🔷 علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را ...

🔰شعری زیبا و ماندگار از شاعر بزرگ و نام آشنای ایران استاد محمد حسین شهریار رحمت‌الله علیه

🔰با صدای دلنشین استاد دکتر محمد اصفهانی.

🌸 میلاد مولی الموحدین علی علیه اسلام، آغازگر اشاعه عدالت و مردانگی و معرفت، و والاترین الگوی شهامت و دیانت، روز نکوداشت مقام پدر و روز مرد، بر تمامی مردان و پدران شریف روزگار و بر همه عاشقان آن حضرت مبارک باد🌸

✍کاشفی

💎 کانال تلگرامی مدیران شایسته:
‌
🆔@Competentmanagers

🔷 علی ای همای رحمت تو چه آیتی خدا را ...

🔰شعری زیبا و ماندگار از شاعر بزرگ و نام آشنای ایران استاد محمد حسین شهریار رحمت‌الله علیه

🔰با صدای دلنشین استاد دکتر محمد اصفهانی.

🌸 میلاد مولی الموحدین علی علیه اسلام، آغازگر اشاعه عدالت و مردانگی و معرفت، و والاترین الگوی شهامت و دیانت، روز نکوداشت مقام پدر و روز مرد، بر تمامی مردان و پدران شریف روزگار و بر همه عاشقان آن حضرت مبارک باد🌸

✍کاشفی

💎 کانال تلگرامی مدیران شایسته:
‌
🆔@Competentmanagers

🌹بیا تا قدر یکدیگر بدانیم....

🌹که تا ناگه زیکدیگر نمانیم...

⏺️با کانال مدیران شایسته همراه باشید

🆔@Competentmanagers

🔰ﻣﻴﮕﻮﻳﻨﺪ ﺷﺨﺼﻲ ﺳﺮﮐﻼﺱ ﺭﻳﺎﺿﯽ ﺧﻮﺍﺑﺶ ﺑﺮﺩ. ﻭﻗﺘﻲ ﮐﻪ ﺯﻧﮓ ﺭﺍ ﺯﺩﻧﺪ ﺑﻴﺪﺍﺭ ﺷﺪ، ﺑﺎﻋﺠﻠﻪ ﺩﻭ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺭﻭﻱ ﺗﺨﺘﻪ ﺳﻴﺎﻩ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻳﺎﺩﺩﺍﺷﺖ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺧﻴﺎﻝ ﺍﻳﻨﮑﻪ ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺗﮑﻠﻴﻒ ﻣﻨﺰﻝ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻝ ﺑﺮﺩ
ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ ﺭﻭﺯ ﻭﺁﻥ ﺷﺐ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﻓﮑﺮ ﮐﺮﺩ.

🔰 ﻫﻴﭽﻴﮏ ﺭﺍ ﻧﺘﻮﺍﻧﺴﺖ ﺣﻞ ﮐﻨﺪ، ﺍﻣﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺁﻥ ﻫﻔﺘﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﺯ ﮐﻮﺷﺶ ﺑﺮ ﻧﺪﺍﺷﺖ چ. ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﻳﮑﯽ ﺭﺍ ﺣﻞ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺑﻪ ﮐﻼﺱ ﺁﻭﺭﺩ .

🔰ﺍﺳﺘﺎﺩ ﺑﻪ ﮐﻠﯽ ﻣﺒﻬﻮﺕ ﺷﺪ، ﺯﻳﺮﺍ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺩﻭﻧﻤﻮﻧﻪ ﺍﺯ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻞ ﺭﻳﺎﺿﻲ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ.

🔰ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺭﺍ ﻣﻴﺪﺍﻧﺴﺖ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً ﺁﻧﺮﺍ ﺣﻞ ﻧﻤﻴﮑﺮﺩ، ﻭﻟﻲ ﭼﻮﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﻠﻘﻴﻦ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺣﻞ ﺍﺳﺖ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﻋﮑﺲ ﻓﮑﺮ ﻣﻴﮑﺮﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺣﺘﻤﺎً ﺁﻥ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺭﺍ ﺣﻞ ﮐﻨﺪ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺭﺍﻫﯽ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﻞ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﻳﺎﻓﺖ.

🔰ﺍﻳﻦ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮ ﮐﺴﯽ ﺟﺰ ﺁﻟﺒﺮﺕ ﺍﻧﻴﺸﺘﻴﻦ ﻧﺒﻮﺩ ...

📕" ﺣﻞ ﻧﺸﺪﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺸﮑﻼﺕ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ ، ﺑﻪ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺧﻮﺩﻣﻮﻥ ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺩﺍﺭد."

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

🔰معنی و مفهوم حکمرانی:
حکمرانی در لغت به معنای اداره و تنظیم امور است و به رابطه میان شهروندان و حاکمان اطلاق می شود یا می توان آن را نفوذ هدایت شده در فرآیندهای اجتماعی تعریف کردکه مکانیسم های مختلفی در آن درگیر هستند
تعریف حکمرانی خوب عبارت است از : نظامی از ارزش ها سیاست ها و نهادها که جامعه به وسیله آن، اقتصاد، سیاست و مسائل اجتماعی خود را از طریق سه بخش دولتی، خصوصی و مدنی مدیریت می‌کنند.
در تعریفی دیگر حکمرانی خوب؛ اعمال قدرت اقتصادی سیاسی و اداری بر اساس قانون، پاسخگویی واثر بخشی است .
تعریف دیگری نیز ،حکمرانی خوب را راهکارها و فرآیندها و نهادهایی که به واسطه آنها شهروندان، گروه ها و نهادهای مدنی منافع خود را دنبال کرده و حقوق قانونی خود را استیفا، تعهداتشان را برآورده و تقاضا هایشان را تعدیل می کنند. میداند
در واقع می توان گفت اگر پیش از این تعریف حکمرانی فقط به دولت مربوط می‌شد، در کاربرد جدید این مفهوم، علاوه بر دولت، بازیگران دیگر همچون جامعه مدنی و بخش خصوصی را نیز شامل می شود از این رو شاید بتوان پیدایی مفهوم حکمرانی خوب را نتیجه و پیامد بحث‌های مربوط به "سیاست اجتماعی " و به اصطلاح عام آن دانست که آن نیز تعیین و تحلیل رابطه دولت و جامعه و بازار می پردازد.

