🌈🌈🌈 پیج اینستاگرام ما را دنبال کنید تا علاوه بر پیگیری مطالب، با جنبه‌های مهم دموکراسی و حکمرانی دموکراتیک در استوری‌ها آشنا شوید:

https://instagram.com/stories/dd4iran/2994015829532317424?utm_source=ig_story_item_share&igshid=MDJmNzVkMjY=

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دموکراسی
#آموزش

@DD4Iran

‌
✍️ ائتلاف دموکراسی‌خواهان: حرفه‌ای‌گری و رایزنی بین‌المللی برای گذار از اقتدارگرایی به دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا در ایران

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دموکراسی
#اقتدارگرایی
#ائتلاف_دموکراتیک
#رایزنی_بین‌المللی

🧷 https://t.me/DD4Iran/34

@DD4Iran

‌
✍️ ائتلاف دموکراسی‌خواهان: حرفه‌ای‌گری و رایزنی بین‌المللی برای گذار از اقتدارگرایی به دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا در ایران

🔺 موضوع «ائتلاف» (coalition) یا اتحاد کوتاه‌مدت بین نیروهای مخالف رژیم ج.ا. برای گذار از «استبداد دینی» (theocracy) کنونی به دموکراسی امروزه از بحث‌های مهم بین جریان‌های سیاسی مخالف رژیم، مبارزان، کنشگران سیاسی و مدنی و حتی توده‌ مردم است؛ با این وجود نحوه‌ شکل‌گیری چنین ائتلافی، پیش‌نیازها و اهدافی که می‌خواهد دنبال کند همچنان مورد بحث است و رویکرد یکسانی در مورد آنها وجود ندارد؛

🔺 در مورد چگونگی پیوند نیروهای مخالف رژیم داخل با خارج کشور در چنین ائتلافی نیز به دلیل محدودیت‌های درون ایران برای فعالیت و امکان انحراف و مهندسی جریان توسط رژیم نیز رویکردها یکسان نیست؛ چنین خطراتی برای جریان‌های سیاسی خارج از کشور نیز بدلیل مسائلی مانند مصادره‌ی انقلاب توسط جریان‌های قدرت‌طلب و «انحصارگرا» وجود دارد؛ با این همه پیوند داخل با خارج از کشور با یکدیگر و نقش پررنگ جوانان، زنان و کنشگران سیاسی و مدنی درون ایران شاید بیش از همه مورد توافق تمام جریان‌های سیاسی باشد؛

🔺 با وجود اختلاف‌‌نظرها در مورد نحوه شکل‌گیری این ائتلاف، توافق روی نقش این ائتلاف برای تسهیل «گذار دموکراتیک» (democratic transition) از اقتدارگرایی به دموکراسی یا مردم‌سالاری سکولار در ایران است؛ روشن است که این گذار تنها گذار از اقتدارگرایی دینی نخواهد بود بلکه گذار از همه اشکال اقتدارگرایی و تمامیت‌خواهی، مانند ملی‌گرایی تنگ‌نظر، یکسان‌ساز و نیز ملی‌گرایی متخاصم و توسعه‌طلب، خواهد بود تا یک دموکراسی پایدار بر اساس «عدم تمرکز» (decentralization، «تقسیم قدرت» (power sharing) و «کثرت‌گرایی» (pluralism) برای آینده ایران در رابطه دوستانه و خوب با همسایگان تضمین شود؛

🔺 بنابراین یکی از ویژگی‌های اساسی این ائتلاف ماهیت کثرت‌گرا و دموکراتیک آن است تا تمام جریان‌های سیاسی متعهد به دموکراسی برای ایران بتوانند خود را درون آن ببینند؛ چنین ائتلافی از دموکراسی‌خواهان اگرچه می‌تواند همزمان تمام احزاب سیاسی و کنشگران و نخبگان سیاسی و مدنی مستقل را دربرگیرد ولی عملکرد آن فراجناحی و فراحزبی خواهد بود؛

🔺 ویژگی‌ «فراگیری» یا «جامعیت» (inclusiveness) در کنار عملکرد «فراجناحی» و «فراحزبی» (non-partisan) از این جهت اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بسیاری از کوشش‌ها برای ائتلاف در گذشته بدلیل اینکه تنها طیفی از نیروهای مخالف رژیم را دربرمی‌گرفته و با مخالفت و کارشکنی نیروهای دیگر همراه بوده، از موفقیت و اقبال کافی برخوردار نبوده و با شکست مواجه شده است؛

🔺 ویژگی دیگر این ائتلاف علاوه بر سرشت دموکراتیک و کثرت‌گرا، عملکرد حرفه‌ای آن است به گونه‌ای که با شناخت درست از نقش بازیگران بین‌المللی برای پشتیبانی از تغییر رژیم و انتقال قدرت در یک کشور، بتواند به شیوه‌ای کارامد وارد رایزنی و گفتگو با آنها شوند و برنامه‌ی خود برای گذار دموکراتیک در ایران را به درون محافل و اندیشکده‌های تصمیم‌ساز در غرب، بویژه در واشنگتن، ببرد؛

🔺 تاکید روی ویژگی «حرفه‌ای‌گری» (professionalism) در موفقیت این ائتلاف برای جلب پشتیبانی بین‌اللملی و بدست آوردن اقبال عمومی در بین مردم جهت رفع نگرانی‌های غرب و کشورهای منطقه و همزمان مردم در مورد آینده ایران بسیار اهمیت دارد و اقداماتی مانند «جذب سرمایه مالی» (fund raising) برای درست کردن سازمان تمام‌وقت حرفه‌ای، با کارمند و حقوق کافی، جهت رایزنی با افراد، نهادها و دولت‌های خارجی با برخورداری از «پوشش تلویزیونی» یا رادیویی گسترده را شامل می‌شود؛

🔺 برای رایزنی موثر و جلب حمایت همه‌جانبه و رفع موانع سیاسی همچنین لازم است که روی برقراری روابط دوستانه با آمریکا، اسرائیل و اعراب و دادن اطمینان برای حفظ منافع آنها در ایران آینده بدور از دخالت در امور داخلی آنها تاکید شود تا هیچ کشوری از صدور دموکراسی به آنجا از طرف ایران هراس نداشته باشد؛ بدون شک موفقیت هیج پروژه‌ای بدون درنظر گرفتن تمام جنبه‌های آن امکان‌پذیر نخواهد بود.

