Forwarded from عکس نگار
✅قانونمندترین کشورهای جهان
🔷شاخص حاکمیت قانون (WJP Rule of Law Index)، شاخصی است که در ۱۲۸ کشور جهان و حوزه قضایی این کشورها به بررسی میزان حاکمیت قانون و شفافیت میپردازد.
🔷این شاخص توسط سازمان پروژه عدالت جهانی که یک سازمان مدنی بینالمللی متشکل از دهها وکیل از ملیتهای مختلف است سنجیده میشود.
🔷مأموریت این سازمان "تلاش برای پیشبرد حاکمیت قانون در جهان" است. مولفههای سنجش این شاخص: اعمال قانون برای افراد داخل حاکمیت، عدم فساد، حکومت شفاف و باز، حقوق بنیادی، نظم و امنیت، اجرای مقررات، عدالت اجتماعی و عدالت کیفری است.
❌ایران در میان ۱۲۸ کشور، رتبه بسیار ضعیف ۱۰۹ را دارد که نشان از بیقانونی، عدم اجرای قانون و عدم شفافیت حاکمیت است.
🔷قانونمندترین و شفافترین کشورهای جهان به ترتیب:
دانمارک، نروژ، فنلاند، سوئد، آلمان، کانادا، استرالیا، سنگاپور، انگلیس، ژاپن و...
🔷بیقانونترین و غیرشفافترین کشورها به ترتیب:
ونزوئلا، کنگو، مصر، افغانستان، پاکستان، زیمباوه، اوگاندا، بنگلادش، اتیوپی، میانمار، آنگولا، ایران، نیجریه، ترکیه و...
🔷این پروژه با استفاده از نهادهای مدنی و اشخاص حقیقی و حقوقی بر اساس ۸ معیار اصلی و مجموعاً ۴۴ معیار به سنجش حاکمیت قانون در کشورها میپردازد. این پرونده به شناخت شاخصهای مدنظر پروژه عدالت جهانی در این زمینه می پردازد.
🔷یکی از ابعاد این شاخص حکومت باز هست ولی به طور کلی ابعاد زیر را شامل میشود که هرکدام نیز دارای مؤلفههایی میباشد.
🔷ابعاد شاخص حاکمیت قانون
Constraints on Government Powers محدودیت بروی قدرتهای حکومت
Absence of Corruption عدم فساد
Open Government حکومت باز
Fundamental Rights حقوق بنیادی
Order and Security نظم و امنیت
Regulatory Enforcement اجرای مقررات
Civil Justice عدالت مدنی
Criminal Justice عدالت کیفری
🔷مشروح گزارش اندیشکده شفافیت برای ایران در مورد این سامانه را دانلود کنید: سامانه شاخص حاکمیت قانون در پروژه عدالت جهانی
💎 با مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
🔷شاخص حاکمیت قانون (WJP Rule of Law Index)، شاخصی است که در ۱۲۸ کشور جهان و حوزه قضایی این کشورها به بررسی میزان حاکمیت قانون و شفافیت میپردازد.
🔷این شاخص توسط سازمان پروژه عدالت جهانی که یک سازمان مدنی بینالمللی متشکل از دهها وکیل از ملیتهای مختلف است سنجیده میشود.
🔷مأموریت این سازمان "تلاش برای پیشبرد حاکمیت قانون در جهان" است. مولفههای سنجش این شاخص: اعمال قانون برای افراد داخل حاکمیت، عدم فساد، حکومت شفاف و باز، حقوق بنیادی، نظم و امنیت، اجرای مقررات، عدالت اجتماعی و عدالت کیفری است.
❌ایران در میان ۱۲۸ کشور، رتبه بسیار ضعیف ۱۰۹ را دارد که نشان از بیقانونی، عدم اجرای قانون و عدم شفافیت حاکمیت است.
🔷قانونمندترین و شفافترین کشورهای جهان به ترتیب:
دانمارک، نروژ، فنلاند، سوئد، آلمان، کانادا، استرالیا، سنگاپور، انگلیس، ژاپن و...
🔷بیقانونترین و غیرشفافترین کشورها به ترتیب:
ونزوئلا، کنگو، مصر، افغانستان، پاکستان، زیمباوه، اوگاندا، بنگلادش، اتیوپی، میانمار، آنگولا، ایران، نیجریه، ترکیه و...
🔷این پروژه با استفاده از نهادهای مدنی و اشخاص حقیقی و حقوقی بر اساس ۸ معیار اصلی و مجموعاً ۴۴ معیار به سنجش حاکمیت قانون در کشورها میپردازد. این پرونده به شناخت شاخصهای مدنظر پروژه عدالت جهانی در این زمینه می پردازد.
🔷یکی از ابعاد این شاخص حکومت باز هست ولی به طور کلی ابعاد زیر را شامل میشود که هرکدام نیز دارای مؤلفههایی میباشد.
🔷ابعاد شاخص حاکمیت قانون
Constraints on Government Powers محدودیت بروی قدرتهای حکومت
Absence of Corruption عدم فساد
Open Government حکومت باز
Fundamental Rights حقوق بنیادی
Order and Security نظم و امنیت
Regulatory Enforcement اجرای مقررات
Civil Justice عدالت مدنی
Criminal Justice عدالت کیفری
🔷مشروح گزارش اندیشکده شفافیت برای ایران در مورد این سامانه را دانلود کنید: سامانه شاخص حاکمیت قانون در پروژه عدالت جهانی
💎 با مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
Forwarded from عکس نگار
🔰مواردی از فرهنگ سیاسی مردم ایران
📕برگرفته از کتاب : «فرهنگ سیاسی ایران»
✍ نوشته: دکتر محمود سریع القلم
🔷 مهمترین مشکل ما این است که شخصیت ما به شدت قضاوتی است. یعنی یک نفر را ده دقیقه میبینیم و دو ساعت درباره او صحبت میکنیم! یا یک پاراگراف درباره یک کشور میخوانیم و درباره تمام مسائل آن کشور قضاوت میکنیم!. ما دهها یا صدها متخصص آمریکا شناسی در کشور داریم!! که درباره تمام مسائل آمریکا اظهارنظر میکنند! ولی یک بار هم از کشور خارج نشدهاند!.