اگرچه وجود دولت خوب شرط لازم برای حکمرانی خوب است، اما به هیچ وجه شرط کافی نمی‌باشد. حکمرانی خوب نتیجه تعامل و کارکرد همه قوا و همه بازیگران عرصه حکومتداری یک کشور می باشد. به بیان دیگر حکمرانی خوب مجموعه فرایندهایی است که از طریق آن دولت در تعامل با جامعه مدنی و بخش خصوصی در قالب رعایت اصولی همچون : شفافیت، پاسخگویی، قانون گرایی، برابری و جلب مشارکت، اعتماد عمومی، نبود فساد، پایبندی به اصول مردم سالاری و حق انتخاب، همه منابع کشور را در خدمت نفع همگانی و به حداکثر رساندن بهزیستی عمومی و ارتقائ سطح زندگی و رفاه همه مردم قرار میدهد. فلذا تعامل خوب و روان بین بازیگران حکومتداری ، زمینه را برای تحقق حکمرانی خوب در ابعاد مختلف فراهم می کند

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

‍ ویژگیهای حکمرانی خوب از منظرکمیسیون اقتصادی و اجتماعی ملل متحد:
حکمرانی خوب تضمین کننده کمینه شدن فساد، احترام به نطر اقلیتها و اقشار آسیب پذیر در انجام تصمیم گیری است، همچنین حکمرانی خوب در قبال نیازهای کنونی و آینده جامعه مسئول است. اکنون به بررسی تک تک اجزای آن می پردازیم .
1-مشارکت Participation
مشارکت سنگ بنای اصلی حکمرانی خوب به شمار می رود . مشارکت مردم می تواند بصورت مستقیم و یا از طریق نهادهای مشروع واسط میان دولت و آنها یا نمایندگان منتخبشان باشد . البته باید دقت کرد که ایجاد دموکراسی الزاما" به معنای دخیل ساختن توقعات و انتطارات اقشار آسیب پذیر در اتخاذ سیاستها نیست ک بلکه مشارکت باید سازماندهی شده باشد و از طریق ابزارهای تعریف شده محقق می گردد .
2-حاکمیت قانون Rule of low
حکمرانی خوب نیازمند چارچوب های قانونی بی طرفانه ایست که غیر مغرضانه اجرا شوند . خصوصا" باید حقوق بشر و در راس آن حقوق اقلیتها حفط گردد . اجرای بی طرفانه قانون تنها با وجود سیستم قضایی مستقل و نیروی پلیس سالم انجام پذیر است .
3-شفافیت Transparency
شفافیت به معنای اتخاذ تصمیمات و اجرای آنها مطابق قوانین و مقررات است همچنین به معنای دسترسی آزاد مردم به اطلاعاتی است که می تواند بر زندگی آنها تاثیر گذار باشد . در این راستا باید اطلاعات کافی تهیه گردد و به صورت قابل فهم در اختیار عموم قرار داده شود .
4-مسئولیت پذیری Responsiveness
در حکمرانی خوب سازمانها و نهادها باید در خدمت ذینفعان باشند و در قبال وظایف محوله مسئول باشند . هر مشکل یا بحران در سطح جامعه می بایست توسط ساطمان و بخش مربوط مدیریت شود و هیچ معظلی وجود نداشته باشد که کسی خئد را در قبال آن مسئول نداند . فرافکنی و توهم توطده از جمله مواردی هستند که همواره برای فرار از مسئولیت بکار گرفته شده اند .
5-اجماع محوری Consensus oriented
در سطح جامعه کنشگران زیادی با نقطه نظرات مختلف حضور دارند . حکمرانی خوب می بایست منافع متفاوت گروههای گوناگون را با دستیابی به یک اجماع گسترده فراهم نمایند . تصمیم گیری مبتنی بر اجماع فرایندی است که در آن قدرت شخص و کنترل اطلاعات تابع بحث باز و صادقانه پیرامون موضوعات است . اجماع محوری نیازمند درک درستی از دورنمای بلند مدت توسعه انسانی پایدار و شیوه رسیدن به اهداف در این نوع از توسعه است .
6-تساوی حقوق و جامعیت inclusiveness
رفاه و سلامت در یک جامعه زمانی بوجود می آید که تمام اعضای آن احساس کنند در جریان تحولات آن قرار دارند و به این موضوع جز با ایجاد فرصت برای اقشار آسیب پذیر جهت بهبود وضعیت رفاه و آسایش خود میسر نمی شود و بدین ترتیب افراد جامعه نوعی خود را عضو تاثیر گذار پندارند .
7-پاسخگویی Accountability
پاسخگویی یک نیاز کلیدی برای حکمرانی خوب بشمار می رود . نه تنها نهادهای دولتی ، بلکه بخش خصوصی و سازمانهای غیر انتفاعی و غیر دولتی نیز باید به عموم مردم ، خاصه ذینفعان خود ، پاسخگو باشند . اینکه گاسخگویی از طرف چه کسی و به چه فردی است برحسب نوع تصمیمات و فعالیتهای ساطمانها و افراد متغیر است . در حالت کلی هر سازمانی در قبال کسانی که بوسیله کارهای انجام شده توسط سازمان تاثیر می پذیرند ، پاسخگو ست . نکته مهم اینجاست که پاسخگویی تنها از طریق اعمال شفافیت و حاکمیت قانون اجرایی می شود .
8-کارآیی و اثر بخشی Efficiency&Effectiveness
حکمرانی خوب به معنای آنست که فرآیند ها و نهادها در راستای نیازجامعه عمل کنند و بهترین استفاده را از منابع بنمایند . مفهوم کار آیی در زمینه حکمرانی خوب در برگیرنده استفاده صحیح از منابع طبیعی در جهت توسعه پایدار حفاظت از محیط زیست نیز هست و فقط به معنای فنی کار آیی نیست, un-Habitat (2006)

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

‍ ‍ ‍ ‍ ⚠️ توصیه بسیارمهم درخصوص نحوه تعامل با کارکنان

✍️دکتر آرمین خوشوقتی

اگر کارفرما هستید، و یا سرپرستی کارکنانی را بعهده دارید حتما این فیلم کوتاه را به مدت ۳ دقیقه بینید.


💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

‍ 🔰وضعیت کشور در شاخص های حکمرانی خوب در سال ۲۰۱۵ ،منبع بانک جهانی سال ۲۰۱۶

🔷با مرور بسیاری از مشکلاتی که کشور ما با آن مواجه است؛ نظیر بی عدالتی و توزیع نابرابر منابع و امکانات، عدم پاسخگویی دولت، بی ثباتی سیاسی بالقوه، ناکارآمدی و ناکارایی اقدامات دولت و نارضایتی مردم از کالا و خدمات ارائه شده، بی قانونی و حاکمیت رابطه بر ضابطه، فساد سازمان یافته، پارتی بازی،رشوه خواری و اختلاس ها ی هزار میلیاردی، بخش خصوصی ضعیف و فاقد قدرت رقابت با نهادهای دولتی، شبه دولتی یا شبه خصوصی؛ شاخص های حکمرانی خوب در ذهن متجلی می شوند. گویا شاخص‌های حکمرانی خوب، به نوعی بازتاب دهنده راه حل های این مشکلات و کاستی ها می باشند.

🔷 شاخص‌های نظیر: رسیدگی به صدای مردم و پاسخگویی؛ ثبات سیاسی و نبود خوشونت؛ اثربخشی دولت؛ کیفیت تنظیم مقررات؛ تقویت بخش خصوصی؛ حاکمیت قانون و کنترل فساد.

🔷 با مشاهده گزارش نهادهای معتبر بین المللی، مانند بانک جهانی مشخص می شود که کشور ما از حیث این شاخص‌ها وضعیت مناسبی ندارد. بررسی گزارش بانک مرکزی در جدول ۱ نشان می دهد که ایران در اکثر این شاخص‌ها در دهک‌های پایین رده بندی قرار دارند. همه امتیازهای اختصاص یافته به نماگر های حکمرانی خوب، بین (۲/۵_ تا ۲/۵+ ) قرار دارند. امتیازهای بالاتر و مثبت به معنای موفقیت بیشتر آن کشور در زمینه نماگر مدنظر است.

