صبح این چهار فصلم بخونم دیگه فولم.
(مسخره پدرت می‌شوی.)

عروسی فامیل دور خیلیی بیشتر از فامیل‌های درجه یک حال میده.

‏بی احساس نیستم،ولی جدیدا خیلی آدم "دلیلی نداره به همه اهمیت بدم"ای شدم.

شب امتحان تازه میفهمم چرا اینقدر فرجش طولانی بوده.

‏گرما اگه خوب بود و شعور داشت،مثل سرما درو که میبستی،تو نمی‌یومد.

بی نهایت مشتاق تابستونم،اینطور که برخلاف همه ی این سال‌ها،امسال اگر از رنج و درد های مدرسه خلاصی پیدا کنم شاید بتونم کمی بهش عشق بورزم.

‏خانواده واقعا چیز عجیبیه
دور موندن ازش سخته، نزدیکش موندن سخت‌تر.

حوصلم سر رفته،کاش یه آرشام تهرانی بیاد رژم به روش خودش پاک کنه.

‏خورشید انتقام چیو داره ازمون می‌گیره، نمی‌دونم.

من از آدم امنم ضربه خوردم.

آدم امن فقط آدم تو آینه.

این آدم تو آینه خودش نیاز به کمک داره.

اصلا من همه مشکلاتم با همین آدم تو آینه ست.

مغز من خیلی خیلی رندوم: اگه همین الان نری به اون دیوار دست نزنی یه اتفاقی واست میفته.

was i stupid to love you?

بنده بسیار آدمه با تیر زده تو زانوم؟
اشکال نداره عوضش الان گفته پشیمونه، هستم.

"یه قرار بذار همو ببینیم" هیچ وقت قرار نیست قراری بذاریم.

استعدادم تو جمع کردن آدم های عقده ای دوروبرم عالیه.

بمون پیشم،من دیگه نبودنت بلد نیستما.

من و اون پسری که به دوستام‌ گفتم نه این‌دیگه مرد رویاهامه:

متنفرم از اینکه با تموم کارایی که کردی از بودن باهات پشیمون نیستم.