✍️ استمرارطلبان: مار زخم‌خورده‌ و نیمه‌جانی که هنوز می‌تواند نیش بزند

🔺 با پایان جنگ ایران و عراق و بیش از یک دهه بحران‌سازی برای توجیه سرکوب و کشتار سیستماتیک در داخل برای تثبیت پایه‌های قدرت اهریمنی، آنگونه که خود نیز آن را نعمت و فرصتی برای حذف مخالفان و منتقدان خواندند، مطالبه‌گری برای بهبود وضعیت اقتصادی، آزادی‌های فردی و اجتماعی و روابط با کشورهای دیگر بالا گرفته بود؛

🔺 با بالا گرفتن موج درخواست‌ها از طرف منتقدان، روشنفکران و دانشگاهی‌ها در مورد لزوم «اصلاحات سیاسی» (political reform)، ایجاد فضای باز مطبوعاتی و گفتمانی و بازنگری در روابط دیپلماتیک، رژیم فشار ناشی از حجم مطالبات انباشته‌شده از سوی جامعه، که با بحران‌آفرینی داخلی و خارجی و ایجاد فضای امنیتی به حاشیه رانده شده بود، را به خوبی احساس می‌کرد؛ بنابراین هسته قدرت تصمیم گرفت که بجای نادیده گرفتن مطالبات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی که بیش از پیش آشکار می‌شد، با ایجاد جریانی موازی روی موج مطالبه‌گری مردم سوار شود و کنترل آن را بدست بگیرد؛ به این ترتیب بازیگر سیاسی جریان موسوم به «اصلاح‌طلبی» یعنی سید محمد خاتمی در دوم خرداد رسما وارد میدان شد و با خارج کردن فضای سیاسی کشور از حالت تک‌قطبی، دوقطبی ساختگی «اصلاح‌طلبی» و «اصول‌گرایی» کلید زده شد تا با ایجاد رقابت‌ سیاسی ساختگی و تقسیم مردم به دو گروه، مانع از دیده شدن بازیگر اصلی و مسبب تمام مشکلات کشور شوند؛ یک دلیل فوری دیگر برای برکشیدن خاتمی این بود که اروپا بر سر مسئله قتل رهبران کورد در میکونوس سفیرانش را فراخوانده و تقریبا با تهران قطع رابطه کامل کرده بود؛ بنابراین رژیم برایش مهم بود که یک چهره متفاوت از خود در عرصه بین‌الملل عرضه کند؛

🔺عملگرایی ضعیف محمد خاتمی در مقایسه با وعده‌ها، قتل‌های زنجیره‌ای و همچنین عدم حمایت از جنبش دانشجویی و حوادث کوی دانشگاه تهران در سال ۷۸ سبب شد که بخشی خیلی زود به ماهیت اصلی این دوگانه‌ی ساختگی پی ببرند؛ با این همه بیش از دو دهه طول کشید تا اکثریت مردم در ایران، با وجود سرکوب شدید جنبش سبز، این جریان هدفمند که هدف اصلی آن به حاشیه بردن جنبش آزادیخواهی اصیل به کمک بازیگران سیاسی داخلی و چهره‌های سیاسی و رسانه‌ای در خارج از کشور بود، را در سال ۹۶ با شعار «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تمومه ماجرا» باطل کنند و از آن گذر نمایند؛

🔺اگرچه شعارهای هنجارشکنانه‌ در سال ۹۶ پایان رسمی این پروژه فریب سیاسی و آغاز روند گذار از ج.ا. بود، با این همه جریان اصلاح‌طلبی که دیگر با نام درست «استمرارطلبی» شناسایی می‌شد، هنوز دست از کوشش برای مصادره‌ی جنبش آزادیخواهانه‌ی مردم برای حفظ نظام برنداشته است و آشکار یا پنهان تلاش می‌کند در قامت یک جریان منتقد شدید حکومت و چه بسا جریانی برانداز، آنگونه که در بیانیه عبدالله نوری دیده می‌شود، با پشتیبانی از خواسته‌های آزادیخواهان، خود را به عنوان جریانی تاثیرگذار و تحول‌خواه که می‌تواند زمینه‌ساز «تغییرات اساسی در شیوه حکمرانی و قانون اساسی» شود، دوباره به مردم قالب کند؛

🔺 اگرچه مردم تقریبا به صورت کامل از اصلاح‌طلبی عبور کرده‌اند ولی این جریان هنوز کاملا نمرده است و می‌کوشد مانند مار زخم‌خورده‌ای همچنان نیش بزند؛ نگاهی دقیق‌تر به بیانیه عبدالله نوری درکنار دیدارهای خاتمی و دیگر چهره‌های این جریان با علی خامنه‌ای بیانگر این است که استمرارطلبان می‌کوشند به خامنه‌ای بگویند بخشی از سپاه با پهلوی‌طلبان، آمریکا، اسرائیل و سعودی روی هم ریخته است و می‌خواهد زیر پایش را خالی کند و بنابراین لازم است به آنها دوباره بازی دهد تا در قالب «پروژه‌ی جدید اصلاحات ساختاری در قانون اساسی و شیوه حکمرانی» از تغییر رژیم جلوگیری نمایند؛ شاید خامنه‌ای لجبازتر از آن باشد که ابتکار نظام را بدست این جریان بسپارد ولی در شرایط فعلی که خود را بیش از پیش تنها می‌بیند و پشتش خالی شده است، آنگونه که در فایل های بلک ریوارد مشهود است، ممکن است بخواهد به صورت تاکتیکی تن به این همکاری بدهد تا انقلاب کنونی را به بیراهه ببرند و دست کم چند صباحی بیشتر در قدرت بماند؛ از این ستون تا آن ستون فرج است؛

🔺امتیاز تاکتیکی به مردم و همرنگ شدن با آنها یکی از روش های نظام برای حفظ خود بوده است که استمرارطلبان استاد آن هستند؛ بنابراین اگرچه این جریان تقریبا مرده را نباید زیاد جدی بگیریم و از اصل موضوع یعنی تمرکز روی تغییر رژیم به یک «دموکراسی سکولار غیرمتمرکز و کثرت‌گرا» غافل شویم، با این وجود نباید از نقش آنها در به بیراهه بردن انقلاب و همراه کردن بخشی از جامعه با خود غافل شویم تا از گزند آنها در امان باشیم؛ زندانی کردن تاج‌زاده شاید کوششی در همین راستا باشد.

