🔅جَسَه . می . اَوِنگهه . مَزدا🔅
به یاری من بیا ای مزدا 🙏♥️

🌸گردهمایی هازمان
انجمن پژوهشی تاریخ ایرانویچ و آموزگار راستین اشو زرتشت

🌸جستار گفتمان :
#رایحه_درمانی_ایران_باستان

🌸هنگام گفتمان: دی_بمهر روز از ماه بهمن ۳۷۵۸ مزدیسنی

🌸پنجشنبه ۹ بهمن ۱۳۹۹ خورشیدی

🌸گاهنما ۲۱
🔥🔥🔥

✅ارایه دهنده: مهربانو انارام ☘️🍃

✅محل برگزاری کنفرانس انجمن تاریخ‌‌ ایرانویچ

@anjoman_tarikhe_iranvich


🆔@conference_iranvich🔥

#رایحه_درمانی_(بو درمانی)

#در_ایران_باستان
🆔@conference_iranvich
🔥

🌿🌱💐🌿🌱💐🌿🌱 آروماتراپی يا «رايحه درماني» به یکی از علوم کهن اطلاق
ميشود که در آن با استفاده از عطر و بویی که از عصاره ی
قسمتهاي مختلف گياهان به دست ميآورند به درمان جسمي
و روحی اشخاص ميپردازند. امروزه، اين علم به عنوان يکي
از شاخه هاي مهم علم پزشکي و طب مکمل قلمداد ميشود و
نتيجه ی آن بهبودی، ايجاد آرامش، و تأمين انرژی بالا در
عموم افراد است.
🆔@conference_iranvich
🔥

❣🍀🌈❣🍀🌈❣درباورهاي ايرانيان، بیماری فراورده ای اهریمنی بود و اهريمن و ديوان در ايجاد بیماری عامل اصلي به شمار ميرفتند
که يکي از ویژگیهای اين موجودات پليد، بوی بد و پلشتي آنها بود. بر اين اساس، ايرانيان نيز با توسل به گياهان و رعايـت برخی
اصول بهداشتي سعي در زدودن بيماريها داشتند. از مواد و گياهان و چوبهاي خوشبو به گونه هاي مختلف براي از بين بردن عوامل بيماري (در پيشگيري) و
درمان برخي بيماريهاي جسمي و رواني بهره برد.
🆔@conference_iranvich
🔥

باور به وجود طبايع چهارگانه يا چهار آخشيج در بدن،
بخش مهمي از پزشکي دوران باستان را تشکيل ميدهد. در
واقع، به هم خوردن تعادل اين چهار آخشيج پديدآورنده بيماري
در بدن انسان دانسته شده و پزشکان با استفاده از گیاهان
روشهاي مختلف درمانی سعی در بازگرداندن اين تعادل
داشته اند.

🌵❣🌵❣🌵❣🌵❣🌵❣در بسياري از آثار
به جا مانده در تمدن بين النهرين نيز ميتوان نشانه هايي از
وجود اين روش درماني را مشاهده کرد. وجود عطرها و
بوييدنيها در تمدن باستاني ايران نيز نشان از وجود اين روش
در کنار ساير روشهاي درمانی کهن دارد

🆔@conference_iranvich
🔥

در عهد باستان از رایحه گلها و گیاهان استفاده های گوناگون ميشد؛ از جمله در امور مذهبی و حتي
رفع برخي بيماريهاي تنانی و روانی.

🍀به طور مثال، هنگامی که دوغدوه مادر زرتشت احساس
بیماری ميکند و نگران از دست دادن فرزند خويش است و
تصميم دارد به جادوگران مراجعه کند به او گفته ميشود:
دست برشويد و هيزم برگيرد و روغن گاو و بوي خوش بر
آتش نهد و روغن را بر شکم بمالد و بر آن بوي خوش
بسوزاند و در بستر بيارامد تا او و فرزندش از بيماري رهايي
يابند، دوغدو چنين کرد»

📗اسطوره زندگی زرتشت_ژاله آموزگار
🌿☘🌿☘☘☘🌿☘
💎جايگاه #بوي_خوش در تاريخ ايران باستان :

در دايره ي واژگان زبان ايران باستان در زبان پهلوی، از
عطر با واژه ی (bōy (يا (bōyāg (ياد ميکرده اند و مقصود از
آن هر نوع ماده ای بود که دارای بوی خوش بوده است. اعم از
عطر به معنای امروزين آن.
🆔@conference_iranvich
🔥

🌈❣🦋🕊☘🌈❣🦋🕊☘دراسطوره هاي ايران باستان، نام جمشيد به عنوان اولين
فردي که عطر ساخت، ثبت شده است و تا اين اندازه اطلاعات
در دست است که مردمان نواحی فلات ايران به آرايش چهره
و مو علاقه مند بوده و به روشهاي سوزاندن گياهان خوشبو
و استفاده از رايحه ی آنها آگاهی داشتهاند. همچنين، اين
مردمان از بخورهای داراي بوی خوش در آیینهای مذهبی
خود بهره برده اند.
🆔@conference_iranvich
🔥