🔷وضعیت کشور در شاخص های حکمرانی خوب ازسال 1996 تا 2014، منبع سازمان شفافیت بین الملل

🔷یکی دیگر از سازمان های مهم بین المللی برای ارزیابی شاخص‌های حکمرانی خوب سازمان شفافیت بین المللی است که سالانه از ۱۲ مبادی موثق و معتبر وضعیت فساد و حکمرانی خوب را در کشورهای عضو مورد مطالعه و بررسی قرار داده و نتایج بررسی های خود را در قالب گزارش سالانه منتشر میکند.

🔷جدول زیر گزارشی از وضعیت شاخص حکمرانی ایران را طی دوره سالهای ( ۱۹۹۶ تا ۲۰۱۴) نشان میدهد.

🔷با دقت در اعداد و آمار این جدول، روند شاخص حکمرانی در کشور نشان می دهد که این کشور در شاخص ادراک فساد، کیفیت قانون و کارآمدی حکومت، حرکات سینوسی متراکمی داشته است ولی حول حوش یک میانگین مشخص در نوسان بوده است.
روند شاخص ثبات سیاسی نشان می‌دهد که این شاخص از کمترین مقدار در سال ۱۹۹۶ شروع و با بدتر شدن شرایط در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۰ به بیشترین مقدار خود می‌رسد و دوباره از این سال به بعد روند کاهشی رود به بهبود داشته است. شاخص نقش قانون درطی این دوره همواره دارای روند افزایشی ملایم بوده است و بدتر شدن وضعیت را نشان می‌دهد، شاخص حق اظهار نظر و پاسخگویی، دارای روند افزایشی بوده و بدتر شدن شرایط را نشان می‌دهد.

🔷از بین شاخص های شش گانه حکمرانی فوق، وضعیت ایران در شاخص اظهار نظر و پاسخگویی و کیفیت قوانین از سایر شاخص ها بدتر بوده است. و در شاخص کارآمدی حکومت به نسبت سایر شاخص ها و وضعیت بهتری دارد اما همچنان که ملاحظه میشود در طول این ۱۸ سال یعنی(از ۱۹۹۶ الی ۲۰۱۴) همه شاخص های حکمرانی نمره منفی داشته است .

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

‍‍ ‍‍ ❇️ حکمرانی شایسته ❇️

امروزه اصطلاح «حکمرانی» و «حکمرانی شایسته» به نحو گسترده ای در ادبیات توسعه رواج پیدا کرده است. و حکمرانی بد به عنوان یکی از علل مهم و اساسی ناکامی برخی از جوامع در دستیابی به توسعه معرفی شده است. شاخص های هشت گانه ای که توسط برنامه توسعه سازمان ملل برای حکمرانی شایسته مطرح میشود به ترتیب عبارتند از:

📚شاخص های حکمرانی خوب:

1️⃣ مشارکت:
مشارکت به معنی حضور همه مردم در تصمیم گیری های مختلف است که هم به صورت مستقیم و هم از طریق نمایندگان و نهادهای واسطه ای قانونی و مشروع تحقق می یابد. مباحث مشارکت غالباً مبتنی بر وجود آزادی بیان و حق اظهارنظر همه افراد جامعه در حوزه های مختلف سیاسی و امنیتی خواهد بود البته این امر لزوماً به معنی آن نیست که تمایلات، خواسته ها و نگرانی های تک تک افراد جامعه مورد توجه قرار می گیرد بلکه منظور مشارکت حداکثری است که از طریق مکانیسم های خاص خود تحقق پیدا می کند. بنابراین ویژگی اصلی مشارکت همانا آزادی همه مردم در ابراز نظرات و دیدگاه های خود است که این امر در مرحله اجرا نیازمند ابزارهای خاصی از جمله رسانه های آزاد و نهادهای مدنی مستقل است.
2️⃣ حاکمیت قانون:
برقراری سیستم حکمرانی خوب نیازمند چارچوب های قانونی عادلانه و منصفی است که از ویژگی بی طرفانه بودن برخوردار است. در این چارچوب باید از حقوق کلیه افراد مخصوصاً حقوق محرومان محافظت به عمل آید. اجرای این گونه قوانین در یک فضای بی طرفانه و مبتنی بر انعطاف، نیازمند دستگاه قضایی مستقل و نیروی پلیس بی طرف و عاری از فساد است.
3️⃣ شفافیت:
شفافیت به معنی جریان آزاد اطلاعات و قابلیت دسترسی سهل و آسان به آن برای تمامی ذی نفعان مربوطه است. اطلاعات باید به اندازه کافی و به صورت قابل فهم در دسترس باشند و از طرف دیگر اتخاذ تصمیمات و اجرای آنها از قوانین و مقررات مشخصی پیروی کند.
4️⃣ مسوولیت پذیری:
حکمرانی خوب نیازمند این است که نهادها و فرآیندهای تصمیم گیری در یک چارچوب زمانی منطقی به همه ذی نفعان آن خدمات لازم را ارائه دهد. نیل به این هدف تنها زمانی امکان پذیر است که نهادهای تصمیم گیر نسبت به تامین خواسته ها و تمایلات افراد احساس مسوولیت داشته باشند.
5️⃣ اجماع سازی:
در واقع هر اندازه که نقطه نظرات موجود در یک جامعه از تفاوت های زیادی برخوردار باشند بالطبع بازیگران گوناگونی نیز وجود خواهند داشت لذا حکمرانی خوب نیازمند این است که منافع و سلایق مختلف در جامعه به سمت اجماعی گسترده که بهترین و بیشترین منفعت را برای تمام اجتماع در پی دارد، هدایت کند. این امر مستلزم این است که چشم انداز بلندمدت و وسیعی نسبت به آنچه برای توسعه انسانی پایدار ضروری است و چگونگی دستیابی به اهداف این چنین توسعه ای وجود داشته باشد. این مهم نیز تنها از طریق فهم و درک مفاهیم تاریخی، فرهنگی و اجتماعی جامعه قابل دستیابی است.
6️⃣ عدالت وانصاف:
در حکمرانی خوب همه افراد باید از فرصت های برابر برخوردار باشند. رفاه یک جامعه وابسته به تضمین این امر است که همه اعضای آن احساس کنند در آن جامعه ذی نفع هستند. برای تحقق این امر همه گروه های آسیب پذیر باید از حمایت های لازم برای افزایش توانمندی های خود برخوردار باشند.
7️⃣ کارایی و اثربخشی:
حکمرانی خوب به معنی آن است که نهادها و سازمان های تصمیم گیرنده همیشه نیازهای مردم را در نظر داشته باشند و از منابع موجود به صورت کارا استفاده کنند. مفهوم کارایی در ارتباط با حکمرانی خوب به معنی استفاده پایدار از منابع طبیعی وحفاظت از محیط زیست نیز خواهد بود لذا موضوع بهترین استفاده از منابع با حکمرانی ارتباط مستقیم دارد.
8️⃣ پاسخگویی:
پاسخگویی یک امر حیاتی برای مساله حکمرانی خوب است. نه تنها نهادهای دولتی بلکه بخش خصوصی و سازمان های جامعه مدنی باید نسبت به عموم مردم و همه افراد ذی نفع پاسخگو باشند. به طور کلی یک نهاد یا سازمان نسبت به کسانی که در ارتباط مستقیم با تصمیمات آنها قرار دارند، پاسخگو خواهند بود. لازم به ذکر است پاسخگویی بدون وجود شفافیت و حاکمیت قانون قابل اجرا نیست.مجموعه این شاخص ها را می توان به عنوان دستورالعملی برای تعامل هرچه بهتر سه بخش دولت، بخش خصوصی (بازار) و جامعه به معنای نوین آن تلقی کرد.