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#استمرارطلبان
#عبدالله_نوری
#پوست‌اندازی_نظام
#انحراف_انقلاب

🧷 https://t.me/DD4Iran/45

@DD4IRAN

‌
🌈🌈🌈 پیج اینستاگرام ما را دنبال کنید تا علاوه بر پیگیری مطالب و بازخورد به آنها، با جنبه‌های مهم دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا در استوری‌ها آشنا شوید:

🖋 موضوع امروز: اهمیت حاکمیت قانون (the rule of law)

↙️ قانون بالاتر از افراد
↙️ دادگستری آزاد و مستقل
↙️ فرض بر بی‌گناهی
↙️ قانون‌گذاری نوگرایانه نه گذشته‌نگرانه
↙️ قابلیت تغییر قوانین
↙️تقسیم قدرت بین قوای سه‌گانه
↙️قانون‌گذاری شفاف
↙️دادرسی قانونی و مجازات منصفانه
↙️دسترسی به قوانین

https://instagram.com/stories/dd4iran/2999669735167990879?utm_source=ig_story_item_share&igshid=MDJmNzVkMjY=

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دموکراسی
#آموزش
@DD4Iran

‌
✍️ سناریوهای سیاسی پیش روی ایران: جایگزینی اقتدارگرایی مذهبی با اقتدارگرایی ملی یا تولد سکولار دموکراسی

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دیکتاتوری
#اقتدارگرایی
#سکولار_دموکراسی
#لیبرال_دموکراسی
#سوسیال_دموکراسی
#بازار_آزاد
#دولت_رفاه

🧷 https://t.me/DD4Iran/50

@DD4Iran

‌
✍️ سناریوهای سیاسی پیش روی ایران: جایگزینی اقتدارگرایی مذهبی با اقتدارگرایی ملی یا تولد سکولار دموکراسی

🔺ضمن گسترش انقلاب آزادی‌خواهانه‌ی مردم ایران و لزوم گذار از رژیمی که بیش از پیش ناکارامدی و فساد خود را نشان می‌دهد و تقابل آن با مردم ایران مانند یک دشمن اشغالگر هر روز آشکارتر می‌شود، پرسشی که جامعه ایرانیان داخل و خارج امروزه با آن روبرو هستند، «سازوکار گذار سیاسی» از «دیکتاتوری مذهبی» کنونی و ترکیب نیروهایی است که می‌توانند این سازوکار گذار را تسهیل و امکان‌پذیر نمایند؛ به زبانی دیگر آنها می‌خواهند بدانند که ترجمه و برآیند سیاسی انقلاب کنونی در ایران به چه صورتی است و چه آینده‌ای در انتظار آنها است؛ این پرسش‌ها بویژه درمیان طیف محافظه‌کارتر و میانی جامعه که امنیت اجتماعی و ملاحظات سود و زیان اقتصادی علاوه برای آرمان‌های آزادیخواهانه برایشان مهم است، بیشتر مطرح است؛

🔺شاید همین عدم اطمینان از «آینده سیاسی ایران» برای تضمین حقوق مردم و همچنین «امنیت اجتماعی و اقتصادی» دلیل اصلی برای عدم تمایل به پیوستن اقشار مختلف جامعه به کنشگری انقلابی فعال برای سرنگونی رژیم باشد؛ این پرسش در میان قشر جوان‌ و نوگرای جامعه نیز مطرح است که ما هزینه و خون می‌دهیم تا یکبار برای همیشه «دموکراسی سکولار» در ایران استقرار پیدا کند یا دیکتاتوری مذهبی جای خود را به نوعی «اقتدارگرایی ملی» یا «ناسیونالیسم متخاصم» بدهد که نه تنها خطری برای جامعه کثرت‌گرای ایران بلکه همزمان خطری برای صلح و ثبات در منطقه و جهان است؛

🔺 در واقع، اگرچه امید به آزادی در ایران اکنون بیش از هرزمان دیگر زنده است، با این همه چنین تردیدهایی درکنار کوشش جریان‌های سیاسی در خارج از کشور برای هدایت انقلاب و مردم در مسیر دلخواه به کمک پول و «چهره‌سازی‌های رسانه‌ای» سبب شده است که مردم ایران انگیزه کافی برای همراهی کامل با انقلاب را نداشته باشند و تداوم وضعیت موجود چه بسا به ناامیدی آنها برای تغییر و تن دادن دوباره به شرایط موجود با ابتکارهایی از طرف نظام و یا سرکوب شدید «نیروهای انقلابی فعال» منتهی شود؛ برخی از سناریوهای سیاسی پیش رو با بازیگران هرکدام برای آگاهی از فضای سیاسی موجود و تصمیم‌گیری بهتر در زیر آورده شده است:

1️⃣ تداوم جو سرکوب و ارعاب رژیم همزمان با تهدید جهان به بمب هسته‌ای تا مردم در نبود سازوکار سیاسی قابل اطمینان برای گذار از رژیم از هرگونه تغییر اساسی ناامید شوند؛

2️⃣ ابتکار «عقبه‌ی اصلاحات» برای سوار شدن روی جریان کنونی و همزمان عقب‌نشینی رژیم برای همکاری با غرب که در این صورت غرب لزومی به تغییر رژیم نخواهد دید و بخش میانی و محافظه‌کار جامعه نیز ممکن است با دادن امید و امتیاز از سوی این جریان با آنها همراه شوند؛

3️⃣ طرح «آلترناتیوسازی» توسط کشورهای غربی در صورت سلب امید کامل از نظام تا خودشان ابتکار تغییر را مانند عراق یا افغانستان بدست بگیرند؛

4️⃣ تشکیل «بلوک پهلوی-سلبریتی» بدون همکاری نیروها یا جناح‌های سیاسی دیگر؛

5️⃣ ایجاد «ائتلاف محدود» نیروهای سیاسی و فعالین مدنی و سیاسی با یکدیگر با ابتکار پادشاهی‌خواهان و محوریت رضا پهلوی؛

6️⃣ ایجاد «ائتلاف دموکراتیک و تکثرگرا» یا «شورای فراگیر دموکراسی‌خواهان» با نگاه برابر و جلب حمایت بین‌المللی برای به رسمیت شناختن آن به عنوان سازوکار سیاسی گذار از دیکتاتوری جمهوری اسلامی به دموکراسی سکولار در ایران؛

🔺 ناگفته روشن است که تشکیل شورایی فراگیر از همه نیروهای سیاسی ضمن ایجاد سازوکار سیاسی قابل اتکا برای کشورهای غربی جهت سرمایه‌گذاری روی آن برای تغییر رژیم در ایران، در برطرف نمودن تردید مردم در مورد آینده‌ی ایران و پیوستن تمام‌عیار آنها به انقلاب آزادی ایران کمک شایانی خواهد نمود و از هرگونه «موج‌سواری» برای به بیراهه بردن انقلاب و عقیم کردن یا مصادره‌ی آن جلوگیری خواهد نمود؛ در پایان ما نسبت به هرگونه «ائتلاف ناقص و غیرفراگیر» با محوریت پادشاهی‌خواهان به دلیل خطر بازگشت «اقتدارگرایی فردی» و «نفوذ عوامل امنیتی رژیم» در این طیف برای مصادره‌ی دستاوردهای مردم و آزادیخواهان هشدار می دهیم؛

🔺 شاید بهترین مدل برای ایران «دموکراسی چندحزبی» براساس «پلورالیسم سیاسی» باشد تا همه جریان‌های سیاسی بویژه از دو طیف «لیبرال دموکرات» و «سوسیال دموکرات» بتوانند در تشکیل حکومت و حفظ تعادل سیاسی در جامعه نقش داشته باشند و ضمن ایجاد بازار آزاد برای رقابت سالم اقتصادی، عدالت و حداقل تامین اجتماعی برای جامعه به دور از هرگونه تمرکز ناموزون ثروت و قدرت و از طرفی از بین بردن پویایی و رقابت اقتصادی با گسترش چتر حمایتی دولت و تلاش برای یکسان‌سازی فراهم شود.

