CosmoIran

❤️ نه توافق و نه جنگ! عجله نکن ترامپ!

تام رایت، مقاما ارشد شورای امنیت ملی دوران بایدن و یکی از چهره‌های مهم امنیت ملی آمریکا در دهه اخیر، در مطلب ویژه‌ای که برای اتلنتیک نوشته است، تحلیلی متفاوت و موضعی قابل توجه را ارائه کرده است: آمریکا باید از فرصت فعلی استفاده کند، از مردم ایران حمایت کند، بودجه‌های سازمان‌های حمایت مردمی را که قطع کرده بازگرداند و برای یک توافق هسته‌ای خوب در آینده فشار بیاورد.

رایت با تحلیل آنچه شده و آنچه در جریان است، با اشاره به این واقعیت که جنگ شاید پیش رو باشد، به ترامپ هشدار داده است که در این شرایط، نیازی به یک توافق نیست چون وضعیت فعلی برنامه هسته‌ای مشخص است و نیازی به جنگ نیست.

او در بخشی از این مطلب، به صراحت خاطرنشان کرده است که شاید عطش و جدیتی برای توافق با ایران در میان نباشد و آنچه که ترامپ و نتانیاهو بر آن اتفاق نظر دارند، درگیری نظامی است. با این حال... او اینگونه گفته است:

ایالات متحده در حال حاضر به یک توافق جامع با ایران نیاز ندارد. در واقع چنین توافقی می‌تواند نتیجه معکوس داشته باشد. هرچه امتیازهای هسته‌ای گسترده‌تری از ایران مطالبه شود، برای تضمین آنها به رفع تحریم‌های اقتصادی وسیع‌تری نیاز خواهد بود. یک توافق جامع هسته‌ای که ایران را وادار به کنار گذاشتن کامل غنی‌سازی کند، به احتمال بسیار زیاد شامل لغو فراگیر تحریم‌ها خواهد بود. چنین اقدامی ده‌ها میلیارد دلار را آزاد می‌کند، بازارهای جهانی را دوباره به روی ایران می‌گشاید و برای حکومت مسیری برای خروج از انزوا فراهم می‌آورد. به شکلی پارادوکسیکال، این روند می‌تواند درست در زمانی که فشارهای داخلی در حال افزایش است، به حکومت یک خط نجات بدهد. یک توافق «غنی‌سازی صفر» ممکن است ناخواسته همان سیستمی را که قصد مهار آن را دارد، طولانی‌تر کند.

این مسئله تنها نشان می‌دهد که هدف تا چه اندازه مبهم تعریف شده است. فرض کنیم حملات هوایی آمریکا در قطع سر رهبری ایران موفق شوند. دولت هیچ برنامه‌ای برای مرحله بعدی ارائه نکرده است. چنین جنگی مجوز کنگره را نخواهد داشت و رأی‌دهندگان آمریکایی بارها کارزارهای تغییر رژیم نامحدود را رد کرده‌اند. دولت نه در سطح داخلی و نه در سطح بین‌المللی، توجیه حقوقی یا راهبردی روشنی برای چنین جنگی ارائه نکرده است. رئیس‌جمهور در مقطعی از حمایت از معترضان سخن گفت، اما اگر در این زمینه جدی باشد، می‌تواند به بازگرداندن بودجه‌هایی بیندیشد که پیش‌تر از کمک‌های خارجی و حمایت از جامعه مدنی و گروه‌های حقوق بشر ایران کاسته بود.

ایالات متحده اکنون با یک انتخاب روبه‌رو است، اما نه انتخابی که معمولاً میان یک توافق فراگیر و یک جنگ بزرگ تصویر می‌شود. انتخاب واقعی میان به رسمیت شناختن اهرم فشاری است که رویدادهای اخیر ایجاد کرده‌اند یا کنار گذاشتن آن. حملات ژوئن ۲۰۲۵ چشم‌انداز راهبردی را تغییر داد. آنها به برنامه هسته‌ای ایران آسیب زدند، حکومت را بیش از پیش تضعیف کردند و زمان خریدند. هر سیاستی که این دستاوردها را نادیده بگیرد، خطر هدر دادن آنها را در پی خواهد داشت.

پیش از آنکه ایالات متحده گام بعدی را بردارد، چه به سوی توافق و چه به سوی جنگ، باید به یک پرسش بنیادین پاسخ دهد: دقیقاً چه چیزی از ژوئن تاکنون تغییر کرده که اکنون مسیر افراطی‌تری را توجیه می‌کند؟ تا زمانی که به این پرسش پاسخ داده نشود، استدلال برای فوریت و برای جنگ، قانع‌کننده نخواهد بود.

@Cosmo_Iran

Please open Telegram to view this post