❇️در این رویکرد هدف عبارت است از به کارگیری حداکثری ظرفیت های موجود در هر یک از بخش های فوق الذکر به منظور نیل به اهداف گسترده تری از رفاه اقتصادی و اجتماعی. بنابراین در این رویکرد تعاملی، دولت وظایف جدیدی را برعهده می گیرد که مبتنی بر حاکمیت قانون و مشارکت است لذا با رویکرد سنتی و مکانیکی نقش دولت بسیار متفاوت است. حکمرانی خوب بر ارزش های قانونی و ارزش های مشروعیت به جای ارزش های اقتصادی و کارایی صرف اقتصادی تاکید می کند. می توان میان این تعریف و نگاه مدیریتی به بحث حکمرانی خوب ارتباطی برقرار کرد.

💎 @CompetentManagers

.
👈 سلام‌‌ بر ایران، سلام بر رهبری

(گفتاری درباره واپسین فرصت افق‌گشایی و آخرین آزمون توسعه خواهی جمهوری اسلامی)
ـــــــــــــــــــــ


👈 بخش اول: علائم حیاتی جمهوری اسلامی


✍️ محسن رنانی


چکیده:
در این نوشتار سه بخشی، توضیح می‌دهم که بحران‌های اقتصادی و اجتماعی، کشور را به نقط خطرناکی رسانده است، و اگر هر چه سریع‌تر برای مدیریت و مهار بحران‌ها اقدام نشود، کشور وارد مسیر بی‌بازگشتی می‌شود. و برای مهار بحران‌ها، ما نیاز به برخی اصلاحات جدی و فوری در ساختار سیاسی جمهوری اسلامی داریم. این اصلاحات تنها در توان مقام معظم رهبری است چرا که از این پس جمهوری اسلامی هرگز رهبری به قدرتمندی سیاسی و توانایی‌های شخصیتی، روحیه انقلابی و سرمایه تقدس و کاریزمای ایشان به خود نخواهد دید. بنابراین برخی اصلاحات است که فقط و فقط ایشان می توانند انجام دهند و اگر از ایشان بگذارد دیگر کسی توانایی و جسارت آن را نخواهد داشت و فرصت اصلاح جمهوری اسلامی از دست می‌رود و جمهوری اسلامی در بحران‌هایی غرق می‌شود که ممکن است ایران را هم با خود غرق کند. بر‌این اساس برای نجات کشور و پیشگیری از فروپاشی، نیکو است که ایشان دست به برخی اصلاحات در ساختار جمهوری اسلامی و در قانون اساسی بزنند. همان‌گونه که آیت‌الله خمینی در اواخر عمر خودشان دست به اصلاح قانون اساسی زدند. و سرانجام نوع اصلاحاتی که اگر انجام بشود موجب ورود خرد جمعی و مشروعیت سیاسی به ساختار نظام سیاسی خواهد شد و می‌تواند امید را به جامعه و کارآمدی را به نظام سیاسی بازگرداند تشریح خواهم کرد.

در بخش اول که امروز می‌خوانید نخست به تفاوت سطح پیشرفتگی بدن انسان و جامعه انسانی اشاره کرده ام و سپس علایم حیاتی بدن انسان را معرفی و با استفاده از آن تمثیل، وضعیت علایم حیاتی نظام اقتصادی ایران را توضیح داده ام. با شواهد آماری نشان داده‌ام که ما یکی از بدترین علایم حیاتی نظام اقتصادی را در جهان داریم و بعید است که این وضعیت بتواند در بلندمدت دوام بیاورد. آنگاه اشاره کرده‌ام که اگر پدیداری این وضیت ناخواسته و خارج از کنترل مقامات کشور بوده باشد، که معتقدم چنین است، پس این ساختار و نظام اندیشگی که آن‌ را پدید آورده است، خودش نمی‌تواند مشکل را حل کند و لازم است تحولی در آن ایجاد شود.


۱- مقدمه:
پدرم همه چیزم بود، عشقم، امیدم، سرمایه زندگی‌ام، اعتبارم و حامی اصلی‌ام. در ظاهر همه چیز هم به خوبی پیش می رفت، سرحال بود، خوراکش خوب بود، فعالیتش زیاد بود، و روحیه اش هم عالی. یک روز در مزرعه حالش بد شد، و پس از چند روز بررسی معلوم شد سرطان دارد و متاسفانه دیر متوجه شده بودیم. خیلی برای درمانش کوشیدیم، جراحی هم کردیم خیلی هم هوایش را داشتیم و سعی کردیم روحیه اش را بالا نگهداریم اما کافی نبود. بدن داشت از درون تحلیل می رفت و سرانجام پس از چند ماه پر کشید.

ایرانمان سخت مریض است و پیش از آن که دیر شود باید برایش کاری کنیم. این که عاشق یک کشور یا یک دین یا یک حکومت باشیم به تنهایی کافی نیست. باید بیماری هایش را به موقع تشخیص بدهیم و درست درمان کنیم در غیر این صورت، طبق سنت ها و قواعد این خلقت، از بین می رود. برآمدن و برافتادن تمدن‌ها و جوامع و نظام‌های سیاسی هم، قوانینش به همان قدرت قوانین طبیعی مثل فیزیک است. فقط در فیزیک قوانین، ساده تر است و عوامل موثر بر پدیده‌های فیزیکی، محدودتر و مشخص ترند و بنابراین ما توانسته ایم با سرعت بیشتری آن قوانین را فهم کنیم و علم فیزیک را رشد بدهیم. اما در حوزه پدیده های اجتماعی چون روابط پیچیده تر و عوامل موثر بسیار بیشتر و متغیرهای جانبی و محیطی متنوع تر و قابلیت کنترل آنها کمتر است، فهم ما از تحولات اجتماعی کندتر شکل گرفته و کمتر تکامل یافته است. با این حال علوم اقتصادی و سیاسی و جامعه شناسی همین حالا هم خیلی از قواعد سیستم‌های اجتماعی را کشف کرده و قدرت پیش‌بینی نسبتا بالایی پیدا کرده اند. یعنی از دویست سال پیش از آن که گالیله به دنیا بیاید ابن خلدون، اندیشمند مسلمان، روی علل برآمدن و برافتادن تمدن‌ها پژوهش کرده است، تا امروز که علوم سیاسی، اقتصادی، جامعه شناسی، مدیریت و سیستم، همگی بر روی تحلیل عوامل و نشانگان دوام و فروپاشی سیستم‌های سیاسی و اقتصادی به طور جدی کار می‌کنند.

تقریبا قاطبه عالمان سیاست، عالمان اقتصاد و عالمان جامعه شناسی ایران، با هر گرایش سیاسی و ایدئولوژیک، بر این باورند که نظام سیاسی و اجتماعی ایران گرفتار ...

ادامه مطلب را در یکی از لینک‌‌های زیر بخوانید:

در صفحه تارنمای رنانی:
http://renani.net/texts/notes/832-p1

در فرمت پی‌دی‌اف:
http://renanistorage.ir/renani-notes/renani-notes(18-1).pdf



(بخش دوم این نوشتار با عنوان «قدرتمندتر از آیه الله‌خامنه ای؟ هرگز» نیز فردا شب در این لینک منتشر خواهد شد:
http://renani.net/texts/notes/833-p2
.
.
.