🔷 بسیار علاقه مندیم دیگران را کنترل کنیم و آنها را به مرکزیت خودمان دعوت کرده و به تدریج مجبور به اطاعت کنیم. همه از ما باید اطاعت کنند و فردیت و خواسته های دیگران بسیار کم اهمیت است. ریشه های این تلقی و رفتار در استبداد انباشته شده تاریخی اند.
🔷 عمده نگاه ما به افراد دیگر ابزاری است و علی رغم اینکه کرامت انسانی در دین و آئین ما شاید نمونه رقیب دیگری در جهان نداشته باشد، اما در عمل نمود عینی و حقیقی ندارد. آنچه در مورد انسان ها به زبان می آوریم غالبا حالت نظری، انتزاعی و پشت تریبونی دارد.
🔷 بسیاری از ما ایرانیان تفاوت های فکری یکدیگر را نمی پذیریم و تمایلی نامحسوس به یکسان سازی و پوپولیسم داریم. در نهان و ناخودآگاه اکثریت خود تمایلی عجیبی داریم که همه مردم یک نوع فکر کرده و یکسان عمل کنند. در واقع ما با نگاههای متناقض و متفاوت مشکل داریم. تمایل به یکسانسازی مانع یادگیری، اثرگذاری و اثرپذیری میشود. جهان ما جهان تفاوت هاست، بهگونهای که یک بانک در 80 کشور فعالیت کرده و همه تفاوتهای فرهنگی آنها را می پذیرد. ما با تنوع مشکل داریم که این ویژگی به تاریخ انباشته شده استبدادی در کشور ما بازمیگردد.
🔷 در فرهنگ ما به خاطر احساس ناامنی، علاقه وافری برای انطباق با افکار موجود وجود دارد. افراد در درون خود یک نظام فکری دارند ولی آنچه بروز میدهد حالت دیگری است! چقدر افرادی را سراغ دارید که با همه دولتها کار کردهاند؟ چون هر دولتی میآید آنها تفکر خود را تغییر میدهند. شما اگر با یک ژاپنی سه ساعت صحبت کنید به نظام فکری و جهانبینی او پی میبرید، اما در ایران هر چه بیشتر با افراد معاشرت میکنید، بیشتر گیج میشوید که نظام فکری فرد چیست؟ بعضاً افراد در روز چندین بار نظام فکری خود را تغییر میدهند این مشخصه، ضدتوسعه است.
🔷 اغلب با نقد و انتقاد -که استوانه های فرهنگ و تمدن سازی هستند- بسیار مشکل داریم. برای کسانی که سئوال نمی کنند و فکری ندارند و با آداب مدح گفتن آشنایی دارند و پیوسته ارادت می ورزند، جایگاه ویژه ای قائل هستیم. بسیار از مدح دیگران لذت می بریم و نه ابواب بلکه دروازه ها را برای اعطای فرصت و امکانات به آنها می گشاییم. این سنت های فرهنگ سیاسی قرن هاست که در این کشور ریشه دارد.
🔷 یادگیری از تجربیات دیگران برای ما بسیار مشکل است. اگر چنین کنیم حس برتری خود را ازدست می دهیم. از این رو دائما اشتباه می کنیم و دوره گذار از اشتباهات تکراری ما بیش از دوقرن طول کشیده است دوره ای که درمالزی یک دهه بیشتر نبود. نتیجه اینکه نمی توانیم سیستم به پا کنیم و آن را نقد واصلاح نماییم. از سعی و خطا کردن های دایمی که برتری ما را جلا بخشد و به حذف دیگران منجر گردد لذت می بریم. عجله ای نداریم. منابع کشور، آینده، زمان، کرامت انسانی و باورها اصالتا برای سخنرانی است. نه عمل!
🔷 غالبا" در گفتگو و مباحثه در مقابل استدلال و منطق طرف مقابل، قدرت و اقتدار خویش را به رخ میکشیم. من دوستی اقتصاددان دارم که به من میگفت وقتی به ایران میآیم و با مدیران ایرانی صحبت میکنم آنها از منظر اقتدار با من صحبت میکنند و من براساس آمار، من با استدلال و علم، دانش و تجربه بشری صحبت میکنم.انها با حالت دستوری و اقتدارگرایانه! شخص مقابل میگوید: چون من این پست و سمت را دارم پس من درست میگویم! اگر کسی از منظر اقتدار و پست و مقام به موضوعی نگاه کند، مذاکره، گفتوگو و رسیدن به یک نتیجه برد برد با دیگران به مشکل بر می خورد.
💎 با مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
📕برگرفته از کتاب : «فرهنگ سیاسی ایران»
✍ نوشته: دکتر محمود سریع القلم
🔷 مهمترین مشکل ما این است که شخصیت ما به شدت قضاوتی است. یعنی یک نفر را ده دقیقه میبینیم و دو ساعت درباره او صحبت میکنیم! یا یک پاراگراف درباره یک کشور میخوانیم و درباره تمام مسائل آن کشور قضاوت میکنیم!. ما دهها یا صدها متخصص آمریکا شناسی در کشور داریم!! که درباره تمام مسائل آمریکا اظهارنظر میکنند! ولی یک بار هم از کشور خارج نشدهاند!.
🔷 بسیار علاقه مندیم دیگران را کنترل کنیم و آنها را به مرکزیت خودمان دعوت کرده و به تدریج مجبور به اطاعت کنیم. همه از ما باید اطاعت کنند و فردیت و خواسته های دیگران بسیار کم اهمیت است. ریشه های این تلقی و رفتار در استبداد انباشته شده تاریخی اند.
🔷 عمده نگاه ما به افراد دیگر ابزاری است و علی رغم اینکه کرامت انسانی در دین و آئین ما شاید نمونه رقیب دیگری در جهان نداشته باشد، اما در عمل نمود عینی و حقیقی ندارد. آنچه در مورد انسان ها به زبان می آوریم غالبا حالت نظری، انتزاعی و پشت تریبونی دارد.
