🔳⭕️ مزایای هفته‌ی کاری چهار روزه:

💢 مطالعه‌ای که توسط اداره‌ی آموزش خصوصی شارجه (SPEA) انجام شده است نشان می‌دهد که تعطیلات سه روزه آخر هفته، مدیریت زمان و بهره‌وری را بهبود می‌بخشد و به یادگیری و آموزش باکیفیت منجر خواهد شد.

🔻 این مطالعه که بر اساس یک نظرسنجی انجام شد؛ توسط بیش از ۷ هزار کارمند آموزشی و اداری و بیش از ۳۱۰۰۰ خانواده از ۷۰ ملیت صورت گرفت.

🔴مطالعه‌ی مذکور به این نتیجه رسید که آخر هفته‌ی طولانی:
▪️باعث بهبود تعادل بین کار و زندگی تا ۹۰ درصد
▪️بهبود ۷۸ درصدی در مهارت‌ها و روابط اجتماعی دانش‌آموز
▪️بهبود ۸۸ درصدی در سطح انگیزه‌ی کار در بین کارکنان اداری و آموزشی و ارتقای سطح انگیزه‌ی کار در بین کارمندان و کارکنان آموزشی
▪️ همچنین  پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را ۷۷ درصد بهبود ببخشید.
▪️ سه روز تعطیلی در هفته همچنین منجر به بهبود ۸۶ درصدی بهره‌وری کارمندان بخش‌های اداری و آموزشی شد.


https://t.me/RoshdoTowseh

🔻توهمات دولتی و برنامه‌های توسعه


✍️ دکتراسفندیار جهانگرد
توهمات جمعی (Collective Illusions) به عقیده‌ی «تاد رز» به معنای باورها، اعتقادات و نگرش‌هایی است که در گروه‌های اجتماعی شکل می‌گیرند و به صورت غالب در آن گروه قابل مشاهده هستند. اینها ممکن است براساس اطلاعات نادرست، باورهای غلط یا تجربیات شخصی شکل گرفته باشند و در برخی موارد ممکن است با واقعیت‌های علمی و منطقی تضاد کامل داشته باشند. مجموعه‌ای پیچیده از توهمات ناشی از تعصب انطباق، نحوه‌ی دید ما از جهان اطراف را تحریف می‌کند.

طیف وسیعی از ویژگی‌ها، اهداف و روابط شامل اعتماد، موفقیت، شبکه‌های اجتماعی، هم‌رنگی با جماعت، شغل، آرزوها و آموزش گرفته تا هنجارهای فرهنگی که از دیگران کپی می‌شوند و درمورد آنها قلب واقعیت می‌شود، پتانسیل هذیان‌های جمعی در جوامع هستند. موضوع هذیان‌های جمعی به تعبیری فرض‌های اشتباه مشترک بسیاری از افراد درباره‌ی جامعه‌ی خود است.

برخی از این هذیان‌ها هزاران سال به شیوه‌های گوناگونی در جوامع وجود داشته‌اند. ویژگی امروزی آنها این است که این هذیان‌های جمعی، به کمک شبکه‌های اجتماعی و فناوری مدرن بیش‌ازپیش گسترش پیدا کرده‌اند؛ بنابراین می‌توان گفت که هذیان‌های جمعی را همه‌جا می‌توان پیدا کرد؛ از زندگی‌هایی که می‌خواهیم داشته باشیم، تا کشوری که می‌خواهیم در آن زندگی کنیم، تا نحوه رفتارمان با همدیگر و حتی انتظارات‌مان از نهادهای آموزشی تا محل کار و انتظارات برنامه‌ریزان و مدیران یک اقتصاد برای اداره‌ی یک سازمان یا جامعه و کشور و... . مخرب‌ترین نتیجه‌ی این هذیان‌ها این است که هذیان‌های یک نسل به باورهای شخصی نسل بعدی تبدیل می‌شوند. نوعی از هذیان‌ها در جوامع وجود دارد که توسط لویاتان بدون فراهم‌سازی الزامات شکل می‌گیرد.

