅት፣ ከተለያዩ ነገዶች የተውጣጡ ብርቱ ሰዎችና ተዋጊዎች ወደ እርሱ እየመጡ እንዴት እንደተቀላቀሉት ይገልጻል። ዳዊት ብቻውን አልነበረም፤ እግዚአብሔር የሰዎችን ልብ በማነሳሳት ለታላቅ ዓላማ ያዘጋጀው ነበር።

ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸው ሦስት ዋና ዋና ነጥቦች፦

1. የእግዚአብሔር እጅ በሰዎች በኩል ትሠራለች

ሰዎቹ ወደ ዳዊት የጐረፉት “ለመርዳት” ነበር። እግዚአብሔር ለሰጠን ራዕይ ወይም ለጀመርነው ሥራ የሚያስፈልጉንን ረዳቶች የሚያስነሳው እርሱ ራሱ ነው። በሕይወታችን ውስጥ የምናገኘው እገዛ ከሰው የመጣ ቢመስልም፣ ከጀርባው ግን የሰዎችን ልብ የሚያዘነብል እግዚአብሔር አለ። ለብቻችን መሸከም የማይቻለንን ሸክም፣ እግዚአብሔር ተባባሪዎችን በመላክ ያቀልልናል።

2. በየዕለቱ የሚጨምር ጸጋ (ወጥ የሆነ ዕድገት)

ጥቅሱ “በየዕለቱ” ሰዎች ይጐርፉ እንደነበር ይናገራል። ይህ የሚያሳየው የእግዚአብሔር ሥራ በአንድ ጀምበር ብቻ ሳይሆን፣ ቀስ በቀስ ግን ደግሞ ሳይቋረጥ እንደሚያድግ ነው። እኛም በሕይወታችን የጀመርነው ነገር ዛሬ ትንሽ ቢመስልም፣ በታማኝነት ከቀጠልን እግዚአብሔር በየዕለቱ አዳዲስ በረከቶችንና ሰዎችን በመጨመር ያበዛዋል። ትልቁ ነገር በእግዚአብሔር ፈቃድ ውስጥ ጸንቶ መቆየት ነው።

3. ወደ መለኮታዊ ደረጃ ማደግ

የዳዊት ሰራዊት በመጨረሻ “እንደ እግዚአብሔር ሰራዊት” ሆነ ተብሎ ተገልጿል። ይህ ማለት በቁጥር መብዛታቸው ብቻ ሳይሆን፣ በኃይልና በግርማም ተሞልተው ነበር ማለት ነው። እኛ የምንሠራው ሥራ የእግዚአብሔር በረከት ሲታከልበት፣ ከሰው አቅም በላይ የሆነ መለኮታዊ ውጤት ያመጣል። እግዚአብሔር የእኛን ጥቂት ጥረት ወደ እርሱ ታላቅ ክብር የመለወጥ ኃይል አለው።

አባታችን ሆይ፤ በጀመርነው መልካም ሥራ ሁሉ ያንተን መለኮታዊ እርዳታ እንድትልክልን እንማጸንሃለን። በየዕለቱ በሚያስፈልገን ጸጋና ሰዎች እንድንታገዝ አድርገን። የምናከናውነው እያንዳንዱ ተግባር ያንተን ታላቅነትና ክብር የሚገልጽ “እንደ እግዚአብሔር ሥራ” እንዲሆንልን እርዳን። አሜን።

ቀን 120

በአንድነት ሲኖሩ

የዕለቱ የመፅሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 133

“ወንድሞች ተስማምተው በአንድነት ሲኖሩ፣ እንዴት መልካም ነው! ምንኛስ ደስ ያሰኛል!” (መዝሙር 133፥1)

ይህ መዝሙር በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል ሊኖር የሚገባውን ፍቅርና ሕብረት በአጭርና በድንቅ ቃላት የሚገልጽ ነው። መዝሙረኛው ዳዊት አንድነትን ዝም ብሎ “ጥሩ ነው” ብቻ ሳይሆን፣ “እንዴት መልካም ነው!” በማለት በቃላት ለመግለጽ እስኪቸገር ድረስ ያለውን ውበት ያደንቃል።
ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸው ሦስት ዋና ዋና ነጥቦች፦

