ቀን 115

ተመድበው ነበር

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 1 ዜና መዋእል 6

“ሌዋውያን ወንድሞቻቸው ግን የእግዚአብሔርን ቤት የማደሪያ ድንኳን ተግባር እንዲያከናውኑ ተመድበው ነበር።” (1 ዜና መዋዕል 6፥48)

ይህ ክፍል የእግዚአብሔር ሕዝብ በምድሪቱ ላይ ሲሰፍሩ ለእያንዳንዱ ነገድ የተሰጠውን ኃላፊነት ይዘረዝራል። ሌዋውያን ልዩ የክህነት አገልግሎት ቢኖራቸውም፣ ሌሎች ወንድሞቻቸው ደግሞ የማደሪያ ድንኳኑን አገልግሎት በታማኝነት እንዲያከናውኑ ተመድበው ነበር።
ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸው ሦስት ዋና ዋና ነጥቦች፦

1. የአገልግሎት ልዩነትና አስፈላጊነት

በእግዚአብሔር ቤት ውስጥ "ትንሽ" ወይም "ተራ" የሚባል አገልግሎት የለም። ሌዋውያን የተቀደሰውን ዕቃ ከመሸከም ጀምሮ ድንኳኑን እስከ መትከልና እስከ ማጽዳት ያለውን ተግባር እንዲያከናውኑ ተመድበው ነበር። እኛም ዛሬ በቤተክርስቲያን ወይም በሕይወታችን የተሰጠን ድርሻ ምንም ይሁን ምን፣ በእግዚአብሔር ዘንድ ትልቅ ዋጋ እንዳለው ማወቅ አለብን። ሁሉም የአንድ አካል ክፍሎች እንደመሆናችን፣ የእያንዳንዳችን ድርሻ ለቤቱ ሙሉነት አስፈላጊነው።

2. መመደብ መለኮታዊ ጥሪ ነው

ጥቅሱ "ተመድበው ነበር" ይላል። ይህ ምደባ በሰው ፍላጎት ሳይሆን በእግዚአብሔር ሥርዓት የሆነ ነው። እግዚአብሔር ለእያንዳንዳችን የሰጠን ስጦታና በሕይወት ውስጥ ያስቀመጠን ስፍራ በምክንያት ነው። ያለንበት የሥራ ቦታ፣ ቤተሰብ ወይም አገልግሎት እግዚአብሔር የመደበን ስፍራ እንደሆነ ስንረዳ፣ ሥራችንን የምንሠራው ለሰው ሳይሆን ለአምላክ እንደሆነ በማሰብ በደስታና በትጋት ይናል።

3. ለተቀደሰው ነገር መለየት

ሌዋውያን የተመደቡት ለ"እግዚአብሔር ቤት" ተግባር ነው። ይህ ማለት ሕይወታቸውና ጊዜያቸው ለተቀደሰ ዓላማ ተለይቷል ማለት ነው። እኛም እንደ አማኝ ሕይወታችን የእግዚአብሔር ማደሪያ (ቤተ መቅደስ) እንደመሆኑ፣ የምናደርገው ተግባር ሁሉ እርሱን የሚያከብር ሊሆን ይገባል። በዕለት ተዕለት ተግባራችን ውስጥ የእግዚአብሔርን ክብር የምናገለግል መሆናችንን ስናስብ፣ አኗኗራችን የተቀደሰና የተለየ ይሆናል።

አባታችን ሆይ፤ በቤትህና በሕይወት ውስጥ ለሰጠኸን ድርሻ እናመሰግንሃለን። የተሰጠንን ኃላፊነት በታማኝነት፣ በትሕትናና በቅድስና እንድንወጣ እርዳን። የምናደርገው እያንዳንዱ "ተራ" የሚመስል ተግባር ላንተ ክብር እንዲሆንልን ጸጋህን አብዛልን። በተመደብንበት ስፍራ ሁሉ ያንተን መንግሥት የምናገለግል አድርገን። አሜን።

ቀን 116

በርሱ ዘንድ እንከን የለም

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 81፤ 88፤ 92-93

“እግዚአብሔር ትክክለኛ ነው፤ እርሱ ዐለቴ ነው፤ በርሱ ዘንድ እንከን የለም” ይላሉ። (መዝሙር 92፥15)

ይህ መዝሙር የእግዚአብሔርን ታማኝነትና የጻድቃንን ፍሬያማነት የሚያበስር ነው። በተለይም በዕድሜ በገፉና ብዙ የሕይወት ውጣ ውረድን ባዩ ቅዱሳን አንደበት የሚነገር ታላቅ የምስክርነት ቃል ነው።
ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸው ሦስት ዋና ዋና ነጥቦች፦