به گفته ی هرودوت مغان دوره ي مادها، با تقليد از
حمامهاي سکايی در آيينهاي خود از بخار شاهدانه استفاده
کرده و با استشمام آن بيقرار شده و به رقص و پايکوبي
ميپرداخته اند .
☘🌿🌱❣☘🌿🌱اما تاريخ حقیقی استفاده از عطر به زمان سلطنت کوروش
بزرگ مربوط ميشود که مو و ريش افراد صاحب منصب و
عاليرتبه با روغنهای خوشبو مجعد شده و آرايش ميشده
است. همچنين، مستنداتی در مورد وجود ۴۰ عطرساز در
اردوی شاهنشاهی داريوش سوم وجود داشت که اين افراد
وظيفه داشتند عطرهاي متفاوتی برای بدن پادشاه بسازند. از
جمله از عطري به نام Labyzos براي آراستن موهای
خشايارشاه بزرگ نام برده شده است
🆔@conference_iranvich
🔥

عطر دان
موزه آبگینه_تهران

🆔@conference_iranvich
🔥

🌿☘☘🌿☘🌿آغشتن تاج شاه و فرزندان او با روغن معطر «بان» در
جشنهاي مذهبي از ديگر کاربردهای گياهان معطر
بود که در زمان اشکانيان رواج داشت. همچنين، از عطر براي
تکميل آرايش چهره ي زنان، شاهان و موبدان استفاده ميشد.
«شاه در هنگام تاجگذاری روغنی به بدنش ميماليد که از
بيست و هفت ماده ي گوناگون ترکيب شده بود»
🆔@conference_iranvich
🔥

☘🌱🍃☘🌱🍃☘🌱🍃☘خوشبوي کردن بدن، جامه و جای خواب با گلاب و
ديگر مواد معطر از رايجترين رسوم عصر ساسانی نيز برشمرده
شده است. از سنتهای ديگري که ميان ايرانيان باستان رواج
داشته، خوشبو کردن محيط زيست خاصه مکانهاي مقدس
همچون آتشگاه بوده است. در اوستا بخور دادن گياهان
خوشبو توصيه شده و از سوزانيدن چوبهای بدبو پرهيز شده است.
🆔@conference_iranvich
🔥

.🌱❣🌱❣🌱❣🌱❣🌱در ونديداد نيز به عنوان يک نبرد آييني که يک
زرتشتي يکتاپرست عليه ديوان و اهريمن انجام ميدهد از آن
ياد شده است و نيز «در بهرام يشت از دو نوع چوب به نامهاي
هيرسي و تمدک که بدبوتر بوده و شايسته ي سوزاندن نيستند
سخن رفته و سوزانيدن آن گناه بوده است.
☘💐🌷🌱☘💐☘💐🌷🍀در نسک خسرو قبادان نيز به گیاهانی نظير گل
سرخ، نرگس، کافور، سمن سپيد، سمن زرد، سوسن سپيد،
بنفشه، شااسپرم، مورد، نيلوفر، مرزنگوش، پلنگ مشک، نسترن،
منج نشکفته، ياسمن اشاره شده است و بوی هر يک به بویی
تشبيه شده است؛ به طور مثال ميگويد: «کافور را بوی چون
بوی دستوری و «سمن سپيد را بوی چون فرزندان» است.
🆔@conference_iranvich
🔥

🌲🍃🎄🌲🍃🎄🌲🍃🎄بندهش نيز يکي از نشانه های بزرگ کرداری ايزدان مینوی
را داشتن بوی خوش ميداند: «پيدا است که اگر آن روز جامهای
نيکو بدارند و بوی خوش بويند و مروای نيک کنند و در نشستن
از جاي ريمن و از مردم بد دور بوند و ... آن سال نيکويي
بديشان بيش رسد و بدی را از ايشان بيش دور سازد»
🆔@conference_iranvich
🔥

🌈☘🌈☘🌈☘🌈☘🌈 مینوی خرد که
به عنوان کتابی اخلاقي - دینی شناخته ميشود، در پرسش
و پاسخي که بين مینوی خرد و دانا مطرح ميشود در توصيف
بهشت و رهسپاری روان به سوی گروثمان چنين عنوان
ميشود که: «چون از آنجا فراز روی، بادی خوشبو به
پذيره اش آيد که از همه ی عطرها خوشبوتر است. سروش
مقدس به پارسايان پاسخ دهد که اين باد از بهشت است که
چنين خوشبوی است»
🆔@conference_iranvich
🔥