🔷 بسیاری از ما ایرانیان تفاوت های فکری یکدیگر را نمی پذیریم و تمایلی نامحسوس به یکسان سازی و پوپولیسم داریم. در نهان و ناخودآگاه اکثریت خود تمایلی عجیبی داریم که همه مردم یک نوع فکر کرده و یکسان عمل کنند. در واقع ما با نگاههای متناقض و متفاوت مشکل داریم. تمایل به یکسانسازی مانع یادگیری، اثرگذاری و اثرپذیری میشود. جهان ما جهان تفاوت هاست، بهگونهای که یک بانک در 80 کشور فعالیت کرده و همه تفاوتهای فرهنگی آنها را می پذیرد. ما با تنوع مشکل داریم که این ویژگی به تاریخ انباشته شده استبدادی در کشور ما بازمیگردد.
🔷 در فرهنگ ما به خاطر احساس ناامنی، علاقه وافری برای انطباق با افکار موجود وجود دارد. افراد در درون خود یک نظام فکری دارند ولی آنچه بروز میدهد حالت دیگری است! چقدر افرادی را سراغ دارید که با همه دولتها کار کردهاند؟ چون هر دولتی میآید آنها تفکر خود را تغییر میدهند. شما اگر با یک ژاپنی سه ساعت صحبت کنید به نظام فکری و جهانبینی او پی میبرید، اما در ایران هر چه بیشتر با افراد معاشرت میکنید، بیشتر گیج میشوید که نظام فکری فرد چیست؟ بعضاً افراد در روز چندین بار نظام فکری خود را تغییر میدهند این مشخصه، ضدتوسعه است.
🔷 اغلب با نقد و انتقاد -که استوانه های فرهنگ و تمدن سازی هستند- بسیار مشکل داریم. برای کسانی که سئوال نمی کنند و فکری ندارند و با آداب مدح گفتن آشنایی دارند و پیوسته ارادت می ورزند، جایگاه ویژه ای قائل هستیم. بسیار از مدح دیگران لذت می بریم و نه ابواب بلکه دروازه ها را برای اعطای فرصت و امکانات به آنها می گشاییم. این سنت های فرهنگ سیاسی قرن هاست که در این کشور ریشه دارد.
🔷 یادگیری از تجربیات دیگران برای ما بسیار مشکل است. اگر چنین کنیم حس برتری خود را ازدست می دهیم. از این رو دائما اشتباه می کنیم و دوره گذار از اشتباهات تکراری ما بیش از دوقرن طول کشیده است دوره ای که درمالزی یک دهه بیشتر نبود. نتیجه اینکه نمی توانیم سیستم به پا کنیم و آن را نقد واصلاح نماییم. از سعی و خطا کردن های دایمی که برتری ما را جلا بخشد و به حذف دیگران منجر گردد لذت می بریم. عجله ای نداریم. منابع کشور، آینده، زمان، کرامت انسانی و باورها اصالتا برای سخنرانی است. نه عمل!
🔷 غالبا" در گفتگو و مباحثه در مقابل استدلال و منطق طرف مقابل، قدرت و اقتدار خویش را به رخ میکشیم. من دوستی اقتصاددان دارم که به من میگفت وقتی به ایران میآیم و با مدیران ایرانی صحبت میکنم آنها از منظر اقتدار با من صحبت میکنند و من براساس آمار، من با استدلال و علم، دانش و تجربه بشری صحبت میکنم.انها با حالت دستوری و اقتدارگرایانه! شخص مقابل میگوید: چون من این پست و سمت را دارم پس من درست میگویم! اگر کسی از منظر اقتدار و پست و مقام به موضوعی نگاه کند، مذاکره، گفتوگو و رسیدن به یک نتیجه برد برد با دیگران به مشکل بر می خورد.
💎 با مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
Forwarded from Dr.kashefi
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
یک صبح دل انگیز
یک صبح لطیف٬
یک صبح پراز آرزو
یک صبح پراز شادی
یک صبح پرازامید
یک صبح پرازسرزندگی
براتون آرزو میکنم
صبح نوروزیتون بخیروشادی
#ورود👇
https://telegram.me/joinchat/BjvC5TwCOUW0v0INtUj7mw
یک صبح لطیف٬
یک صبح پراز آرزو
یک صبح پراز شادی
یک صبح پرازامید
یک صبح پرازسرزندگی
براتون آرزو میکنم
صبح نوروزیتون بخیروشادی
#ورود👇
https://telegram.me/joinchat/BjvC5TwCOUW0v0INtUj7mw
Forwarded from (Competent Managers) مدیران شایسته (Mh_Kashefi_Cm)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔰تصنیف ماندگار بار فراق دوستان (غزلی از سعدی)
❤️اثری از استاد صدیق تعریف
🔷با مدیران شایسته همراه شوید
🆔 @Copetentmanagers
❤️اثری از استاد صدیق تعریف
🔷با مدیران شایسته همراه شوید
🆔 @Copetentmanagers
Forwarded from Dr.kashefi
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
☸ بدینوسیله فرارسیدن میلاد باسعادت یوسف زهرا، حضرت ولیعصر (عج ) را خدمت همه شما عزیزان، همراهان گرامی و همکاران فرهیخته تبریک و تهنیت عرض مینمایم. 💐
🔰 با کمال احترام ؛ محمد حسین کاشفی، ادمین کانال "مدیران شایسته"
🔸تصنیف:"گل من"
🔸خواننده:علیرضا افتخاری
🔸آهنگساز:محمدجلیل عندلیب
🔸شاعر:بیژن ترقی
🔹گل من چندین،منشین غمگین،شام محنت،بسر آمد. سر و دست افشان،غم دل بنشان،غمخوارت ازسفر آمد.
🔹ز چه بنشستی،بگشا دستی،آذین کن صحن و سرا را. که پس از غمها،به رخ شبها،آب و رنگ سحر آمد.
🔹 شب مهتابی، زچه بیتابی،روشن کن شمع صبوری منشین غمگین،که مه دیرین،تابان و جلوه گر آمد.
🔹 تو که آگاهی،که چه شبهایی،بایاد او بنشستیم شب بارانی،غم پنهانی،رفت و نور بصر آمد
🔹پس از آن دوری،غم مهجوری،شور و شادی بر پا کن ز غم پنهان،نشوی گریان،چون او خندان ز در آمد.
🔹 شب مهجوری،ز ره دوری،آوای رهگذر آمد که سحر سر زد،غم دل پر زد،شادی از بام و در آمد.
🔹شب جانکاهی،شرر آهی،زد ابر غم به کناری به سر افرازی،به دل افروزی،خورشید ما به در آمد. ....
✳با کانال مدیران شایسته همراه شوید.
