‏از بیان کردن ناراحتیم برای ناراحت کننده متنفرم،
یعنی خودت هیچوقت نفهمیدی چیکار کردی؟!

‏واقعا وقتی گشنمه هیچ چیز خنده دار و زیبا جذابی وجود نداره برام.

تو یه کانالی عضو بودم و فکر میکردم طرف حداقل ۲۰ سال و داره،الان تکست گداشته شادی یعنی تموم کردن علوم.

‏شرمنده نزدیکت شدم،از دور بهتر بودی.

‏بعضی از آدما یجور خاصی بهت اهمیت میدن که دوست داری بگی تو‌رو خدا نکن من لیاقتشو ندارم.

دوستدارم اگه میخوام بگا برمم با این پسره برم.

عقده هات و در قالب شوخی شیاف نکن کصکش.

نمیدونم والا منم بار اولمه زندگی میکنم.

واقعا دل من خیلی زبون نفهمه اصلا با خودش نمیگه که کوصخل اینی که تو شبا دلت واسش تنگ میشه همون آدمیه که خودش خواست ولت کنه بره.

اگه‌ همین شغلم بخوام ادامه بدم تا ۳۰ یا ۴۰ سال دیگه یه خونه اندازه خونه جکسون میتونم بخرم.

از دخترای دور این پسر متنفرم.

صبح این چهار فصلم بخونم دیگه فولم.
(مسخره پدرت می‌شوی.)

عروسی فامیل دور خیلیی بیشتر از فامیل‌های درجه یک حال میده.

‏بی احساس نیستم،ولی جدیدا خیلی آدم "دلیلی نداره به همه اهمیت بدم"ای شدم.

شب امتحان تازه میفهمم چرا اینقدر فرجش طولانی بوده.

‏گرما اگه خوب بود و شعور داشت،مثل سرما درو که میبستی،تو نمی‌یومد.

بی نهایت مشتاق تابستونم،اینطور که برخلاف همه ی این سال‌ها،امسال اگر از رنج و درد های مدرسه خلاصی پیدا کنم شاید بتونم کمی بهش عشق بورزم.

‏خانواده واقعا چیز عجیبیه
دور موندن ازش سخته، نزدیکش موندن سخت‌تر.

حوصلم سر رفته،کاش یه آرشام تهرانی بیاد رژم به روش خودش پاک کنه.

‏خورشید انتقام چیو داره ازمون می‌گیره، نمی‌دونم.