کامیلو گلژی موفق به کشف روشی جهت رنگ آمیزی و مشاهده نورون‌ها شد. روشی که از آن تحت عنوان روش گلژی Golgi's Method و یا Black Reaction یاد می‌شود. در این روش با برخی ترکیبات حاوی نقره بخشی از نورون‌ها و نه تمامی نورون‌های موجود در یک شبکه دارای رنگ می‌شدند. رنگ آمیزی بخشی و نه کلی نورون‌ها امکان رویت بهتر دندریت‌ها، جسم سلولی و آکسون نورون را فراهم می‌آورد. دلیل این امر آن بود که اگر تمامی نورون‌های شبکه‌های متراکم عصبی رنگ می‌پذیرفتند دگر تفکیک و امکان رویت آن‌ها ممکن نبود و این همان انقلابی بود که دنیای علم نوروساینس را متحول کرد چرا که تا قبل این روش مشاهده‌ی اجزای نورون‌ها با چنین دقتی ممکن نبود.
گلژی بر اساس مشاهداتی که داشت مایل به تایید اتصال شبکه‌ای نورون‌ها و دندریت‌ها بود که پیش‌تر توسط جوزف فون گلارخ معرفی شده بود. اساس این تئوری آن بود که تصور می‌شد مانند آنچه که در سیستم عروقی شاهد هستیم، نورون‌ها نیز در مغز یک شبکه واحد و تماما پیوسته از نظر فیزیکی را شامل می‌شوند.

Ref:SynaptiCat
@Cyberstudents

زاکانی: من رفتگر شهرداری‌ام...

اما ‏تو چه می‌دانی با دستمزد رفتگری دختر فرستادن سوئیس برای تحصیل یعنی چه...

@Cyberstudents