🆔@CompetentManagers
🔰 با کمال احترام ؛ محمد حسین کاشفی، ادمین کانال "مدیران شایسته"
🔸تصنیف:"گل من"
🔸خواننده:علیرضا افتخاری
🔸آهنگساز:محمدجلیل عندلیب
🔸شاعر:بیژن ترقی
🔹گل من چندین،منشین غمگین،شام محنت،بسر آمد. سر و دست افشان،غم دل بنشان،غمخوارت ازسفر آمد.
🔹ز چه بنشستی،بگشا دستی،آذین کن صحن و سرا را. که پس از غمها،به رخ شبها،آب و رنگ سحر آمد.
🔹 شب مهتابی، زچه بیتابی،روشن کن شمع صبوری منشین غمگین،که مه دیرین،تابان و جلوه گر آمد.
🔹 تو که آگاهی،که چه شبهایی،بایاد او بنشستیم شب بارانی،غم پنهانی،رفت و نور بصر آمد
🔹پس از آن دوری،غم مهجوری،شور و شادی بر پا کن ز غم پنهان،نشوی گریان،چون او خندان ز در آمد.
🔹 شب مهجوری،ز ره دوری،آوای رهگذر آمد که سحر سر زد،غم دل پر زد،شادی از بام و در آمد.
🔹شب جانکاهی،شرر آهی،زد ابر غم به کناری به سر افرازی،به دل افروزی،خورشید ما به در آمد. ....
✳با کانال مدیران شایسته همراه شوید.
🆔@CompetentManagers
Forwarded from عکس نگار
🔰علت العلل کانونی مشکلات ما در کجاست؟
🔷چرا ما بعد از گذشت بیش از ۴۰ سال هنوز هم در حل فصل حداقل مشکلات مردم (از جمله مشکلات معیشتی مردم) ناتوان هستیم؟ این درحالی است که برخی از کشورها همچون: کرهجنوبی، مالزی، چین، هند، ترکیه، آلمان، برزیل و.....که تا پنجاه سال پیش از جمله کشورهای فقیر و ضعیفی بودند، اما توانستند در بازه زمانی ۴۰ یا ۵۰ ساله، با برنامه ریزی های منطقی، توام با علم و درایت و تدبیر، بدور از هرگونه شعار و آرزوهای دست نیافتنی، و آرمانگرایی های آسمانی، با به خدمت گیری دانش و تخصص و تجربه بشری، تا حدودی مشکلات متعدد مردم و جامعه خویش را حل کرده و به رفاه و آسایش خوبی برسانند. اما متاسفانه کشور ما هنوز هم که هنوز است پس از ۴۲ سال در دریای از مشکلات غوطه ور است. واقعا گیر کار ما در کجاست؟
🔰به نظر میرسد ریشه این همه مشکل به مجموعه ایی از نا آموختنی های ما بر میگردد.
✅ " چرا اینقدر اشتباه می کنیم؟!!؟ "
🔷اشتباه کردن مهم نیست. تعداد اشتباهات مهم است و بلکه تکرار اشتباهات مخربتر است. به عنوان یک جامعه توانمند، به نظر می رسد تعدادی از اشتباهات را طی قرن گذشته مرتب تکرار کرده ایم:
🎯۱) نیاموخته ایم که اجرای هر تصمیم و سیاستی بدون ایجاد و تقویت اعتماد میان دولت و ملت و میان مردم با مردم، با شکست مواجه میشود.
🎯۲) نیاموخته ایم که بهم ریختگی عمل در عرصه حکمرانی، ریشه در بهم ریختگی فکری دارد. وقتی اجزاء فکر یکدیگر را نقض کنند، عمل به آنها نیز مجموعه ای از تناقضات را به وجود می آورند.
🎯۳) نیاموخته ایم که بدون اجماع سازی میان دولت و ملت، جامعه روی رشد، پیشرفت و ثبات را نخواهد دید.
🎯۴) نیاموخته ایم که پیشرفت ژاپن، اروپا و آسیا تابع مدیریت بنگاه ها و سیستم هاست و نه ریاست افراد؛
🎯۵)نیاموخته ایم که کشورداری و حکمرانی نیازمند خلق و ایجاد سیستم قدرتمند است که رقابت و شفافیت و تخصص، مهم ترین اصول این سیستم سازی هستند.
🎯۶) نیاموخته ایم که پیشرفت و توسعه هر کشوری در گرو بین المللی شدن (یعنی رقابت، کیفیت، استاندارد) و نیز ایجاد ارتباط و تعامل سازنده با دیگر کشورهای جهان است.
🎯۷) نیاموخته ایم که فهم حقیقت از طریق دیالوگ و وجود جامعه مدنی شکل می گیرد و در ذهن جزیره ای یک یا چند فرد نیست و بنابراین ضروری است که، یکدیگر را تحمل کنیم، برای یکدیگر جا با کنیم، تفاوت های یکدیگر را به رسمیت بشناسیم و از خودخواهی های فکری بپرهیزیم؛
🎯۸) نیاموخته ایم که با شواهد و مستندات قضاوت کنیم و نه با تخیل و شنیده ها و شایعات؛
🎯۹) نیاموخته ایم که حکمرانی، امری تخصصی است و لازمه آن دانش است؛
🎯۱۰) نیاموخته ایم که قدرت، مسئولیت می آورد و اصل بر «مصلحت عامه» و تأمین رضایت مندی عامه شهروندان است؛
🎯۱۱) نیاموخته ایم وقتی از درب منزل خود پا بیرون می گذاریم، در عرصه عمومی وارد شده ایم و در این عرصه نمی توانیم هر کاری انجام دهیم و هر سخنی بگوییم و هر قضاوتی بنماییم؛
🎯۱۲) نیاموخته ایم که توسعه، قبل از آنکه به سرمایه، فن آوری و تولید نیازمند باشد، به همکاری، هماهنگی، اعتماد و حمایت از یکدیگر محتاج است؛
🎯۱۳) نیاموخته ایم برای آنکه دیگر ملت ها به هویت، استقلال و حاکمیت ما احترام بگذارند باید داخل خود را سامان دهیم، به یکدیگر در داخل خود احترام بگذاریم، پوپولیسم را تعطیل کنیم، پایگاه حاکمیت را نزد کارآفرینان و دانشمندان و خبرنگاران بنا کنیم و تولید و نوآوری را بنیان استقلال و حاکمیت ملی قرار دهیم؛
🎯۱۴) نیاموخته ایم که در کنار دستور کار شخصی، به مسئولیت اجتماعی و به مفهومِ مقدس عرصه عمومی اهمیت دهیم.