1. የእግዚአብሔር ፍጹም ትክክለኛነት

“እግዚአብሔር ትክክለኛ ነው” የሚለው ቃል እርሱ የሚሠራቸው ነገሮች ሁሉ ፍትሐዊና ቅን መሆናቸውን ያሳያል። እኛ በሕይወታችን ውስጥ “ለምን እንዲህ ሆነ?” ብለን የምንጠይቅባቸው ግራ የሚያጋቡ ሁኔታዎች ሊገጥሙን ይችላሉ። ነገር ግን እግዚአብሔር በጊዜው ሁሉንም ነገር ውብና ትክክለኛ አድርጎ ይሠራል፤ በእርሱ አሠራር ውስጥ ስሕተት የለም። የእርሱ ትክክለኛነት ዛሬ በምናየው ምስቅልቅል ውስጥ ሆነን እንኳ ነገን እንድንታመን ያደርገናል።

2. የማይናወጥ ዐለት

“እርሱ ዐለቴ ነው” የሚለው መግለጫ እግዚአብሔር ጽኑ መሠረታችን መሆኑን ይገልጻል። ዐለት በማዕበል የማይናወጥ፣ በዝናብ የማይታጠብና በጊዜ የማይለወጥ ጠንካራ ነገር ነው። ዓለማችንና በውስጧ ያሉት ነገሮች ሁሉ (ሀብት፣ ጤና፣ የሰው ወዳጅነት) ቢለወጡና ቢናወጡም፣ በእግዚአብሔር ላይ የታመነ ሕይወት ግን ጸንቶ ይቆማል። እግዚአብሔርን ዐለታችን ስናደርገው፣ በሕይወት ማዕበል ውስጥ ሆነን እንኳ አንሰምጥም።

3. እንከን የሌለበት ታማኝነት

“በርሱ ዘንድ እንከን የለም” የሚለው ቃል እግዚአብሔር ቃሉን የማይተላለፍና የገባውን ተስፋ የማይረሳ መሆኑን ያረጋግጥልናል። የሰው ልጅ ሊዋሽ፣ ሊሳሳት ወይም ሊከዳ ይችላል፤ እግዚአብሔር ግን ፍጹም ነው። በእርሱ ቃልና ባሕርይ ላይ ምንም ዓይነት ጥርጣሬ ሊገባን አይገባም። ይህ እውነት በሕይወታችን ውስጥ የሚያጋጥሙንን የሰዎች ጉድለትና ተለዋዋጭነት የምንቋቋምበትን ጥንካሬ ይሰጠናል።

አባታችን ሆይ፤ አንተ የማትናወጥ ዐለታችንና የሕይወታችን ጽኑ መሠረት ስለሆንህ እናመሰግንሃለን። በዙሪያችን ያሉ ነገሮች ሁሉ ቢለወጡ እንኳ በአንተ ፍጹምነትና እንከን በሌለው ታማኝነትህ ላይ እንድንደገፍ እርዳን። በሕይወታችን የምታደርገው ነገር ሁሉ ትክክለኛ መሆኑን አምነን በሰላም እንድንኖር ጸጋህን አብዛልን። አሜን።

ቀን 117

በእግዚአብሔር ቤት

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 1 ዜና መዋእል 7-10

“የጥበቃውን ሥራ የሚያከናውኑት እነርሱ በመሆናቸው የሚያድሩትም በዚያው በእግዚአብሔር ቤት አካባቢ ነበረ፤ ጧት ጧትም ደጆቹን የሚከፍቱት እነርሱ ነበሩ።” (1 ዜና መዋዕል 9፥27)
ይህ ክፍል በቤተ መቅደሱ ደጃፍ ላይ ተመድበው ስለነበሩት በረኞችና ጠባቂዎች ታማኝነት ይናገራል። ሥራቸው ቀላል ቢመስልም፣ ለቤተ መቅደሱ ሥርዓትና ደኅንነት ግን እጅግ አስፈላጊ ነበር።
ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸው ሦስት ዋና ዋና ነጥቦች፦

