دارم 1923 رو می‌بینم چون از کارای تیلور شریدن خوشم میاد… بیشتر برای سرگرمیه، و قطعا نه برای اینکه دنبال یک بتمن باشم! راستی، اسکلنار رو خیلی دوست داشتم. فکر می‌کنم عالیه، بدون اغراق، فوق‌العاده‌ست.

احتمالا بعضی فیلم‌ها که درباره شخصیت‌های ناشناخته‌ست رو نمی‌سازیم، چون سخت‌تره مردم رو برای این چیزا به سینما کشوند.

قطعا هدفم از این سریال انتخاب بازیگر بتمن نیست اما همیشه وقتی دارم سریال می‌بینم، در واقع دنبال استعداد هم هستم. واقعا از این بازیگر جوون خوشم اومد. عالیه و حتی اخیرا برای یک نقش پیشنهادش دادم. اون توی سریال نقش معشوقه برندون رو بازی میکنه.

من همیشه به آدم‌های شکست‌خورده جذب می‌شدم، و اون دقیقا همینه. نه فقط این، بلکه کل زندگیش کاملا فروپاشیده جوری که انگار به میلیون‌ها تکه تقسیم شده. یک‌جورایی مثل داستان گوژپشت نوتردام؛ نه ظاهر جذابی داره، توی باتلاق زندگی میکنه، و زندگی براش سخته، می‌دونی؟ ولی با همه‌ اینا عاشقه و این خودش چیز واقعا خارق‌العادیه. از طرفی هم روایتش خیلی احساسیه. گاهی اون‌قدر لطیف و تأثیرگذار میشه که باورم نمیشد. وقتی ران سوامپ ثینگ رو خوندم فکر کنم اواخر دهه‌ بیست یا اوایل سی‌سالگیم بود، چیزی که بیش از همه درگیرم کرد، زندگی احساسی و درونیش بود.