(Competent Managers) مدیران شایسته

🔰موبینگ:

🔺*موبینگ با یک مشاجره ساده بین همکاران تفاوت دارد. این پدیده اشکال مختلفی به خود می‌گیرد؛ از تحقیر مداوم یا humiliation که شامل طعنه‌های پی‌درپی، مسخره کردن در جمع، یا بی‌اعتبار کردن فرد جلوی دیگران می‌شود، تا انزوای اجتماعی یا social isolation که فرد را از جمع طرد می‌کند، او را به جلسات دعوت نمی‌کند، یا عمداً نادیده‌اش می‌گیرد.

🔺گاهی هم به شکل حمله به عملکرد کاری یا work sabotage خودش را نشان می‌دهد؛ مثل پنهان کردن اطلاعات مهم، سپردن وظایف بی اهمیت، و یا غیرممکن، یا خراب کردن نتیجه تلاش‌های فرد.

🔺دکتر سارا محمدی، روان‌شناس سازمانی، در این باره می‌گوید: *«موبینگ مثل یک سرطان خاموش است. ابتدا کوچک به نظر می‌رسد، اما اگر مهار نشود، می‌تواند سلامت روان افراد و حتی عملکرد کل تیم را نابود کند.* » این توصیف به خوبی عمق ماجرا را نشان می‌دهد.

🔺*هاینز لیمن، پژوهشگری که سال‌ها روی این موضوع کار کرده، هم اعتقاد دارد که موبینگ مانند سمی است که به‌آرامی پخش می‌شود و پیش از آنکه فرد متوجه شود، تمام جنبه‌های زندگی‌اش را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این آزارها ممکن است با یک شوخی ساده یا انتقادی بی‌اهمیت شروع شوند* ، اما به‌ مرور اعتماد به‌ نفس را از بین می‌برند و گاهی فرد را به اضطراب یا افسردگی می‌کشانند.

🔺 بررسی‌هایی که در چند شرکت ایرانی انجام شده، نشان می‌دهد از هر پنج نفر، دست‌کم یک نفر تجربه چنین فشارهایی را داشته، ۶۰ درصد از قربانیان در نهایت کارشان را ترک کرده‌اند و تنها ۲۰ درصد از این موارد به‌صورت رسمی گزارش شده‌اند. این اعداد شاید کم به نظر بیایند، اما در مقیاس بزرگ‌تر، حکایت از مشکلی جدی دارند.

🔺چرا چنین اتفاقی می‌افتد؟ دلایلش می‌تواند متنوع باشد. گاهی رقابت ناسالم یا unhealthy competition ریشه ماجراست؛
وقتی ترس از جایگزین شدن وجود دارد، بعضی‌ها ترجیح می‌دهند با حذف دیگران، خودشان را بالا بکشند.

🔺گاهی هم ضعف مدیریتی یا poor leadership مقصر است؛
مدیرانی که در حوزه علم و دانش و تخصص مدیریت کم توان هستند، نمی‌توانند فضای سالمی برای کار کنان بسازند، ناخواسته به این رفتارها دامن می‌زنند.

🔺در مواردی هم فرهنگ سازمانی سمی یا toxic culture باعث می‌شود این آزارها عادی به نظر بیایند و کسی جلویشان نایستد. در چنین محیط‌هایی، پدیده‌ای به نام groupthink یا تفکر گروهی شکل می‌گیرد که افراد بدون فکر کردن به درست و غلط، فقط چون جمع کاری می‌کند، همراه می‌شوند.(خواهی نشوی رسوا، همرنگ جماعت شو)

🔺این مسئله فقط به ایران محدود نیست. در سوئد، پژوهشی نشان داده حدود ۳.۵ درصد از کارکنان در یک سال گذشته موبینگ را تجربه کرده‌اند. در آلمان هم نزدیک به ۱۱ درصد از شاغلان با این فشارها روبه‌رو شده‌اند.

🔺در جامعه ما هم، چه در محیط کار و چه در جمع‌های خانوادگی یا اجتماعی، ردپای چنین رفتارهایی دیده می‌شود، هرچند شاید نامی برایش نداشته باشیم. جایی که رقابت های ناسالم و سلسله‌ مراتب قدرت پررنگ باشد، این موضوع خودش را بیشتر نشان می‌دهد.

🔺حالا اگر کسی در چنین موقعیتی گیر افتاده باشد، چه می‌تواند بکند؟

🔹 یکی از راه‌ها مستندسازی یا document everything است؛ هر حرف و رفتاری که آزارد هنده است، باید جایی ثبت شود. صحبت با بخش منابع انسانی مستقل یا گرفتن کمک از یک مشاور روان‌شناس مستقل هم می‌تواند راهگشا باشد. مهم‌تر از همه، مرزگذاری یا setting boundaries است؛ فرد باید روشن کند که چه رفتارهایی را تحمل نمی‌کند. اما واقعیت این است که موبینگ فقط مشکل یک نفر نیست، بلکه یک مسئله سازمانی است و تا وقتی جو کلی تغییر نکند، این چرخه ادامه دارد.

🔺 *راهکارهایی هم برای بهبود اوضاع وجود دارد. مثلاً اگر محیط کار فضایی شفاف داشته باشد که افراد بتوانند حرفشان را بزنند، شاید این فشارها کمتر شود. مدیران هم اگر حواسشان به تعاملات گروهی باشد و نگذارند چنین جوهایی شکل بگیرد، می‌توانند تفاوت بزرگی ایجاد کنند.

🔺بالا بردن آگاهی هم مهم است؛ مثلاً تحقیقی در بریتانیا نشان داده اگر فقط ۲۰ درصد از افراد یک گروه از قربانی حمایت کنند، کل جو عوض می‌شود. یا در هلند، با برنامه‌های آموزشی برای تشخیص و گزارش فشارهای روانی، گزارش‌های موبینگ در دو سال ۳۰ درصد کم شده است.

🔺 این‌ها نشان می‌دهد با کمی تلاش، می‌شود جلوی این سم خاموش را گرفت. در نهایت، این موضوع آن‌قدر لایه‌های مختلف دارد که نمی‌شود ساده از کنارش گذشت؛ چیزی که شاید اولش پیش‌پاافتاده به نظر بیاید، اما می‌تواند زندگی آدم‌ها را زیر و رو کند.*/ انجمن مدیران برتر ایران

💎 با کانال مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

👍1

141 views13:33