1. ከእግዚአብሔር መገኘት ጋር ተቀራርቦ መኖር

እነዚህ ጠባቂዎች "የሚያድሩትም በዚያው በእግዚአብሔር ቤት አካባቢ ነበረ"። አገልግሎታቸው ከሕይወታቸው አልተለየም፤ ይልቁንም ሌሊቱንም ሆነ ቀኑን ከእግዚአብሔር ቤት ሳይርቁ ያሳልፉ ነበር። እኛም በሕይወታችን አማኝ ስንሆን፣ እግዚአብሔርን የምናገኘው በሳምንት አንድ ቀን ብቻ ሳይሆን፣ ሁልጊዜ በመገኘቱ አካባቢ በማደር ሊሆን ይገባል። ልባችንና አሳባችን ሁልጊዜ ወደ እርሱ የቀረበ ሲሆን፣ ጥበቃውና ሰላሙ በሕይወታችን ይበዛል።

2. የንቃትና የኃላፊነት ታማኝነት

"የጥበቃውን ሥራ የሚያከናውኑት እነርሱ በመሆናቸው" ይላል። ጠባቂ መሆን ንቃትን ይጠይቃል፤ በሌሊት ጨለማ ውስጥ ሳይተኙ ነቅቶ መጠበቅ ከባድ ኃላፊነት ነው። እግዚአብሔር ለእያንዳንዳችን የሰጠን የጥበቃ ሥራ አለ—ቤተሰባችንን በጸሎት መጠበቅ፣ ሕሊናችንን ከክፋት መጠበቅ፣ ወይም የተሰጠንን አገልግሎት በንቃት መከታተል። በታማኝነት ስንቆም፣ በቤቱ ውስጥ ያለውን ቅድስናና ሥርዓት እናስከብራለን።

3. አዲስን ቀን በምስጋናና በአገልግሎት መጀመር

“ጧት ጧትም ደጆቹን የሚከፍቱት እነርሱ ነበሩ።” አዲስ ቀን ሲመጣ የቤተ መቅደሱን ደጅ በመክፈት ሕዝቡ ወደ እግዚአብሔር እንዲቀርብ መንገድ ያመቻቹ ነበር። ይህ ታላቅ ክብር ነው! እኛም በእያንዳንዱ ጧት የልባችንን ደጅ ለእግዚአብሔር መክፈት አለብን። ቀኑን በጸሎትና በአምልኮ ስንጀምር፣ ለራሳችንም ሆነ በዙሪያችን ላሉ ሰዎች የእግዚአብሔር በረከት የሚገባበትን ደጃፍ እንከፍታለን።

አባታችን ሆይ፤ ሁልጊዜ ካንተ መገኘት ሳንርቅ በቤትህ አካባቢ የምናድር ታማኝ አገልጋዮች እንድንሆን እርዳን። በአደራ የሰጠኸንን የጥበቃ ሥራ በንቃት እንድንወጣ ኃይልህን ስጠን። በእያንዳንዱ ጧት የሕይወታችንን ደጅ ላንተ በመክፈት፣ ቀናችንን በምስጋና እንድንጀምር ጸጋህ ይብዛልን። አሜን።

ቀን 118

አንተ እጅግ ታላቅ ነህ

የዕለቱ የመጽሕፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 102-105

“ነፍሴ ሆይ፤ እግዚአብሔርን ባርኪ፤ እግዚአብሔር አምላኬ ሆይ፤ አንተ እጅግ ታላቅ ነህ፤ ክብርንና ግርማን ለብሰሃል።” (መዝሙር 104፥1)

ይህ መዝሙር እግዚአብሔር ዓለምን በፈጠረበት ጥበብና ፍጥረታትን ሁሉ በመመገብ በሚያሳይበት ቸርነት ላይ የሚያተኩር የውዳሴ መዝሙር ነው። መዝሙረኛው የፈጣሪውን ታላቅነት ሲመለከት ነፍሱ በአድናቆት ተሞልታ ትዘምራለች።
ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸው ሦስት ዋና ዋና ነጥቦች፦

1. ምስጋና ከውስጥ (ከነፍስ) የሚመነጭ መሆን አለበት

መዝሙረኛው “ነፍሴ ሆይ” በማለት ራሱን ያዝዛል። እውነተኛ ምስጋና ከከንፈር ብቻ የሚወጣ ድምፅ ሳይሆን፣ ከመላ ማንነታችንና ከጥልቅ ውስጣችን የሚመነጭ መሆን አለበት። አንዳንድ ጊዜ በሕይወት ፈተናዎች ምክንያት ነፍሳችን ልትዝል ወይም ዝም ልትል ትችላለች፤ በዚያን ጊዜ ግን እንደ መዝሙረኛው ነፍሳችንን ቀስቅሰን እግዚአብሔርን እንዲባርክ ማነቃቃት ይኖርብናል። አምልኮ የፍላጎት ጉዳይ ብቻ ሳይሆን የነፍስ ውሳኔ ነው።