🎯۱۵) نیاموخته ایم که نقد از فکر و رفتار را، از نقد به شخص تفکیک کنیم، حرف منطقی را بپذیریم، یکدیگر را تخریب و تحریف و زخمی نکنیم و تلقی اینکه هر کدام، مرکز ثقل جهان هستیم را کنار بگذاریم، از هم حمایت کنیم و به قول هایی که می دهیم حتی المقدور عمل کنیم.
❇ طبیعی است تبدیل این نیاموختنی ها به آموختن ها با گفتار درمانیِ صرف، امکان پذیر نیست.
🔷اما فهم مشکل خود بخشی از حل مسئله است. مثل علم پزشکی است. شناخت بیماری خود مقدمه درمان است. یکی از دستاوردهای مهم انقلاب این بوده که بخش های وسیعی از جامعه متوجه شدند که ریشه مشکلات ما، در درون خود ماست و بهبود امور را باید از داخل شروع کرد. هر چند ملک الشعرای بهار یک قرن پیش این نکته را گوشزد کرده بود که از ماست که بر ماست، ولی جستجو کردن ریشه مشکلات در داخل، هم اکنون به یک ادراک عمومی رسیده است.
✍ برگرفته از مطالب دکتر سریع القلم
📕با کانال مدیران شایسته همراه شوید
🔸@CompetentManagers
🔷چرا ما بعد از گذشت بیش از ۴۰ سال هنوز هم در حل فصل حداقل مشکلات مردم (از جمله مشکلات معیشتی مردم) ناتوان هستیم؟ این درحالی است که برخی از کشورها همچون: کرهجنوبی، مالزی، چین، هند، ترکیه، آلمان، برزیل و.....که تا پنجاه سال پیش از جمله کشورهای فقیر و ضعیفی بودند، اما توانستند در بازه زمانی ۴۰ یا ۵۰ ساله، با برنامه ریزی های منطقی، توام با علم و درایت و تدبیر، بدور از هرگونه شعار و آرزوهای دست نیافتنی، و آرمانگرایی های آسمانی، با به خدمت گیری دانش و تخصص و تجربه بشری، تا حدودی مشکلات متعدد مردم و جامعه خویش را حل کرده و به رفاه و آسایش خوبی برسانند. اما متاسفانه کشور ما هنوز هم که هنوز است پس از ۴۲ سال در دریای از مشکلات غوطه ور است. واقعا گیر کار ما در کجاست؟
🔰به نظر میرسد ریشه این همه مشکل به مجموعه ایی از نا آموختنی های ما بر میگردد.
✅ " چرا اینقدر اشتباه می کنیم؟!!؟ "
🔷اشتباه کردن مهم نیست. تعداد اشتباهات مهم است و بلکه تکرار اشتباهات مخربتر است. به عنوان یک جامعه توانمند، به نظر می رسد تعدادی از اشتباهات را طی قرن گذشته مرتب تکرار کرده ایم:
🎯۱) نیاموخته ایم که اجرای هر تصمیم و سیاستی بدون ایجاد و تقویت اعتماد میان دولت و ملت و میان مردم با مردم، با شکست مواجه میشود.
🎯۲) نیاموخته ایم که بهم ریختگی عمل در عرصه حکمرانی، ریشه در بهم ریختگی فکری دارد. وقتی اجزاء فکر یکدیگر را نقض کنند، عمل به آنها نیز مجموعه ای از تناقضات را به وجود می آورند.
🎯۳) نیاموخته ایم که بدون اجماع سازی میان دولت و ملت، جامعه روی رشد، پیشرفت و ثبات را نخواهد دید.
🎯۴) نیاموخته ایم که پیشرفت ژاپن، اروپا و آسیا تابع مدیریت بنگاه ها و سیستم هاست و نه ریاست افراد؛
🎯۵)نیاموخته ایم که کشورداری و حکمرانی نیازمند خلق و ایجاد سیستم قدرتمند است که رقابت و شفافیت و تخصص، مهم ترین اصول این سیستم سازی هستند.
🎯۶) نیاموخته ایم که پیشرفت و توسعه هر کشوری در گرو بین المللی شدن (یعنی رقابت، کیفیت، استاندارد) و نیز ایجاد ارتباط و تعامل سازنده با دیگر کشورهای جهان است.
🎯۷) نیاموخته ایم که فهم حقیقت از طریق دیالوگ و وجود جامعه مدنی شکل می گیرد و در ذهن جزیره ای یک یا چند فرد نیست و بنابراین ضروری است که، یکدیگر را تحمل کنیم، برای یکدیگر جا با کنیم، تفاوت های یکدیگر را به رسمیت بشناسیم و از خودخواهی های فکری بپرهیزیم؛
🎯۸) نیاموخته ایم که با شواهد و مستندات قضاوت کنیم و نه با تخیل و شنیده ها و شایعات؛
🎯۹) نیاموخته ایم که حکمرانی، امری تخصصی است و لازمه آن دانش است؛
🎯۱۰) نیاموخته ایم که قدرت، مسئولیت می آورد و اصل بر «مصلحت عامه» و تأمین رضایت مندی عامه شهروندان است؛
🎯۱۱) نیاموخته ایم وقتی از درب منزل خود پا بیرون می گذاریم، در عرصه عمومی وارد شده ایم و در این عرصه نمی توانیم هر کاری انجام دهیم و هر سخنی بگوییم و هر قضاوتی بنماییم؛
🎯۱۲) نیاموخته ایم که توسعه، قبل از آنکه به سرمایه، فن آوری و تولید نیازمند باشد، به همکاری، هماهنگی، اعتماد و حمایت از یکدیگر محتاج است؛
🎯۱۳) نیاموخته ایم برای آنکه دیگر ملت ها به هویت، استقلال و حاکمیت ما احترام بگذارند باید داخل خود را سامان دهیم، به یکدیگر در داخل خود احترام بگذاریم، پوپولیسم را تعطیل کنیم، پایگاه حاکمیت را نزد کارآفرینان و دانشمندان و خبرنگاران بنا کنیم و تولید و نوآوری را بنیان استقلال و حاکمیت ملی قرار دهیم؛
🎯۱۴) نیاموخته ایم که در کنار دستور کار شخصی، به مسئولیت اجتماعی و به مفهومِ مقدس عرصه عمومی اهمیت دهیم.