1. የአንድነት ውስጣዊና ውጫዊ ውበት
አንድነት “መልካም” እና “ደስ የሚያሰኝ” እንደሆነ ተገልጿል። አንድ ነገር መልካም ሆኖ ደስ የማያሰኝ ሊሆን ይችላል፤ ወይም ደስ የሚያሰኝ ሆኖ ግን መልካም ላይሆን ይችላል። አንድነት ግን ሁለቱንም የያዘ ነው። በመካከላችን ስምምነት ሲኖር ለሕይወታችን ጤናማ (መልካም) ከመሆኑም በላይ፣ በልባችን ውስጥ ደስታንና እርካታን ይፈጥራል። ይህ ውበት ደግሞ ለሌሎች ሰዎች ሁሉ የሚተርፍ ምስክርነት ይኖረዋል።

2. "ተስማምቶ መኖር" እንደ ተግባራዊ ጥበብ
“ተስማምተው” የሚለው ቃል በልዩነቶች መካከል ያለን ውሕደት ያሳያል። ወንድማማቾች ሁሉም አንድ ዓይነት ባሕርይ ወይም አሳብ ላይኖራቸው ይችላል። ነገር ግን በአንድ ዓላማና በፍቅር ስር ሲሰበሰቡ ስምምነት ይፈጠራል። ይህ አንድነት ዝም ብሎ በአንድ ጣራ ስር መኖር ብቻ ሳይሆን፣ የልብ ትስስርን ይጠይቃል። እግዚአብሔር በመካከላችን የሚገኘው በልባችን ስምምነት ስንኖር ነው።

3. አንድነት የበረከት መቀበያ ነው
ይህ የመዝሙሩ ክፍል ቀጥሎ እንደሚናገረው፣ አንድነት እንደ ተቀደሰ ቅባትና እንደ አውሮንጋ ወንዝ ጠል ነው። እግዚአብሔር በረከቱንና ሕይወቱን የሚያዝዘው አንድነት ባለበት ስፍራ ነው። በቤተሰብ፣ በሥራ ቦታ ወይም በቤተክርስቲያን አንድነት ከጠፋ፣ መለኮታዊው በረከት የሚፈስበት መስመር ይዘጋል። በአንድነት ስንቆም ግን እግዚአብሔር ለእያንዳንዳችን ያሰበው ጸጋ በቀላሉ በመካከላችን ይሰራጫል።

አባታችን ሆይ፤ በመካከላችን ፍቅርንና አንድነትን ስለሰጠኸን እናመሰግንሃለን። ልዩነቶቻችንን አክብረን በልብ ስምምነት እንድንኖር እርዳን። የቤታችንንና የጉባኤያችንን አንድነት ከሚበክሉ ክፉ አሳቦች ሁሉ ጠብቀን። በአንድነት ስንቆም አንተ ያዘዝከው በረከት በሕይወታችን እንዲፈስ ጸጋህን አብዛልን። አሜን።

ቀን 121

ጽድቅንም ሁልጊዜ የሚያደርጉ

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 106-107

"ፍርድን የሚጠብቁ፥ ጽድቅንም ሁልጊዜ የሚያደርጉ ብፁዓን ናቸው።" (መዝሙር 106፥3)

1. ፍርድን (ፍትሕን) መጠበቅ

መዝሙረኛው "ፍትሕ እንዳይዛነፍ የሚጠብቁ" ብፁዓን ናቸው ይላል። እግዚአብሔር የጽድቅና የፍትሕ አምላክ ነው። ፍትሕን መጠበቅ ማለት በንግግራችን፣ በሥራችንና ከሰዎች ጋር ባለን ግንኙነት ሁሉ ቅን መሆን ማለት ነው። በዙሪያችን ግፍና መበላለጥ በበዛበት ዓለም ውስጥ፣ ለእውነትና ለፍትሕ መቆም የእግዚአብሔርን ባሕርይ ለሰዎች የምናሳይበት መንገድ ነው። እግዚአብሔር በነገሮች ሁሉ ፍትሐዊ እንድንሆን ይፈልጋል።