2. የእግዚአብሔርን ታላቅነት ማወጅ

“እግዚአብሔር አምላኬ ሆይ፤ አንተ እጅግ ታላቅ ነህ” የሚለው ቃል የአምላካችንን ሉዓላዊነት ያሳያል። እግዚአብሔር ትልቅ የሚሆነው እኛ ስላመሰገንነው ሳይሆን፣ እርሱ ቀድሞውኑ ታላቅ ስለሆነ ነው። ነገር ግን “አምላኬ” ብለን ስንጠራው፣ ያ ታላቅ አምላክ ከእኛ ጋር የግል ግንኙነት እንዳለው እናረጋግጣለን። ሰማይና ምድርን የፈጠረ ታላቅ አምላክ የእኛ አባትና ረዳት መሆኑን ማሰብ ለሕይወታችን ታላቅ መተማመን ይሰጠናል።

3. የማይታይ ማንነት በሚታይ ግርማ

“ክብርንና ግርማን ለብሰሃል” የሚለው አገላለጽ፣ የእግዚአብሔርን ንጉሣዊ ማንነት ይገልጻል። ሰው ልብስ እንደሚለብስ፣ እግዚአብሔር ደግሞ ክብሩንና ግርማውን እንደ ልብስ ይጎናጸፋል። ይህ የሚያሳየው በሚታየው ፍጥረት ሁሉ ውስጥ የእግዚአብሔር ክብር እንደሚገለጥ ነው። ተራሮች፣ ውቅያኖሶችና ከዋክብት ሁሉ የእርሱ ግርማ ነጸብራቆች ናቸው። ይህንን ግርማ የሚያስተውል ሰው በማንኛውም ሁኔታ ውስጥ ሆኖ እግዚአብሔርን ከማክበር አያቋርጥም።

አባታችን ሆይ፤ ነፍሳችን በፊቱህ ቆማ ስምህን ትባርካለች። አንተ በክብርና በግርማ የተሞላህ፣ በታላቅነትህም ዓለምን የምትገዛ ንጉሥ ነህ። በሕይወታችን ውስጥ የምናያቸው ድንቅ ሥራዎችህ ሁሉ ያንተን ቸርነት እንዲያስታውሱን እርዳን። ልባችን ሁልጊዜ በአድናቆትና በምስጋና እንዲሞላ ጸጋህን አብዛልን። አሜን።

ቀን 119

ይጐርፉ ነበር

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 1 ዜና መዋዕል 11-12

“ሰራዊቱም እንደ እግዚአብሔር ሰራዊት እስኪሆን ድረስ፣ ዳዊትን ለመርዳት በየዕለቱ ብዙ ሰዎች ይጐርፉ ነበር።” (1 ዜና መዋዕል 12፥22)

ይህ ክፍል ዳዊት በኬብሮን በነበረበት ወቅት፣ ከተለያዩ ነገዶች የተውጣጡ ብርቱ ሰዎችና ተዋጊዎች ወደ እርሱ እየመጡ እንዴት እንደተቀላቀሉት ይገልጻል። ዳዊት ብቻውን አልነበረም፤ እግዚአብሔር የሰዎችን ልብ በማነሳሳት ለታላቅ ዓላማ ያዘጋጀው ነበር።

ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸው ሦስት ዋና ዋና ነጥቦች፦

1. የእግዚአብሔር እጅ በሰዎች በኩል ትሠራለች

ሰዎቹ ወደ ዳዊት የጐረፉት “ለመርዳት” ነበር። እግዚአብሔር ለሰጠን ራዕይ ወይም ለጀመርነው ሥራ የሚያስፈልጉንን ረዳቶች የሚያስነሳው እርሱ ራሱ ነው። በሕይወታችን ውስጥ የምናገኘው እገዛ ከሰው የመጣ ቢመስልም፣ ከጀርባው ግን የሰዎችን ልብ የሚያዘነብል እግዚአብሔር አለ። ለብቻችን መሸከም የማይቻለንን ሸክም፣ እግዚአብሔር ተባባሪዎችን በመላክ ያቀልልናል።

2. በየዕለቱ የሚጨምር ጸጋ (ወጥ የሆነ ዕድገት)

ጥቅሱ “በየዕለቱ” ሰዎች ይጐርፉ እንደነበር ይናገራል። ይህ የሚያሳየው የእግዚአብሔር ሥራ በአንድ ጀምበር ብቻ ሳይሆን፣ ቀስ በቀስ ግን ደግሞ ሳይቋረጥ እንደሚያድግ ነው። እኛም በሕይወታችን የጀመርነው ነገር ዛሬ ትንሽ ቢመስልም፣ በታማኝነት ከቀጠልን እግዚአብሔር በየዕለቱ አዳዲስ በረከቶችንና ሰዎችን በመጨመር ያበዛዋል። ትልቁ ነገር በእግዚአብሔር ፈቃድ ውስጥ ጸንቶ መቆየት ነው።