تمرکز این یادداشت بر توهم‌های جمعی شکل داده‌شده از سوی دولت‌ها است که بخشی از توهم‌های جمعی اقتصاد ایران شده است؛ ازجمله کانون‌های شکل‌گیری توهم‌های جمعی در ایران از طرف دولت‌ها در قوانین برنامه و بودجه‌ی کشور است و سال‌های سال در ایران ادامه داشته و دارد. در این نوشتار به برخی از اینها پرداخته می‌شود. دایره موضوع به‌ قدری وسیع است که در این نوشتار صرفا می‌شود به برخی از اقلام کلان و کلیدی آن پرداخت و جا دارد که برای آنها در کشور فکری شود.

یکی از توهم‌های جمعی دولت‌ها به‌ منظور تحقق صرفه‌جویی در هزینه‌های عمومی، اصلاح نظام درآمدی دولت و قطع وابستگی بودجه به درآمدهای نفت تا پایان اجرای برنامه‌ی دولت‌های مختلف بوده ‌ و بارها بدون توفیق تکرار شده است و از این نظر تبدیل به یک توهم دولتی شده است. آسیب‌پذیری اقتصاد ایران در شرایط رونق نفتی و تحریم معمولا از این مجرا بوده است. به‌ طور کلی عملکرد نزدیک به بیش از یک قرن اخیر ایران در ارتباط با بودجه و نفت نشان می‌دهد که دستیابی به هدف کاهش وابستگی بودجه‌ی دولت به نفت در ارائه طرح‌های برون‌زا و خارج از بودجه‌ی مصوب دولت چندان ثمربخش نبوده و در شرایط خاص این طرح‌ها و حساب‌ها به ‌تنهایی به محاق رفته یا کارایی لازم را نداشته‌اند؛ تداوم این موضوع از تجربه‌ی «حساب وجوه ذخیره‌ی مملکتی» دهه‌ی 30 شمسی، حساب ذخیره ارزی و صندوق توسعه‌ی ملی در دوران اخیر نشان از ناکارآمدی و بنابراین تبدیل‌شدن به یک توهم جمعی دولتی در ایران شده است و اراده‌ای برای تحقق این مهم یا توان آن فراهم نبوده است؛ در‌صورتی‌که تجارب جهانی موفق در این زمینه در شرایط حاضر وجود دارد و الزامات مهم تحقق این هدف در دولت‌های ایران فراهم نشده است.

توهم بعدی دولتی دست‌یابی به هدف رشد اقتصادی در قوانین برنامه‌ی توسعه به‌ویژه در سال‌های اخیر است. از زمان تدوین برنامه‌های توسعه می‌توان ادعا داشت بخش ناچیزی از رشد مد‌نظر برنامه‌ها محقق شده و قسمت محقق‌شده هم عمدتا با فشار تزریق نهاده‌ها بوده است. در ایران معمولا هدف‌های رشد اقتصادی متوسط سالانه هشت درصد در بیشتر اسناد بالادستی قانونی از طریق مراجع تنظیم‌گر و قانون‌گذاری در سال‌های اخیر مدنظر بوده است؛ اما به نظر می‌رسد سیاست‌گذار اقتصادی درک درستی از میزان هدف رشد اقتصادی مندرج در اسناد نداشته و برای اقتصاد و مردم هم نتوانسته ایجاد کند.

طبق قاعده‌ی سرانگشتی 70، اگر اقتصادی سالانه یک درصد رشد کند، در مدت 70 سال درآمد سرانه آن باید دو برابر شود و اگر این عدد به دو درصد برسد، این زمان به نصف یعنی 35 سال کاهش پیدا می‌کند. حال که هشت درصد در سال‌های متمادی هدف برنامه‌های ایران بوده، باید تقریبا با اجرای کمتر از دو برنامه توسعه (هر هفت، هشت سال) درآمد سرانه ایران دو برابر می‌شده است؛ اما آمار عملکرد حرف‌های دیگری می‌زنند. .(شرق)


https://t.me/RoshdoTowseh

♦️نشانه های مردن یک سیستم؛ سازمان، شرکت، بنگاه، و...است !
🔷مردن یک فرآیند است ....
✍دکتر شعبانی

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

✳ در مسیر موفقیت:

🔷حداقل شرط لازم برای موفقیت این است که درباره حوزه کاری خود به صورت مداوم مطالب جدیدی یاد بگیرید.

