معلومه که از Batman: The Animated Series الهام گرفتم. به نظرم اون داستان عالیه. قسمت "Feat of Clay" با صدای ران پرلمن، وای، اون دو قسمت منو دیوونه کردن. جواب کوتاه اینه که صددرصد اون جرقه‌ی نوشتن فیلمنامه‌م بود. دنیایی که می‌خواستم توش غرق شم همون بود. سریال انیمیشنی بتمن وقتی بچه بودم، بتمن من بود. همون‌قدر که مایکل کیتون بتمن من بود، این سریال هم بتمن من بود.

نمی‌دونم باهاش چیکار دارن می‌کنن. من کارگردانش نیستم و اون فیلمساز باید کار خودشو بکنه. می‌دونم که دارن روی فیلمنامه کار می‌کنن. من الان مشغول کارای دیگه‌م هستم. فقط امیدوارم روح اون چیزی که من می‌خواستم در فیلم باقی بمونه. ولی خب، این فیلم مال من نیست، پس منم مثل شما توی سینما می‌شینم و با ذوق و شوق منتظرم ببینم چی از آب درمیاد.

شنیدم که فیلمنامه فیلم Supergirl: Woman of Tomorrow شگفت‌انگیزه و کسایی که در ست فیلمبرداری بودن بهم گفتن قراره فیلم خوبی باشه.