2. ጽድቅን "ሁልጊዜ" ማድረግ

ይህ ጥቅስ ጽድቅን አልፎ አልፎ ሳይሆን "ሁልጊዜ" ማድረግን ያሳስባል። ክርስትና የሁኔታዎች ውጤት ሳይሆን የጽናት ጉዞ ነው። ማንም በማያየን ጊዜ፣ ጥቅማችን በሚነካበት ወቅት ወይም ፈተና በሚበዛበት ሰዓት ጽድቅን ማድረግ የእውነተኛ ደቀ መዝሙር ምልክት ነው። ጽድቅን ልምምዳችንና የሕይወት ዘይቤአችን ስናደርገው፣ እግዚአብሔር በሕይወታችን ውስጥ በነፃነት ይሠራል፤ እኛም በውስጣዊ ሰላም እንሞላለን።

3. የብፅዕና (የደስታ) ምንጭ

ብዙ ጊዜ ደስታን በምድራዊ ስኬት፣ በሀብት ወይም በዝና ውስጥ እንፈልጋለን። ነገር ግን መጽሐፍ ቅዱስ እውነተኛ "ብፅዕና" የሚገኘው በጽድቅ መንገድ ላይ ለሚሄዱ እንደሆነ ይነግረናል። የእግዚአብሔርን ቃል በመጠበቅና በጽድቅ በመመላለስ ውስጥ የሚገኝ ሰላም ከምንም ነገር ጋር አይነጻጸርም። ይህ ደስታ በውጫዊ ሁኔታዎች ላይ የማይመሰረት፣ ከእግዚአብሔር ጋር ካለን የቀረበ ግንኙነት የሚመነጭ የውስጥ ብርሃን ነው።

ጸሎት፦
አባት ሆይ! በቃላትህ ብቻ ሳይሆን በሕይወቴ ሁሉ ፍትሕንና ጽድቅን የምከተል ሰው እንድሆን እርዳኝ። በሁኔታዎች መካከል ሳልወላውል ሁልጊዜ አንተን ደስ የሚያሰኝህን እንዳደርግ መንፈስ ቅዱስ ኃይል ይሁነኝ። በጽድቅ መንገድ ውስጥ የሚገኘውን ያንተን ሰላምና ብፅዕና በሕይወቴ አብዛልኝ። አሜን።

ቀን 122

የእግዚአብሔር መገኘትና በረከቱ

የዕለቱ የመጽሕፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 2 ሳሙኤል 5፡11-25 ፤ 6:1-23 ፤ 1 ዜና 13-16

"የእግዚአብሔርም ታቦት የጋት ሰው በሆነው በአቢዳራ ቤት ሦስት ወር ተቀመጠ፤ እግዚአብሔርም አቢዳራንና ቤተ ሰቡን ሁሉ ባረከ።" (2 ሳሙኤል 6፥11)

1. የእግዚአብሔርን መገኘት በደስታ መቀበል

ታቦቱ የእግዚአብሔር መገኘት ምሳሌ ነው። አቢዳራ ታቦቱን ወደ ቤቱ ያስገባው ሌሎች በፈሩበትና በደነገጡበት ወቅት ነበር። የእግዚአብሔርን መገኘት በቤታችን፣ በሥራችንና በልባችን ውስጥ ቦታ ስንሰጠው የሁሉ ነገር መጀመሪያ ይሆናል። በረከት የሚጀምረው እግዚአብሔርን በሕይወታችን ውስጥ "ክቡር እንግዳ" አድርገን ስንቀበለው ነው።

2. በረከት ለቤተሰብ ሁሉ

ጥቅሱ "አቢዳራንና ቤተ ሰቡን ሁሉ ባረከ" ይላል። የእግዚአብሔር በረከት ለአንድ ሰው ብቻ ሳይሆን ለሚወዷቸውና ለቤተሰባቸው የሚተርፍ ጸጋ አለው። እኛ ለእግዚአብሔር ታማኝ ስንሆንና እርሱን በቤታችን ስናነግሥ፣ በረከቱ በልጆቻችንና በቤተሰባችን ኑሮ ላይ ይገለጣል። መንፈሳዊ አባት ወይም እናት ለእግዚአብሔር መገኘት ቦታ ሲሰጡ፣ በቤቱ ውስጥ ያለው ድባብ ሁሉ ይቀየራል።

