با کمال تأسف مطلع شدم که خانم دکتر شیرین مهدوی (خازنی)، یکی از شاخص‌ترین محققان تاریخ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ایران عصر قاجار دار فانی را وداع کرده‌اند.
خانم دکتر شیرین مهدوی، دانش آموخته دانشگاه یوتا بود و دکترای خود را از دانشگاه علوم اقتصادی و سیاسی لندن (ال.اس.ای) دریافت کرد و سال‌ها در دانشکده علوم اجتماعی تهران و دانشگاه یوتا آمریکا تدریس می‌کرد.
مهم‌ترین اثر دکتر مهدوی، زندگی‌نامه تحلیلی حاج محمدحسن امین‌الضرب است که بر اساس پایان نامه دکترای او بود و در سال ۲۰۰۰ میلادی با عنوان: For God, Mammon, And Country: A Nineteenth-century Persian Merchant, Haj Muhammad Hassan Amin Al-zarb به چاپ رسید.
ترجمه این کتاب، با عنوان «زندگی‌نامه‌ی حاج محمدحسن کمپانی امین دارالضرب» و با ترجمه خانم دکتر منصوره اتحادیه و خانم فرحناز امیرخانی منتشر شده است.
از خانم مهدوی کناب دیگری در ایران با همکاری مرحوم استاد ایرج افشار و آقای نادر مطلبی کاشانی با عنوان «اسناد امین‌الضرب، مکاتبات اصغر مهدوی و شیرین مهدوی» در سال ۱۳۹۶ منتشر شده است.
خانم دکتر مهدوی فرزند مهندس ابراهیم مهدوی رجال سیاسی و اقتصادی دوران پهلوی بود.
برخی دیگر از مقالات و نوشته‌های منتشر شده مرحوم دکتر شیرین مهدوی از ایران قرارند:
Women and the Shi’i Ulama in Iran"
Women Behind the Veil
Women and Ideas in Qajar Iran
The Position of Women in Shi`a Iran : Views of the `Ulama
Captivity, Rebellion, and Rebirth
Taj al-Saltaneh, an Emancipated Qajar Princess
Shawhar Ahu Khanum: Passion, Polygamy and Tragedy
Social Mobility in Qajar Iran: Haj Muhammad Hassan Amin al-Zarb
Iranian Women: Past and Future
Women, Shi’ism and Cuisine in Iran
Women, Customs and Ideas in Qajar Iran
The Structure and  Function of the Household of a Qajar Merchant: Haj Muhammad Hassan Amin al-Zarb
Reza Shah and Women: A Re-evaluation@, in Stephanie Cronin Editor The Making of Modern Iran: State and Society under Riza Shah, 1921-1941
Muhammad Baqir Majlisi and Family Values
Reflections in the Mirror: How Each Saw the Other. Women in the Nineteenth Century
Shahs, Doctors, Diplomats and Missionaries in 19th Century Iran
Amusements in Qajar Iran
Memento of a Life, by Haj Mohammad Hosayn Amin al-Zarb

‏بازتاب رسانه‌ای سخن‌رانی نگارنده در خانه گفتارها در کلاب‌هاوس، درباره اشغال خونین سفارت ایران در لندن در بهار ۱۳۵۹، توسط تروریست‌های مسلح تجزیه‌طلب با حمایت کامل ماموران حکومت بعثی عراق
‏این سخن‌رانی روز یکشنبه ۲۰ اردیبهشت ۱۴۰۴/ ۱۰ مه ۲۰۲۵، در چهل و پنجمین سالگرد آن حادثه مرگ‌بار و براساس سال‌ها پژوهش نگارنده مبتنی بر اسناد عمدتا منتشر نشده و یک کتاب مهم تازه منتشر شده در این مورد انجام شده است.