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دیکتاتوری
#اقتدارگرایی
#سکولار_دموکراسی
#لیبرال_دموکراسی
#سوسیال_دموکراسی
#بازار_آزاد
#دولت_رفاه

🧷 https://t.me/DD4Iran/49

@DD4Iran

‌
✍️ تغییر پارادایم از «ناسیونالیسم شیعی-ایرانی» به «ناسیونالیسم ایرانی باستان‌گرا»: خطر پوست‌اندازی از «تمامیت‌خواهی مذهبی» (religious totalitarianism) به «اقتدارگرایی سکولار» (secular authoritarianism) در ایران

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#تمامیت‌خواهی
#توتالیتاریانیسم
#اقتدارگرایی
#ناسیونالیسم_شیعی
#ناسیونالیسم_ایرانی
#باستان‌گرایی
#سکولار_دموکراسی

🧷 https://t.me/DD4Iran/55

@DD4Iran

‌
✍️ تغییر پارادایم از «ناسیونالیسم شیعی-ایرانی» به «ناسیونالیسم ایرانی باستان‌گرا»: خطر پوست‌اندازی از «تمامیت‌خواهی مذهبی» (religious totalitarianism) به «اقتدارگرایی سکولار» (secular authoritarianism) در ایران

🔺در شرایطی که مردم ایران زیر ضرب و زور و فشارهای کمرشکن اقتصادی «رژیم تمامیت‌خواه مذهبی» به ستوه آمده‌اند و با هدف سرنگونی آن بپاخاسته‌اند، شاید چیزی که کمتر به آن توجه شده باشد این است که با وجود شعارهای آزادی‌خواهانه‌ی جوانان ترقی‌خواه در ایران، دست‌های پشت پرده و رسانه‌های بزرگ سمت و سوی این انقلاب را چگونه به شیوه‌ای حرفه‌ای و زیرکانه با نفوذ عواملی از رژیم کنونی مهندسی می‌کنند تا با کمک گرفتن از «حافظه‌ی تاریخی ایرانیان»، هدف مطلوب خودشان، یعنی بازگشت به «ناسیونالیسم باستان‌گرای ایرانی» با تکیه بر «اقتدارگرایی فردی» ولی در قالب سکولار، را به مردم القا نمایند؛ تغییری که پیش‌تر در همسایه‌ی شمالی ایران یعنی روسیه رخ داد و «کمونیسم شوری سابق» جای خود را به «ناسیونالیسم توسعه‌طلب و متخاصم روسیه‌ی پوتین» (ideological/territorial expansionism) با محوریت قهرمانان ناسیونالیست مانند پطر کبیر و پوتمکین، بجای استالین و لنین، داد (اینجا و اینجا بیشتر بخوانید)؛

🔺خطر این پوست‌اندازی از رژیم تمامیت‌خواه کنونی در لباس اسلام‌گرایی شیعی به یک رژیم اقتدارگرای سکولار با محوریت ناسیونالیسم تاریخی زمانی بیشتر درک می‌شود که بدانیم در همین رژیم کنونی علاوه بر نمادهای اسلامی و شیعی از نمادهای ناسیونالیسم باستان‌گرای ایرانی نیز برای حفظ سلطه و فریب مردم استفاده می‌شود؛ نمونه‌ای از این «ناسیونالیسم شیعی-ایرانی» را می توان در نام برخی از بانک‌ها مانند «بانک‌ انصار» درکنار «بانک پاسارگاد» مشاهده نمود که هردو از بانک‌های وابسته به نهادهای امنیتی رژیم هستند؛ حساسیت روی نام «خلیج فارس» و «عرب‌ستیزی» نیز از دیگر نمودهای استفاده از ناسیونالیسم تاریخی ایرانی برای حفظ قدرت سیاسی در رژیم کنونی است؛ بنابراین روشن است که جمهوری اسلامی یک رژیم تمامیت‌خواه تنها با تکیه بر اسلام‌گرایی و اسلام سیاسی نیست بلکه همزمان از عنصر ناسیونالیسم باستان‌گرای ایرانی نیز به شیوه‌ای تلفیقی برای پیشبرد اهداف سیاسی خود و همراه کردن مردم استفاده کرده است؛

🔺در واقع بخشی از مافیای قدرت رژیم در نهادهای امنیتی و نظامی بر ایران علاوه بر خط اسلام‌گرایی توسعه‌طلب بر اساس مبانی تشیع، روی ناسیونالیسم ایرانی با تکیه بر شکوه ایران باستان و گذشته‌ی طلایی، که اکنون «جریان راست‌ افراطی نوپهلوی‌گرایی» (Neo-Pahlavism) آن را نمایندگی می‌کند، نیز برای حفظ منافع خود سرمایه‌گذاری کرده است؛ نهادهای امنیتی رژیم سالهاست که در خارج از کشور، با نفوذ در اتاق‌های فکر اندیشکده‌های محافظه‌کار آمریکایی، روی جریان ناسیونالیسم باستان‌گرایی ایرانی سرمایه‌گذاری کرده‌اند تا در شرایطی که دیگر نتوانند روی رهبری دینی و اسلام‌ سیاسی، برای حفظ قدرت و منافع خود، سرمایه‌گذاری حداکثری نمایند، با فعال کردن خط ناسیونالیسم ایرانی باستان‌گرا بتوانند همچنان اقتدارگرایی و استبداد را در ایران تداوم ببخشند و از گذار به یک «دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا» جلوگیری نمایند؛ نگاهی به گذشته‌ی تاریخی ایران نقش شاه به عنوان رهبر دینی و همزمان نماد اقتدار سیاسی را در دوران باستان به خوبی نشان می‌دهد؛ شاه اعتبار خود را به عنوان بالاترین مقام در کشور از اهورامزدا می‌گرفت همان گونه که «ولی فقیه» (یا همان شاه اسلامی) به عنوان نماینده‌ی اسلام از طرف الله انتخاب شده است؛

🔺مغان زرتشتی پشتیبان شاهان هخامنشی و ساسانی پس از اسلام جای خود را به روحانیون اسلامی دادند ولی همچنان این رابطه‌ی اُرگانیک در تایید و تقویت یکدیگر ادامه یافت تا اینکه با روی کار آمدن صفویان، اسلام شیعی با عناصر باستانی ایران به عنوان یک ابزار سیاسی رسمیت یافت و تا پایان حکومت شاهنشناهی در ایران، یعنی سرنگونی خاندان پهلوی، روحانیون و مراجع تقلید همچنان نقش مهمی در تایید و تکریم شاه داشتند؛ در واقع، آن چه که رضاشاه در قالب «ناسیونالیسم ایرانی یکسان‌ساز و اقتدارگرا» ولی به نام «تجدد یا نوگرایی» بنیان نهاد مستقل از «ناسیونالیسم شیعی صفوی» نبود بویژه اینکه محمدرضا شاه پهلوی بودجه‌ای ویژه برای تالیف دایره‌المعارف تشیع در لبنان اختصاص داد؛ استفاده سیاسی از تشیع برای توسعه‌طلبی در کنار ناسیونالیسم باستان‌گرای ایرانی را می‌توان در اظهارات افراد شاخص از «جریان نوپهلوی‌گرایی» نیز مشاهده نمود؛ قاسم سلیمانی تجسم انسانی «ناسیونالیسم توسعه‌طلب ایرانی» بود.

