با تلاش های امیر سرتیپ خلبان بهمن بهمرد و به‌ویژه امیر سرتیپ خلبان علی‌اکبر طالب‌زاده، جانشین و رئیس طرح و توسعه نهاجا، پس از جلسات فشرده با ستاد کل و وزارت دفاع، مسیر دریافت سوخو-۳۵، خرید سوخو-۳۰ دست دوم و جی‌۱۰ هموار شده؛ به‌زودی این سه جنگنده وارد ناوگان نهاجا خواهند شد.

@Corporalcolonel

گرچه این اقدام مانند «نوشدارو پس از مرگ سهراب» است، اما پس از سال‌ها مطالبه‌گری دلسوزانه متخصصان نظامی و با درس‌گیری از تجارب تلخ دو جنگ تحمیلی و خسارات سنگینی که به بدنه ناوگان نیروی هوایی وارد شد، بالاخره شاهد حرکت در مسیر نوسازی ناوگان نهاجا هستیم.
(عکس متعلق به یکی از پوستر های نیاز سنجی و مطالبه گری های چند ماه پیش است.)
@Corporalcolonel

تولید سالانه J-10 در چین حدود ۴۰ فروند برآورد می‌شود. پاکستان قرارداد خرید J-10CE را در ژوئن ۲۰۲۱ امضا کرد و نخستین ۶ فروند را تنها ۸ ماه بعد، در مارس ۲۰۲۲، تحویل گرفت!

@Corporalcolonel

با توجه به ظرفیت تولید J-10 و سفارش‌های موجود، تحویل سریع این جنگنده به ایران از نظر زمانی منتفی نیست. پاکستان ۳۶ فروند J-10CE سفارش داده که ۲۰ فروند آن تا مه ۲۰۲۵ تحویل شده است و ۱۶ فروند باقی مانده است. ازبکستان نیز قراردادی برای ۲۴ فروند دارد و تحویل آن به‌صورت مرحله‌ای گزارش شده، هرچند تعداد دقیق تحویل‌شده هنوز رسماً اعلام نشده است. بنگلادش خرید ۲۴ فروند را دنبال می‌کند، اما قرارداد آن هنوز نهایی نشده و اندونزی نیز ارقام ۴۲ فروندی را در برخی گزارش‌ها مطرح کرده، ولی سفارش قطعی آن تأیید نشده است.

بنابراین، اگر ایران اکنون قرارداد را نهایی کند، در سناریوی عادی تحویل نخستین دسته حدود ۱۸ تا ۳۶ ماه زمان می‌برد؛ در صورت اولویت‌دهی چین و تخصیص مستقیم ظرفیت تولید، ۱۲ تا ۱۸ ماه نیز قابل تصور است. در سناریوی سفارش بزرگ‌تر، تحویل کامل احتمالاً مرحله‌ای و طی چند سال انجام خواهد شد.

@Corporalcolonel

شریان‌های لجستیک هوایی؛ بررسی شبکه‌ای از پایگاه‌ها و فرودگاه‌های کلیدی آمریکا در اروپا و غرب آسیا

تصویر زیر، جغرافیای گره‌های اصلی پشتیبانی، سوخت‌رسانی و ترانزیت هوایی ارتش ایالات متحده را از اروپای غربی تا قلب خاورمیانه و اقیانوس هند به تصویر می‌کشد:

بریتانیا و آلمان (هسته اصلی پشتیبانی و پایگاه‌های مبدأ):

RAF Lakenheath / RAF Mildenhall / RAF Fairford (بریتانیا)

Ramstein Air Base / Spangdahlem Air Base (آلمان)

شرق مدیترانه و بالکان (ایستگاه‌های میانی و هاب‌های منطقه‌ای):

Chania International Airport (یونان)

RAF Akrotiri (قبرس)

Bezmer Air Base (بلغارستان)

غرب آسیا و اقیانوس هند (پایگاه‌های عملیاتی و فرودگاه‌های مقصد):

Ben Gurion / Ovda / Ramon

Prince Sultan Air Base (عربستان سعودی)

King Hussein Airport / Muwaffaq Salti Air Base (اردن)

Diego Garcia Airfield (اقیانوس هند)

@Corporalcolonel

ملاحظات حاشیه خلیج فارس: فرودگاه‌ها و پایگاه‌های مستقر در کویت، بحرین، قطر و امارات به علت قرار گرفتن در برد مستقیم موشک‌های نقطه‌زن و آسیب‌پذیری بالا زیر پدافند سرکوب‌شده حاشیه خلیج فارس، در این اینفوگرافیک لحاظ نشده‌اند؛ زیرا در سناریوی درگیری همه‌جانبه، این مراکز سریعاً تعطیل و تخلیه می‌شوند.
از سوخت‌رسانی‌های هوابه‌هوا تا ترانزیت تجهیزات و نیروهای سنگین، تمامی پروازهای پشتیبانی آمریکا در این زنجیره هوایی متصل به هم جریان دارند.

@Corporalcolonel

استراتژی‌های ثابت و الگومحور، در دنیای پویای سیاست، محکوم به شکست هستند؛ چراکه پارامتر «زمان» متغیری تعیین‌کننده بر تمامی معادلات ژئوپلیتیک است. در این چارچوب، جمهوری اسلامی باید بیش از پیش به سمت «بازآرایی پنهان صحنه» حرکت کند.

یک «کودتای نرم» در مصر می‌تواند حلقه نفوذ جریان‌های اخوانی را کامل کرده و اسرائیل را در حصار ژئوپلیتیکی قرار دهد. در ادامه، ایجاد یک اصطکاک کنترل‌شده و هوشمندانه کافی است تا جرقه‌ای برای تغییر قواعد بازی و رقم زدن بازآرایی منطقه به نفع ما ایجاد شود.

@Corporalcolonel

نظریه نامحبوب:
بین سال‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۴۲، آلمان و ژاپن در اوج قدرت خود، در حالی که مرزهای علم و البته خشونت را جابه‌جا کرده بودند،تعداد کشورهای مستقل جهان را از ۷۰ به ۳۵ کاهش دادند.یعنی نصف!
اما آنچه متوقف‌شان کرد فقط آمریکا نبود؛ بهای سنگین «توان انسانی» بود که شوروی و چین دادند.

@Corporalcolonel

♦️چشم‌انتظار تصمیمات کلیدی؛ تعیین تکلیف ۴ جایگاه حساس امنیتی و دفاعی

با صدور انتصابات گسترده اخیر در سطح فرماندهی نیروهای مسلح و ستاد کل، توجه ناظران و فعالان رسانه‌ای بیش از پیش به تعیین تکلیف ۴ جایگاه راهبردی و حیاتی جلب شده است:
فرماندهی نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران
ریاست سازمان اطلاعات سپاه پاسداران
تصدی وزارت اطلاعات
تصدی وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
اکنون جامعه و بدنه دفاعی کشور در انتظار تصمیمات بعدی فرماندهی کل قوا، مشاوران عالی و ریاست‌جمهوری برای سامان‌دهی به این مسئولیت‌های حساس هستند.
اصلاحیه متن:
سرپرست وزارت اطلاعات: حجت‌الاسلام شفیعی

@Corporalcolonel

در این میان، بررسی وضعیت این چهار نهاد دو نقطه تمرکز اصلی را نشان می‌دهد:
۱. لزوم بازنگری و نوسازی در نیروی دریایی ارتش بیش از ۵ سال از انتصاب امیر دریادار ایرانی می‌گذرد و حضور ایشان در حال حاضر در مرحله تمدید مسئولیت قرار دارد. با توجه به تحولات پیچیده منطقه‌ای، رویارویی‌های جدید در عرصه دریا و اتفاقات حساس اخیر، این جایگاه از همیشه حیاتی‌تر به نظر می‌رسد و لزوم تزریق انرژی، تحرک و نگاه نوین به بدنه فرماندهی این نیرو بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود.
۲. ضرورت خروج نهادهای امنیتی و دفاعی از وضعیت سرپرستی اداره طولانی‌مدت ۳ نهاد کلیدی دیگر (اطلاعات سپاه، وزارت اطلاعات و وزارت دفاع) توسط «سرپرست»، ساختاری ساختاریافته و منطقی برای مدیریت بحران و تصمیم‌گیری‌های کلان امنیتی محسوب نمی‌شود. ساختارهای حاکمیتی و امنیتی در شرایط حساس کنونی نیازمند ثبات در فرماندهی، خط‌مشی شفاف و اقتدار مدیریتی هستند.
استقرار رؤسا، فرماندهان و معاونین جدید و ثابت در این نهادهای حیاتی، نه یک امر اداری ساده، بلکه یک نیاز مبرم ملی و استراتژیک است. انتظار می‌رود با تسریع در فرایند انتصابات، این ۴ مجموعه حساس هرچه سریع‌تر تکلیف مدیریتی خود را روشن کنند.

@Corporalcolonel

🔹 وضعیت امرپ‌ها و خودروهای زرهی محافظت‌شده ایران
وزارت دفاع تاکنون چندین خودروی زرهی و محافظت‌شده، از جمله امرپ‌های رعد و طوفان و خودروهایی همچون یوز، کاراکال و جسور را توسعه و رونمایی کرده است. نیروی زمینی ارتش نیز خودروی زرهی روئین‌تن را معرفی و وارد خدمت کرده است.
با این حال، مشکل اصلی همچنان تولید انبوه و تحویل گسترده به یگان‌های عملیاتی است. همین مسئله موجب شد در کنار تولیدات داخلی، امرپ اسپارتاک نیز وارد و در اختیار یگان‌های عملیاتی نزاجا و فراجا قرار گیرد.
با توجه به نیاز گسترده نیروهای نظامی و انتظامی به خودروهای مقاوم در برابر مین و کمین، توسعه، تولید انبوه و همچنین واردات هدفمند امرپ‌ها باید ادامه پیدا کند تا کمبود موجود در این حوزه به‌تدریج برطرف شود.

@Corporalcolonel

♦️از سه‌مخروطی تا تک‌مخروطی؛ تحول هندسی کلاهک‌های مانورپذیر ایرانی در موشک های میان برد سوخت جامد خانواده فاتح
در نسل اول سرجنگی‌های مانورپذیر (مانند «شهید حاج قاسم» و «خیبرشکن ۱»)، از پیکربندی سه‌مخروطی (Tri-conic) استفاده می‌شد. این هندسه با ایجاد پایداری آیرودینامیکی و توزیع مناسب مرکز فشار، مانع از افت کنترل و زاویه حمله بحرانی در مانورهای سنگین فاز نهایی می‌شد.
اما در نسل جدید (مانند «خیبرشکن ۲» و «فتاح»)، با ارتقای الگوریتم‌های کنترل پرواز، به‌کارگیری سیستم‌های پیشرفته‌تر (RCS/Flaps) و محاسبات دقیق‌تر دینامیک سیالات (CFD)، امکان گذر به فرم تک‌مخروطی (Single-conic) فراهم شد.
نتیجه این جهش تکنولوژیک: حفظ همان میزان مانورپذیری، اما با ضریب پسار (Drag) بسیار کمتر، کاهش بار حرارتی و در نتیجه، ثبت سرعت‌های بالاتر در فاز فرود.

@Corporalcolonel

تغییرات لباس استتار در نیروهای مسلح ایران، همیشه داستانی پر از تناقض‌های تاریخی و تصمیمات رده‌ای بوده است. در سال ۱۳۹۵، نیروی زمینی ارتش (نزاجا) تصمیم گرفت کلیه یگان‌های تابعه را از استتار کویری با طیف غالب قهوه‌ای، به استتار جنگلی با طیف غالب سبز و کلاه بره مشکی تغییر دهد.
با این تصمیم، الگوی بومی‌سازی‌شده‌ی DPM (که طراحی اولیه آن به سال ۱۹۶۶ بریتانیا بازمی‌گشت) جای خود را به الگوی M81 Woodland (طراحی ۱۹۸۱ آمریکا) داد. تغییر رخ داده بود؛ اما ظاهراً تقویم و تایم‌لاین نظامی کمی عقب مانده بود!

@Corporalcolonel