‏⁦ avash.ir/n/4pQ⁩

حکایات دیروز و عبرت‌های امروز
۱. مرحوم استاد «مجتبی مینوی» که از ترس آزار حکومت رضا شاه پهلوی در بریتانیا اقامت اجباری کرده بود و از آغاز تاسیس بخش فارسی سرویس جهانی BBC دبیر و گوینده آن بود، در شهریور ۱۳۲۰ و اشغال نظامی ایران توسط قوای بیگانه از هم‌صدایی با اشغال‌گران میهن خود خودداری کرد و شریک تبلیغاتی اشغالگران نشد.
۲. بنا به نقل مرحوم «عباس دهقان» گوینده سرشناس BBC فارسی در دوران ملی شدن صنعت نفت ایران، کارکنان ایرانی زبان بخش فارسی BBC، در اعتراض به پخش اخبار مغرضانه استعماری و ضدایرانی سرویس جهانی بی‌بی‌سی، اعتصاب کردند و دست از کار کشیدند و نهایتا موفق به تعدیل مواضع خبری BBC در قبال ایران شدند.
اکنون توقع استعفا و اعتراض و مقابله کارکنان فارسی زبان رسانه‌های ضدایرانی خارجی با موسسه خود نیست. ولی حداقل انتظار ملی، عدم همراهی، عدم توجیه و عدم ابراز خوش‌حالی از جنایات حرامیان اشغال‌گر و حامیان آن‌ها است. چنان که پیشینیان شرافتمند این افراد عمل کرده‌اند.
عکس سمت چپ: مجتبی مینوی در وسط
عکس سمت راست: عباس دهقان در سمت چپ

از «آمریکایی بیرون شو، خونت روی زمینه» تا «سپاس آقای رییس جمهور، سپاس آمریکا، سپاس اسراییل»
از مزدوری سیدالرییس صدام تا مزدوری مستر پرزیدنت ترامپ و بی بی نتانیاهو

در روزهای اخیر و پس از یورش حرامیان اسراییلی به خاک ایران و قتل و تخریب غیرقانونی، غیراخلاقی و غیرانسانی کشورمان توسط ایران‌ستیزان، در مقابل اکثریت ایرانیان میهن‌دوست و عاشق صلح، سربلندی، سلامت و موفقیت ایران در برابر تعدی اجانب، اقلیتی هستند که با اما و اگر و از سوی دیگر و دیگر عبارات چندپهلو برای خودداری از محکوم کردن بی چون و چرای تعرض به تمامیت ارضی ایران بزرگ، سعی کردند تا از وقاحت و قباحت عدم مواجهه صریح و مستقیم با دشمن آشکار و عیان متجاوز بکاهند و زمین و زمان را واسطه کنند تا جای قربانی و متجاوز را عوض کرده و ایران را مقصر این تعدی اسراییل جا بزنند.
با این حال، برخی، از جمله و به خصوص اعضا، هواداران و لابی‌های سازمان موسوم به «مجاهدین خلق ایران»، با پیمودن مرزهای وقاحت و بی‌شرمی، از دونالد ترامپ، آمریکا و اسراییل بابت این تجاوز به ایران تشکر هم کردند.
در طول روزهای اخیر، گزارش‌های متعددی از همدستی اعضا، هواداران، مزدوران و متحدان فرقه موسوم به مجاهدین خلق با متجاوزان اجنبی برای ازعاب، خراب‌کاری و انفجار در کشور منتشر شده.
با این حال نباید از نقش لابی‌های کراواتی و عطر زده ولی متعفن این مزدوران در گروه‌های لابی، اتاق‌های فکر، رسانه‌های خبری و کریدورهای روابط خارجی غربی غافل بود.
نیم قرن پیش، سازمان موسوم به «مجاهدین خلق ایران» با کشتن مستشاران آمریکایی در ایران و شعله‌ور کردن آتش آمریکاستیزی می‌سرودند: «سر کوچه کمینه، مجاهد پرکینه/ آمریکایی بیرون شو، خونت روی زمینه
ولی حالا مهم‌ترین لابی‌ آشکار و پنهان انگلیسی زبان این فرقه ضدایرانی، با قورت دادن حیا و قی کردن آبرو، آن هم در موسسه گیت‌استون/ Gatestone Institute (محصول مشترک جان بولتون و امیر طاهری و شرکت سهامی صهیونیست‌ها، نئوکان‌ها و سلطنت طلبان وابسته به آمریکا)، یکی از کثیف‌ترین و بدنام‌ترین اندیشکده ضدایران، ضداسلام و حامی صهیونیسم، رسما می‌نویسد: «سپاس مستر پرزیدنت، سپاس آمریکا، سپاس اسراییل»
این شخص در چند سال اخیر علاوه بر حمایت مداوم آشکار و‌پنهان در رسانه‌های انگلیسی و فارسی زبان، هفته‌ای دو یادداشت در مذمت صلح و دیپلماسی، ضرورت حمله نظامی به ایران و تمجید از مواضع نومحافظه‌کاران، ترامپ، اسراییل و نتانیاهو، رژیم چنج از طریق جنگ را تنها راه حل بحران هسته‌ای ایران اعلام کرده است.
ظاهرا راه دشوار و‌ پیچیده‌ای طی نشده: از مزدوری سیدالرییس صدام تا نوکری مستر پرزیدنت ترامپ و خوش‌رقصی برای نخست وزیر نتانیاهو.