🔶 هر مطلب جدید یک پله برای صعود به قله موفقیت است.

💐 با کانال مدیران شایسته همراه شوید.

🆔 @CompetentManagers

دوستان گرامی و یاران صمیمی ، این پی دی اف مربوط به گلچینی از مطالب و گفتارهای دکتر محمود سریع القلم می باشد.که باشیوه علمی و منطقی در عین حال بسیار شیوا و بلیغ به  تشریح موضوعات مختلف کشورمان پرداخته است . بنده همه این مطالب را از سایت شخصی دکتر سریع القلم برداشته و تهیه و تنظیم کرده م و در اختیار شما دوستان عزیز میگذارم  . جسارتا"  توصیه میکنم اگر وقت مطالعه داشته باشید حتما براش وقت بگذارید و آن را مطالعه نمایید .

♈️ امام صادق (ع) | سه راهبرد اساسی جامعه

🔰قال الصادق علیه السلام: ثَلاثَةُ اَشياءَ يَحتاجُ النّاسُ طُرّا اِلَيها، اَلامنُ و َالعَدلُ و َالخِصبُ.
سه چيز است كه همه مردم به آنها نياز دارند: امنيت، عدالت و آسايش.

🔰تحف العقول ص 320

#جمهوریت
⚛ @jomhuriyat

روز جهانی منابع انسانی هر ساله در تاریخ 20 ماه اکتبر برگزار می شود و هدف آن توجه به اهمیت منابع انسانی در سازمان ها و شرکت ها است. شعار امسال روز جهانی منابع انسانی "شکل دادن به آینده جدید" است که به مفهوم تأکید بر نقش منابع انسانی در خلق آینده پایدار و موفق برای سازمان ها و جامعه اشاره دارد.

سیاست های منابع انسانی با توجه به شعار روز جهانی منابع انسانی، باید بر تنوع و پتانسیل استفاده از استعداد های عمیق ترین بستر (استخر) استعدادها تمرکز کنند. با تأکید بر تنوع، سازمان ها محصولات و خدمات خود را به صورت گسترده تر و با کیفیت بهبود داده و با نگاه دقیق به ارتقای ارائه خدمات، محصولات با کیفی تر ارائه دهند. علاوه بر این، با استفاده از استعدادهای عمیق ترین بستر (استخر) استعدادها، سازمان ها می توانند بهبود کارایی و بهره وری خود را در آینده پایدار کنند..

منابع انسانی شامل کارکنان، مدیران و کارآفرینان است که بخش عظیمی از ساختار و عملکرد یک سازمان را تشکیل می‌دهند. آن‌ها با بهبود فرآیندهای کسب و کار، توسعه استراتژی‌های جدید، پاسخگوئی به نیازهای مشتریان و حفظ رضایت کارکنان، به رشد و پویایی سازمان کمک می‌کنند.

امروزه، با گسترش فضای داده، تحولات فناورانه و تغیرات در بازار کار، منابع انسانی با چالش های جدید روبرو شده است. بعضی از چالش های پاسخ دادن به نقص در خودکارسازی، توسعه مهارت های جدید، ارتقاء فرهنگ سازمانی و حفظ رضایت کارکنان است.

با این حال، با توجه به اهمیت منابع انسانی در موفقیت سازمان ها، باید به آن‌ها توجه کافی شود. برگزاری روز جهانی منابع انسانی یک فرصت است تا به نقش و اهمیت آن‌ها در سازمان‌های خود توجه کنید و برای حفظ و توسعه آن‌ها برنامه ریزی کنید.