3. የታማኝነትና የቆይታ ውጤት

ታቦቱ በአቢዳራ ቤት ለሦስት ወራት ቆይቷል። በረከቱ የታየው በሂደትና በቆይታ ውስጥ ነው። እግዚአብሔርን መከተል ለአንድ ቀን ስሜት ብቻ ሳይሆን በየቀኑ ከእርሱ ጋር በመኖር የሚመጣ ውጤት ነው። በየቀኑ በጸሎትና በቃሉ ከእርሱ ጋር ስንቆይ፣ እግዚአብሔር ሕይወታችንን በዝምታ ግን ደግሞ በኃይል መለወጥ ይጀምራል። በአጭር ጊዜ ውስጥ በረከቱ በሰው ሁሉ ዘንድ እስኪታወቅ ድረስ አቢዳራ ተባርኮ ነበር።


አባት ሆይ! እንደ አቢዳራ ቤት እኔም ቤቴን፣ ኑሮዬንና ልቤን ላንተ መገኘት ክፍት አደርጋለሁ። መገኘትህ በቤቴ ውስጥ ሰላምን፣ በረከትንና መለወጥን ያምጣ። እኔንም ሆነ ቤተሰቤን ለክብርህ ባርከን። አሜን።

ቀን 123

በየዕለቱ የሚሸከምልን

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 1፤ 2፤15፤22-24፤47፤68

"ሸክማችንን በየዕለቱ የሚሸከምልን፣ አዳኝ አምላካችን፣ ጌታ ይባረክ።" (መዝሙር 68፥19)

1. የእግዚአብሔር የዘወትር እንክብካቤ ("በየዕለቱ")

መዝሙረኛው እግዚአብሔር ሸክማችንን የሚሸከመው አልፎ አልፎ ወይም በታላቅ ችግር ጊዜ ብቻ ሳይሆን "በየዕለቱ" እንደሆነ ይነግረናል። እግዚአብሔር ትላንት እንደረዳን ሁሉ ዛሬም ለመርዳት ዝግጁ ነው። የዛሬ ጭንቀትና የዛሬ ፍላጎት በእግዚአብሔር ዘንድ ትኩረት አለው። በየቀኑ አዲስ ጸጋና አዲስ ኃይል እንደሚሰጠን በማሰብ በልበ ሙሉነት ልንኖር ይገባል።

2. ሸክምን ለእርሱ አሳልፎ መስጠት

"ሸክማችንን የሚሸከምልን" የሚለው ቃል እኛ መሸከም ያቃተንን ነገር እርሱ እንደሚረከበን ያሳያል። ብዙ ጊዜ በገዛ ራሳችን ጥረት ኑሮን፣ ትምህርትን ወይም አገልግሎትን ለመሸከም ስንሞክር እንደክማለን። እውነተኛ እረፍት የሚገኘው ግን ሸክማችንን በእግዚአብሔር ላይ ስንጥል ነው። እርሱ ስለ እኛ ያስባል፤ የእኛ ሸክም ለእርሱ ቀላል ነው።

3. አዳኝነቱና ለምስጋና የሚገፋፋ ሕይወት

ጥቅሱ የሚጨርሰው በምስጋና ነው። "ጌታ ይባረክ" ይላል። እግዚአብሔርን የምናመሰግነው በየቀኑ ስለሚደግፈን ደጋፊነቱም ጭምር ነው። እርሱ ከኃጢአት ብቻ ሳይሆን ከዕለት ተዕለት ውድቀት፣ ከጭንቀትና ከተስፋ መቁረጥ የሚያድነን "አዳኝ አምላክ" ነው። ይህን ደግነቱን ስናስብ ልባችን ለምስጋና ይነሳሳል።

አባታችን ሆይ! በየቀኑ ለምታሳየኝ ቸርነትና ሸክሜን ስለምትሸከም አመሰግንሃለሁ። ዛሬም የሚከብደኝን ጭንቀት፣ ሐሳብና ሸክም ሁሉ በአንተ ላይ አኖራለሁ። በአንተ እርዳታ በሰላም እንድመላለስና አዳኝነትህን ለዓለም እንድመሰክር እርዳኝ። አሜን።

ቀን 124

ለታላቁ አምላክ የሚገባ ክብር

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 89፤ 96፤ 100፤101፤ 105፤ 132

"እግዚአብሔር ታላቅ ነውና፤ ውዳሴውም ብዙ ነው፤ ከአማልክትም ሁሉ በላይ ሊፈራ ይገባዋል።" (መዝሙር 96፥4)