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#تمامیت‌خواهی
#توتالیتاریانیسم
#اقتدارگرایی
#ناسیونالیسم_شیعی
#ناسیونالیسم_ایرانی
#باستان‌گرایی
#سکولار_دموکراسی

👈👈 ادامه‌ی مطلب در پست بعدی: https://t.me/DD4Iran/56
@DD4Iran

‌
✍️ ادامه از پُست قبلی: https://t.me/DD4Iran/55

🔺در نبود یک جبهه فراگیر از دموکراسی‌خواهان و «اپوزسیون دموکرات» (democratic opposition) که بتوانند مردم را با خود همراه نمایند، جریان‌های اقتدارگرا یا «اپوزسیون استبدادی» (authocratic opposition) به کمک رسانه‌های بزرگ و چهره‌های سلبریتی عوام‌فریب احتمالن خواهند توانست انقلاب آزادیخواهانه‌ی مردم ایران را مصادره نمایند و راه را برای پوست‌اندازی از رژیم تمامیت‌خواه مذهبی کنونی، با محوریت خامنه‌ای به عنوان رهبر مذهبی، به یک «رژیم اقتدارگرایی سکولار» با محوریت چهره‌ای ناسیونالیست، در قالب شاه یا رئیس جمهور، هموار نمایند؛ روشن است که چنین تغییر چهره‌ای بدون حفظ منافع بخشی از مافیای امنیتی-نظامی درون رژیم و پشتیبانی آنها امکان‌پذیر نخواهد بود؛ در واقع در نبود یک جبهه یا بلوک قدرتمند از دموکراسی‌خواهان خواستار حکمرانی نامتمرکز و کثرت‌گرا در ایران بر اساس اصل «تقسیم قدرت» (power sharing) و «حکومت قانون» (rule by law)، مردم ممکن است در نهایت از سر درماندگی و زیر فشارهای کمرشکن اقتصادی به جریان ناسیونالیسم باستان‌گرا، که پهلوی‌طلبان و نوپهلوی‌گرایان آن را نمایندگی می‌کنند، اقبال نشان دهند و آن را تنها گزینه یا آلترناتیو برای نجات کشور ببینند؛

🔺بنابراین لازم است که دموکراسی‌خواهان با درک و آگاهی از شرایط حساس کنونی، ابتکار ایجاد یک ائتلاف سیاسی فراگیر و متکثر را بدست بگیرند و بر اساس اصول «برنامه‌ریزی راهبردی» (strategic planning) برای گذر از رژیم به دموکراسی سکولار در ایران از هرگونه پوست‌اندازی مهندسی‌شده به نام تغییر رژیم جلوگیری و مردم را از تبعات آن آگاه نمایند و «یاران استراتژیک» خود را از «یاران تاکتیکی» بازشناسند؛ یکی از خطرات این تغییر رژیم مهندسی‌شده به نفع یک جریان سیاسی خاص در ایران این است که در صورت عدم مشارکت نیروهای سیاسی دیگر و تقسیم قدرت با آنها، امکان جنگ و کشمکش داخلی، مانند شرایطی که پس از انقلاب سال 57 اتفاق افتاد، وجود خواهد داشت زیرا این جریان سیاسی راست‌گرای افراطی هم‌اکنون کوشش می‌کند که نیروهای نظامی رژیم کنونی در سپاه، ارتش و نیروی انتظامی را جذب نماید تا در فردای سرنگون یا پوست‌اندازی رژیم بتواند قدرت خود را به کمک آنها تثبیت و نیروهای دیگر را سرکوب نماید؛

🔺برای استقرار «دموکراسی سکولار» در ایران ما مدل‌های «ملی‌گرایی ایرانی لیبرال و شهروندمحور» یا «میهن‌دوستی چندملیتی ایرانی» که در دومی ویژگی عدم تمرکز و کثرت‌گرایی برجسته‌تر است را بجای «ناسیونالیسم شیعی-ایرانی» یا «ناسیونالیسم ایرانی باستان‌گرا» پیشنهاد می‌دهیم.

📚 برای مطالعه‌ی بیشتر:

- سربرآوردن راست افراطی زیر سایه آقای رضا پهلوی (شمه ای پیرامون نوپهلوی گراها)
- علیه رویای پهلوی‌گرایان: چه‌کسی از دموکراسی می‌ترسد؟
- ترومای «بازگشت سلطنت»، و حکمت دخیل بستن رضاپهلوی به‌ سپاه‌ پاسداران

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#تمامیت‌خواهی
#توتالیتاریانیسم
#اقتدارگرایی
#ناسیونالیسم_شیعی
#ناسیونالیسم_ایرانی
#باستان‌گرایی
#سکولار_دموکراسی

@DD4Iran

‌
✍️ ائتلاف سیاسی فراگیر حول اصول «دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا» (pluralist democracy): استراتژی گذار از «تمامیت‌خواهی مذهبی» و «ناسیونالیسم دودمانی باستان‌گرا» به «دموکراسی پایدار» (stable democracy) در ایران

🧷 https://t.me/DD4Iran/62

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#ائتلاف_سیاسی
#تمامیت‌خواهی
#اقتدارگرایی
#باستان‌گرایی
#سکولار_دموکراسی
#دموکراسی_کثرت‌گرا
#دموکراسی_چندحزبی
#تمرکززدایی
#تقسیم_قدرت
#رفع_تبعیض
#آزادی
#برابری

@DD4Iran

‌
✍️ ائتلاف سیاسی فراگیر حول اصول «دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا» (pluralist democracy): استراتژی گذار از «تمامیت‌خواهی مذهبی» و «ناسیونالیسم دودمانی باستان‌گرا» به «دموکراسی پایدار» (stable democracy) در ایران

🔺 در شرایطی که تظاهرات ضدحکومتی و کنشگری انقلابی در داخل کشور با افت و خیر طبیعی خود همچنان ادامه دارد و جوانان آتش انقلاب را با تظاهرات محلی، نورانی کردن نمادها و اماکن حکومتی و اقدام برای خنثی نمودن عواملی که در سرکوب، محاکمه و قتل مردم نقش دارند، روشن نگه داشته‌اند، نیروهای سیاسی در خارج از کشور به تکاپوی خود برای ایجاد ائتلاف و نمایندگی سیاسی برای انقلاب ادامه می‌دهند تا بلکه بتواند ضمن رسمیت دادن به انقلاب و ایفای نقش به عنوان رابط یا رایزن سیاسی بین مردم ایران با دولتمردان غربی، همزمان به ایجاد یک سازوکار سیاسی برای گذار به دموکراسی و ترسیم دورنمای سیاسی روشن از آینده‌ی ایران کمک نمایند؛ روشن است که شکل‌گیری این ائتلاف یا مرجع سیاسی به افزایش انگیزه در بین مردم برای پیوستن انبوه‌تر و فعالانه‌تر به انقلاب و رفع ابهام‌ها و نگرانی‌های موجود در مورد آینده‌ی ایران کمک خواهد نمود؛