🎯۱۵) نیاموخته ایم که نقد از فکر و رفتار را، از نقد به شخص تفکیک کنیم، حرف منطقی را بپذیریم، یکدیگر را تخریب و تحریف و زخمی نکنیم و تلقی اینکه هر کدام، مرکز ثقل جهان هستیم را کنار بگذاریم، از هم حمایت کنیم و به قول هایی که می دهیم حتی المقدور عمل کنیم.
❇ طبیعی است تبدیل این نیاموختنی ها به آموختن ها با گفتار درمانیِ صرف، امکان پذیر نیست.
🔷اما فهم مشکل خود بخشی از حل مسئله است. مثل علم پزشکی است. شناخت بیماری خود مقدمه درمان است. یکی از دستاوردهای مهم انقلاب این بوده که بخش های وسیعی از جامعه متوجه شدند که ریشه مشکلات ما، در درون خود ماست و بهبود امور را باید از داخل شروع کرد. هر چند ملک الشعرای بهار یک قرن پیش این نکته را گوشزد کرده بود که از ماست که بر ماست، ولی جستجو کردن ریشه مشکلات در داخل، هم اکنون به یک ادراک عمومی رسیده است.
✍ برگرفته از مطالب دکتر سریع القلم
📕با کانال مدیران شایسته همراه شوید
🔸@CompetentManagers
ونُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّه وَ نَجْعَلَهُم الْوارِثِین. «سوره قصص، آیه 5»
فرا رسيدن خجسته میلاد آخرین سحاب رحمت الهي، «مهدی موعود، حضرت بقيه الله الاعظم(عج)» بر تمامي منتظران ظهور حضرتش، تبریک و تهنیت باد.
💎 با مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
فرا رسيدن خجسته میلاد آخرین سحاب رحمت الهي، «مهدی موعود، حضرت بقيه الله الاعظم(عج)» بر تمامي منتظران ظهور حضرتش، تبریک و تهنیت باد.
💎 با مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
Forwarded from (Competent Managers) مدیران شایسته (Mh_Kashefi_Cm)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
💐تصنیف زیبای و ماندگار درس سحر
❤️خواننده استاد شهرام ناظری
💎با کانال مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
❤️خواننده استاد شهرام ناظری
💎با کانال مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
Forwarded from (Competent Managers) مدیران شایسته (Mh_Kashefi_Cm)
ونُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّه وَ نَجْعَلَهُم الْوارِثِین. «سوره قصص، آیه 5»
فرا رسيدن خجسته میلاد آخرین سحاب رحمت الهي، «مهدی موعود، حضرت بقيه الله الاعظم(عج)» بر تمامي منتظران ظهور حضرتش، تبریک و تهنیت باد.
💎 با مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
فرا رسيدن خجسته میلاد آخرین سحاب رحمت الهي، «مهدی موعود، حضرت بقيه الله الاعظم(عج)» بر تمامي منتظران ظهور حضرتش، تبریک و تهنیت باد.
💎 با مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔰نماهنگ زیبای «سنه من قربان آقاجان» با مداحی برادرم : کربلایی جلیل کاشفی
🔰فرا رسيدن خجسته میلاد با سعادت آخرین سحاب رحمت الهي، «مهدی موعود، حضرت بقيه الله الاعظم(عج)» بر تمامي منتظران ظهور حضرتش، تبریک و تهنیت باد
🔰بر هرمسلمانى كه مارا مى شناسد، سزاوار است كه كردارش را در هر شبانه روز بر خودعرضه دارد و به محاسبه آنها بپردازد، تا اگر كار نيكى در آنهاديد، برآنها بيفزايد و اگر كردار بدى در اعمال خود مشاهده كرد،از آنها توبه كند، تا دچار ذلت و خوارى روز قيامت نگردد. « امام جعفر صادق ع»
💎 با مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
🔰فرا رسيدن خجسته میلاد با سعادت آخرین سحاب رحمت الهي، «مهدی موعود، حضرت بقيه الله الاعظم(عج)» بر تمامي منتظران ظهور حضرتش، تبریک و تهنیت باد
🔰بر هرمسلمانى كه مارا مى شناسد، سزاوار است كه كردارش را در هر شبانه روز بر خودعرضه دارد و به محاسبه آنها بپردازد، تا اگر كار نيكى در آنهاديد، برآنها بيفزايد و اگر كردار بدى در اعمال خود مشاهده كرد،از آنها توبه كند، تا دچار ذلت و خوارى روز قيامت نگردد. « امام جعفر صادق ع»
💎 با مدیران شایسته همراه شوید
🆔@Competentmanagers
Forwarded from مجتبی لشکربلوکی
🔳⭕️بفرمایید شام؛ دیگه موضوعات سیاسی بسه!
در جمعهای خانوادگی و میهمانیهای دوستانه که دور هم که جمع می شویم از هر دری سخن میگوییم. زمین و زمان را در عرض یک ساعت شخم میزنیم. درد دل میکنیم، خبر رد و بد میکنیم در حد سی.ان.ان و سپس می رویم در پوست هنری کسینجر و اقتصاد و سیاست جهان را نیز تحلیل می کنیم.
نکته جالبی که در جمع های خانوادگی و دوستانه وجود دارد این است که یک جمله به طرق مختلف تکرار می شود. و آن این است: اصلاً بزرگترین مشکل مملکت این است که ....
این جمله هر چند وقت یکبار توسط یکی از حضار گفته میشود و بسته به موضوع و مساله ای که طرح شده به گونه ای خاتمه می یابد. جالب اینجاست که این جمله در طول یک میهمانی دو ساعته سه بار گفته شود و بزرگترین مشکل مملکت را به سه چیز کاملا متفاوت ربط می دهیم و هر سه بار هم ما با تکان دادن سر آن را تایید می کنیم و یادمان می رود که دقیقا همین ده دقیقه پیش بزرگ ترین مشکل مملکت را چیز دیگری می دانستیم.