3. ወደ መለኮታዊ ደረጃ ማደግ

የዳዊት ሰራዊት በመጨረሻ “እንደ እግዚአብሔር ሰራዊት” ሆነ ተብሎ ተገልጿል። ይህ ማለት በቁጥር መብዛታቸው ብቻ ሳይሆን፣ በኃይልና በግርማም ተሞልተው ነበር ማለት ነው። እኛ የምንሠራው ሥራ የእግዚአብሔር በረከት ሲታከልበት፣ ከሰው አቅም በላይ የሆነ መለኮታዊ ውጤት ያመጣል። እግዚአብሔር የእኛን ጥቂት ጥረት ወደ እርሱ ታላቅ ክብር የመለወጥ ኃይል አለው።

አባታችን ሆይ፤ በጀመርነው መልካም ሥራ ሁሉ ያንተን መለኮታዊ እርዳታ እንድትልክልን እንማጸንሃለን። በየዕለቱ በሚያስፈልገን ጸጋና ሰዎች እንድንታገዝ አድርገን። የምናከናውነው እያንዳንዱ ተግባር ያንተን ታላቅነትና ክብር የሚገልጽ “እንደ እግዚአብሔር ሥራ” እንዲሆንልን እርዳን። አሜን።

ቀን 120

በአንድነት ሲኖሩ

የዕለቱ የመፅሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 133

“ወንድሞች ተስማምተው በአንድነት ሲኖሩ፣ እንዴት መልካም ነው! ምንኛስ ደስ ያሰኛል!” (መዝሙር 133፥1)

ይህ መዝሙር በእግዚአብሔር ሕዝብ መካከል ሊኖር የሚገባውን ፍቅርና ሕብረት በአጭርና በድንቅ ቃላት የሚገልጽ ነው። መዝሙረኛው ዳዊት አንድነትን ዝም ብሎ “ጥሩ ነው” ብቻ ሳይሆን፣ “እንዴት መልካም ነው!” በማለት በቃላት ለመግለጽ እስኪቸገር ድረስ ያለውን ውበት ያደንቃል።
ከዚህ ጥቅስ የምንማራቸው ሦስት ዋና ዋና ነጥቦች፦

1. የአንድነት ውስጣዊና ውጫዊ ውበት
አንድነት “መልካም” እና “ደስ የሚያሰኝ” እንደሆነ ተገልጿል። አንድ ነገር መልካም ሆኖ ደስ የማያሰኝ ሊሆን ይችላል፤ ወይም ደስ የሚያሰኝ ሆኖ ግን መልካም ላይሆን ይችላል። አንድነት ግን ሁለቱንም የያዘ ነው። በመካከላችን ስምምነት ሲኖር ለሕይወታችን ጤናማ (መልካም) ከመሆኑም በላይ፣ በልባችን ውስጥ ደስታንና እርካታን ይፈጥራል። ይህ ውበት ደግሞ ለሌሎች ሰዎች ሁሉ የሚተርፍ ምስክርነት ይኖረዋል።

2. "ተስማምቶ መኖር" እንደ ተግባራዊ ጥበብ
“ተስማምተው” የሚለው ቃል በልዩነቶች መካከል ያለን ውሕደት ያሳያል። ወንድማማቾች ሁሉም አንድ ዓይነት ባሕርይ ወይም አሳብ ላይኖራቸው ይችላል። ነገር ግን በአንድ ዓላማና በፍቅር ስር ሲሰበሰቡ ስምምነት ይፈጠራል። ይህ አንድነት ዝም ብሎ በአንድ ጣራ ስር መኖር ብቻ ሳይሆን፣ የልብ ትስስርን ይጠይቃል። እግዚአብሔር በመካከላችን የሚገኘው በልባችን ስምምነት ስንኖር ነው።

3. አንድነት የበረከት መቀበያ ነው
ይህ የመዝሙሩ ክፍል ቀጥሎ እንደሚናገረው፣ አንድነት እንደ ተቀደሰ ቅባትና እንደ አውሮንጋ ወንዝ ጠል ነው። እግዚአብሔር በረከቱንና ሕይወቱን የሚያዝዘው አንድነት ባለበት ስፍራ ነው። በቤተሰብ፣ በሥራ ቦታ ወይም በቤተክርስቲያን አንድነት ከጠፋ፣ መለኮታዊው በረከት የሚፈስበት መስመር ይዘጋል። በአንድነት ስንቆም ግን እግዚአብሔር ለእያንዳንዳችን ያሰበው ጸጋ በቀላሉ በመካከላችን ይሰራጫል።