1. የእግዚአብሔር ታላቅነት ወሰን የለሽነት

መዝሙረኛው "እግዚአብሔር ታላቅ ነው" በማለት ይጀምራል። የእግዚአብሔር ታላቅነት በሰማይና በምድር ካሉ ነገሮች ሁሉ በላይ ነው። የእርሱ ጥበብ፣ ኃይልና ፍቅር ልክ የለውም። እኛ የምናመልከው አምላክ ከችግራችን፣ ከጭንቀታችንና ከዓለማችን ፈተናዎች ሁሉ የሚበልጥ ታላቅ አምላክ መሆኑን ስንረዳ፣ በልባችን ውስጥ ያለው ፍርሃት በልበ ሙሉነት ይተካል።

2. ለታላቅነቱ የሚመጥን ውዳሴ

"ውዳሴውም ብዙ ነው" ይላል። የእግዚአብሔር ውዳሴ ከታላቅነቱ ጋር የተመጣጠነ መሆን አለበት። እርሱ ለጥቂት ጊዜ ብቻ የሚመሰገን ሳይሆን፣ ሕይወታችን ሙሉ የውዳሴ መሠዊያ ሊሆንለት ይገባል። በቃላችን ብቻ ሳይሆን በሥራችን፣ በባሕርያችንና በምስጋናችን ለእርሱ የሚገባውን ክብር መስጠት የክርስቲያን የዘወትር ተግባር ነው። ታላቅ አምላክ ታላቅ ምስጋና ይገባዋል።

3. እርሱን የመፍራት ትርጉም

"ከአማልክትም ሁሉ በላይ ሊፈራ ይገባዋል" የሚለው ቃል፣ እግዚአብሔርን በሕይወታችን ውስጥ የመጀመሪያውንና ከፍተኛውን ስፍራ መስጠትን ያመለክታል። አማልክት ተብለው በሰዎች ልብ ውስጥ የነገሱ ነገሮች (ሀብት፣ ዝና፣ ወይም የሰው ኃይል) ሁሉ ከእርሱ በታች ናቸው። እግዚአብሔርን መፍራት ማለት ለእርሱ ካለን ታላቅ ፍቅር የተነሳ በፊቱ በአክብሮትና በመገዛት መመላለስ ነው። እርሱን ከሁሉ በላይ ስናከብር፣ ሌላው ፍርሃት ሁሉ ከሕይወታችን ይወገዳል።

አባታችን ሆይ! በሕይወቴ ካሉ ነገሮች ሁሉ በላይ አንተን ከፍ ከፍ አደርጋለሁ። ለታላቅነትህ የሚመጥን ምስጋናና አምልኮ በልቤ ውስጥ አብዛ። በፊታህ በአክብሮትና በፍርሃት እንድመላለስ መንፈስህ ይርዳኝ። አሜን።

ቀን 125

እንደ አንተ ያለ ማንም የለም

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 2 ሳሙኤል 7፤ 1 ዜና 17

"እግዚአብሔር ሆይ፤ በጆሯችን እንደ ሰማነው ሁሉ፣ እንደ አንተ ያለ ማንም የለም፤ ከአንተም በቀር አምላክ የለም።" (1 ዜና መዋዕል 17፥20)

1. ተወዳዳሪ የሌለው አምላክ

ዳዊት "እንደ አንተ ያለ ማንም የለም" ሲል፣ እግዚአብሔር በኃይሉ፣ በምህረቱና በታማኝነቱ ሊነጻጸር የሚችል ምንም ዓይነት ምድራዊም ሆነ ሰማያዊ ኃይል እንደሌለ ማወጁ ነው። በሕይወታችን ውስጥ ብዙ የሚገዳደሩን ነገሮች ቢኖሩም፣ ከሁሉ በላይ የሆነው አምላክ ግን ከእኛ ጋር ነው። እርሱ በማንነቱ ብቸኛ ስለሆነ፣ ተስፋችንን በእርሱ ላይ ስናደርግ አንዋረድም።