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دموکراسی
#اقتدارگرایی
#ائتلاف_دموکراتیک
#رایزنی_بین‌المللی

🧷 https://t.me/DD4Iran/33

@DD4Iran

‌
✍️ دستگاه امنیتی-نظامی رژیم و سپاه: نیروهای آزادی‌بخش میهن یا هزارتوی فساد و آدم‌کشی

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دستگاه_امنیتی_نظامی
#سپاه_پاسداران
#اپوزسیون_صادراتی
#رضا_پهلوی

🧷 https://t.me/DD4Iran/36

@DD4Iran

‌
✍️ دستگاه امنیتی-نظامی رژیم و سپاه: نیروهای آزادی‌بخش میهن یا هزارتوی فساد و آدم‌کشی

🔺 با طرح موضوع «رهبری عمودی انقلاب» از سوی برخی چهره‌های سیاسی و رسانه‌های خارج از کشور، بتازگی برخی از نزدیکان و مشاوران رضا پهلوی، در همسویی با رسانه‌های جهت‌دار، بحث لزوم «رهبری ملی» و همراهی بخشی از «دستگاه امنیتی-نظامی رژیم» با آن را به عنوان حلقه‌های مفقوده جهت پیروزی انقلاب آزادی‌خواهانه‌ی مردم ایران، یا به گفته آنها انقلاب ملی، مطرح نموده‌اند؛ ناگفته پیداست که مراد آنها از رهبری ملی رضا پهلوی است که به عقیده ایشان تنها آلترناتیو قابل اعتماد برای ج.ا. است و لازم است دیگران با پذیرش جایگاهش به ایشان اقتدا کنند و زیر چتر ایشان جمع شوند؛

🔺 اگرچه بسیاری طرح موضوع رهبری از خارج کشور، آن هم به صورت فردی، را امری زیانبار و زمینه‌ساز «موج‌سواری» و مصادره‌ی انقلاب، «اقتدارگرایی فردی» و «بازتولید استبداد» می‌دانند و معتقدند که این انقلاب هم‌اکنون با وجود «شبکه هوشمند رهبری افقی» و به دست جوانان نوگرا و ترقی‌خواه بدون اتکا به خارج از کشور هدایت می‌شود، با این همه در اینجا موضوع کلیدی مورد بحث پیش کشیدن نقش دستگاه امنیتی-نظامی از سوی برخی از چهره‌های شناخته‌شده‌ و مشاوران رضا پهلوی به عنوان نیروی کمکی لازم برای سرنگونی رژیم و آزادی ایران است؛ موضوعی که نیازمند موشکافی و واکاوی دقیق برای آگاهی از جنبه‌های زیانبار و شک‌برانگیز یا انحرافی آن است؛

🔺 اگرچه نقش دستگاه امنیتی-نظامی رژیم در سرکوب و کشتار مردم در طول عمر نظام ج.ا. دست‌کم از کشتارهای سال 67 تا قتل‌های زنجیره‌ای، حوادث کوی دانشگاه، جنبش سبز در سال 88 تا سرکوب آزادیخواهان و کشتار جوانان و نوجوانان در انقلاب کنونی به روشنی دیده می‌شود، با این همه سفیدنمایی این دستگاه تودرتوی فساد و ترور برای پیش‌شرط به ثمر رسیدن انقلاب کنونی شاید نکات پنهان دیگری داشته باشد که نیازمند بررسی دقیق‌تر است؛

🔺 کلید حل این معما را شاید در تفکرات بخشی از «هسته قدرت» درون رژیم و دستگاه امنیتی-نظامی آن جستجو نمود که رژیم با ساختار رهبری مذهبی کنونی را فاقد اعتبار و مقبولیت کافی برای راضی کردن مردم و احیای اعتبار بربادرفته می‌دانند و اساسا نظام را در یک قدمی سرنگونی می‌بینند که باید برای نجات آن و خودشان بخشی را قربانی و دست به نوعی پوست‌اندازی کنترل‌شده به نام تغییر رژیم بزنند تا ضمن همراه کردن مردم به کمک یک «رهبری ملی‌گرا» خود و منافع‌شان را از خطر نابودی نجات دهند؛

🔺 روشن است که این رهبری فردی جدید دیگر نمی‌تواند در قالب یک رهبری مذهبی، مانند ساختار کنونی بیت خامنه‌ای، باشد و بنابراین شاید بهترین جایگزین رجوع به گذشته تاریخی و نوستالوژی‌های زندگی در پیش از انقلاب در دوران پهلوی باشد تا با استفاده از همان دوگانه‌ی شیخ و شاه و اقتدارگرایی تاریخی که در «ناخودگاه جمعی» ایرانیان وجود دارد، بتوانند این پروژه نجات‌بخشی را با موفقیت انجام دهند؛

🔺 در این میان رابط و تسهیل‌کننده‌ی این پروژه‌ی امنیتی نجات‌بخشی با وعده‌ی دادن قدرت به دیگری شاید افرادی باشند که در لباس نیروهای مخالف رژیم و به عنوان حلقه مشاوران نزدیک به رضا پهلوی مدام بر طبل رهبری ملی می‌کوبند و ضمن معرفی ایشان به عنوان تنها آلترناتیو از تشکیل هرگونه ائتلاف دموکراتیک بین ایشان با دیگر نیروهای مخالف با تخریب دیگران و منع ایشان از همکاری جلوگیری می‌کنند تا شاید با این شیوه از تشکیل هرگونه ائتلاف موفق و فراگیری بین مخالفان برای گذار و انتقال قدرت دموکراتیک از رژیم جلوگیری نمایند و مردم در نهایت از سر ناامیدی و به واسطه‌ی تبلیغات رسانه‌ای ایشان را به عنوان تنها فرد قابل اعتماد برای گذار از رژیم بپذیرند؛ موفقیت چنین سناریویی بدون شک بدون همکاری همین نیروی امنیتی-نظامی برای تثبیت قدرت جدید و سرکوب مخالفان امکان پذیر نخواهد بود؛

🔺 لازم است که نیروهای سیاسی دموکراسی‌خواه از خطرات این همکاری احتمالی بین جریان موسوم به پهلوی‌طلبی با نیروهای امنیتی-نظامی رژیم، بویژه سپاه پاسداران و دستگاه‌های امنیتی مرتبط با آن، آگاهی داشته باشند و برای خود یادآوری نمایند که انقلاب سال 57 نیز با همکاری بخشی از دستگاه امنیتی رژیم پهلوی، یعنی ساواک، و فرماندهان نظامی ارتش شاهنشاهی توسط اسلامگرایان ربوده و مصادره شد؛ همان انقلاب که جریان موسوم به پهلوی‌طلبان آن را یک آشوب کور و فتنه و نه انقلاب می‌خوانند و بر این باورند که رژیم پهلوی سرنگون نشده‌ است بلکه به واسطه ی این فتنه از ایران رانده شده است ولی بزودی این اشتباه تاریخی را مردم خودشان اصلاح می‌کنند و ایران (شما بخوانید قدرت) از دست ملایان حاکم پس گرفته خواهد شد.

