#NLB_LEADERSHIP

شما هر کاری را که اصول موفقیت به شما گفته انجام داده‌اید؛
دوره‌ها،
مربیان،
ترفندهای طرز فکر،
بهینه‌سازی،
و با این حال...
شما هنوز با همان لبه مواجه می‌شوید. لبه‌ای که در آن انرژی شما فرو می‌ریزد. حضور شما از بین می‌رود.
و تأثیری که می‌دانید دارید، دور از دسترس به نظر می‌رسد.
این شکست نیست.
این یک تشخیص اشتباه است.
اکثر استراتژی‌های رهبری، ذهن محور هستند.
آنها مغز را به عنوان فرمانده در نظر می‌گیرند، در حالی که در واقع، این بدن شماست که امپراتوری را اداره می‌کند؛

اگر سیستم عصبی شما در حالت بقا باشد، هیچ استراتژی‌ای به نتیجه نمی‌رسد،

اگر انرژی شما تکه تکه باشد، هیچ تاکتیکی به نتیجه نمی‌رسد،
اگر اعتماد به نفس شما به جای تجسم، اجرا شود، مردم شکستگی را احساس می‌کنند، حتی اگر نتوانند آن را نام ببرند.

آینده رهبری در مورد کنترل نیست،
در مورد انسجام است.
وقتی شما مستقر، منظم و در حال، حاضر هستید،
دیگر ارزشی را اجرا نمی‌کنید،
شما آن را ساطع می‌کنید،
نه به این دلیل که بیشتر کار می‌کنید،
بلکه به این دلیل که بالاخره خود، قدرت می‌شوید.
اما وقتی آن را حس کنید، دیگر هرگز به همان شیوه رهبری نخواهید کرد.
شما امپراتوری‌ تان را از طریق سخت ساخته‌اید.
اما سطح بعدی نفوذ شما از زور بیشتر ناشی نمی‌شود؛
از فرکانس شما ناشی می‌شود.
آیا هنوز هم از سرتان رهبری می‌کنید؟
یا آماده‌اید تا از اقتدار تزلزل‌ناپذیر بدنتان رهبری کنید؟

در صورت آمادگی؛
در دوره "NLB Leadership" شرکت کنید.

https://t.me/TLS_Academy

#NLB_LEADERSHIP

بیشتر رهبران از سکوت وحشت دارند، زیرا سکوت هر آنچه را که سعی در پنهان کردنش با کلمات دارند، آشکار می‌کند.
ما شرطی شده‌ایم که سر و صدا را با قدرت برابر بدانیم.
هر مکثی را پر کنیم.
سریع، با اعتماد به نفس، مداوم صحبت کنیم، گویی هر چه صدا بلندتر باشد، اقتدار قوی‌تر است.
اما حضور واقعی فضا را پر نمی‌کند.
بلکه آن را متوقف می‌کند.
وقتی رهبری تجسم می‌یابد، سکوتش بیشتر از صدایش مؤثر است.
افراد به سمت او خم می‌شوند.
اتاق کالیبره می‌شود.
انرژی دوباره سازماندهی می‌شود.
زیرا سکوت خالی نیست.
پر از قدرت است.
صدای یک سیستم عصبی است که نیازی به اثبات چیزی ندارد.
در دوره #NLB_LEADERSHIP سکوت به استراتژی تبدیل می‌شود.
سکون به قدرت تبدیل می‌شود.

https://t.me/TLS_Academy

✅ چرا باید در رشته های دانشگاهی به ویژه مدیریت بازنگری کنیم؟
امروزه با توجه به اذعان برخی مدیران کسب و کارها و برندها و اساتید دانشگاهی همچون سرجیو زیمن مدیر بازاریابی کوکاکولا و پروفسور جاگدیش. آن.شث استاد دانشگاه آموری و دیگران علوم و دستاوردهای فعلی مدیریت چه کلاسیک و چه مدرن آنچنان دردی از کسب و کارها دوا نمی کنند و بنا به تجربه ما و همکاران و مشتریان و مخاطبانمان نیز اینچنین است که ما را بر آن داشت تا در سه دهه اخیر برخی مفاهیم مدیریت و شاخه های آن از مدیریت منابع انسانی گرفته تا مارکتینگ و برندینگ و … رو بازنگری و باز تولید کنیم.

چطور می شود دانشی که از عمر آن بین ۱۳۰ تا ۶۰ سال می گذرد و از ابتدا هم ویژه اکوسیستم کسب و کارهای آمریکایی بوده امروزه در ایران و حتی خود آمریکا پاسخگوی نیازهای کسب و کارها باشد؟

از دوره های MBA و DBA گرفته تا تکنیک های کلاسیک و نوین مدیریتی و …
و نتیجه بارز آن عدم پاسخگویی آن در ایرانِ نیم قرن اخیر و وضعیت فلاکت بار اقتصاد و سیاست و … در ایرانِ امروز است.

