Cosmos' Language

اما این مسئله مهم نیست چون هر آنچه در این جهان سه بعدی رخ دهد را می‌توان به طور هم‌ارز به کمک معادلات حاکم بر مرز دو بعدی توصیف کرد و برعکس. مالداسنا چنین توضیح می‌دهد: «من دریافتم که می‌توان واژه‌نامه‌ای ریاضی یافت و به کمک آن زبان‌های این دو جهان را به یکدیگر ترجمه کرد».
این به این معنا بود که حتی تبخیر سیاهچاله‌ها که پدیده‌ای در جهان سه بعدی‌ست را می‌توان در جهان دو بعدی توصیف کرد، یعنی جایی که گرانشی در آن تعریف نمی‌شود، قوانین مکانیک کوانتومی حاکم بی چون و چراست و اطلاعات هرگز نابود نمی‌شود. اگر اطلاعات در چنین جایی پایسته می‌ماند باید در جهان سه بعدی نیز چنین باشد، یعنی اطلاعات باید به گونه‌ای از سیاهچاله به بیرون بگریزد.
پس از گذشت چند سال، مارولف نشان داد که هر مدلی که برای گرانش کوانتومی نوشته شود از قوانین یکسانی پیروی خواهد کرد، مستقل از آن‌که این مدل بر پایه‌ی نظریه‌ی ریسمان ساخته شده باشد یا خیر . “Ted Jacobson” (تِد جکوبسون) فیزیکدانی در شاخه‌ی مکانیک کوانتومی در دانشگاه مریلند در کالج‌پارک که برای مدت‌ها هوادار نظریه‌ی نابودی اطلاعات بود چنین می‌گوید: «ترکیبی از کارهای پژوهشی مالداسنا و مارولف بود که سبب شد دیدگاه من (به سود مخالفان نابودی اطلاعات) تغییر کند». در سال 2004 هاوکینگ در حضور همگان پذیرفت که دیدگاهش نادرست بوده و برای به‌جا آوردن شرطی که با پرسکیل بسته بود یک دانش‌نامه‌ی بیس‌بال به وی هدیه داد.

وقتی خوان مالداسنا دیدگاه خود را مطرح کرد، نظر بیشتر فیزیکدانان به نفع دیوار آتش شد.
پروفسور جکوبسون میگوید: «این موضوع که دست کشیدن از اصل هم ارزی انیشتین بهترین گزینه است، به راستی تکان دهنده بود.»
از زمان انتشار مقاله‌ی پروفسور پولشینسکی تا امروز، بیش از 40 مقاله در این باره در arXiv به ثبت رسیده است اما هیچ کس نتوانسته خدشه و نقطه ‌ضعفی در منطق و شیوه‌ی استدلال اعضای این گروه پژوهشی بیابد.
پروفسور دان پِیج می‌گوید: «این واقعاً بحثی زیباست که ثابت می‌کند جایی در شیوه اندیشه ما در مورد سیاهچاله‌ها، ناسازگاری وجود دارد.»
پروفسور گیدینگز بر این باور است که پارادوکس دیوار آتشین برای حل ‌شدن نیاز به راه حلی انقلابی دارد. او محاسبه‌ای انجام داده که بر اساس آن، اگر درهم‌تنیدگی میان ذره‌ای که به عنوان تابش هاوکینگ به بیرون از سیاهچاله می‌گریزد و ذره‌ی جفتش که به درون سیاهچاله می‌افتد، از بین نرود تا هنگامی که ذره‌ی گریخته از سیاهچاله اندکی از افق رو‌یداد دور شود، آن ‌گاه انرژی که از شکستن درهم‌تنیدگی آن‌ها آزاد می‌شود بسیار کم‌تر خواهد بود، چنان ‌که دیگر هیچ دیوار آتشینی تشکیل نخواهد شد. این نتیجه اصل هم‌ارزی را محترم می‌شمارد اما فقط برای سیاهچاله‌هایی که افق رویداد بزرگی دارند صدق می‌کند و دیوار آتش به دور سیاهچاله‌هایی با افق رویداد کوچک هنوز هم وجود دارد. یعنی نمی‌توان ایده پروفسور گیندینگز را در مورد سیاهچاله‌های کوچک اثبات کرد.

گزینه‌ی دیگری نیز همچنان وجود دارد که اصل هم ‌ارزی را از خطر بی‌اعتباری نجات می‌دهد، اما این گزینه چنان بحث بر‌انگیز است که کم‌تر کسی شهامت پشتیبانی از آن را دارد. شاید در همه‌ی این سال‌ها، حق با هاوکینگ بوده و اطلاعات درون سیاهچاله‌ها به راستی گم می‌شود! این واقعاً طعنه‌آمیز است که پروفسور پرسکیل، کسی که بر خلاف ادعای هاوکینگ با وی شرط ‌بندی کرده و خود او یکی از کسانی بود که ایده‌ی دیوارهای آتشین را مطرح ساخت، در دانشگاه استنفورد چنین می‌گوید: «شگفت‌آور است که فیزیکدانان به طور جدی درباره‌ی احتمال گم شدن اطلاعات درون سیاهچاله نمی‌اندیشند چون به نظر نمی‌رسد هیچ ایده‌ای به اندازه‌ی ایده‌ی دیوارهای آتشین جنون‌آمیز باشد». البته او می‌افزاید که اعتقادش همچنان بر آن است که اطلاعات از دام سیاهچاله جان سالم به در می‌برند.
تنها دیدگاه مشترکی که تاکنون به دست آمده آن است که این مسئله به این زودی‌ها برطرف نخواهد شد.

پولچینسکی در طول گفت‌وگوی خود، همه‌ی ترفند‌های ارائه ‌شده برای کم‌تر کردن مشکل دیوار آتشین را به میان آورد و با دقت تمام، کاستی‌ها و نقاط ضعف هر یک را شرح داد و در پایان چنین نتیجه‌گیری کرد: «متأسفم که هنوز هیچ ‌کس از دست مسئله‌ی دیوار آتش رهایی نیافته است، اما خواهش من این است که همگی همچنان به تلاش خود ادامه دهیم».

@Cosmos_language
https://telegram.me/Cosmos_language

1.03K viewsedited 00:06