አባታችን ሆይ፤ በመካከላችን ፍቅርንና አንድነትን ስለሰጠኸን እናመሰግንሃለን። ልዩነቶቻችንን አክብረን በልብ ስምምነት እንድንኖር እርዳን። የቤታችንንና የጉባኤያችንን አንድነት ከሚበክሉ ክፉ አሳቦች ሁሉ ጠብቀን። በአንድነት ስንቆም አንተ ያዘዝከው በረከት በሕይወታችን እንዲፈስ ጸጋህን አብዛልን። አሜን።

ቀን 121

ጽድቅንም ሁልጊዜ የሚያደርጉ

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 106-107

"ፍርድን የሚጠብቁ፥ ጽድቅንም ሁልጊዜ የሚያደርጉ ብፁዓን ናቸው።" (መዝሙር 106፥3)

1. ፍርድን (ፍትሕን) መጠበቅ

መዝሙረኛው "ፍትሕ እንዳይዛነፍ የሚጠብቁ" ብፁዓን ናቸው ይላል። እግዚአብሔር የጽድቅና የፍትሕ አምላክ ነው። ፍትሕን መጠበቅ ማለት በንግግራችን፣ በሥራችንና ከሰዎች ጋር ባለን ግንኙነት ሁሉ ቅን መሆን ማለት ነው። በዙሪያችን ግፍና መበላለጥ በበዛበት ዓለም ውስጥ፣ ለእውነትና ለፍትሕ መቆም የእግዚአብሔርን ባሕርይ ለሰዎች የምናሳይበት መንገድ ነው። እግዚአብሔር በነገሮች ሁሉ ፍትሐዊ እንድንሆን ይፈልጋል።

2. ጽድቅን "ሁልጊዜ" ማድረግ

ይህ ጥቅስ ጽድቅን አልፎ አልፎ ሳይሆን "ሁልጊዜ" ማድረግን ያሳስባል። ክርስትና የሁኔታዎች ውጤት ሳይሆን የጽናት ጉዞ ነው። ማንም በማያየን ጊዜ፣ ጥቅማችን በሚነካበት ወቅት ወይም ፈተና በሚበዛበት ሰዓት ጽድቅን ማድረግ የእውነተኛ ደቀ መዝሙር ምልክት ነው። ጽድቅን ልምምዳችንና የሕይወት ዘይቤአችን ስናደርገው፣ እግዚአብሔር በሕይወታችን ውስጥ በነፃነት ይሠራል፤ እኛም በውስጣዊ ሰላም እንሞላለን።

3. የብፅዕና (የደስታ) ምንጭ

ብዙ ጊዜ ደስታን በምድራዊ ስኬት፣ በሀብት ወይም በዝና ውስጥ እንፈልጋለን። ነገር ግን መጽሐፍ ቅዱስ እውነተኛ "ብፅዕና" የሚገኘው በጽድቅ መንገድ ላይ ለሚሄዱ እንደሆነ ይነግረናል። የእግዚአብሔርን ቃል በመጠበቅና በጽድቅ በመመላለስ ውስጥ የሚገኝ ሰላም ከምንም ነገር ጋር አይነጻጸርም። ይህ ደስታ በውጫዊ ሁኔታዎች ላይ የማይመሰረት፣ ከእግዚአብሔር ጋር ካለን የቀረበ ግንኙነት የሚመነጭ የውስጥ ብርሃን ነው።

ጸሎት፦
አባት ሆይ! በቃላትህ ብቻ ሳይሆን በሕይወቴ ሁሉ ፍትሕንና ጽድቅን የምከተል ሰው እንድሆን እርዳኝ። በሁኔታዎች መካከል ሳልወላውል ሁልጊዜ አንተን ደስ የሚያሰኝህን እንዳደርግ መንፈስ ቅዱስ ኃይል ይሁነኝ። በጽድቅ መንገድ ውስጥ የሚገኘውን ያንተን ሰላምና ብፅዕና በሕይወቴ አብዛልኝ። አሜን።

ቀን 122

የእግዚአብሔር መገኘትና በረከቱ

የዕለቱ የመጽሕፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - 2 ሳሙኤል 5፡11-25 ፤ 6:1-23 ፤ 1 ዜና 13-16

