در بتمن در جستجوی رابین وارد عمارتی اسرارآمیز می‌شود؛ جایی پر از توهم‌ ها و صحنه‌ های وهم‌ آلود که مرز میان واقعیت و خیال را برای او مخدوش می‌کند.

Last week Gotham had its first night with zero violent crimes in 54 years...

در طی هفته‌ی گذشته شهر گاتهام برای اولین بار در ۵۴ سال گذشته شبی رو بدون هیچ گونه جرم و جنایتی سپری کرد...

ابرقهرمان بودن فقط به محبوبیت در بین مردم و کتاب‌های پرفروش و داستان‌های جنگ در کهکشان و...خلاصه نمیشه بلکه چیزی فراتر از این حرفاست پشت پرده هر چیزی حقیقتی تاریک‌تر از هر ستاره‌ای نهفته هست. فقط باید زمان مناسبش برسه تا همه چیز مشخص بشه. سفری از دل فانتزی‌ های فضایی به عمق روح و روان انسان؛ جایی که مرز میان قهرمان و گناهکار، مثل غبار کیهانی محو می‌ شود.

همکاری دوباره دو قهرمان تاریک دنیای کمیک، بتمن و اسپاون در ماجراجویی تازه و نفس گیر.
داستانی جدی، تاریک و پرتنش که دو قهرمان داستان رو در موقعیت های مختلف دچار چالش می‌کند بتمن با اصول سخت‌گیرانه و انسانی‌اش، در برابر اسپاون که قدرت‌های فراطبیعی و روش‌های خشن‌تری دارد.

مجموعه ای از داستان های عمیق و متفاوت شوالیه تاریکی با مفهومی روانشناختی توأم با هرج و مرج و جنون در سطح شهری که بر خلاف استایل رنگ آمیزی کمیک یعنی سفید و سیاه همه چیز خاکستری تر از چیزی که به نظر می آید جلوه می‌کند. همراه باشید با ماجراهای بتمن در مقابل جوکر، ریدلر و اثری معنوی از تام کینگ.
داستان های ترجمه شده شامل:

The Unjust Judge By Tom King
The Spill By Gabriel Hardman & Corina Bechko
The Riddle By Kieron Gillen

گاتهام...شهری که در اون شب ها پایانی ندارن. خیابان‌های خیس از باران، دروغ و خون رو در خودشون منعکس می‌کنن. بتمن، شبحی میان سایه‌ هاست که سال‌ها پیش جنگی خاموش رو علیه جنایت آغاز کرده، جنگی که هرگز پیروزی ندارد.
اما همه چیز در یک شب با سقوط پسری به اعماق تاریکی عوض شد، دیک گریسون آکروباتی از سیرک که لبخندش زیر نور چراغ‌ها می‌درخشد پس از یک سقوط زندگیش تغییر کرد. پدر و مادرش در برابر چشمانش به دست مردی که فقط یکی از چرخ‌دنده‌های پوسیده‌ این شهر نفرین شده محسوب میشد کشته شدن.
در اون شب هویتی متولد می‌شد به اسم رابین، پرنده‌ای کوچک اما درخشان، در کنار خفاشی از شب. اما نور و تاریکی همیشه در کنار یکدیگر آروم نمی‌گیرن. بتمن یاد می‌گیره که حتی سایه‌ها هم به نوری برای زنده موندن نیاز دارن و رابین هم میفهمه که قهرمان بودن، یعنی لبخند زدن در دل تاریکی...

این داستان سفری است به اعماق خودشناسی، درباره‌ی دختریست که بین معمولی بودن و بی حد و مرز بودن در جست‌ و جوی معنای وجودی خود است. روایتیست از لحظه‌هایی که قلب نوجوانی با پرسش‌ هایی بزرگ‌تر از جهان خود رو به‌ رو می‌شود پرسش هایی از ریشه ها، از هویت و از اون چیزی که همیشه سعی داره از نگاه دیگران پنهان بکنه. در شهری کوچک، جایی که زندگی در تکرار روزمره جریان دارد، نیرویی نهفته در درون او بیدار می‌شود. نیرویی که نه فقط عضله‌ ها، بلکه روحش رو به چالش می‌کشه. این داستان نه درباره‌ی قدرت است، نه در مورد قهرمان بودن درباره‌ی تبدیل شدن به هویتی هست که کارا باید باشد حتی اگر در این مسیر در برابر چالش های مختلف دچار سختی شود.

نقطه پایانی بر دنیای تاریک و سیاسی دارک نایت فرانک میلر که بر نسل جدید قهرمانان تمرکز دارد. در جهانی آشفته و گرفتار در دروغ و خشونت، فرزندان قهرمانان بزرگ و شاگرد سابق بتمن باید مسیر خودشون برای دفاع از حقیقت رو پیدا کنند. داستان در مرز میان امید و ناامیدی حرکت می‌کند و نشان می‌دهد که عدالت، در هر عصر و با هر نسلی، نیازمند ایمان و شجاعت است. اثری ترکیبی از سیاست، اسطوره و نبرد درونی انسان با قدرت با روایتی توام با نیروی امید در دنیایی که در آستانه فروپاشی قرار دارد.