🧷 https://t.me/DD4Iran/35

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دستگاه_امنیتی_نظامی
#سپاه_پاسداران
#اپوزسیون_صادراتی
#رضا_پهلوی

@DD4Iran

🌈🌈🌈 پیج اینستاگرام ما را دنبال کنید تا علاوه بر پیگیری مطالب و بازخورد به آنها، با جنبه‌های مهم حکمرانی دموکراتیک نامتمرکز و کثرت‌گرا در استوری‌ها آشنا شوید:

https://instagram.com/stories/dd4iran/2995273271561784071?utm_source=ig_story_item_share&igshid=MDJmNzVkMjY=

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دموکراسی
#آموزش

✍ سلبریتی‌ها و سیاست: ناخدا و قطب‌نمای کشتی دموکراسی‌خواهی یا راهنمای تونل زمان و سفر به گذشته

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#سلبریتی
#هنرمند
#ورزشکار
#دموکراسی‌
#نوستالوژی
#پوپولیسم
#استبداد
#اقتدارگرایی
#فردمحوری

🧷 https://t.me/DD4Iran/39

@DD4Iran

✍️ سلبریتی‌ها و سیاست: ناخدا و قطب‌نمای کشتی دموکراسی‌خواهی یا راهنمای تونل زمان و سفر به گذشته

🔺 واژه «سلبریتی» (celebrity) از ریشه انگلیسی "celebration" به معنی «تحسین» یا تایید فرد یا چیزی است و بنابراین با «شهرت» (fame) همراه است و کسی که دارای این ویژگی باشد، «معروف» یا مشهور (famous) خوانده می‌شود؛ سلبریتی در واقع فرد مشهوری است که معمولا شهرتش را به واسطه عملکرد درخشانش در زمینه‌ ورزشی، سرگرمی، خوانندگی، تئاتر یا سینما بدست آورده است؛

🔺 سلبریتی‌ها علاوه بر حوزه فعالیت تخصصی خود، بواسطه شهرت گسترده‌ای که با سوار شدن روی احساسات لحظه‌ای و هیجان مردم مثلا ضمن بازی فوتبال، در قالب یک نقش سینمایی یا خوانندگی کسب می‌کنند، معمولا پا را فراتر از حوزه کاری خود می‌گذارند و در حوزه‌های دیگری همچون تجارت و سیاست نیز وارد می‌شوند؛ ورود سلبریتی‌ها به دنیای سیاست امر تازه‌ای نیست و برای نمونه رونالد ریگان پیش از ورود به سیاست به عنوان هنرپیشه و سپس رئیس صنف بازیگران فعالیت داشته است؛ دونالد ترامپ یکی دیگر از شخصیت‌های تلویزیونی بود که وارد فعالیت سیاسی حرفه‌ای شد؛ به طور کلی به سلبریتی‌هایی که وارد سیاست نیز می‌شوند اصطلاحا «سلبریتی-سیاستمدار» (celebrity politician) گفته می‌شود؛

🔺 نمونه‌های بالا مواردی بودند که سلبریتی‌ها شغل پیشین را کنار گذاشته‌اند و وارد شغل سیاسی شده‌اند؛ با این حال موارد زیادی وجود دارد که در آنها سلبریتی‌ها به صورت کوتاه‌مدت در کمپین‌های تبلیغاتی نقش ایفا می‌کنند و بسته به شرایط و انگیزه‌های مالی و شخصی ممکن است در آینده نیز به صورت جدی‌تر وارد کار سیاست شوند و از طرف جناح‌های پیروز به آنها پست سیاسی داده شود و یا شاید دیگر علاقه‌ای به فعالیت سیاسی نداشته‌ باشند و به کار حرفه‌ای پیشین خود بازگردند؛ با این همه کمتر اتفاق می‌افتد که انگیزه‌های قوی برای «پول» (money) و «قدرت» (power) نادیده گرفته شود‌؛

🔺سلبریتی‌ها همچنین ممکن است در «ائتلاف‌های سیاسی» (political coalitions) به هنگام تغییر رژیم‌های سیاسی و در «انقلاب‌ها» (revolutions) وارد شوند؛ اگرچه سلبریتی‌ها می‌توانند نقش موثری در پشتیبانی از جنبش‌های آزادیخواهی و همراه کردن مردم با آنها داشته باشند، با این همه بدلیل عدم آگاهی کافی از سازوکارهای سیاسی، چسبندگی به پول و اعتبار و ترس از «نام و ننگ»، در اغلب موارد سلبریتی‌ها قادر به عملکرد سیاسی درست بر اساس ارزش‌های دموکراتیک نیستند و توسط جریان‌های سیاسی جهت‌دار مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرند؛ در واقع جریان‌های سیاسی با شیوه‌های گوناگون مانند تطمیع مالی، تهدید به تخریب اعتبار یا اتهام‌ زدن‌های هدفمند اغلب موفق می‌شوند آنها را به سمت خود بکشند‌؛

🔺 سلیبریتی‌هایی که به نام ائتلاف ولی با نگاه به بازی قدرت، بدون کمترین تجربه‌ای، وارد بازی‌ پیچیده سیاسی می‌شوند، درواقع وارد بازی خطرناکی می‌شوند زیرا همانگونه که یک فرد یا رهبر سیاسی نمی‌تواند یک شبه به یک فوتبالیست ملی یا یک هنرپیشه مطرح سینما یا یک خواننده سطح اول تبدیل شود، یک سلبریتی نیز که تجربه‌ای در سیاست ندارد و تنها با پروپاگاندای رسانه‌ای و به هدف رهبرسازی وارد این بازی خطرناک می‌شوند، باید بدانند که به مردم و آبرو و اعتبار خودشان آسیب می‌زنند؛ در واقع، سلبریتی‌ها بواسطه استعدادشان در سوار شدن روی هیجان و احساسات مردم می‌توانند ابزار خوبی در دست قدرت‌طلبان از راه راه‌اندازی «حرکت‌های پوپولیستی» یا «عامه‌پسند» (populism) هستند و با استفاده از محبوبیت عمومی که دارند، جامعه را با سیاست‌های آنها همراه نمایند؛