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

♦️ آنچه تورم دولتی با یک ملت می کند

✍️دکتر محمد هاشم پسران،  کاندید نوبل 2019:
❄️ مؤثر ترین راه ِدرهم کوبیدن طبقه متوسط این است که آنها را بین دو سنگ آسیاب «تورم» و «مالیات» قرار دهند، طبقه متوسط که نابود شود؛ همه چیز فرو خواهد ریخت و طبقه متوسطی دیگر باقی نمی‌ماند تا کتاب به دست بگیرد، سفر کند، یاد بگیرد، یاد بدهد یا اینکه حامل ارزش های دموکراتیک و فرهنگ باشد.

❄️ اکنون جامعه ایران منقسم است بین دو طبقه: *فرادستان* و *فرودستان*. دو جبهه مشخص و مطلقأ متخاصم !
منازعه قطعی است، این بسیار خطرناک است. اوّلی را غرور کور کرده است، دوّمی را کینه و عقده.

❄️ بالایی می ترسد و روز به روز محافظه کارتر می شود و پشت سنت و دین پناه می گیرد.
پایینی هم خشمگین شعله انتقام در دلش زبانه می کشد و مترصد حمله است.
سونامی که بیاید، دیگر کشتی هر چقدر هم غول پیکر باشد، عاقبتی جز واژگونی نخواهد داشت.

راهنمای کتاب/ مروری بر یک تجربه تاریخی

دکتر علی سرزعیم

«تورم و اخلاق»
(کتابی برای همه درباره یک تجربه تاریخی)
نوشته: اندرو دیکسون وایت
ترجمه: سید حسن دیباج
ناشر: دنیای اقتصاد، چاپ اول 1399
88 صفحه؛ 17000 تومان
#اقتصاد  #نشردنیای_اقتصاد

نه تنها انسانها بلکه جوامع در برابر یک تصمیم کلیدی قرار می ‌گیرند: انتخاب گزینه سخت با هزینه های کوتاه مدت اما با فواید زیاد در بلندمدت یا انتخاب گزینه آسان با منافع کم ولی در کوتاه مدت ولی زیان زیاد در بلندمدت. پوپولیسم به معنی انتخاب دومی است و وقتی انتخاب جمعی یا انتخاب سیاسی گزینه دوم را بپذیرد، گفته می شود پوپولیسم حاکم شده است. در سطح فردی نیز افراد می توانند درس بخوانند، تلاش کنند، رنج کارآفرینی را بر خود هموار کنند تا در بلندمدت درآمد خوبی داشته باشند یا در کوتاه مدت خوشگذرانی کنند و به دزدی دست بزنند اما در بلندمدت با زندان و زندگی نکبت بار مواجه شوند. کاملا روشن است که افراد به شکل عقلانی گزینه اول را ترجیح می دهند اما واقعیت آنست که شرایط اجتماعی می تواند طوری شود که همه به سمت گزینه دوم کشیده شوند. انسانها دوست دارند هم خدا را داشته باشند و هم خرما را. هم کار زیاد نکنند و هم با زندگی مرفه روبرو شوند. انسانها دوست دارند همیشه میانبر بیابند و این تمنای یافتن میانبر می تواند چنین وسوسه انگیز شود که کل حیات یک ملت را تهدید کند.

اگر باور نمی کنید حکایت کشور فرانسه را در تورم و اخلاق بخوانید. ببینید کشوری که روشنگری را ایجاد کرد و اولین انقلاب را رقم زد چگونه به دام مهلکه ای می افتد که با هزینه زیاد و تجربه تلخ می تواند به زحمت از آن رها و خلاص شود. کتاب تورم و اخلاق می خواهد نشان دهد که چگونه در یک مقطع از زمان تصور می شد ایجاد نقدینگی می تواند میانبری برای ایجاد رونق باشد. دولت فرانسه به پشتوانه اموال و املاک تملیکی از کلیسا بی مهابا اوراقی منتشر کرد که کارکردی شبیه پول داشت و در عمل موجب شد تا نقدینگی در آن کشور چنان رشد کند که تورم مهارگسیخته شود. وقتی تورم بالا می گیرد فشار برای رشد نقدینگی شدیدتر می شود و این سیکل باطل آنقدر ادامه می یابد تا عقلها سرجایش برگردد و افراد بفهمند که باید این حلقه شوم را بشکنند.