2. በታሪክ የተረጋገጠ ታማኝነት

"በጆሯችን እንደ ሰማነው ሁሉ" የሚለው ሐረግ፣ የእግዚአብሔር ታላቅነት በወሬ ብቻ ሳይሆን በታሪክና በተግባር የተረጋገጠ መሆኑን ያሳያል። እግዚአብሔር ቀደምት አባቶችን እንዴት እንደረዳ፣ እስራኤልን ከግብፅ እንዴት እንዳወጣና ዳዊትን በጦርነት እንዴት እንዳጸናው የታወቀ እውነት ነበር። ዛሬም እግዚአብሔር በሕይወታችን ያደረጋቸውንና በቃሉ የሰማናቸውን ተአምራት ስናስብ፣ እርሱ አሁንም ያው እንደሆነ እንረዳለን።

3. እርሱን ብቻ ማምለክና መታመን

"ከአንተም በቀር አምላክ የለም" የሚለው ቃል የሕይወታችንን ትኩረት ያስተካክላል። በሕይወታችን ውስጥ ጣዖት ሊሆኑብን የሚችሉ (ገንዘብ፣ እውቀት፣ ወይም የሰው እርዳታ) ብዙ ነገሮች ቢኖሩም፣ እውነተኛው የመፍትሔና የሰላም ምንጭ ግን እግዚአብሔር ብቻ ነው። ልባችንን ሙሉ በሙሉ ለእርሱ አሳልፈን ስንሰጥ፣ ከአማልክት ሁሉ በላይ የሆነው አምላክ በሕይወታችን ላይ ስልጣኑን ይገልጣል።

አባታችን ሆይ! እንደ አንተ ያለ አምላክ ከቶ የለም። በታማኝነትህና በታላቅነትህ ወደር የለህም። ዛሬም በሕይወቴ ውስጥ አንተ ብቻ አምላክ እንደሆንክ እመሰክራለሁ። ልቤን ከአንተ በቀር በሌላ ነገር ላይ እንዳላደርግ እርዳኝ። ስለ ቃልህና ስለማንነትህ ክብር ይሁንልህ። አሜን።

ቀን 126

ሁልጊዜ ወደ እግዚአብሔር

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 25፣29፣33፣36፣39

"ዐይኖቼ ሁልጊዜ ወደ እግዚአብሔር ናቸው፤ እግሮቼን ከወጥመድ የሚያላቅቃቸው እርሱ ነውና።" (መዝሙር 25፥15)

1. ዐይኖቼ ሁልጊዜ

መዝሙረኛው ዐይኖቹ "ሁልጊዜ" ወደ እግዚአብሔር እንደሆኑ ይናገራል። ይህ ማለት በደስታም ሆነ በሃዘን፣ በሰላምም ሆነ በውጥረት ጊዜ ትኩረቱ በእግዚአብሔር ላይ ነው ማለት ነው። ብዙ ጊዜ ዐይኖቻችንን በችግራችን፣ በሰዎች ትችት ወይም በዓለም ውካታ ላይ ስናደርግ ተስፋ እንቆርጣለን። ነገር ግን ዐይኖቻችንን ወደ እግዚአብሔር ስናዞር፣ የእርሱን ኃይልና ረዳትነት ስለምናይ ሰላምን እናገኛለን።

2. የወጥመድ መኖርና የእግዚአብሔር ነጻ አውጪነት

በዚህ ዓለም ስንኖር ሳናስበው የምንገባባቸው መንፈሳዊና ሥጋዊ "ወጥመዶች" (ፈተናዎች፣ ክፉ ምክሮች፣ ሱስ ወይም ጭንቀቶች) ሊገጥሙን ይችላሉ። መዝሙረኛው እነዚህን ወጥመዶች በራሱ ጥረት ሳይሆን እግዚአብሔር እንደሚያላቅቅለት ያምናል። እኛ በራሳችን ጥበብ ከጠላት ተንኮል ማምለጥ አንችልም፤ እግሮቻችንን ከታሰሩበት የሚያላቅቅ ግን እርሱ ታማኝ አምላክ ነው።