"የእግዚአብሔርም ታቦት የጋት ሰው በሆነው በአቢዳራ ቤት ሦስት ወር ተቀመጠ፤ እግዚአብሔርም አቢዳራንና ቤተ ሰቡን ሁሉ ባረከ።" (2 ሳሙኤል 6፥11)

1. የእግዚአብሔርን መገኘት በደስታ መቀበል

ታቦቱ የእግዚአብሔር መገኘት ምሳሌ ነው። አቢዳራ ታቦቱን ወደ ቤቱ ያስገባው ሌሎች በፈሩበትና በደነገጡበት ወቅት ነበር። የእግዚአብሔርን መገኘት በቤታችን፣ በሥራችንና በልባችን ውስጥ ቦታ ስንሰጠው የሁሉ ነገር መጀመሪያ ይሆናል። በረከት የሚጀምረው እግዚአብሔርን በሕይወታችን ውስጥ "ክቡር እንግዳ" አድርገን ስንቀበለው ነው።

2. በረከት ለቤተሰብ ሁሉ

ጥቅሱ "አቢዳራንና ቤተ ሰቡን ሁሉ ባረከ" ይላል። የእግዚአብሔር በረከት ለአንድ ሰው ብቻ ሳይሆን ለሚወዷቸውና ለቤተሰባቸው የሚተርፍ ጸጋ አለው። እኛ ለእግዚአብሔር ታማኝ ስንሆንና እርሱን በቤታችን ስናነግሥ፣ በረከቱ በልጆቻችንና በቤተሰባችን ኑሮ ላይ ይገለጣል። መንፈሳዊ አባት ወይም እናት ለእግዚአብሔር መገኘት ቦታ ሲሰጡ፣ በቤቱ ውስጥ ያለው ድባብ ሁሉ ይቀየራል።

3. የታማኝነትና የቆይታ ውጤት

ታቦቱ በአቢዳራ ቤት ለሦስት ወራት ቆይቷል። በረከቱ የታየው በሂደትና በቆይታ ውስጥ ነው። እግዚአብሔርን መከተል ለአንድ ቀን ስሜት ብቻ ሳይሆን በየቀኑ ከእርሱ ጋር በመኖር የሚመጣ ውጤት ነው። በየቀኑ በጸሎትና በቃሉ ከእርሱ ጋር ስንቆይ፣ እግዚአብሔር ሕይወታችንን በዝምታ ግን ደግሞ በኃይል መለወጥ ይጀምራል። በአጭር ጊዜ ውስጥ በረከቱ በሰው ሁሉ ዘንድ እስኪታወቅ ድረስ አቢዳራ ተባርኮ ነበር።


አባት ሆይ! እንደ አቢዳራ ቤት እኔም ቤቴን፣ ኑሮዬንና ልቤን ላንተ መገኘት ክፍት አደርጋለሁ። መገኘትህ በቤቴ ውስጥ ሰላምን፣ በረከትንና መለወጥን ያምጣ። እኔንም ሆነ ቤተሰቤን ለክብርህ ባርከን። አሜን።

ቀን 123

በየዕለቱ የሚሸከምልን

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 1፤ 2፤15፤22-24፤47፤68

"ሸክማችንን በየዕለቱ የሚሸከምልን፣ አዳኝ አምላካችን፣ ጌታ ይባረክ።" (መዝሙር 68፥19)

1. የእግዚአብሔር የዘወትር እንክብካቤ ("በየዕለቱ")

መዝሙረኛው እግዚአብሔር ሸክማችንን የሚሸከመው አልፎ አልፎ ወይም በታላቅ ችግር ጊዜ ብቻ ሳይሆን "በየዕለቱ" እንደሆነ ይነግረናል። እግዚአብሔር ትላንት እንደረዳን ሁሉ ዛሬም ለመርዳት ዝግጁ ነው። የዛሬ ጭንቀትና የዛሬ ፍላጎት በእግዚአብሔር ዘንድ ትኩረት አለው። በየቀኑ አዲስ ጸጋና አዲስ ኃይል እንደሚሰጠን በማሰብ በልበ ሙሉነት ልንኖር ይገባል።

2. ሸክምን ለእርሱ አሳልፎ መስጠት

"ሸክማችንን የሚሸከምልን" የሚለው ቃል እኛ መሸከም ያቃተንን ነገር እርሱ እንደሚረከበን ያሳያል። ብዙ ጊዜ በገዛ ራሳችን ጥረት ኑሮን፣ ትምህርትን ወይም አገልግሎትን ለመሸከም ስንሞክር እንደክማለን። እውነተኛ እረፍት የሚገኘው ግን ሸክማችንን በእግዚአብሔር ላይ ስንጥል ነው። እርሱ ስለ እኛ ያስባል፤ የእኛ ሸክም ለእርሱ ቀላል ነው።