جالب اینجاست که این فقط به افراد عمومی کوچه و بازار ندارد. در یک جلسه که با معاون اسبق سازمان برنامه و بودجه کشور داشتم در یک جلسه یک ساعته ایشان بزرگ ترین مشکل مملکت را در دو جمله با اختلاف نیم ساعت دو چیز متفاوت دانستند!!
بگذارید مثال بزنم:
◻️اصلا گیر اصلی مملکت این است که مدیران بی کفایت و بی خاصیت بر سر کارند.
◻️بزرگ ترین مساله اینه که در ژاپن ۹۹٪ آدم ها کم هوشند و ۱٪ باهوش. و همان یک درصد مسوولند. در حالی که در ایران ۹۹٪ باهوشند ولی ....
◻️بزرگ ترین مشکل مملکت این است که ما با دنیا سر جنگ داریم.
◻️بزرگ ترین مشکل مملکت اینه که همه به فکر خودشون هستند و کسی به دیگری فکر نمی کنه.
◻️آقا بزرگترین مشکل مملکت این است که از همان کلاس اول به ما یاد دادند که بابا نان داد در صورتی که باید می نوشتیم بابای من کارآفرین است.
◻️بزرگ ترین مشکل مملکت اینه که همه دزد شدند!
◻️بزرگ ترین مساله اینه که کسی رشد می کنه، کمی قدش بلند میشه، سرش رو قیچی می کنند! نمی ذارند کسی قدش بلند بشه.
این جملات و تحلیل ها ادامه پیدا می کنند تا یک نفر صدا می زند که بفرمایید شام! دیگه این صحبت ها بسه و ما هم با کمال میل آخرین تایید سرمان را انجام می دهیم و می رویم که چیزی بخوریم تا همه این ها را بشورد و ببرد پایین! هپی اند!
☑️⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
می دانید معنی چنین رفتاری چیست؟ اول اینکه ما حدود دویست سال است که با یک سوال دست به گریبان شده ایم. و این سوال مانند خوره روح ما را می خورد. و آن سوال هم این است که چرا غرب (آلمان، انگلستان، فرانسه، کانادا) پیش رفت و ما ماندیم. بعد که رفتیم جلوتر این سوال برای ما سنگینتر شد. چرا شرق (ژاپن، کره جنوبی، سنگاپور و چین) پیش رفت و ما ماندیم. این سوال دارد حلقه خود را تنگتر می کند. چرا ترکیه، امارات، هند، اندونزی و .... پیش میروند و ما در جا می زنیم؟
اما معنی دیگر این رفتار چیست؟ این رفتار پیامش این است که ما ملتی هستیم که سوال داریم، اما حال نداریم! حال نداریم به سوالات خود به شیوه ای اصولی و قاعده مند بپردازیم. صرفا حرف می زنیم. بی مطالعه. نظر می دهیم بی تامل! ملتی که حال ندارد به مساله خودش به صورت «جدی» بپردازد. ملتی که در هر خانواده شان دست کم یک نفر تحصیلات دانشگاهی دارند! از تحلیل قاعده مند بزرگ ترین مساله خودش عاجز است! مدرک داران بی ادراک! ملتی که درد دارد اما حال ندارد که ببیند که دردش از کجاست؟ 200 سال است که سوال مشترک داریم اما تحلیل مشترک نداریم.
ما تا زمانی که درک مشترک از درد مشترک مان نداشته باشیم و تا زمانی که سطح تحلیلهایمان در حد صبحت های قبل از بفرمایید شام است به جایی نمی رسیم. دعوت؛ سلسله کتابهای استراتژی توسعه از چرایی تا چگونگی (چرا ایران عقب ماند؟) تلاشی است برای جمع بندی یافته های نظریه پردازان توسعه تا این لحظه. شاید نقطه شروع خوبی باشد!
دکتر مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
در جمعهای خانوادگی و میهمانیهای دوستانه که دور هم که جمع می شویم از هر دری سخن میگوییم. زمین و زمان را در عرض یک ساعت شخم میزنیم. درد دل میکنیم، خبر رد و بد میکنیم در حد سی.ان.ان و سپس می رویم در پوست هنری کسینجر و اقتصاد و سیاست جهان را نیز تحلیل می کنیم.
نکته جالبی که در جمع های خانوادگی و دوستانه وجود دارد این است که یک جمله به طرق مختلف تکرار می شود. و آن این است: اصلاً بزرگترین مشکل مملکت این است که ....
این جمله هر چند وقت یکبار توسط یکی از حضار گفته میشود و بسته به موضوع و مساله ای که طرح شده به گونه ای خاتمه می یابد. جالب اینجاست که این جمله در طول یک میهمانی دو ساعته سه بار گفته شود و بزرگترین مشکل مملکت را به سه چیز کاملا متفاوت ربط می دهیم و هر سه بار هم ما با تکان دادن سر آن را تایید می کنیم و یادمان می رود که دقیقا همین ده دقیقه پیش بزرگ ترین مشکل مملکت را چیز دیگری می دانستیم.
جالب اینجاست که این فقط به افراد عمومی کوچه و بازار ندارد. در یک جلسه که با معاون اسبق سازمان برنامه و بودجه کشور داشتم در یک جلسه یک ساعته ایشان بزرگ ترین مشکل مملکت را در دو جمله با اختلاف نیم ساعت دو چیز متفاوت دانستند!!
بگذارید مثال بزنم:
◻️اصلا گیر اصلی مملکت این است که مدیران بی کفایت و بی خاصیت بر سر کارند.
◻️بزرگ ترین مساله اینه که در ژاپن ۹۹٪ آدم ها کم هوشند و ۱٪ باهوش. و همان یک درصد مسوولند. در حالی که در ایران ۹۹٪ باهوشند ولی ....
◻️بزرگ ترین مشکل مملکت این است که ما با دنیا سر جنگ داریم.
◻️بزرگ ترین مشکل مملکت اینه که همه به فکر خودشون هستند و کسی به دیگری فکر نمی کنه.
◻️آقا بزرگترین مشکل مملکت این است که از همان کلاس اول به ما یاد دادند که بابا نان داد در صورتی که باید می نوشتیم بابای من کارآفرین است.
◻️بزرگ ترین مشکل مملکت اینه که همه دزد شدند!