در این داستان هوشمندانه و معمایی، جیمی اولسن دوست قدیمی سوپرمن و نماد بی‌گناهی در دنیایی از ابرقهرمان ها و شرور ها به طور ناگهانی خودش رو در مرکز توطئه‌ای می‌یابد که حتی بزرگترین ذهن‌ها هم از درک اون ناتوان هستن. وقتی زندگی‌ جیمی از هم فرو می‌پاشد و گذشته‌اش زیر سؤال می‌رود، او ناچار است میان شوخی و حقیقت، میان هویت و نقاب، راهی برای بقا پیدا کند.
چه کسی جیمی اولسن رو کشت؟ داستانی است درباره‌ی هویت، شهرت و حقیقت در دنیایی که واقعیت در اون همواره رنگ دروغ به خودش می‌گیره. روایتی که هم خنده‌دار است و هم گزنده، هم پر هیاهو و هم به‌ شدت انسانی.

خیلی از افراد دوران بازگشت بتمن به ریشه های خودش از دوران مدرن ایج یا 1985 در نظر میگیرن اما شروع این جریان با دو نفر یعنی نیل آدامز و دنیس انیل کلید خورد. بازگشت تم تاریک همراه با پرداخت به مسائلی مانند فساد و اعتیاد و مشکلات اجتماعی با دوران این دو نفر به دنیای بتمن برگشت.
نیل آدامز اعتقاد داشت بتمن نباید یک کاریکاتور خنده‌دار باشه؛ او یک کارآگاه تاریک و انسانی آسیب‌پذیر است. بتمن باهوش‌ترین فرد در اتاق محسوب میشه، حتی اگر هیچ قدرت فوق‌العاده‌ای نداشته باشه. به نظر آدامز، جذابیت بتمن در اینه که او در دنیایی پر از خدایان و موجودات فضایی، همچنان یک انسان ساده باقی می‌مونه، ولی با اراده و ترس خودش، به یه افسانه تبدیل میشه. او بتمن رو قهرمان سایه‌ها می‌دونست؛ کسی که هم خلافکار ها ازش می‌ترسن و هم برای مردم عادی می‌تونه الهام‌ بخش باشه.

داستان وضعیت سوامپ ثینگ را در سرمای زمستان به تصویر می‌کشد. موجودی که از عنصر سبز یا سرسبزی طبیعت نیرو می‌گیرد، در فصل زمستان کمی ضعیف شده است؛ زیرا دیگر خبری از طراوت گیاهان و درختان نیست. او در انتظار آمدن بهار و بازگشت عنصر سبز است، اما باید پسربچه‌ای که خانواده‌ی خود را از دست داده نجات دهد و به او کمک کند. بنابراین آن‌ها در برف و کولاک با یکدیگر همسفر می‌شوند تا راه خانه را پیدا کنند.

وقتی مستر میکسیزپیتلیک برای تفریح قوانین واقعیت را به‌ هم می‌ریزد، باگز بانی و دیگر شخصیت‌های لونی تونز ناگهان وارد دنیای جدی دی‌سی می‌شوند. حضور کاراکترهای شیطنت‌ پیشه باعث هرج‌ومرج و دردسر برای سوپرمن و حتی دیگر قهرمانان مثل بتمن می‌شود. در ابتدا سوپرمن از رفتارهای غیرمنطقی بانی و دوستانش کلافه می‌شود، اما کم‌ کم می‌فهمد که برای شکست دادن مستر میکسیزپیتلیک باید از هوش کارتونی و طنزآمیز لونی تونز کمک بگیرد.

ماجراجویی خشن و بی رحمانه تمام شخصیت‌های محبوب مورتال کمبت را به چشم ببیند و شاهد ظهور نسل جدید مبارزان باشید! بازه زمانی این کمیک به بعد از تورنومنت مورتال کمبت باز می گردد که در آن قهرمانان زمین پیروز شدند.

من سالها در بین مردم زندگی کردم و هیچوقت قصد نداشتم که خودم رو بهشون نشون بدم چون نمی‌دونستم که میتونم بهشون اعتماد کنم یا نه. هیچوقت جرئت نکردم که قدمی برای شناخت بهتر آدم ها بردارم تا اینکه تو درس بزرگی بهم دادی.

Dreams save us. Dreams lift us up and transform us. And on my soul, I swear... until my dream of a world where dignity, honor and justice becomes the reality we all share. I'll never stop fighting.

گاهی فکر می‌کنم قهرمان بودن یعنی همیشه قوی باشی…ولی حقیقت اینه که قهرمان بودن یعنی با ترس‌ هات بیدار بشی و‌ با غم هات زندگی کنی و بازم تصمیم بگیری آدم خوبی باقی بمونی. من بارها زمین خوردم. آدم‌ هایی رو از دست دادم که دنیای من محسوب میشدن. بارها به خودم گفتم اگه قدرت نداشتم، شاید این درد ها هم وجود نداشت. ولی این درد بهای مسئولیتیه که قبولش کردم. این شهر منو تشویق نمی‌کنه، گاهی حتی ازم متنفره، اما اگه من نباشم… چه کسی قراره از اونا محافظت بکنه؟
من مرد عنکبوتی قهرمان اونا هستم. نه به خاطر اینکه قدرت هایی دارم، بلکه چون وقتی می‌تونستم کنار بکشم، جا نزدم.