صرف خواندن و دانستن تجربه تورم در فرانسه در سال 1789به تنهایی ارزشمند است اما آنچه آن را ارزشمندتر کرده شناخت فرآیندی است که نظام سیاستگذاری آن را به این دام کشاند. نگارنده به خوبی ادله موافقان و مخالفان را شرح می دهد و نشان می دهد چگونه وسوسه یافتن یک میانبر برای داشتن بودجه بیشتر برای دولت، افراد عاقل و حتی فرهیخته را فریفت و آنها را به دام طرفداری و جانبداری از چیزی کشاند که بعدها خطابودنش بسیار واضح می نمایاند. خواندن این حکایت درس آموز است از این جهت که چگونه ذینفعان در سیاست گذاری وسوسه می کنند تا سیاستگذاران به خطا بیفتند.

در کشور ما نیز همیشه کسانی در نزد مسئولان بودند که می گفتند کنترل بودجه لازم نیست و استقراض از بانک مرکزی اشکال ندارد و رشد نقدینگی موجب نگرانی نیست و فقط کافی است تا نقدینگی به درستی هدایت شود. سیاست گذاران و تصمیم گیران راحت طلب نیز این تحلیل را جذابتر از توصیه کسانی قلمداد می کردند که بر انضباط مالی، رعایت استقلال بانک مرکزی و عدم فشار به بانکها پافشاری می کردند. نتیجه غلبه توصیه گروه اول این شد که ایران در زمره بالاترین تورمهای جهان قرار دارد و به لحاظ ماندگاری تورم نسبتا بالا رکوردشکن است.
ادامه...
https://www.alef.ir/news/4000704093.html

♦️صحبت های پرفسور محمدهاشم پسران اقتصاد دان ایرانی ، استاد تمام دانشگاه کمبریج و صاحب کرسی عالی اقتصاد جان الیوت در دانشگاه کالیفرنیا.
.
🔺 آنچه تورم دولتی با یک ملت می کند

❄️ مؤثر ترین راه ِدرهم کوبیدن طبقه متوسط این است که آنها را بین دو سنگ آسیاب «تورم» و «مالیات» قرار دهند، طبقه متوسط که نابود شود؛ همه چیز فرو خواهد ریخت و طبقه متوسطی دیگر باقی نمی‌ماند تا کتاب به دست بگیرد، سفر کند، یاد بگیرد، یاد بدهد یا اینکه حامل ارزش های دموکراتیک و فرهنگ باشد.

❄️ اکنون جامعه ایران منقسم است بین دو طبقه: *فرادستان* و *فرودستان*. دو جبهه مشخص و مطلقأ متخاصم ! منازعه قطعی است، این بسیار خطرناک است. اوّلی را غرور کور کرده است، دوّمی را کینه وعقده.

🔰تورم نام دیگرش «مالیات پنهان»  است.  
                        
❄️ طبق آمارهای رسمی خودِ دولت، تورم بالای ۴۰٪ است، یعنی به اِزای هر ۱۰۰ تومان درآمد مردم، ۴۰ تومانش مستقیم روانه جیب دولت (یا همان کسی که برای جبران ناکارآمدیش پول چاپ می کند) می شود. اخیرا هم طبق گزارش خود بانک مرکزی، تورم بالای ۶۹ درصد اعلام شده است.

❄️ در واقع مردم ایران فقط دارند خرحمالی می کنند و هر چه جان بِکَنند، باید به صورت مالیات پنهان (تورم) و مالیات مستقیم، دو دستی تقدیم دولت کنند.