در ادامه از این منظر و زاویه ای جدید به برندینگ نیم نگاهی می اندازیم:

✅ برندینگ آگاهانه و مستقل

دنیای برند و برندینگ پیچیده و خاص است، بسیاری از کارشناسان این حوزه بر این باور هستند که می توان به مدد برنامه ریزی و استراتژی برندسازی نمود و برندی را ساخته و پرداخته کرد، در صورتیکه برند ساختنی نیست شدنی است و واژه برندسازی در اصل بی معنی است و محلی از اعراب ندارد و به غلط جایگزین و ترجمه واژه برندینگ معرفی شده است، به همین دلیل ما همواره در نگارش، تدریس و سخنرانی ها از واژه اصلی و انگلیسی آن استفاده می کنیم، البته الان و در اینجا بحث ما بر سر واژه نیست بلکه بر سر مفهوم برندینگ است که به تعبیر ما برند کردن و برند شدن معنی می دهد (مانند واژه مارکتینگ که دکتر روستا «بازار کردن» را پیشنهاد نمود) و اینجاست که تعاریف، نظریه ها، استراتژی ها و دستورالعمل هایی که بر مبنای برندسازی (روش های رایج در ایران و جهان) تدوین و ترویج شده اند و در حال حاضر جا افتاده اند منسوخ می شوند و رنگ می بازند، که به تعاریف و نظریات جدید می رسیم:

اما گذشته از این مقدمه، جهانِ برندینگ بسیار غریب و مملو از ناشناخته هاست.
در این بخش قصد داریم تا این مفهوم را از دیدگاه شخصیت های برند در عرصه های مختلف سیاسی، هنری و ورزشی بررسی نمایم.

به گفته استاد فقید بازاریابی دکتر احمد روستا (سال ها پیش سر کلاس): «هر زمان دیدید یک عکس ۱۰ در ۱۰ از شخصی در روزنامه چاپ شد روی او حساس شوید چراکه در صورت تکرار، او قابلیت و ظرفیت مشهور و معروف شدن را دارد»، که امروز در عصر اینترنت و رسانه های اجتماعی می توان این گفته را به میزان «فالوور» و «ویو» و غیره تعمیم داد.

حاکمیت در کشور ما هم مانند سایر حکومت ها سال هاست از این ظرفیت ویژه چه در دوران روزنامه و رادیو و تلویزیون و چه در عصر اینترنت و سینما (که در هر دو عصر از اقبال و رونق خوبی برخوردار بوده است) بهره وافری می بَرَد.

مهم ترین نکته ای که در این بین می خواهیم توجه شما را به آن جلب نماییم، دیدن لایه های مختلف یک رویداد، شخصیت و پدیده ای که برند شده است یا در شرف برند شدن است می باشد.

همین که حکومت ها متوجه این ظرفیت برند شدن در شخص، رویداد و یا پدیده ای می شوند به طور محسوس یا نامحسوس روی آن سرمایه گذاری می کنند و عملیات برندینگ سیاسی، هنری یا ورزشی را روی سوژه پیاده سازی می کنند حال این سرمایه گذار چطور ممکن است از مدیریت و کنترل سوژه هایش غافل شود که بدون تضمین اصل سرمایه اش و بدون محاسبه ROI دست به خطر و پذیرفتن ریسک های این سرمایه گذاری بزند و به طور حتم اگر کسی یا چیزی را بالا بُرد بَلَد است چگونه به همان شیوه پایین بیاوردش و بی اعتبارش نماید و ضد برندینگ بزند (اگر تابع او نبود یا لازم بود برای اهداف بزرگ‌تر قربانی شود).
چه بسا در همین پایین آوردن ها و بی اعتبار کردن ها نیز سود سرشاری نهفته است که می شود بازی دوسر برد.

نمونه های فراوانی را در همه برهه های زمانی به ویژه این روزها شاهد هستیم.

در باب این موضوع می‌توان ساعت‌ها و سطرها قلم فرسایی نمود اما نکته مهم این است که تا جای ممکن آگاهانه ببینیم و تفسیر کنیم و در دام پروپاگاندا و فریب گرفتار نشویم.

پرسش اساسی این است آیا می شود برند شد (به معنای واقعی و گسترده تر آن) و درگیر این بازی نشد؟ پاسخم منفی است اما با توجه به مشاهده موارد نادر و با استفاده از مدل و روش نوین برندینگ (به ویژه پرسونالیتی برندینگ) این مهم امکان پذیر می باشد.

با ما با باشید👋

این اسلاید رو جایی دیدم که خواستم این ذهنیت غلط، کهنه و منسوخ را بر اساس علوم «NLB» مورد بازبینی قرار دهم:
در نظریات رهبری اینجانب در قالب ۶ علوم تولید شده به ویژه ؛ «تئوری مدیریت مقصدDMT» و «مدل مدیریت و رهبری استراتژی شطرنج CSM» همواره بر رهبری آینده که مبتنی بر عدم طبقاتی بودن تاکید داشته ام بر این اساس واژه ای به نام زیردستان دیگر محلی از اعراب ندارد.
ویک کسب وکار و سازمان از ۴ پایه زیر تشکیل می شوند:
۱) رهبر
۲) منابع انسانی
۳) بودجه یا سرمایه
۴) برنامه استراتژیک

رهبر در رأس نیست و در مدل نوین NLB چارت سازمانی بر اساس جان های پیچیده میله ای و سلسله مراتبی نمی باشد بلکه چارت سازمانی معرفی شده ما «نوترونی یا خورشیدی» می باشد!
در این چارت رهبر و دیگر منابع انسانی در کنار هم و به دور «مقصد نهایی بر اساس DMT» جمع می شوند.

پس ساختار های خطی، پلکانی و… بر اساس پژوهش ها و علوم تدوین شده ما ارزش های انسانی و تخصص* افراد برای آن ها جایگاه ویژه خودشان را طراحی و می آفرینند که هیچ یک از این جایگاه ها برتری نسبت به هم ندارند.

تعریف تخصص از نظر به صورت مدل زیر می باشد:
تخصص= دانش+مهارت+تجربه

https://t.me/CSM_MODEL