.
.
👈 سلام‌‌ بر ایران، سلام بر رهبری

(گفتاری درباره واپسین فرصت افق‌گشایی و آخرین آزمون توسعه خواهی جمهوری اسلامی)


👈 بخش دوم: قدرتمندتر از آیت‌الله خامنه‌ای؟ هرگز!


✍️ محسن رنانی


چکیده:
در بخش دوم این نوشتار به این مساله پرداخته‌ایم که جمهوری اسلامی با ساختار تاریخی موجود، هرچه هست، اصولا دیگر رهبری قدرت‌مندتر و فرصت‌مندتر از آیت‌الله خامنه‌ای به خود نخواهد دید. این سخن نه مدح است نه ذم، یک واقعیت تاریخی است، که نتیجه کنار هم آمدن تصادفی و غیرتصادفی عوامل متعدد اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و شخصیتی است. آنگاه به معرفی عواملی که موجبات این موقعیت را برای ایشان فراهم آورده‌اند پرداخته‌ایم و سپس به بررسی پاسخ این پرسش پرداخته‌ایم که با وجود رهبری به قدرتمندی و فرصتمندی آیت‌الله خامنه‌ای، آیا ساختار سیاسی و نظام مدیریتی موجود توانسته است نه الزاما اهداف اسلام، یا اهداف انقلاب اسلامی، یا اهداف جمهوری اسلامی، بلکه فقط اهداف مورد تاکید مقام رهبری را محقق کند یا نه؟ و اگر نه، ریشه مشکل را در کجا باید یافت؟ در نحوه مدیریت آیت‌الله خامنه ای؟ در ترکیب‌بندی قانون اساسی؟ در ساختار بالفعل جمهوری اسلامی؟ در ساختارهای اجتماعی و فرهنگی ملی؟ و یا در تنگناهای تحمیل شده از سوی خارجیان بر ما؟ برای پاسخ به این پرسش، به زمینه‌های شکل‌گیری تعارضات قانون اساسی اشاره کرده ایم که نهایتا و در عمل موجب تخلیه نظام مدیریت کشور از «انرژی خرد جمعی» شده است. و آنگاه به این جمع بندی رسیده ایم که مهم ترین ماموریت مقام رهبری تازه آغاز شده است و ایشان به علت همین موقعیت استثنایی که دارند سزاوارترین شخص برای انجام اصلاحات ساختاری است که منجر به تزریق خرد جمعی به ساختار سیاسی و نظام مدیریتی کشور می‌شود؛ و این آخرین فرصت رهایی کشور و نسل های آینده از دام بحران‌های در رسنده و انباشت شونده است.

۱- مقدمه
جمع‌بندی بخش اول این نوشتار آن بود که علایم حیاتی جمهوری اسلامی در همه حوزه‌ها نامطلوب است؛ و مشخصا در حوزه اقتصاد نشان دادیم که علی‌رغم صرف بخش اعظم منابع طبیعی در دسترس و قابل استحصال ملی در این چهار دهه، نه تنها دستاورد قابل قبولی حاصل نشده است بلکه ما از نظر تمام شاخص‌های حیاتی اقتصادی، وضعیتی رو به افول و حتی سقوط داشته‌ایم. و البته این روند در گذشته به علت وجود درآمدهای فراوان نفتی، قابل کتمان و قابل تحمل بوده است، اما از این پس نه قابل کتمان و نه قابل تحمل خواهد بود.

آنگاه پرسیدیم که در این گردابی که برای این کشور درست کرده ایم و دارد به سوی سیاهچاله می رود، چه کسی یا چه گروهی مقصر است؟ مردم؟ کشاورزان؟ خانواده‌ها؟ حکومت؟ دولت؟ اصلاح‌طلبان؟ اصولگرایان؟ احمدی‌‌نژاد؟ روحانی؟ آمریکا؟ یا .....؟ و پاسخ دادیم که فعلا در مقام یافتن مقصر نیستیم. ولی اکنون می‌گویم ما دیگر حتی فرصت و انرژی و منابع کافی برای یافتن مقصر را هم نداریم، بلکه باید مناقشه در مورد یافتن مقصر – که بیش از دو دهه است داریم دنبالش می‌گردیم – را رها کنیم و فقط به راه حل بیندیشیم و درباره آن گفت‌وگو کنیم. راستی، اصولا پیدا کردن مقصر امکان‌پذیر است؟ و پیدا کردن مقصر، چه کمکی به ما می‌کند؟ و آیا اگر مقصر را پیدا کردیم اصلا می‌توانیم مجازاتش کنیم؟ و اگر مجازاتش کنیم مشکل کشور حل می شود؟ و اگر پاسخ این‌ّ پرسش‌ها منفی است، پس بیایید بپرسیم: راستی از کجا آغاز کنیم؟ چه کسی برای شروع توقف این فرایند و تغییر این وضعیت باید پیش‌قدم ‌شود؟ درواقع چه کسی توانش را دارد و سزاوارتر است برای شروع فرایند تغییر؟ و نشانه این پیش‌قدم شدن چیست؟ چه کاری باید بکند تا بپذیریم که او برای تغییر، پیش قدم شده است؟ راستی اصلا می‌شود پاسخ این سوالات را پیدا کرد؟ و برای پیدا کردن پاسخ این سوالات، ما اصلا گفت‌وگوی عقلانی و اخلاقی را بلدیم؟ آیا ما فرق بین گفت‌وگو را با نقد با تخفیف و با تخریب می‌دانیم؟ و اگر می‌دانیم می‌توانیم رعایت کنیم؟ ای کاش پیش از آن که روشنایی‌ها به کلی برود، و دیگر نتوانیم چیزی را ببینیم، به چشمان یکدیگر نگاه کنیم و از یکدیگر شرم کنیم.

متاسفانه ادب گفت‌وگو در هیچ‌کدام از طرف‌های منازعه وجود ندارد. نظام سیاسی همه مخالفان و منتقدان خود را ....

ادامه مطلب را در یکی از لینک‌‌های زیر بخوانید:

در صفحه تارنمای رسمی محسن رنانی:
http://renani.net/texts/notes/833-p2

در فرمت پی‌دی‌اف:
http://renanistorage.ir/renani-notes/renani-notes(18-2).pdf


بخش سوم این نوشتار با عنوان «رهبری و توسعه» پنجشنبه ۱۴ اسفند ۱۳۹۹ در لینک زیر منتشر خواهد شد:
http://renani.net/texts/notes/834-p3
.
.
.
.

‍ 📙نظریه تحریف ترجیح؛

🔹به نظر شما چقدر ممکن است عقیده یا نظری را که در دلمان هست همان طور که هست بیان کنیم؟
🔹وقتی نظرمان را درباره‌ی یک موضوع و مسئله‌ای می‌پرسند چقدر به مخاطب نگاه می‌کنیم و نظرمان را باتوجه به مخاطب بیان می‌کنیم؟
🔹 تیمور کوران نویسنده‌ کتاب حقایق نهان، دروغ‌های عیان می‌گوید در بیشتر مواقع ما این کار دوم را می‌کنیم.