3. የመታመን ውጤት

ይህ ጥቅስ ጥልቅ የሆነ የመታመን (Trust) ሕይወትን ያሳያል። እግሮቻችን በወጥመድ ውስጥ ቢሆኑም እንኳ፣ ዐይኖቻችን ግን ወደ እግዚአብሔር መሆን አለባቸው። በችግር ውስጥ ሆነን እግዚአብሔርን መመልከት ማለት እርሱ በጊዜው እንደሚደርስልን ማመን ማለት ነው። ወደ እርሱ የሚያዩ አያፍሩም፤ እርሱም በታማኝነቱ ከሚከብደን ነገር ሁሉ ነጻ ያወጣናል።

አባታችን ሆይ! ዐይኖቼን ከሚያስጨንቀኝ ነገር ሁሉ ላይ አንስቼ ወደ አንተ አደርጋለሁ። በዙሪያዬ ካለው ወጥመድና ተንኮል የምታመልጠኝ አንተ ብቻ ነህና እግሮቼን አውጣልኝ። በየትኛውም ሁኔታ ውስጥ አንተን ብቻ ተመልክቼ በድል እንድወጣ ጸጋህን ስጠኝ። አሜን።

ቀን 127

ድልን ሰጠው

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 2 ሳሙኤል 8፣ 9፣ 1 ዜና 18

"እግዚአብሔርም ዳዊትን በሄደበት ሁሉ ድልን ሰጠው።" (2 ሳሙኤል 8፥6)

1. የድል ሰጪው ማንነት

ጥቅሱ በግልጽ "እግዚአብሔርም... ድልን ሰጠው" ይላል። ዳዊት ጎበዝ ተዋጊና መሪ ቢሆንም፣ የድሉ ባለቤት ግን እግዚአብሔር እንደሆነ ያውቅ ነበር። በሕይወታችን ውስጥ የምናገኛቸው ስኬቶች፣ የምናልፋቸው ፈተናዎችና የምናገኛቸው ድሎች ሁሉ የራሳችን ጥረት ውጤቶች ብቻ አይደሉም፤ ከእግዚአብሔር የተሰጡ የጸጋ ስጦታዎች ናቸው። እርሱ ከእኛ ጋር ሲሆን የማይታለፍ የነበረው ቅጥር ይናዳል፣ የማይሸነፈው ጠላት ይሸነፋል።

2. ሁለንተናዊ አብሮነት ("በሄደበት ሁሉ")

እግዚአብሔር ዳዊትን ያሸነፈው በአንድ የተወሰነ ስፍራ ወይም በአንድ ውጊያ ላይ ብቻ አልነበረም፤ "በሄደበት ሁሉ" እንጂ። ይህ የሚያሳየው የእግዚአብሔር አብሮነት ወሰን የሌለው መሆኑን ነው። እኛም በሕይወት ጉዟችን በትምህርት፣ በሥራ፣ በቤተሰብ ኑሮ ወይም በአገልግሎት በምንሰማራበት በማንኛውም መስክ እግዚአብሔርን ስናስቀድም፣ እርሱ በሄድንበት አቅጣጫ ሁሉ መንገዳችንን ያቀናልናል፤ በነገሮቻችንም ላይ ድልን ያጎናጽፈናል።

3. በሂደት ውስጥ የሚገለጥ ጸጋ

ዳዊት ድልን ያገኘው ዝም ብሎ ተቀምጦ ሳይሆን "በሄደበት" ማለትም በሠራበት፣ በተንቀሳቀሰበትና በታገሉበት የሕይወት ውጣ ውረድ ውስጥ ነው። እግዚአብሔር ሰነፎችን ሳይሆን የሚተጉትንና በእምነት የሚራመዱትን ይባርካል። እኛ የበኩላችንን እምነትና ጥረት ይዘን ስንነሳ፣ እግዚአብሔር ደግሞ መለኮታዊ ኃይሉን በመጨመር ጉድለታችንን ይሞላል፤ ፍጻሜያችንንም በድል ያደርገዋል።

አባት ሆይ! የሕይወቴ ድልና ስኬት አንተ ብቻ ነህ። በዕለት ተዕለት ውሎዬ፣ በሥራዬና በምሄድበት መንገድ ሁሉ አብረኸኝ እንድትወጣና ድልን እንድትሰጠኝ እጸልያለሁ። በራሴ ጥበብና ኃይል ሳይሆን በአንተ ጸጋ እንድመላለስ ማስተዋሉን ስጠኝ። አሜን።