❄️ میلتون فریدمن معتقد بود تورم، یا همان «مالیات پنهان»، غیر مشروع و غیرقانونی است که اخذ می شود ! و دقیقأ باج گیری به حساب می آید که خرج بی کفایتی های دولت‌ها می شود، برداشتِ از درآمد مردم پیش از اینکه درآمد مردم بدستشان برسد .

❄️ در این شرايط دولت عملا جیب بُری می کند و سر گردنه ایستاده است و در حال غارت مردم است ! عوام نیز متوجه نمی شوند از کجا خورده اند و به جان یکدیگر می افتند و این در حالی است که دزد اصلی (دولت) این طور نشان می دهد که در صدد است که مشکل آنها را حل نماید !

🔰هیچکس بر دیگری برتری ندارد،
مــــــــگر به " فهم و شعور " ..
مــــــــگر به " درک و ادب " ...

♈️آدمی فقط در یک صورت حق دارد به دیگران از بالا نگاه کند و آن هنگامی است که بخواهد دست کسی را که بر زمین افتاده بگیرد و او را از زمین بلند کند!

♈️و این قدرت تو نیست!
این "انسانیت" است.

🔰ای کاش شعور هم خریدنی بود!!!

شعور متفاوت از اطلاعات، علم، تکنولوژی، قانون و سامانه است. علم را می‌توان کسب کرد، فناوری را می‌توان خرید، قانون را می‌توان کپی کرد و سامانه را می‌توان ایجاد کرد. اما ای کاش شعور خریدنی بود. کما اینکه ما در طول دویست سال گذشته سازمان‌ها و سازوکارهای جهان پیشرفته را تقلید کردیم (پارلمان، دانشگاه، انتخابات و ...)، قانون‌های مادر را کپی کردیم، فناوری‌های روز دنیا را خریدیم، سامانه های متعدد ایجاد کردیم؛ اما مسئله این است که شعور جمعی درونی شده یک شبه به دست نمی‌آید.

□به تعبیر استاد برجسته دانشگاه هاروارد-پروفسور کلیتن کریستنسن- شعور جمعی درونی شده نتیجه یادگیری اشتراکی مردمی هست که با همدیگر کار می‌کنند تا مسائل را حل کنند و حدس بزنند چه چیزهایی نتیجه می‌دهد و چه چیزهایی نه! هر دفعه که آن‌ها با یک مسئله کلنجار می‌روند فقط خود مسئله را حل نمی‌کنند، بلکه در جریان حل آن مسئله، هر آنچه که اهمیت دارد را نیز یاد می‌گیرند.

●شعور مفهومی صفر و یکی نیست که ملتی داشته باشد و ملتی نداشته باشد. برداشت من این است که ما در طول این سال‌ها، شعور جمعی ما عمیقا ارتقا پیدا کرده (بعدها شواهدش را خواهم نوشت)؛ اما هنوز راهی طولانی در پیش داریم. چه می‌توان کرد؟

۱. شعور با دانستن متفاوت است؛ دانستن با خواندن و حفظ کردن حل می‌شود اما شعور نیازمند وجدان کردن (درونی کردن) است. نیازمند تکرار و تکرار و تکرار است. به عبارتی مطلب باید خیس بخورد و هضم شود!

۲. توسعه تجربه های جمعی و تشکیلاتی: شرکت‌ها، خیریه‌ها، انجمن‌ها، حزب‌ها، بنیادها و موسسات همه و همه باعث می‌شوند که ما با هم کار کنیم، با هم مسئله حل کنیم و با هم یاد بگیریم. هر نهاد جمعی، یک کارگاه عملی توسعه است.

۳. درک عمیق تجربیات جهانی و تفاوت‌ها؛ اینکه نباید قوانین و قواعد دیگر جوامع را کپی کرد حرف درستی است اما اینکه در خلا خودمان همه چیز را تست کنیم هم اشتباه دیگری است. راه حل در میانه است. نگاهی عمیق به تجربیات جهانی و یافتن راه حلِ خودمانی (متناسب با شرایط خودمان)

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers