البته نباید ستون فقرات حملات به اسرائیل را از یاد ببریم؛ عموزاده های کره ای مان یعنی خانواده عزیز "قدر" و "عماد" (توسعه‌یافته از شهاب-۳) و خانواده "قیام و جهاد و رضوان، "توسعه‌یافته از شهاب-۲).
در کنار این‌ها، دو بزرگِ این جمع هم هستند: "سجیل" که سوخت جامد است و شجره خانوادگی متفاوتی دارد و البته "خرمشهر".
وقت نبرد با اسرائیل، این‌ها هم وارد میدان می‌شوند.

@Corporalcolonel

اما این موضوع تنها به فنسرها محدود نمی‌شود.
ما همین مسئله را در ناوگان میراژ F1 خودمان نیز مشاهده می‌کنیم. شخصاً تاکنون ۶ الگوی متفاوت رنگ‌آمیزی و استتار برای میراژهای نیروی هوایی پیدا کرده‌ام؛ البته مشخص نیست این تفاوت‌ها مربوط به دوره‌های زمانی مختلف است یا اینکه بخشی از آن‌ها به‌صورت هم‌زمان مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

@Corporalcolonel

نکته جالب‌تر این است که فنسرها و میراژها اساساً هر دو در یک پایگاه مادر عملیاتی می‌شوند و برخلاف ناوگان‌هایی مانند تایگر و فانتوم، با چندین یگان پراکنده و مستقل مواجه نیستیم که بتوان تفاوت در الگوی رنگ‌آمیزی را به تفاوت یگان نسبت داد.
بنابراین این میزان تنوع در استتار و رنگ‌آمیزی، حداقل از منظر استانداردسازی، سؤال‌برانگیز است. شخصاً منطق مشخصی پشت این عدم وحدت رویه نمی‌بینم؛ گویی در مقاطعی، هر فرمانده یا یگان الگوی خاص خود را انتخاب کرده، بدون آنکه یک استاندارد واحد و مبتنی بر اصول استتار، شرایط عملیاتی، محیط جغرافیایی و ملاحظات فنی بر آن حاکم باشد.
شاید بد نباشد یک‌بار به‌صورت جدی بررسی شود که این تفاوت‌ها دقیقاً از کجا آمده‌اند و آیا واقعاً پشت هرکدام یک منطق عملیاتی وجود داشته یا صرفاً نتیجه تغییرات موردی در طول زمان بوده است.

@Corporalcolonel

نیرو های مخصوص، ویژه و تکاور نیرو زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران و سپاه پاسداران انقلاب اسلامی

@Corporalcolonel

ورود این جنگنده‌ها زمانی ارزش واقعی خود را نشان خواهد داد که زیرساخت‌های پایدار، ایمن و متناسب با استانداردهای نبرد مدرن برای آن‌ها فراهم باشد. اکنون انتظار می‌رود معاونت مهندسی و آماد نهاجا، با الگوبرداری از تجربه موفق و مدیریت جهادی واحد مهندسی نهسا،هرچه سریع‌تر و جهادی‌وار نسبت به تجهیز، مقاوم‌سازی و آماده‌سازی آشیانه‌ها و شلترهای زیرزمینی اقدام کند تا این سرمایه‌های ملی در مواجهه با تهدیدات آشیانه‌ای مصون بمانند.

@Corporalcolonel