🔺با وجود اهمیت تشکیل یک «ائتلاف سیاسی» (political coalition) که بتواند تمام اقشار اجتماعی در ایران و طیف‌های سیاسی گوناگون را نمایندگی کند و آینه‌ای تمام‌نما از «جامعه‌ی متکثر» (pluralistic society) ایران باشد، به دلیل تفاوت در رویکردها نسبت به چگونگی چنین ائتلافی در میزان نقش افراد یا «احزاب سیاسی» (political parties) در تشکیل چنین گروه یا شورایی و اصولی که باید برسر آن توافق شود، بحث‌ها همچنان ادامه دارند و نیروهای مخالف رژیم نتوانسته‌اند پا را فراتر از همکاری‌های محدود و ناقص با یکدیگر با محوریت افراد شاخص بگذارند و گاها مواضع آنها نسبت به چنین ائتلافی متناقض با یکدیگر بوده است؛ برای نمونه، درحالی که برخی از شخصیت‌ها اساسا نقشی برای احزاب سیاسی در تشکیل چنین ائتلافی قائل نیستند و آن را موکول به آینده‌ی پس از رژیم می‌دانند، دیگران بر حضور احزاب تاکید می‌کنند و آن را جزوی لاینفک از چنین ائتلافی می‌دانند؛ از سوی دیگر، برخی از چهره‌های سرشناس مخالف رژیم که اغلب از چهره‌های سلبریتی هستند، کوشش می‌نمایند این ائتلاف را با محوریت یک فرد شاخص تشکیل دهند و دیگران را به تبعیت از آن تشویق نمایند درحالی که اغلب جریان‌های سیاسی با این موضوع موافق نیستند و اساسا آن را یک ائتلاف غیردموکراتیک، غیرسیاسی و با نگاه نابرابر و از بالا به پایین می‌دانند و حاصل آن را چیزی جز تکرار «اقتدارگرایی فردی» و تکرار برتری دودمانی در ایران نمی‌دانند؛

🔺 فراتر از آن، اگرچه بخش بزرگی از ایرانیان خود را جزو یک «ملت» (nation) واحد می‌دانند، برخی دیگر که عمدتا از اتنیک ایرانی و کوردها هستند، خود را در چارچوب یک ملت واحد نمی‌بینند و اساس به این معتقدند که ایرانیان به ملیت‌های گوناگون تعلق دارند که در یک «جغرافیایی سیاسی» به نام ایران بایکدیگر زندگی می‌کنند و بنابراین از دیدگاه آنها ایران یک «کشور کثیرالمله یا چندملیتی» (multinational state) است؛ حتی در بین آن بخش از ایرانیان که خود را جزو یک ملت واحد می‌دانند دیدگاه یکسانی وجود ندارد زیرا بخشی از آنها که عمدتا به طیف «راستگرای افراطی» (radical right) موسوم به «نوپهلوی‌طلبان» تعلق دارند، «ناسیونالیسم ایرانی» و ملی‌گرایی را بر اساس برتری یک دودمان در قامت پادشاه، که از دیدگاه آنها ریشه در پیشینه‌ی تاریخی و باستانی ایران دارد، تعریف می‌کنند و به یک فرهنگ، یک زبان و یک پرچم ملی اعتقاد دارند ولی دیگران در مقابل اساس ملت را بر اساس دیدگاه «لیبرالیسم» (liberalism) و «لیبرال دموکراسی» (liberal democracy) را شهروندان یک کشور که از حقوق اساسی یکسان برخوردار هستند، تعریف می‌کنند که می‌توانند به فرهنگ‌ها، زبان‌ها، گرایش‌های دینی و سیاسی گوناگون تعلق داشته باشند و اساسا با چندین زبان رسمی و پرچم و تدریس با زبان مادری و به زبان مادری نیز مشکلی ندارند؛

🧷 https://t.me/DD4Iran/61


✍️ ادامه در پُست بعدی: https://t.me/DD4Iran/63

🔗 مطلب مرتبط:
ائتلاف دموکراسی‌خواهان: حرفه‌ای‌گری و رایزنی بین‌المللی برای گذار از اقتدارگرایی به دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا در ایران

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#ائتلاف_سیاسی
#تمامیت‌خواهی
#اقتدارگرایی
#باستان‌گرایی
#سکولار_دموکراسی
#دموکراسی_کثرت‌گرا
#دموکراسی_چندحزبی
#تمرکززدایی
#تقسیم_قدرت
#رفع_تبعیض
#آزادی
#برابری

@DD4Iran

‌
✍️ ادامه از پُست قبلی: https://t.me/DD4Iran/62

🔺بنابراین با وجود این دیدگاه‌های گوناگون و اختلاف‌نظرها، ما به یک استراتژی و برنامه‌ی جامع و مانع برای گذار از «تمامیت‌خواهی مذهبی» و «ناسیونالیسم دودمانی باستان‌گرا» به یک «دموکراسی کثرت‌گرا و پایدار»، علاوه بر وجود برنامه‌ی مبارزاتی برای سرنگونی رژیم، در ایران نیاز داریم و معتقدیم که با درنظر گرفتن اصول و محتوا و نه جزئیات بحث‌انگیز که روی آنها توافق عمومی وجود ندارد، می‌توان به یک ائتلاف فراگیر و همکاری بین نیروهای سیاسی دست یافت؛ تصمیم‌گیری روی جزئیات و فرم اجرا را می‌توان به مجلس موسسان، تدوین قانون اساسی و همه‌پرسی عمومی موکول نمود؛ بر همین اساس بهترین مدل به عنوان محور شکل‌گیری چنین ائتلافی را یک «دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا» (pluralist democracy) پیشنهاد می‌کنیم که در آن علاوه بر درنظر گرفتن مولفه‌های عدم تمرکز سیاسی و اداری و «تقسیم قدرت» (power sharing)، به دو صورت افقی و عمودی، ضرورت کثرت‌گرایی فرهنگی، دینی و سیاسی در ایران برای استقرار دموکراسی پایدار نیز درنظر گرفته شده است؛ در واقع «کثرت‌گرایی فرهنگی» (cultural pluralism) علاوه بر به رسمیت شناختن فرهنگ‌های گوناگون در ایران، معرفی آنها به عنوان اقوام، «اتنیک» (ethnicities) یا «ملیت‌های ایرانی» (Iranian nationalities) را به آینده موکول می‌نماید؛ همچنین با پذیرش «پلورالیسم سیاسی» (political pluralism)، «دموکراسی چندحزبی» (multiparty democracy) و تحزب از تمام طیف‌های سیاسی در ایران، با حفظ حقوق اقلیت‌های سیاسی به رسمیت شناخته می‌شود؛ در این مدل اگرچه حکمرانی نامتمرکز در ایران پذیرفته می‌شود ولی شکل و دامنه‌ی عدم تمرکز به تصمیم‌گیری در آینده بین نخبگان سیاسی و همه‌پرسی عمومی سپرده خواهد شد؛ بر این اساس ما اصرار روی چندملیتی بودن ایران و فدرالیسم، به عنوان بیشینه‌ی عدم تمرکز، را در این مرحله‌ی گذار و دوره انتقالی برای تشکیل ائتلاف فراگیر غیرضروری می‌دانیم زیرا توافق همگانی روی این مفاهیم وجود ندارد؛

🔺 با این مبنا ما به یک ائتلاف فراگیر و دموکراتیک متشکل از احزاب سیاسی و چهره‌های شاخص مخالف رژیم باور داریم که در آن احزاب از همکاری کنار گذاشته نمی‌شوند بلکه باتوجه به وزن و نفوذ گفتمانی و میدانی آنها در جامعه ایران، مانند احزاب کورد، از آنها به بهترین نحو برای ایجاد ائتلاف بهره گرفته می شود؛ به این صورت که احزاب با توافق روی محتوا و اصول‌، که جامع و مانع باشد، و خواست‌های جزئی‌تر آنها را نیز در دل خود داشته باشد، وارد همکاری در این ائتلاف می‌شوند ولی بحث بر سر فرم اجرا و جزئیات بحث‌انگیز را به آینده موکول می‌کنند؛ بنابراین در این ائتلاف تکیه روی محتوا و اصول بجای جزئیات و فرم اجرا است؛ ولی محتوا به گونه‌ای درنظر گرفته می‌شود که امکان اجرای آن در فرم‌های گوناگون که هر کدام برنامه و مانیفست یک حزب یا جریان سیاسی می‌تواند باشد، به آینده و ایجاد فضای باز سیاسی و رسانه‌ای موکول خواهد شد؛ اصول محتوایی مهم برای شکل‌گیری چنین ائتلافی در زیر به صورت موردی خلاصه شده است:

۱) پذیرش اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون‌های الحاقی؛
۲) پذیرش سکولاریسم سیاسی یا جدایی نهاد دین از دولت؛
۳) پذیرش سیستم‌محوری، نفی مقام مادام‌العمری و نفی برتری نژادی یا دودمانی؛
۴) حاکمیت قانون و حکومت قانون؛
۵) عدم تمرکز سیاسی و اداری؛
۶) پذیرش تقسیم قدرت؛
۷) پذیرش کثرت‌گرایی فرهنگی، سیاسی و دینی در ایران؛
۸) سیستم چندحزبی

🔺در پایان لازم به یادآوری و تاکید است که با برقراری یک دموکراسی نامتمرکز و کثرت‌گرا برپایه‌ی حکومت قانون و رفع تبعیض‌های تاریخی، دلبستگی به ایران و «میهن‌دوستی» (patriotism) تقویت خواهد شد و وحدت در ایران، که «یکپارچی سرزمینی» (territorial intergrity) بخشی از آن است، با وجود کثرت به صورت طبیعی حفظ خواهد شد زیرا گریز از ایران و «جدایی‌طلبی» یا «استقلال‌طلبی» به حداقل خود خواهد رسید؛ بدون تقسیم قدرت، رفع تبعیض و مشارکت همگانی در آینده‌ی سیاسی ایران، احتمال درگیری و جنگ داخلی برای سهم‌خواهی برسر قدرت پس از سرنگونی رژیم کنونی بسیار بالا خواهد بود؛ بنابراین لازم است که نیروهای سیاسی با درک از حساسیت شرایط کنونی روی یک برنامه‌ی مشترک برای همکاری توافق نمایند تا امکان فعالیت آزادنه‌ی همه احزاب و جریان‌های سیاسی در فردای پس از سرنگونی رژیم فراهم شود.

🔗 مطلب مرتبط:
ائتلاف دموکراسی‌خواهان: حرفه‌ای‌گری و رایزنی بین‌المللی برای گذار از اقتدارگرایی به دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا در ایران

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#ائتلاف_سیاسی
#تمامیت‌خواهی
#اقتدارگرایی
#باستان‌گرایی
#سکولار_دموکراسی
#دموکراسی_کثرت‌گرا
#دموکراسی_چندحزبی
#تمرکززدایی
#تقسیم_قدرت
#رفع_تبعیض
#آزادی
#برابری

@DD4Iran

‌
🌈🌈🌈 پیج اینستاگرام ما را دنبال کنید تا علاوه بر پیگیری مطالب و بازخورد به آنها، با جنبه‌های مهم دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا در استوری‌ها آشنا شوید:

🖋 موضوع امروز: انواع فرم‌های اعمال قدرت و سهم مردم از حکومت (Citizen's Role in Power)

↙️ یکه‌سالاری یا اُتوکراسی
↙️ دیکتاتوری نظامی
↙️ سلطنت مطلقه
↙️ گروهه‌سالاری یا اُلیگارشی
↙️ تمامیت‌خواهی دینی
↙️ کومونیسم
↙️ مردم‌سالاری یا دموکراسی
↙️ جمهوری
↙️ پادشاهی مشروطه
↙️ رای‌گیری
↙️ آزادی بیان
↙️ آزادی مذهبی
↙️ آزادی مطبوعات و رسانه‌ها
↙️ تقسیم قدرت بین احزاب سیاسی
↙️ تقسیم قدرت بین گروه‌های اجتماعی
↙️ سیستم نظارت و موازنه
↙️ تناوب و توازن قدرت
↙️ تمرکززدایی
↙️ عدالت اجتماعی
↙️ دموکراسی کثرت‌گرا
↙️ آزادی و برابری
↙️ رفع تبعیض

https://www.instagram.com/s/aGlnaGxpZ2h0OjE3ODQyOTcwNjI0OTI1MDE4?story_media_id=3011894598040782292_57129431013&igshid=YmMyMTA2M2Y=

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دموکراسی
#آموزش

@DD4Iran

‌
🖌🖌🖌 نقد و بازخوردی به مقاله‌ی آسو حسن‌زاده، عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کوردستان ایران، با عنوان: ائتلاف و آلترناتیو در ایران؛ انگیزه و تبعات حزب‌ستیزی و پرهیز از تعریف نظام آینده

📝 بخش اول:

✍️ آسو حسن‌زاده:
« ......برای تشکیل یک ائتلاف فراگیر نیروهای خواهان تغییر و ایجاد یک آلترناتیو دمکراتیک برای جمهوری اسلامی در جریان است، هنوز خبری از چنین ائتلاف و آلترناتیوی نیست....»

👈👈👈 آیا احزاب کورد، با سابقه طولانی تشکیلاتی نمی‌توانند با عقب‌نشینی از مواضع حداکثری و حزبی خودشان و تاکید روی اصول محتوایی دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا می‌توانند ابتکار تشکیل چنین ائتلاف فراگیری را بدست بگیرند؟! نمی شود که از دیگران انتظار داشته باشم ولی خودمان هم کاری نکنیم و طرح جامعی نداشته باشیم که برای همه دموکراسی‌خواهان جاذبه داشته باشد.

✍️ آسو حسن زاده:
«....اغلب نخبگان سیاسی اپوزیسیون که چهره‌های سرشناسشان معمولا برآمده از نسل گذشته هستند، هنوز فقط در کسوت تحلیلگران نسخه‌پیچ عمل می‌کنند...»

👈👈👈 آیا این نخبگان نسخه‌پیچ نمی توانند شامل خود احزاب کورد نیز باشد که با گذاشتن پیش‌شرط‌هایی که بحث‌انگیز و مورد توافق همه نیست، اساسا مانع شکل‌گیری یک ائتلاف فراگیر می شوند و شاید ناخواسته آب به آسیاب دشمن می ریزند؟

✍️ آسو حسن زاده:
«....چهره‌هایی که بدلایل مبهم رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور را در انحصار گفتمان محدود خود گرفته‌اند و بعضی از آنها میراث سیاسی رژیم قبلی را یدک کشیده یا حتی در ترسیم مبانی فکری رژیم فعلی دست داشته‌اند، به لحاظ روشی پیشنهاداتی را ارائه می‌دهند که بیشتر به مثابه‌ی چوب لای چرخ مبارزه بر علیه استبداد اسلامی می‌ماند تا اینکه مولد گفتمان و کارزاری باشد که نیازها و خواسته‌های کلیه‌ی اقشار جامعه‌ی ایران را برآورده کند....»