🔺 بنابراین اگرچه ما به سليبريتی‌ها بخاطر پلتفرم‌های میلیونی خود برای رساندن صدای دموکراسی‌خواهان و آزادیخواهان واقعی به مردم نیاز داریم ولی با توجه به موقعیت حساس سلبریتی‌ها آنها ناخداها یا قطب‌نماهای خوبی برای کشتی دموکراسی‌خواهی و آزادی‌خواهی در شب سیاه «استبدادزدگی تاریخی ایران» نمی‌توانند باشند و اگر دموکراسی‌خواهان نسبت به این موضوع آگاهی‌رسانی نکنند، چه بسا آنها به عنوان راهنمایی برای هدایت مردم به «تونل زمان» یا «سفر به گذشته» عمل نمایند؛ بنابراین، سلبریتی‌ها بهتر است در نقش پشتیبانی از جنبش آزادیخواهی و دموکراسی‌خواهان مستقل ظاهر شوند و به صورت مستقیم وارد بازی سیاسی نشوند زیرا ممکن است که تمام اعتبار خود را بیکباره با هوشیاری و آگاهی مردم از دست بدهند؛ بنابراین سلبریتی‌ها لازم است که برای حفظ اعتبار خود ضمن تاثیرگذاری مثبت از نمونه‌های خوب مانند هنگامه قاضیانی، کتایون ریاحی، حامد بهداد، وریا غفوری، علی دایی، حمید فرخ نژاد، پرویز برومند، ترانه علیدوستی و داریوش الگو بگیرند.

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#سلبریتی
#هنرمند
#ورزشکار
#دموکراسی‌
#نوستالوژی
#پوپولیسم
#استبداد
#اقتدارگرایی
#فردمحوری

🧷 https://t.me/DD4Iran/38

🌈🌈🌈 پیج اینستاگرام ما را دنبال کنید تا علاوه بر پیگیری مطالب و بازخورد به آنها، با جنبه‌های مهم حکمرانی دموکراتیک نامتمرکز و کثرت‌گرا در استوری‌ها آشنا شوید:

🖋 موضوع امروز: اهمیت دموکراسی کثرت‌گرا (pluralistic democracy)

↙️ پلورالیسم سیاسی
↙️ پلورالیسم فرهنگی
↙️ پلورالیسم دینی

https://instagram.com/stories/dd4iran/2995273271561784071?utm_source=ig_story_item_share&igshid=MDJmNzVkMjY=

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دموکراسی
#آموزش

✍️ تقدس‌گرایی و فردمحوری: ضرورت نوگرایی برای گذار از اقتدارگرایی تاریخی در ایران

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#اقتدارگرایی
#فردمحوری
#تقدس‌گرایی
#نوگرایی
#سیستم‌محوری
#دموکراسی
#رنسانس_ایرانی

🧷 https://t.me/DD4Iran/43

@DD4Iran

‌
✍️ تقدس‌گرایی و فردمحوری: ضرورت نوگرایی برای گذار از اقتدارگرایی تاریخی در ایران

🔺 شاید داغ‌ترین بحث در بین جناح‌های سیاسی در مورد آینده‌ی ایران صحبت از دوگانه‌ی «پادشاهی» (monarchy) و «جمهوری» (republic) است؛ برخی پادشاهی یا سلطنت را لازمه‌ی یکپارچگی ایران و وحدت ملی می‌دانند و برخی دیگر آن را نشانه‌ی عقب‌ماندگی، گذشته‌گرایی و زمینه‌ساز بازگشت استبداد و دیکتاتوری فردی می‌دانند؛

🔺 با این همه، آنچه که شاید کمتر به آن توجه شده است، زمینه فکری و «ذهن ناهشیار» (unconscious mind) است که جدای از فرم‌های حکمرانی سیاسی نوع پادشاهی یا جمهوری می‌تواند «استبداد» و «اقتدارگرایی فردی» (autocracy) را بازتولید نماید؛ در واقع، اگرچه استبداد تاریخی در ایران با حکومت‌های پادشاهی یا سلطنتی گره خورده است، ولی استبداد فردی همچنان پس از انقلاب ضد شاهنشاهی سال ۱۳۵۷ و با روی کار آمدن جمهوری اسلامی در قالب «دیکتاتوری دینی» (theocracy) بازتولید شده است؛

🔺شیخ یا «آخوند» (Mullah) اگرچه در گذشته مداح و ثناگوی شاهان برای وصف جلال و شکوه‌شان بوده‌اند، ولی با نشستن در راس حکومت، به عنوان «رهبر» (Supreme Leader) خود در جایگاه شاه نشستند و پیروان در وصف جایگاه به اصطلاح دینی و معنوی آنها، ثناگوی آنها شدند؛ به این ترتیب چاکران درگاه همیشه حاضر بوده‌اند و با ایجاد نوعی تقدس تسخیرناشدنی، همچون ارمغانی الهی، همیشه کوشیده‌اند که شاه و سپس رهبر را در جایگاهی بالاتر از عموم مردم قرار دادند و مردم را وادار به کرنش، احترام و تحسین آنها کنند؛ اگر شاه با ایجاد «ملت واحد» اقتدارگرایی را با محوریت «اعلاحضرت» (Majesty) گسترانیده بود، رهبر همین کار را با ایجاد «امت اسلامی» انجام داده است؛ اگرچه این دو در ظاهر شاید بسیار متفاوت باشند، ولی در محوریت فرد و اطاعت جمعی مردم از اوامر و دستورات آن کاملا مشابه با یکدیگر هستند؛

🔺بنابراین اکنون شاید روشن شده باشد که این تغییر فرم‌های حکومتی نیست که می‌تواند «مردم‌سالاری» یا «دموکراسی» با محوریت سیستم و قانون را برای ما به ارمغان بیاورد، بلکه گذار از کلیشه‌های «فردمحوری» یا «اقتدارگرایی» (supreme authority) و «تقدس‌گرایی» (holiness) است که می‌تواند این کار را انجام دهد؛ تا زمانی که یک فرد، خانواده و یا حتی یک حزب سیاسی مقدس و خدشه‌ناپذیر انگاشته شود و مردم همچنان با این پارادایم‌ها همراهی نمایند، حتی مترفی‌ترین فرم‌های حکمرانی دموکراتیک نیز می‌تواند سبب بازتولید استبداد و اقتدارگرایی در ایران شود؛

🔺 بنابراین لازم است که با گذار از کلیشه‌ها و دوگانه‌های همیشگی، بسیار بیشتر از گذشته به «گفتمان‌سازی دموکراتیک» (democratic discourse) و لزوم تغییر کلیشه‌ها یا پارادایم‌های ذهنی توجه نماییم و در مورد آنها آگاهی‌رسانی کنیم تا در دام تغییر لباس از اقتدارگرایی عبا و عمامه به اقتدارگرایی کت و شلوار و کراوات نیفتیم؛ در واقع عدم توجه به تغییر پارادایم‌های ذهنی و نوگرایی، اگرچه شاید منجر به احیای پادشاهی در ایران نشود ولی در بهترین حالت می‌تواند سبب تغییر لباس از «اقتدارگرایی دینی» در جمهوری اسلامی به یک شبه‌دیکتاتوری یا دیکتاتوری ناسیونالیستی و سکولار مانند «حکومت شبه‌دموکراتیک اردوغانی» یا «دیکتاتوری بشار الاسدی»، اگرچه هردو در چارچوب جمهوری، شود.

🧷 https://t.me/DD4Iran/42

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#اقتدارگرایی
#فردمحوری
#تقدس‌گرایی
#نوگرایی
#سیستم‌محوری
#دموکراسی
#رنسانس_ایرانی

@DD4Iran

🌈🌈🌈 پیج اینستاگرام ما را دنبال کنید تا علاوه بر پیگیری مطالب و بازخورد به آنها، با جنبه‌های مهم دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا در استوری‌ها آشنا شوید:

🖋 موضوع امروز: اهمیت سکولاریسم سیاسی (political secularism)

↙️ سکولاریسم سیاسی
↙️ پلورالیسم دینی
↙️ آزادی ادیان
↙️ رواداری دینی

https://instagram.com/stories/dd4iran/2997312671543669193?utm_source=ig_story_item_share&igshid=MDJmNzVkMjY=

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دموکراسی
#آموزش
@DD4Iran

✍️ استمرارطلبان: مار زخم‌خورده‌ و نیمه‌جانی که هنوز می‌تواند نیش بزند

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#استمرارطلبان
#عبدالله_نوری
#پوست‌اندازی_نظام
#انحراف_انقلاب

🧷 https://t.me/DD4Iran/46

@DD4IRAN

✍️ استمرارطلبان: مار زخم‌خورده‌ و نیمه‌جانی که هنوز می‌تواند نیش بزند

🔺 با پایان جنگ ایران و عراق و بیش از یک دهه بحران‌سازی برای توجیه سرکوب و کشتار سیستماتیک در داخل برای تثبیت پایه‌های قدرت اهریمنی، آنگونه که خود نیز آن را نعمت و فرصتی برای حذف مخالفان و منتقدان خواندند، مطالبه‌گری برای بهبود وضعیت اقتصادی، آزادی‌های فردی و اجتماعی و روابط با کشورهای دیگر بالا گرفته بود؛

🔺 با بالا گرفتن موج درخواست‌ها از طرف منتقدان، روشنفکران و دانشگاهی‌ها در مورد لزوم «اصلاحات سیاسی» (political reform)، ایجاد فضای باز مطبوعاتی و گفتمانی و بازنگری در روابط دیپلماتیک، رژیم فشار ناشی از حجم مطالبات انباشته‌شده از سوی جامعه، که با بحران‌آفرینی داخلی و خارجی و ایجاد فضای امنیتی به حاشیه رانده شده بود، را به خوبی احساس می‌کرد؛ بنابراین هسته قدرت تصمیم گرفت که بجای نادیده گرفتن مطالبات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی که بیش از پیش آشکار می‌شد، با ایجاد جریانی موازی روی موج مطالبه‌گری مردم سوار شود و کنترل آن را بدست بگیرد؛ به این ترتیب بازیگر سیاسی جریان موسوم به «اصلاح‌طلبی» یعنی سید محمد خاتمی در دوم خرداد رسما وارد میدان شد و با خارج کردن فضای سیاسی کشور از حالت تک‌قطبی، دوقطبی ساختگی «اصلاح‌طلبی» و «اصول‌گرایی» کلید زده شد تا با ایجاد رقابت‌ سیاسی ساختگی و تقسیم مردم به دو گروه، مانع از دیده شدن بازیگر اصلی و مسبب تمام مشکلات کشور شوند؛ یک دلیل فوری دیگر برای برکشیدن خاتمی این بود که اروپا بر سر مسئله قتل رهبران کورد در میکونوس سفیرانش را فراخوانده و تقریبا با تهران قطع رابطه کامل کرده بود؛ بنابراین رژیم برایش مهم بود که یک چهره متفاوت از خود در عرصه بین‌الملل عرضه کند؛

🔺عملگرایی ضعیف محمد خاتمی در مقایسه با وعده‌ها، قتل‌های زنجیره‌ای و همچنین عدم حمایت از جنبش دانشجویی و حوادث کوی دانشگاه تهران در سال ۷۸ سبب شد که بخشی خیلی زود به ماهیت اصلی این دوگانه‌ی ساختگی پی ببرند؛ با این همه بیش از دو دهه طول کشید تا اکثریت مردم در ایران، با وجود سرکوب شدید جنبش سبز، این جریان هدفمند که هدف اصلی آن به حاشیه بردن جنبش آزادیخواهی اصیل به کمک بازیگران سیاسی داخلی و چهره‌های سیاسی و رسانه‌ای در خارج از کشور بود، را در سال ۹۶ با شعار «اصلاح‌طلب، اصول‌گرا، دیگه تمومه ماجرا» باطل کنند و از آن گذر نمایند؛

🔺اگرچه شعارهای هنجارشکنانه‌ در سال ۹۶ پایان رسمی این پروژه فریب سیاسی و آغاز روند گذار از ج.ا. بود، با این همه جریان اصلاح‌طلبی که دیگر با نام درست «استمرارطلبی» شناسایی می‌شد، هنوز دست از کوشش برای مصادره‌ی جنبش آزادیخواهانه‌ی مردم برای حفظ نظام برنداشته است و آشکار یا پنهان تلاش می‌کند در قامت یک جریان منتقد شدید حکومت و چه بسا جریانی برانداز، آنگونه که در بیانیه عبدالله نوری دیده می‌شود، با پشتیبانی از خواسته‌های آزادیخواهان، خود را به عنوان جریانی تاثیرگذار و تحول‌خواه که می‌تواند زمینه‌ساز «تغییرات اساسی در شیوه حکمرانی و قانون اساسی» شود، دوباره به مردم قالب کند؛

🔺 اگرچه مردم تقریبا به صورت کامل از اصلاح‌طلبی عبور کرده‌اند ولی این جریان هنوز کاملا نمرده است و می‌کوشد مانند مار زخم‌خورده‌ای همچنان نیش بزند؛ نگاهی دقیق‌تر به بیانیه عبدالله نوری درکنار دیدارهای خاتمی و دیگر چهره‌های این جریان با علی خامنه‌ای بیانگر این است که استمرارطلبان می‌کوشند به خامنه‌ای بگویند بخشی از سپاه با پهلوی‌طلبان، آمریکا، اسرائیل و سعودی روی هم ریخته است و می‌خواهد زیر پایش را خالی کند و بنابراین لازم است به آنها دوباره بازی دهد تا در قالب «پروژه‌ی جدید اصلاحات ساختاری در قانون اساسی و شیوه حکمرانی» از تغییر رژیم جلوگیری نمایند؛ شاید خامنه‌ای لجبازتر از آن باشد که ابتکار نظام را بدست این جریان بسپارد ولی در شرایط فعلی که خود را بیش از پیش تنها می‌بیند و پشتش خالی شده است، آنگونه که در فایل های بلک ریوارد مشهود است، ممکن است بخواهد به صورت تاکتیکی تن به این همکاری بدهد تا انقلاب کنونی را به بیراهه ببرند و دست کم چند صباحی بیشتر در قدرت بماند؛ از این ستون تا آن ستون فرج است؛

🔺امتیاز تاکتیکی به مردم و همرنگ شدن با آنها یکی از روش های نظام برای حفظ خود بوده است که استمرارطلبان استاد آن هستند؛ بنابراین اگرچه این جریان تقریبا مرده را نباید زیاد جدی بگیریم و از اصل موضوع یعنی تمرکز روی تغییر رژیم به یک «دموکراسی سکولار غیرمتمرکز و کثرت‌گرا» غافل شویم، با این وجود نباید از نقش آنها در به بیراهه بردن انقلاب و همراه کردن بخشی از جامعه با خود غافل شویم تا از گزند آنها در امان باشیم؛ زندانی کردن تاج‌زاده شاید کوششی در همین راستا باشد.

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#استمرارطلبان
#عبدالله_نوری
#پوست‌اندازی_نظام
#انحراف_انقلاب

🧷 https://t.me/DD4Iran/45

@DD4IRAN

‌
🌈🌈🌈 پیج اینستاگرام ما را دنبال کنید تا علاوه بر پیگیری مطالب و بازخورد به آنها، با جنبه‌های مهم دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا در استوری‌ها آشنا شوید:

🖋 موضوع امروز: اهمیت حاکمیت قانون (the rule of law)

↙️ قانون بالاتر از افراد
↙️ دادگستری آزاد و مستقل
↙️ فرض بر بی‌گناهی
↙️ قانون‌گذاری نوگرایانه نه گذشته‌نگرانه
↙️ قابلیت تغییر قوانین
↙️تقسیم قدرت بین قوای سه‌گانه
↙️قانون‌گذاری شفاف
↙️دادرسی قانونی و مجازات منصفانه
↙️دسترسی به قوانین

https://instagram.com/stories/dd4iran/2999669735167990879?utm_source=ig_story_item_share&igshid=MDJmNzVkMjY=

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دموکراسی
#آموزش
@DD4Iran

‌
✍️ سناریوهای سیاسی پیش روی ایران: جایگزینی اقتدارگرایی مذهبی با اقتدارگرایی ملی یا تولد سکولار دموکراسی

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دیکتاتوری
#اقتدارگرایی
#سکولار_دموکراسی
#لیبرال_دموکراسی
#سوسیال_دموکراسی
#بازار_آزاد
#دولت_رفاه

🧷 https://t.me/DD4Iran/50

@DD4Iran

‌
✍️ سناریوهای سیاسی پیش روی ایران: جایگزینی اقتدارگرایی مذهبی با اقتدارگرایی ملی یا تولد سکولار دموکراسی

🔺ضمن گسترش انقلاب آزادی‌خواهانه‌ی مردم ایران و لزوم گذار از رژیمی که بیش از پیش ناکارامدی و فساد خود را نشان می‌دهد و تقابل آن با مردم ایران مانند یک دشمن اشغالگر هر روز آشکارتر می‌شود، پرسشی که جامعه ایرانیان داخل و خارج امروزه با آن روبرو هستند، «سازوکار گذار سیاسی» از «دیکتاتوری مذهبی» کنونی و ترکیب نیروهایی است که می‌توانند این سازوکار گذار را تسهیل و امکان‌پذیر نمایند؛ به زبانی دیگر آنها می‌خواهند بدانند که ترجمه و برآیند سیاسی انقلاب کنونی در ایران به چه صورتی است و چه آینده‌ای در انتظار آنها است؛ این پرسش‌ها بویژه درمیان طیف محافظه‌کارتر و میانی جامعه که امنیت اجتماعی و ملاحظات سود و زیان اقتصادی علاوه برای آرمان‌های آزادیخواهانه برایشان مهم است، بیشتر مطرح است؛

🔺شاید همین عدم اطمینان از «آینده سیاسی ایران» برای تضمین حقوق مردم و همچنین «امنیت اجتماعی و اقتصادی» دلیل اصلی برای عدم تمایل به پیوستن اقشار مختلف جامعه به کنشگری انقلابی فعال برای سرنگونی رژیم باشد؛ این پرسش در میان قشر جوان‌ و نوگرای جامعه نیز مطرح است که ما هزینه و خون می‌دهیم تا یکبار برای همیشه «دموکراسی سکولار» در ایران استقرار پیدا کند یا دیکتاتوری مذهبی جای خود را به نوعی «اقتدارگرایی ملی» یا «ناسیونالیسم متخاصم» بدهد که نه تنها خطری برای جامعه کثرت‌گرای ایران بلکه همزمان خطری برای صلح و ثبات در منطقه و جهان است؛

🔺 در واقع، اگرچه امید به آزادی در ایران اکنون بیش از هرزمان دیگر زنده است، با این همه چنین تردیدهایی درکنار کوشش جریان‌های سیاسی در خارج از کشور برای هدایت انقلاب و مردم در مسیر دلخواه به کمک پول و «چهره‌سازی‌های رسانه‌ای» سبب شده است که مردم ایران انگیزه کافی برای همراهی کامل با انقلاب را نداشته باشند و تداوم وضعیت موجود چه بسا به ناامیدی آنها برای تغییر و تن دادن دوباره به شرایط موجود با ابتکارهایی از طرف نظام و یا سرکوب شدید «نیروهای انقلابی فعال» منتهی شود؛ برخی از سناریوهای سیاسی پیش رو با بازیگران هرکدام برای آگاهی از فضای سیاسی موجود و تصمیم‌گیری بهتر در زیر آورده شده است:

1️⃣ تداوم جو سرکوب و ارعاب رژیم همزمان با تهدید جهان به بمب هسته‌ای تا مردم در نبود سازوکار سیاسی قابل اطمینان برای گذار از رژیم از هرگونه تغییر اساسی ناامید شوند؛

2️⃣ ابتکار «عقبه‌ی اصلاحات» برای سوار شدن روی جریان کنونی و همزمان عقب‌نشینی رژیم برای همکاری با غرب که در این صورت غرب لزومی به تغییر رژیم نخواهد دید و بخش میانی و محافظه‌کار جامعه نیز ممکن است با دادن امید و امتیاز از سوی این جریان با آنها همراه شوند؛

3️⃣ طرح «آلترناتیوسازی» توسط کشورهای غربی در صورت سلب امید کامل از نظام تا خودشان ابتکار تغییر را مانند عراق یا افغانستان بدست بگیرند؛

4️⃣ تشکیل «بلوک پهلوی-سلبریتی» بدون همکاری نیروها یا جناح‌های سیاسی دیگر؛

5️⃣ ایجاد «ائتلاف محدود» نیروهای سیاسی و فعالین مدنی و سیاسی با یکدیگر با ابتکار پادشاهی‌خواهان و محوریت رضا پهلوی؛

6️⃣ ایجاد «ائتلاف دموکراتیک و تکثرگرا» یا «شورای فراگیر دموکراسی‌خواهان» با نگاه برابر و جلب حمایت بین‌المللی برای به رسمیت شناختن آن به عنوان سازوکار سیاسی گذار از دیکتاتوری جمهوری اسلامی به دموکراسی سکولار در ایران؛

🔺 ناگفته روشن است که تشکیل شورایی فراگیر از همه نیروهای سیاسی ضمن ایجاد سازوکار سیاسی قابل اتکا برای کشورهای غربی جهت سرمایه‌گذاری روی آن برای تغییر رژیم در ایران، در برطرف نمودن تردید مردم در مورد آینده‌ی ایران و پیوستن تمام‌عیار آنها به انقلاب آزادی ایران کمک شایانی خواهد نمود و از هرگونه «موج‌سواری» برای به بیراهه بردن انقلاب و عقیم کردن یا مصادره‌ی آن جلوگیری خواهد نمود؛ در پایان ما نسبت به هرگونه «ائتلاف ناقص و غیرفراگیر» با محوریت پادشاهی‌خواهان به دلیل خطر بازگشت «اقتدارگرایی فردی» و «نفوذ عوامل امنیتی رژیم» در این طیف برای مصادره‌ی دستاوردهای مردم و آزادیخواهان هشدار می دهیم؛

🔺 شاید بهترین مدل برای ایران «دموکراسی چندحزبی» براساس «پلورالیسم سیاسی» باشد تا همه جریان‌های سیاسی بویژه از دو طیف «لیبرال دموکرات» و «سوسیال دموکرات» بتوانند در تشکیل حکومت و حفظ تعادل سیاسی در جامعه نقش داشته باشند و ضمن ایجاد بازار آزاد برای رقابت سالم اقتصادی، عدالت و حداقل تامین اجتماعی برای جامعه به دور از هرگونه تمرکز ناموزون ثروت و قدرت و از طرفی از بین بردن پویایی و رقابت اقتصادی با گسترش چتر حمایتی دولت و تلاش برای یکسان‌سازی فراهم شود.

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#دیکتاتوری
#اقتدارگرایی
#سکولار_دموکراسی
#لیبرال_دموکراسی
#سوسیال_دموکراسی
#بازار_آزاد
#دولت_رفاه

🧷 https://t.me/DD4Iran/49

@DD4Iran

‌
✍️ تغییر پارادایم از «ناسیونالیسم شیعی-ایرانی» به «ناسیونالیسم ایرانی باستان‌گرا»: خطر پوست‌اندازی از «تمامیت‌خواهی مذهبی» (religious totalitarianism) به «اقتدارگرایی سکولار» (secular authoritarianism) در ایران

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#تمامیت‌خواهی
#توتالیتاریانیسم
#اقتدارگرایی
#ناسیونالیسم_شیعی
#ناسیونالیسم_ایرانی
#باستان‌گرایی
#سکولار_دموکراسی

🧷 https://t.me/DD4Iran/55

@DD4Iran

‌
✍️ تغییر پارادایم از «ناسیونالیسم شیعی-ایرانی» به «ناسیونالیسم ایرانی باستان‌گرا»: خطر پوست‌اندازی از «تمامیت‌خواهی مذهبی» (religious totalitarianism) به «اقتدارگرایی سکولار» (secular authoritarianism) در ایران

🔺در شرایطی که مردم ایران زیر ضرب و زور و فشارهای کمرشکن اقتصادی «رژیم تمامیت‌خواه مذهبی» به ستوه آمده‌اند و با هدف سرنگونی آن بپاخاسته‌اند، شاید چیزی که کمتر به آن توجه شده باشد این است که با وجود شعارهای آزادی‌خواهانه‌ی جوانان ترقی‌خواه در ایران، دست‌های پشت پرده و رسانه‌های بزرگ سمت و سوی این انقلاب را چگونه به شیوه‌ای حرفه‌ای و زیرکانه با نفوذ عواملی از رژیم کنونی مهندسی می‌کنند تا با کمک گرفتن از «حافظه‌ی تاریخی ایرانیان»، هدف مطلوب خودشان، یعنی بازگشت به «ناسیونالیسم باستان‌گرای ایرانی» با تکیه بر «اقتدارگرایی فردی» ولی در قالب سکولار، را به مردم القا نمایند؛ تغییری که پیش‌تر در همسایه‌ی شمالی ایران یعنی روسیه رخ داد و «کمونیسم شوری سابق» جای خود را به «ناسیونالیسم توسعه‌طلب و متخاصم روسیه‌ی پوتین» (ideological/territorial expansionism) با محوریت قهرمانان ناسیونالیست مانند پطر کبیر و پوتمکین، بجای استالین و لنین، داد (اینجا و اینجا بیشتر بخوانید)؛

🔺خطر این پوست‌اندازی از رژیم تمامیت‌خواه کنونی در لباس اسلام‌گرایی شیعی به یک رژیم اقتدارگرای سکولار با محوریت ناسیونالیسم تاریخی زمانی بیشتر درک می‌شود که بدانیم در همین رژیم کنونی علاوه بر نمادهای اسلامی و شیعی از نمادهای ناسیونالیسم باستان‌گرای ایرانی نیز برای حفظ سلطه و فریب مردم استفاده می‌شود؛ نمونه‌ای از این «ناسیونالیسم شیعی-ایرانی» را می توان در نام برخی از بانک‌ها مانند «بانک‌ انصار» درکنار «بانک پاسارگاد» مشاهده نمود که هردو از بانک‌های وابسته به نهادهای امنیتی رژیم هستند؛ حساسیت روی نام «خلیج فارس» و «عرب‌ستیزی» نیز از دیگر نمودهای استفاده از ناسیونالیسم تاریخی ایرانی برای حفظ قدرت سیاسی در رژیم کنونی است؛ بنابراین روشن است که جمهوری اسلامی یک رژیم تمامیت‌خواه تنها با تکیه بر اسلام‌گرایی و اسلام سیاسی نیست بلکه همزمان از عنصر ناسیونالیسم باستان‌گرای ایرانی نیز به شیوه‌ای تلفیقی برای پیشبرد اهداف سیاسی خود و همراه کردن مردم استفاده کرده است؛

🔺در واقع بخشی از مافیای قدرت رژیم در نهادهای امنیتی و نظامی بر ایران علاوه بر خط اسلام‌گرایی توسعه‌طلب بر اساس مبانی تشیع، روی ناسیونالیسم ایرانی با تکیه بر شکوه ایران باستان و گذشته‌ی طلایی، که اکنون «جریان راست‌ افراطی نوپهلوی‌گرایی» (Neo-Pahlavism) آن را نمایندگی می‌کند، نیز برای حفظ منافع خود سرمایه‌گذاری کرده است؛ نهادهای امنیتی رژیم سالهاست که در خارج از کشور، با نفوذ در اتاق‌های فکر اندیشکده‌های محافظه‌کار آمریکایی، روی جریان ناسیونالیسم باستان‌گرایی ایرانی سرمایه‌گذاری کرده‌اند تا در شرایطی که دیگر نتوانند روی رهبری دینی و اسلام‌ سیاسی، برای حفظ قدرت و منافع خود، سرمایه‌گذاری حداکثری نمایند، با فعال کردن خط ناسیونالیسم ایرانی باستان‌گرا بتوانند همچنان اقتدارگرایی و استبداد را در ایران تداوم ببخشند و از گذار به یک «دموکراسی سکولار نامتمرکز و کثرت‌گرا» جلوگیری نمایند؛ نگاهی به گذشته‌ی تاریخی ایران نقش شاه به عنوان رهبر دینی و همزمان نماد اقتدار سیاسی را در دوران باستان به خوبی نشان می‌دهد؛ شاه اعتبار خود را به عنوان بالاترین مقام در کشور از اهورامزدا می‌گرفت همان گونه که «ولی فقیه» (یا همان شاه اسلامی) به عنوان نماینده‌ی اسلام از طرف الله انتخاب شده است؛

🔺مغان زرتشتی پشتیبان شاهان هخامنشی و ساسانی پس از اسلام جای خود را به روحانیون اسلامی دادند ولی همچنان این رابطه‌ی اُرگانیک در تایید و تقویت یکدیگر ادامه یافت تا اینکه با روی کار آمدن صفویان، اسلام شیعی با عناصر باستانی ایران به عنوان یک ابزار سیاسی رسمیت یافت و تا پایان حکومت شاهنشناهی در ایران، یعنی سرنگونی خاندان پهلوی، روحانیون و مراجع تقلید همچنان نقش مهمی در تایید و تکریم شاه داشتند؛ در واقع، آن چه که رضاشاه در قالب «ناسیونالیسم ایرانی یکسان‌ساز و اقتدارگرا» ولی به نام «تجدد یا نوگرایی» بنیان نهاد مستقل از «ناسیونالیسم شیعی صفوی» نبود بویژه اینکه محمدرضا شاه پهلوی بودجه‌ای ویژه برای تالیف دایره‌المعارف تشیع در لبنان اختصاص داد؛ استفاده سیاسی از تشیع برای توسعه‌طلبی در کنار ناسیونالیسم باستان‌گرای ایرانی را می‌توان در اظهارات افراد شاخص از «جریان نوپهلوی‌گرایی» نیز مشاهده نمود؛ قاسم سلیمانی تجسم انسانی «ناسیونالیسم توسعه‌طلب ایرانی» بود.

#کمیته_پاسداری_از_دموکراسی
#مهسا_امینی
#تمامیت‌خواهی
#توتالیتاریانیسم
#اقتدارگرایی
#ناسیونالیسم_شیعی
#ناسیونالیسم_ایرانی
#باستان‌گرایی
#سکولار_دموکراسی

👈👈 ادامه‌ی مطلب در پست بعدی: https://t.me/DD4Iran/56
@DD4Iran