◻️بزرگ ترین مساله اینه که کسی رشد می کنه، کمی قدش بلند میشه، سرش رو قیچی می کنند! نمی ذارند کسی قدش بلند بشه.
این جملات و تحلیل ها ادامه پیدا می کنند تا یک نفر صدا می زند که بفرمایید شام! دیگه این صحبت ها بسه و ما هم با کمال میل آخرین تایید سرمان را انجام می دهیم و می رویم که چیزی بخوریم تا همه این ها را بشورد و ببرد پایین! هپی اند!
☑️⭕️تحلیل و تجویز راهبردی:
می دانید معنی چنین رفتاری چیست؟ اول اینکه ما حدود دویست سال است که با یک سوال دست به گریبان شده ایم. و این سوال مانند خوره روح ما را می خورد. و آن سوال هم این است که چرا غرب (آلمان، انگلستان، فرانسه، کانادا) پیش رفت و ما ماندیم. بعد که رفتیم جلوتر این سوال برای ما سنگینتر شد. چرا شرق (ژاپن، کره جنوبی، سنگاپور و چین) پیش رفت و ما ماندیم. این سوال دارد حلقه خود را تنگتر می کند. چرا ترکیه، امارات، هند، اندونزی و .... پیش میروند و ما در جا می زنیم؟
اما معنی دیگر این رفتار چیست؟ این رفتار پیامش این است که ما ملتی هستیم که سوال داریم، اما حال نداریم! حال نداریم به سوالات خود به شیوه ای اصولی و قاعده مند بپردازیم. صرفا حرف می زنیم. بی مطالعه. نظر می دهیم بی تامل! ملتی که حال ندارد به مساله خودش به صورت «جدی» بپردازد. ملتی که در هر خانواده شان دست کم یک نفر تحصیلات دانشگاهی دارند! از تحلیل قاعده مند بزرگ ترین مساله خودش عاجز است! مدرک داران بی ادراک! ملتی که درد دارد اما حال ندارد که ببیند که دردش از کجاست؟ 200 سال است که سوال مشترک داریم اما تحلیل مشترک نداریم.
ما تا زمانی که درک مشترک از درد مشترک مان نداشته باشیم و تا زمانی که سطح تحلیلهایمان در حد صبحت های قبل از بفرمایید شام است به جایی نمی رسیم. دعوت؛ سلسله کتابهای استراتژی توسعه از چرایی تا چگونگی (چرا ایران عقب ماند؟) تلاشی است برای جمع بندی یافته های نظریه پردازان توسعه تا این لحظه. شاید نقطه شروع خوبی باشد!
دکتر مجتبی لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
Telegram
مجتبی لشکربلوکی
🔳⭕️جلد۱ کتاب چرا ایران عقب ماند و توسعه پیدا نکرد؟
تدوین: دکتر مجتبی لشکربلوکی
این جلد به روایت های دکتر زیباکلام، دکتر سریع القلم، دکتر داوری اردکانی می پردازد.
در جستجوی درک مشترک برای درد مشترک
@Dr_Lashkarbolouki
تدوین: دکتر مجتبی لشکربلوکی
این جلد به روایت های دکتر زیباکلام، دکتر سریع القلم، دکتر داوری اردکانی می پردازد.
در جستجوی درک مشترک برای درد مشترک
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from مجتبی لشکربلوکی
چرا ایران عقب ماند؟ جلد۲.pdf
1.4 MB
🔳⭕️چرا ایران عقب ماند و توسعه پیدا نکرد؟ جلد۲
تدوین: دکتر مجتبی لشکربلوکی
▫️دکتر کاظم علمداری؛ استاد دانشگاه های لس آنجلس، نورث ریج و ...
▫️دکتر حسین عظیمی آرانی، دکترای اقتصاد توسعه از دانشگاه آکسفورد
▫️استاد علی رضاقلی، پژوهشگر برجسته و دانش آموخته دانشگاه سوربن
هر کدام از منظری به این سوال پاسخ می دهند.
کانال شخصی دکتر لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
تدوین: دکتر مجتبی لشکربلوکی
▫️دکتر کاظم علمداری؛ استاد دانشگاه های لس آنجلس، نورث ریج و ...
▫️دکتر حسین عظیمی آرانی، دکترای اقتصاد توسعه از دانشگاه آکسفورد
▫️استاد علی رضاقلی، پژوهشگر برجسته و دانش آموخته دانشگاه سوربن
هر کدام از منظری به این سوال پاسخ می دهند.
کانال شخصی دکتر لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
Forwarded from مجتبی لشکربلوکی
جلد۳ چرا ایران عقب ماند؟.pdf
1.5 MB
🔳⭕️چرا ایران عقب ماند؟جلد۳
تدوین: دکتر مجتبی لشکربلوکی
در ادامه جلد یک و دو در این جلد دیدگاه های زیر را می خوانیم:
▫️دکتر همایون کاتوزیان که از جامعه کلنگی، کوتاه مدت و بی اعتباری جان و مال مردم و انقطاع تجربه می گوید.
▫️دکتر مقصود فراستخواه که به فقدان مدینه عاقله، کمبود کنشگران مرزی و آسمان پرستاره و زمین سنگلاخ اشاره می کند
▫️دکتر محمد فاضلی که به افسانه پیل و پراید، هسته سخت نرم توسعه، چرخه فلاکت و حکومت بی ظرفیت می پردازد.
لینک دریافت جلد ۱
لینک دریافت جلد ۲
کانال شخصی دکتر لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki
تدوین: دکتر مجتبی لشکربلوکی
در ادامه جلد یک و دو در این جلد دیدگاه های زیر را می خوانیم:
▫️دکتر همایون کاتوزیان که از جامعه کلنگی، کوتاه مدت و بی اعتباری جان و مال مردم و انقطاع تجربه می گوید.
▫️دکتر مقصود فراستخواه که به فقدان مدینه عاقله، کمبود کنشگران مرزی و آسمان پرستاره و زمین سنگلاخ اشاره می کند
▫️دکتر محمد فاضلی که به افسانه پیل و پراید، هسته سخت نرم توسعه، چرخه فلاکت و حکومت بی ظرفیت می پردازد.
لینک دریافت جلد ۱
لینک دریافت جلد ۲
کانال شخصی دکتر لشکربلوکی
@Dr_Lashkarbolouki