3. አዳኝነቱና ለምስጋና የሚገፋፋ ሕይወት

ጥቅሱ የሚጨርሰው በምስጋና ነው። "ጌታ ይባረክ" ይላል። እግዚአብሔርን የምናመሰግነው በየቀኑ ስለሚደግፈን ደጋፊነቱም ጭምር ነው። እርሱ ከኃጢአት ብቻ ሳይሆን ከዕለት ተዕለት ውድቀት፣ ከጭንቀትና ከተስፋ መቁረጥ የሚያድነን "አዳኝ አምላክ" ነው። ይህን ደግነቱን ስናስብ ልባችን ለምስጋና ይነሳሳል።

አባታችን ሆይ! በየቀኑ ለምታሳየኝ ቸርነትና ሸክሜን ስለምትሸከም አመሰግንሃለሁ። ዛሬም የሚከብደኝን ጭንቀት፣ ሐሳብና ሸክም ሁሉ በአንተ ላይ አኖራለሁ። በአንተ እርዳታ በሰላም እንድመላለስና አዳኝነትህን ለዓለም እንድመሰክር እርዳኝ። አሜን።

ቀን 124

ለታላቁ አምላክ የሚገባ ክብር

የዕለቱ የመጽሐፍ ቅዱስ ንባብ ክፍል - መዝሙር 89፤ 96፤ 100፤101፤ 105፤ 132

"እግዚአብሔር ታላቅ ነውና፤ ውዳሴውም ብዙ ነው፤ ከአማልክትም ሁሉ በላይ ሊፈራ ይገባዋል።" (መዝሙር 96፥4)

1. የእግዚአብሔር ታላቅነት ወሰን የለሽነት

መዝሙረኛው "እግዚአብሔር ታላቅ ነው" በማለት ይጀምራል። የእግዚአብሔር ታላቅነት በሰማይና በምድር ካሉ ነገሮች ሁሉ በላይ ነው። የእርሱ ጥበብ፣ ኃይልና ፍቅር ልክ የለውም። እኛ የምናመልከው አምላክ ከችግራችን፣ ከጭንቀታችንና ከዓለማችን ፈተናዎች ሁሉ የሚበልጥ ታላቅ አምላክ መሆኑን ስንረዳ፣ በልባችን ውስጥ ያለው ፍርሃት በልበ ሙሉነት ይተካል።

2. ለታላቅነቱ የሚመጥን ውዳሴ

"ውዳሴውም ብዙ ነው" ይላል። የእግዚአብሔር ውዳሴ ከታላቅነቱ ጋር የተመጣጠነ መሆን አለበት። እርሱ ለጥቂት ጊዜ ብቻ የሚመሰገን ሳይሆን፣ ሕይወታችን ሙሉ የውዳሴ መሠዊያ ሊሆንለት ይገባል። በቃላችን ብቻ ሳይሆን በሥራችን፣ በባሕርያችንና በምስጋናችን ለእርሱ የሚገባውን ክብር መስጠት የክርስቲያን የዘወትር ተግባር ነው። ታላቅ አምላክ ታላቅ ምስጋና ይገባዋል።

3. እርሱን የመፍራት ትርጉም

"ከአማልክትም ሁሉ በላይ ሊፈራ ይገባዋል" የሚለው ቃል፣ እግዚአብሔርን በሕይወታችን ውስጥ የመጀመሪያውንና ከፍተኛውን ስፍራ መስጠትን ያመለክታል። አማልክት ተብለው በሰዎች ልብ ውስጥ የነገሱ ነገሮች (ሀብት፣ ዝና፣ ወይም የሰው ኃይል) ሁሉ ከእርሱ በታች ናቸው። እግዚአብሔርን መፍራት ማለት ለእርሱ ካለን ታላቅ ፍቅር የተነሳ በፊቱ በአክብሮትና በመገዛት መመላለስ ነው። እርሱን ከሁሉ በላይ ስናከብር፣ ሌላው ፍርሃት ሁሉ ከሕይወታችን ይወገዳል።

አባታችን ሆይ! በሕይወቴ ካሉ ነገሮች ሁሉ በላይ አንተን ከፍ ከፍ አደርጋለሁ። ለታላቅነትህ የሚመጥን ምስጋናና አምልኮ በልቤ ውስጥ አብዛ። በፊታህ በአክብሮትና በፍርሃት እንድመላለስ መንፈስህ ይርዳኝ። አሜን።