👈👈👈 آیا خواسته‌ها و مواضع احزاب کورد مبنی بر پذیرش ایران چندملیتی فدرال نیاز همه اقشار ایران و جریان های سیاسی برای تشکیل یک گفتمان فراگیر را فراهم می کند و مورد توافق همه برای ایجاد چنین ائتلافی هست؟

✍️ آسو حسن زاده:
«....تداوم و استمرار حاکمیتی مرکزگرا و همسانساز تحت لوای مقوله‌ای به نام «ملت ایران» با نادیده گرفتن مهمترین نیروی ساختاری جامعه‌ی ایران، یعنی ملیتهای تحت ستم است که به راحتی بیش از نیمی از جمعیت این کشور را تشکیل میدهند...»

👈👈👈 آیا مفهوم «ملت» (nation) بر اساس دیدگاه «لیبرالیسم» (liberalism) و «لیبرال-دموکراسی» (liberal democracy) که تمام تنوع فرهنگی و سیاسی ایران را به رسمیت می شناسد و علاوه بر هویت ملی و شهروندی، هویت های محلی و اتنیکی را نیز می پذیرد نیز همان ناسیونالیسم اقتدارگرای ایرانی و مرکزگرایی است؟ باید روشن شود که منظور از ملیت های ایرانی آیا واحدهای فرهنگی سازنده ی ایران است یا یک مفهوم سیاسی برای جدا کردن خط سیاسی و سرنوشت سیاسی بخشی از ایران از بخش های دیگر است؟

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#ائتلاف_دموکراتیک
#تمرکززدایی
#کثرت‌گرایی

https://ara.tv/2ux28

📝 بخش دوم: https://t.me/DD4Iran/67

‌
🖌🖌🖌 نقد و بازخوردی به مقاله‌ی آسو حسن‌زاده، عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کوردستان ایران، با عنوان: ائتلاف و آلترناتیو در ایران؛ انگیزه و تبعات حزب‌ستیزی و پرهیز از تعریف نظام آینده

📝 بخش دوم:

✍️ آسو حسن زاده:
«....پیشنهاد اول که تا حدود زیادی در شرایط کنونی از جانب جریانات و نخبگان مخالف نظام هم رعایت می‌شود، متکی بر این استدلال است که فعلا ‌می‌بایست تمرکز را فقط بر اتحاد برای برانداختن جمهوری اسلامی گذاشت و هرگونه پردازش به جزئیات نظام آینده (حتی در خطوط کلی) میتواند به ایجاد شکاف در صفوف مردم و تضعیف کارزار مبارزاتی سرنگونخواه منجر شود....»

👈👈👈 راهکار ما استراتژی گذار به دموکراسی بجای تنها تمرکز روی سرنگونی است زیرا دموکراسی هم تاکتیک و هم استراتژی است یعنی علاوه بر اینکه نویدبخش آزادی برای ایران است، همزمان به بسیاری از نیروهای سیاسی، مبارزاتی و مردم پشتوانه‌ی کافی برای پیوستن تمام عیار به انقلاب برای سرنگونی رژیم را فراهم خواهد نمود.

✍️ آسو حسن زاده:
«.....تنها صدایی که حتی شنیدنش را برنمیتابند ندای رهایی ریشه‌ای ملیتهای تحت ستم در ایران از ظلم و تبعیض و راه حلهایی‌است که نمایندگان این ملیتها مخصوصا کردها برای رفع ستم مضاعف در ایران آینده پیشنهاد می‌کنند...»

👈👈👈 آیا راه حل برای رهایی از «تبعیض مضاعف» (multiple discrimination) توافق روی یک محتوای دموکراتیک بر اساس اصولی مانند عدم تمرکز سیاسی و اداری، تقسیم قدرت و پذیرش کثرت گرایی یا پلورالیسم در ایران است یا اینکه ما از همین الان روی مفاهیمی که توافق کلی در مورد آن وجود ندارد تاکید و محتوا را فدای فرم و کلیشه‌ها کنیم؟ آیا تاکید روی چندملیتی بودن ایران که از دیدگاه جناب حسن‌زاده نه یک مفهوم فرهنگی بلکه سیاسی نیز هست باعث نمی شود که آنها که دیگران را از خطر واهی تجزیه می ترسانند بتوانند آن را دستمایه ی برای تبلیغات خود بکنند و زمینه را برای ایجاد شکاف در بین دموکراسی‌خواهان فراهم کنند؟

✍️ آسو حسن زاده:
«.... مهمترین شاخص جنبش اینبار مردم ظرفیت وسیع سیاسی - اجتماعی و کثرت گفتمانی و هویتی آن در عین قابلیت شکلدهی به رؤیایی مشترک برای آینده‌ است. معلوم نیست که جایی که ابراز خواسته‌ها و هویتهای متعدد از طرف مردم در داخل کشور لطمه‌ای به اتحاد و همگامی و تحمل درونی این جنبش انقلابی نزده ‌است، چرا باید برسمیت شناختن این هویتهای متعدد در بستر رهبری سیاسی و ائتلاف در اپوزیسیون مانع از اتحاد و باعث ایجاد شکاف شود.....»

👈👈👈 آیا ترجمه ی این هویت متکثر مبارزات داخل ایران و کثرت گفتمانی آن در پذیرش چندملیتی بودن ایران تبلور پیدا می کند یا می توان با یک «دموکراسی کثرت گر» (pluralist democracy) در چارچوب یک «ملت لیبرال» واحد نیز به آن تحقق بخشید؟

✍️ آسو حسن زاده:
«.....باوجود عدم امکان توافق همین الان کلیه‌ی طیفهای اپوزیسیون ایرانی بر سر نوع آلترناتیو و جزئیات آن، خودداری از پرداختن به ماهیت نظام آینده (مخصوصا در ارتباط با نحوه‌ی پاسخ دادن به مهمترین معضل جامعه‌ی ایران که مسأله‌ی ملی- اتنیکی است) به عنوان تکرار ترفندی تفسیر میشود که جریانات سیاسی ایران در انقلاب ١٣٥٧ بدان تن دادند، یعنی تلاش برای تحمیل یک هویت جمعی و یک جهانبینی مشخص به قیمت انکار و منکوب هویت و جهانبینی‌ بخشهای مختلف جامعه‌. آنچه که به اتحاد فعال مردمان ایران (مخصوصا بین مرکز و بخشهای به حاشیه رانده شده‌ی جامعه‌ی ایران) لطمه میزند، دقیقا پرهیز از این بحث ماهیتی و عدم قبول تنوعات داخل این جامعه‌ است....»

👈👈👈 تمام نیروهای دموکراسی خواه به وجود اقوام یا اتنیک ایرانی و حقوق آنها در چارچوب ایران اقرار دارند ولی روی چندملیتی بودن ایران به دلایل سیاسی، و نه لزوما فرهنکی که مفهوم اصلی ملت (nation) است، توافق عمومی وجود ندارد و این دقیقا همان چیزی است که احزاب کورد روی آن تاکید دارند و به عنوان پیش‌شرط هرگونه ائتلاف فراگیری مطرح کرده اند؛ سنگ بزرگی که شاید برداشتن آن به این سادگی نباشد.

✍️ آسو حسن زاده:
«.....بعید بنظر می‌آید که این ملیتها ادامه‌ی حرکت خود را به اقبال خواسته‌هایشان نزد نخبگان مرکزگرا منوط کنند و در هر صورت راه خودشان را خواهند رفت. با اینحال هم، ضرورت اتحاد مرکز و حواشی برای گذار از جمهوری اسلامی غیر قابل انکار است.....»

👈👈👈 ادامه‌ی سیاست «همه یا هیچ» نه تنها به برقراری دموکراسی در ایران هیچ کمکی نخواهد کرد و زمینه را برای جنگ و کشمکش های داخلی فراهم می کند، بلکه حتی ممکن است مانع سرنگونی رژیم نیز بشود و در نهایت به نفع یک جریان راستگرای افراطی تمام شود که می خواهد به کمک بخشی از رژیم به پوست اندازی آن کمک نماید.

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#ائتلاف_دموکراتیک
#تمرکززدایی
#کثرت‌گرایی

https://ara.tv/2ux28

📝 بخش اول: https://t.me/DD4Iran/66
📝 بخش سوم: https://t.me/DD4Iran/68

‌
🖌🖌🖌 نقد و بازخوردی به مقاله‌ی آسو حسن‌زاده، عضو کمیته مرکزی حزب دموکرات کوردستان ایران، با عنوان: ائتلاف و آلترناتیو در ایران؛ انگیزه و تبعات حزب‌ستیزی و پرهیز از تعریف نظام آینده

📝 بخش سوم:

✍️ آسو حسن زاده:
«.....حزب ستیزی با موازین دمکراتیک و حتی با تجربه‌ی کشورهای در حال گذار هم همخوانی ندارد. بنا به مصوبات بین‌المللی و ادبیات حقوقی نهادهایی که دمکراسی را تعریف کرده‌اند، احزاب یکی از ارکان اجتناب‌ناپذیر دمکراسی و پلورالیسم هستند....»

👈👈👈 ما با حضور احزاب سیاسی در یک ائتلاف دموکراتیک برای سرنگونی رژیم و ایجاد زیربنای استقرار دموکراسی موافق هستیم و آن را ضروری می دانیم ولی نه اینکه احزاب با پیش‌شرط‌های بحث‌انگیز و خواسته های حداکثری خودشان وارد شوند.

✍️ آسو حسن زاده:
«......در اتباط با ماهیت و شکل نظام، این احزاب از دیرباز دارای مطالبات روشنی در زمینه‌ی برسمیت شناختن بافت کثیرالمله‌ی ایران و اجرای فرمول فدرالیسم بر اساس هویت ملیتهای ساکن این کشور هستند و برای احقاق این مطالبات «کنگره‌ی ملیتهای ایران فدرال» را تشکیل داده‌اند. در ادامه‌ی همین راهبرد، در روزهای اخیر روزنامه‌ی «کوردستان» ارگان مرکزی حزب دمکرات کردستان ایران در مانشت آخرین شماره‌ی خود برسمیت شناختن کثرت ملی در ایران و تضمین حقوق ملی کردها را شرط شرکت در هر گونه ائتلافی در سطح سراسری اعلام کرد....»

👈👈👈 آیا گذاشتن پیش‌شرط‌های چندملیتی بودن ایران و پذیرش سیستم فدرال که یک خواست سراسری در بین دموکراسی خواهان و مردم ایران نیست، می تواند مبنایی برای ایجاد یک ائتلاف در سطح سراسری باشد؟ آیا اینها اساسا در تناقض با یکدیگر نمی باشند و ایده‌آل‌گرایی بجای واقع‌بینی و پراگماتیسم سیاسی نیست؟ آیا نباید اکنون روی یک دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت گرا به عنوان محتوا توافق کنیم و جزئیات اجرا و فرم آن را به آینده برای تصمیم‌گیری در یک فضای باز سیاسی و رسانه ای موکول نماییم؟

✍️ آسو حسن زاده:
«......صرفنظر از اشکالات سیاسی و فلسفی‌ وارده به مرامنامه‌ی حزبی که برای بنای ایران نوین حتی خلاقیت یافتن نام جدیدی را نداشته و بر آنست که آزموده را از نو بیازماید، با نگاهی اجمالی به این مرامنامه میشود دریافت که این طیف تا چه اندازه‌ای با برسمیت شناختن وجود سیاسی ملیتها در ایران و انعکاس تنوع اتنیکی در بستر عمومی و حکومتی خصومت می‌ورزد....»

👈👈👈 آیا مطرح کردن مفهوم «ملت» (nation) به عنوان یک ماهیت سیاسی و نه فرهنگی به گونه ای که چندین ملیت یا ملت می تواند به عنوان واحدهای فرهنگی در یک جغرافیای سیاسی یا کشور مشترک وجود داشته باشند، دستمایه ای برای زدن انگ تجزیه طلبی و تجزیه هراسی از طرف راستگرایان افراطی و خود رژیم نمی تواند باشد؟

✍️ آسو حسن زاده:
«.....جایی که احزاب کردستان با متانت و بدور از تعصب وارد بحث ائتلاف و آلترناتیو شده و با وجود اعتقاد به حق تعیین سرنوشت ملت کرد همچنان طرفدار ادامه‌ی همزیستی در چارچوب ایران هستند، مرکزگرایان تمامیت‌جو در خارج از کشور همچنان بر مواضع تند و منکرانه‌ی خود در قبال ملیتهای ایران پافشاری میکنند....»

👈👈👈 آیا مطرح کردن چندملیتی بودن ایران و پذیرش سیستم فدرال که مورد توافق تمام جریان های سیاسی دموکراسی خواه که اغلب مخالف تمرکزگرایی هستند و روی عدم تمرکز و «تمرکززدایی» (decentralization) توافق دارند، بخشی از همین متانت و عدم تعصب سیاسی می‌تواند باشد؟

✍️ آسو حسن زاده:
«....شاید مصلحت ملیتهای تحت ستم در ایران (مخصوصا در کردستان و بلوچستان و اهواز که سنگینترین بار روند انقلابی کنونی را بر دوش میکشند) در این نباشد که بیشتر از این به مواضع چنین طیف و چهره‌هایی اهمیت بدهند. رویکرد جایگزین اتحاد عمل بیشتر این ملیتها چه میان خودشان چه با نیروهای چپ، و حتی تبدیل شدن این ملیتها به مرجعیت اصلی سیاسی در ایران است. اگر قرار باشد که تقسیم قدرت در ایران فردا بالاخره با واقعیات تاریخی و دموگرافی این کشور مطابقت پیدا کند و بنیان حاکمیت در عمل دمکراتیک و عادلانه گردد، چرا باید مرجعیت سیاسی در ایران چهره‌هایی باشد که از طریق تویتر و مونوپول رسانه‌ای برای جا افتادنشان کوشش می‌شود؟ چرا نباید این مرجعیت مولانا عبدالحمید یا مرکز همکاری احزاب کردستان ایران باشد که جهموری اسلامی را در میدان به چالش کشیده‌اند و در این راه هزینه می‌دهند؟....»

👈👈👈 آیا تنها مدل برای رفع تبعیض های فرهنگی و سیاسی و «تقسیم قدرت» (power sharing) در ایران، پذیرش چندملیتی بودن ایران و سیستم فدرال است؟ آیا مولانا عبدالحمید که بارها از ملت ایران صحبت کرده است، با مفهوم چندملیتی بودن ایران موافق است؟

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#ائتلاف_دموکراتیک
#تمرکززدایی
#کثرت‌گرایی

https://ara.tv/2ux28

📝 بخش اول: https://t.me/DD4Iran/66
📝 بخش دوم: https://t.me/DD4Iran/67