🔹یعنی فشار اجتماعی روی ابراز عقیده و نظرمان اثر می‌گذارد. این تفاوت بین ترجیح شخصی ما و ترجیح عمومی چیزی است که تیمور کوران اسمش را گذاشته تحریف ترجیح یا انحراف ترجیح و در این کتاب چشم ما رو به پیامدهای این تفاوت باز می‌کند.

🔹هر کدوم از ما در بیان هر ترجیح یا موضعی که به صورت علنی اظهار میکنیم، دنبال سه منفعت یا فایده اصلی هستیم:
🔸فایده ذاتی؛ یعنی اینکه خود اون موضعی که بیان کردیم رو چقدر دوست داریم،
🔸فایده اعتباری؛ یعنی اون موضع چقدر به شکل گرفتن همون شخصیتی کمک میکنه که در هر جمعی دوست داریم دیگران ما رو با اون شخصیت بشناسند،
🔸و در آخر هم فایده بیانی؛ یعنی احساس رضایتی که از بیان صادقانه اون چیزی که در دل داریم برای ما حاصل میشه.
🔷این فایده‌ها روی بیان ترجیحاتمون اثر می‌‌گذارند و باعث می‌شوند ناظران و سیاستگذاران و تحلیلگران در فهم «خواست واقعی جامعه» مسیر اشتباهی بروند.

🔹این نظریه مربوط به ایده های اثبات اجتماعی و همچنین نابینایی در بیان حقایق و مساله انتخاب است. این تئوری بیان می دارد که افراد ترجیحاتی را منتقل می کنند که با آنچه واقعاً می خواهند متفاوت باشد.

🔹 طبق این نظریه، در بیان ترجیحات، افراد اغلب انتخاب‌های خود را متناسب با آنچه از نظر اجتماعی قابل قبول است، تنظیم می کنند. به عبارت دیگر، آنها ترجیحاتی را منتقل می کنند که با آنچه واقعاً می خواهند متفاوت است. کوران، ارائه نادرست نتیجه را "تحریف ترجیح" می نامد. وی در کتاب خود با عنوان "حقایق نهان، دروغ‌های عیان" اظهار میدارد که این پدیده در همه جا فراگیر است و پیامدهای عظیم اقتصادی، اجتماعی و سیاسی دارد. این عواقب به وابستگی متقابل بین تصمیمات فردی در مورد اینکه چه چیزی ترجیحاً به صورت عمومی منتقل می شود، بستگی دارد.

🔹 شخصی که نارضایتی خود را از یک مد، سیاست یا رژیم سیاسی پنهان می کند، ابراز نارضایتی را برای دیگران دشوار می کند. یک پیامد مهم اجتماعی از تحریف ترجیح، حمایت گسترده مردم از گزینه های اجتماعی است که با رأی گیری مخفی قاطعانه رد می شود. سیاست های غیرمعمول خصوصی ممکن است به طور نامحدود حفظ شود زیرا مردم فشارهای اجتماعی مطابق را از طریق اعمال تحریف عیان ترجیحی تولید می کنند.

🔷 در تحریف ترجیح نهان، مردم دانشی را که ترجیحات بر آن استوار است پنهان می کنند. در این فرآیند، آنها دانش موجود در حوزه عمومی را تحریف، فاسد و بی‌مایه می کنند. آنها اطلاع رسانی درمورد اشکال تنظیمات موجود و شایستگی گزینه های دیگر را برای دیگران دشوارتر می کنند. نتیجه دیگر تحریف ارجحیت، ناآگاهی گسترده نسبت به مزایای تغییر است. در طول دوره های طولانی، تحریف ترجیح می تواند با ایجاد تنگی فکری و استخوان سازی، ظرفیت جامعه را برای ایجاد تغییر، از بین ببرد.

🔷اولین پیامد تحریف ترجیح از نیاز مردم به تأیید اجتماعی است، و پیامد دوم وابستگی آنها به یکدیگر برای کسب اطلاعات است. کوران این مشاهدات را در طیف وسیعی از زمینه‌ها به کار برده است. وی از نظریه توسعه یافته در "حقایق نهان" ، "دروغهای عیان " برای توضیح مواردی ازقبیل اینکه چرا انقلاب های سیاسی بزرگ ما را غافلگیر می کند، و چگونه تنش های قومی می‌توانند از خود تغذیه کنند، استفاده کرده است.

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

‍ 🔰ماجرای علی کریمی و قاعده تحریف ترجیح:

علی کریمی در انتخابات ریاست فدراسیون فوتبال فقط 9 رای آورد. حتّا برخی از فوتبالی ها هم مانند کاپیتان تیم ملی به او رای ندادند. جادوگر فوتبال ایران اما هنگام خروج از سالن مجمع با تشویق ایستاده همه بدرقه شد.

🔷برداشت خیلی ها از جمله راقم این سطور از آن رای اندک و آن تشویق بلند این بود که برای ریاست فدراسیون فوتبال ترجیح خیلی از اعضای مجمع عقلاً و قلباً علی کریمی بود ولی به سبب برخی مصلحت اندیشی ها تصمیم گرفتند به گزینه دیگری رای بدهند؛ این یعنی تحریف ترجیح.

🔷آفت تحریف ترجیح با خیلی از ما آدم ها در زندگی روزمره همراه است. رئیس دولتی که می داند آن زید شایسته وزارت نیست اما او را انتخاب می کند، مدیری که می داند این تصمیم به صلاح سازمان مربوط نیست ولی به سبب مصالحی آن را ابلاغ می کند، کارمندانی که می دانند مدیرشان تصمیم نابجایی گرفته ولی اعتراض نمی کنند تا آسیب نبینند، ... همه گرفتار ویروس تحریف ترجیح اند.

🔷نشانه ابتلا به این ویروس، سکوت است. سکوت در زمانی که وظیفه انسانی ایجاب می کند حرف بزنی ولی نزنی. سکوت در زمانی که می بینی خطا را ولی تذکر نمی دهی. سکوت در زمانی که می بینی انحراف را ولی بنشینی و تماشا کنی. در نزد این آدم ها خصلت سکوت پیوند وثیقی با خودپسندی شان دارد. در نزد ایشان حقیقت، ارزش ها، باورها، مصالح ملی و سرزمینی، مصالح علمی و ... ارزش و اعتبار و اهمیتی اندازه خود ایشان ندارد...

✅ آفت تحریف ترجیح انسان ها را بی تفاوت می کند؛ بی تفاوت به همه چیز جز مقام و موقعیت خود. چنین آدم هایی بیشترین نقش را در تخریب و نابودی معنوی جوامع انسانی دارند. به گفته اریک امانوئل اشمیت: "دنیا را کسانی که بدی می کنند، نابود نمی کنند؛ کسانی که بی تفاوت تماشا می کنند ویران می کنند."

🔷 امروزه که آفت تحریف ترجیح فرآگیر شده، سکوت تبدیل شده است به بزرگ ترین فضیلت اخلاقی. در همه جا ساکتین با شخصیت ترین، باادب ترین و باشعورترین افراد به شمار می روند. آنان که سخن می گویند و به اصول و چارچوب ها و اجرای قواعد و قراردادها و قوانین و مقررات و بیان حقایق پای می فشارند، می شوند گستاخ و دریده و پررو و تندمزاج و بداخلاق.

🔷ویروس کرونا به زودی با رسیدن واکسن ها از محیط ما رخت برخواهد بست، اما ویروس تحریف ترجیح همچنان با ما خواهد بود.

⁦✍️⁩ حسن حضرتی

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

بشنوید با حجم کم و بدون افت کیفیت
گزیده کتاب:
| حقایق نهان، دروغ‌های عیان |
Private Truths, Public Lies :
The Social Consequences of Preference Falsification
نویسنده: Timur Kuran
اپیزود ۵۴ بی‌پلاس دی‌ماه ۱۳۹۹
کتاب را از کجا بخریم؟ 👈 اینجا
صفحه اصلی:
اطلاعات کامل و نظرات

#بی‌پلاس_کم‌حجم

‍ 🔰در ادامه مطالب مربوط به حکمرانی شایسته, «نُه چالشِ فراروی حکمرانی خوب را در کشورهای کمتر توسعه یافته»، تشریح میکنیم:

🔸- برای اثر بخشی بیشتر موضوع، پیشنهاد میگردد، در دو سه تا پست پیشین، مطالب مربوط به حکمرانی شایسته را مطالعه بفرمایید-

🔸این مطلب در سه بخش متوالی تقدیم میگردد. امیدوارم مفید و موثر باشد.

🔺بخش اول

🔰۱. ‌خودسانسوری سازمانی:

🔹در کشورهای کمتر توسعه یافته که حاکمیت قانون کاملاً نهادینه نشده است، نه تنها تولید، انتقال و توزیع افکار و اندیشه‌های نو مورد استقبال قرار نمی‌گیرد، بلکه در برابر انتقاد‌هایی حتی سازنده تحمل چندانی وجود ندارد، این سبب می‌شود که نخبگان و تولیدکننده‌گان فکر یا تسلیم فضای یک جانبه حاکم شوند و روحیه مصلحت‌اندیشی اتخاذ کنند و یا به خودسانسوری از ترس ترور شخصیت و اندیشه پناه ببرند.

🔹اگر فضای خودسانسوری غالب گردد و عرصه بر منتقدانی که می‌توانند منشای تحول، نوآوری و تحرک در جامعه باشند، تنگ گردد، حکومت‌ها در خودشیفته‌گی و پلان‌های خیالی غرق و در حالت عقب‌مانده‌گی قرار خواهند گرفت.

🔰۲. تملق، چاپلوسی و خود شیرینی سازمانی:

🔹روان‌شناس معروف جونز، چاپلوسی را یک استراتژی نامشروع جهت نفوذ و انگیزه‌دادن بر یک شخص با در نظر داشت خصوصیات و علاقه‌مندی‌هایش تعریف می‌کند. سایرین مانند تدسکی و ملبورگ چاپلوسی را نوعی رفتار هدف‌مند جهت کسب رضایت اشخاص و نهادهایی که منابع و امکانات را در اختیار دارند، تعریف کرده‌اند. چاپلوسان با روش‌های مختلف از قبیل چرب‌زبانی، خبررسانی، جاسوسی، دورویی و نوکرصفتی تلاش دارند بدون هزینه و زحمت به امکانات و مقام برسند. از این رو چاپلوسان در پروسه تصمیم‌گیری، بی‌اراده و متملقانه یا نظریات صاحبان قدرت را تایید و یا نظریات مخالف با صاحبان قدرت را رد می‌کنند. چاپلوسان با مسموم‌کردن فضای مجامع تصمیم‌گیری، در تلاش ایجاد صف‌بندی بین مخالفان و موافقان می‌باشند، تا بازار خود را گرم کنند.

🔰3. پوپولیسم و عوام‌فریبی:

پوپولیست‌ها اکثریت مردم را افراد ناآگاه، ساده، زودباور و محتاج فرض می‌کنند، از این رو به جای ارایه راه‌کارهای منطقی و عملی برای مسایل، وعده‌هایی می‌دهند که نه‌ تنها اراده و توانایی برای انجام آن وجود ندارد، بلکه صرفاً برای عوام‌فریبی است.

🔹 پوپولیست‌ها معمولاً با شعارهای جذاب، وعده‌های سر خرمن، کلی‌گویی و برانگیختن احساسات مردم به خصوص اقشار کم برخوردار، سعی بر موج‌سواری بر هیجانات زودگذر مردم دارند تا به منافع شخصی خویش برسند. معمولاً توجه‌ پوپولیست‌ها روی توده‌های کم‌درآمد، کم‌سواد و یا بی‌سواد جامعه است و به همین دلیل است که پوپولیست‌ها رابطه‌ی خوبی با متخصصان و روشن‌فکران ندارند. پوپولیست‌ها در پروسه تصمیم‌گیری عموماً با بروز احساسات تُند، تلاش دارند عقاید شخصی خویش را به نماینده‌گی از مردم بیان ‌کنند.

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

‍ 📕ادامه...نُه چالشِ فراروی حکم‌رانی خوب در کشورهای کمتر توسعه یافته:
🔺بخش دوم

🔰۴.تعریف برنده‌گی در بازنده‌گی رقیبان:

🔹به صورت عمومی پنج استراتژی ممکن برای مدیریت تضاد‌ها موجود می‌باشد که شامل:
۱) برد-برد
۲) برد-باخت
۳) باخت-باخت
۴) باخت- برد(آرام کردن اوضاع)
۵) اجتناب کردن و مشمول زمان کردن

🔹متأسفانه در کشورهای کمتر توسعه‌ یافته، رهبران (خواه تعمدی، و یا غیر تعمدی) توانایی ایجاد حالت برد-برد را کمتر دارند و بیشتر حالت‌های برد-باخت ایجاد میکنند، به طوری که دولت به معنای عام همواره در طرف برد قرار داشته و مردم مقابل آن، که این بدترین حالت است و باعث پیچیده‌تر شدن اوضاع، و از بین بردن روحیه همکاری و ایجاد فاصله بین مردم و حکومت‌ها می‌شود.

🔹متأسفانه بعضی از اشخاص و نهاد‌ ها، منازعه اجتماعی – سیاسی را با بازی کشتی کج اشتباه گرفته و همیشه دنبال برنده‌شدن تیم خودشان هستند، در حالی که فراموش می‌کنند در تعاملات اجتماعی این مردم اند که نباید احساس بازنده‌گی کنند.

🔹مطمعناً تمام بازی‌های برد-باخت، نهایتاً به باخت-باخت تبدیل خواهد شد و فضای بی‌اعتمادی به تمام تصامیم حکومت در باور عمومی جامعه ایجاد می‌شود. احمقانه‌ترین تفکر این است که بازنده بودن یک بخش از جامعه، برای یک بخش دیگر از جامعه برنده‌گی تفسیر شود.

🔰۵.تبعیض سازمانی:

🔹تبعیض برخورد متفاوت با اشخاص، نهاد‌ها و اتفاقات در شرایط هم‌سان می‌باشد. تبعیض گواهی از بی‌عدالتی اجتماعی و سازمانی است و تاثیرات فوق‌العاده منفی بر روحیه اشخاص و نهاد‌ها دارد. تبعیض صرفاً در تخصیص امکانات و منابع خلاصه نمی‌شود بلکه نوع بد‌تر از آن در نحوه‌ی تبعیض‌آمیز نگاه‌کردن، صحبت‌کردن، گوش‌دادن و حتا حالت روحی و فزیکی و نحوه نگرش می‌باشد.

🔹 تبعیض می‌تواند عوامل مختلفی داشته باشد ولی یکی از عواملی که کمتر به آن توجه شده است، حمایت جانب‌دارانه از اشخاصی می‌باشد که یک نوع تعلق خاطر و پیوند عاطفی-احساسی مانند رابطه پدر-فرزندی (Parent-Child Relationship) را با صاحبان قدرت ایجاد کرده‌اند. این اشخاص (فرزندان) بدون این که عمل‌کرد قابل قبولی داشته باشند، ولی همیشه حمایت پدرخوانده را خواهند داشت و می‌بایست طرح‌ها و نظریات آن‌ها قبول شود. تبعیض پروسه تصمیم‌گیری را ناعادلانه منحرف می‌سازد.

🔰۶. مواجه کردن سازمانی:

🔹مدیران میانی تلاش می‌کنند اهدافِ طرح‌ها و برنامه‌های خویش را در امتداد اهداف استراتژیک کلان ادارات تعریف کنند تا حمایت شوند، منابع و امکانات تشکیلاتی را به دست آورند که از آن زیر نام مدیریت در راستای خطوط استراتژیک (Strategic Alignment Management) نام برده می‌‌شود. اما بعضا شماری از مدیران میانی، زمانی که به طرح‌ها و یا شیوه‌های مدیریت آن‌ها انتقاد می‌شود، تلاش دارند با تفسیرهای غلط و جهت‌دهی‌های منفی، منتقدین را به شکل ناجوان‌مردانه با بالا‌ترین مقامات مواجه سازند و خود را در حاشیه امن قرار دهند در حالی که به هیچ عنوان انتقاد روی عمل‌کرد مقام‌های ارشد ادارات مطرح نبوده است. این امر موجب می‌شود، تا تصامیم منصفانه اتخاذ نگردد.

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers

‍ 📕ادامه...نُه چالشِ فراروی حکم‌رانی خوب در کشورهای کمتر توسعه یافته:
🔺بخش سوم

🔰۷. تیم‌ سالاری:

🔹علی‌رغم مزایای متعدد داشتن یک تیم منسجم، یک‌پارچه و باتجربه یکی از چالش‌های کارهای تیمی با اعضای ثابت در درازمدت، پیوند‌ها و حمایت جانب‌دارانه اعضای تیم از یک‌دیگر، یک‌نواختی در نحوه نگرش به موضوعات و فقدان ابتکارهای نو می‌باشد که این سرانجام، منجر به مرگ تدریجی تیم و به میان آمدن رفیق‌سالاری می‌شود.

🔹تیمی که خالی از خلاقیت باشد در واقع دیر یا زود در خاموشی می‌میرد. نکته قابل توجه این است که خود اعضای تیم، حتا در صورت تلاش جدی، نمی‌توانند جلو این پدیده را بگیرند، مگر این که اعضای جدید با روی‌کرد‌ها و نگرش‌های انتقادی و ابتکاری جای‌گزین شوند تا تصامیم متفاوت اتخاذ گردد.

🔰۸. به حاشیه‌راندن مردم (Social Exclusion):

🔹استفاده ابزاری از نام «مردم» و جمع‌کردن یک تعداد تحت عنوان اجتماعات سمبولیک بدون در نظر داشت نیاز‌ها، خواست‌ها و آرزوهای واقعی اکثریت مردم، فریب‌دادن خویشتن است و بس. مردم شعوری بالاتر از آن‌چه تصور می‌شود، دارند. هم‌چنان که در اسلام انتخاب و رأی مردم میثاق است و از بالاترین اعتبار اجتماعی-سیاسی برخودار می‌باشد. یکی از دلایل عمده در ناکامی حکومت‌ها به دست‌نیاوردن حمایت همه‌جانبه‌ی اقشار مختلف مردم، خصوصاً اشخاص و نهادهای تاثیرگذار و یا متاثر از برنامه‌ی اصلاحی حکومت‌ها می‌باشد. ده دلیل عمده که باعث می‌شود اشخاص و نهاد‌ها گرایش به همکاری‌نکردن و ایستادن در مقابل تصامیم حکومت و تغییرات ناشی از آن‌ها را داشته باشند، عبارتند از:
۱) برنامه‌ریزی مشخص برای این که اشخاص و نهادهای ذی‌دخل ضرورت تصامیم را درک کنند، وجود نداشته است.
۲) پاسخ مناسب به نگرانی‌های اشخاص و نهاد‌های متضرر ارایه نشده است.
۳) مردم در اتخاذ تصامیم سهیم نبودند.
۴) تصامیم بدون خواست مردم، از بیرون تحمیل شده است.
۵) اهداف و مفاد تصامیم به ‌صورت مؤثر شریک و به آن‌ها انتقال داده نشده است.
۶) تحلیل و ارزیابی دقیق از قدرت تاثیرگذاری و میزان علاقه‌مندی مردم صورت نگرفته است.
۷) ارتباط و رابطه موثر و مداوم بین مردم و حکومت وجود نداشته است.
۸) اعتماد و باورمندی مردم به بازی گرفته شده است.
۹) نیاز‌ها، توقعات و خواسته‌های مردم درست شناسایی و پاسخ داده نشده است.
۱۰) درک همه جانبه از مسایل فرهنگی، اجتماعی و محیطی خارج و داخل وجود نداشته است. به حاشیه‌راندن مردم در پروسه‌های تصمیم‌گیری، تطبیق تصامیم را با چالش‌های جدی مواجه می‌‌سازد.

🔰۹. باج‌دهی به کارتل‌های مافیایی تحت نام احزاب:

🔹در نظام‌های مبتنی بر مردم‌سالاری، به جای اشخاص این احزاب و برنامه‌های اجرایی آن‌ها است که با هم رقابت می‌کنند. در واقع مردم قبل از این که به اشخاص رأی بدهند به برنامه‌ها و دیدگاه‌های حزبی آن‌ها رأی می‌دهند. معمولاً در دنیا، احزاب از پایین توسط توده‌های مردم و به شکل خودجوش و بر حسب ضرورت‌ها و اولویت‌های جامعه ایجاد می‌شوند و همین احزاب هستند که در نهادینه‌سازی قدرت در مسیر مصلحتِ جامعه نقش مؤثر و بر اساس مقبولیت و حضورشان در میان مردم، سهم ملی را از قدرت تصاحب کرده و در مقابل مسولیت‌پذیر و پاسخ‌گو خواهند بود.
🔹به عبارت دیگر احزاب فرصت‌ها را ایجاد می‌کنند تا دسته‌ها، گروپ‌ها و نیروهای پراکنده در چارچوب تشکیلاتی مشخص و قانونی، فعالیت، مشارکت و سهم‌گیری مردم را در نظام سیاسی تقویت و با توجه به نظام روابط بین‌المللی در افزایش میزان امنیت داخلی و مقبولیت جامعه‌ی جهانی مؤثر باشند، اما در کشورهای کمتر توسعه یافته، جدای این که تعداد کمی از احزاب به معنای واقعی آن وجود دارند، بیشتر اشخاص قدرت‌طلب برای نشان‌دادن قدرت سیاسی و پایگاه مردمی خویش، با جمع‌کردن مردم زیر نام احزاب از مردم سوء استفاده می‌کنند و در چانه‌زنی‌های سیاسی با رأس هرم قدرت زمینه‌ی باج‌گیری را فراهم می‌سازند

💎 با مدیران شایسته همراه شوید
‌
🆔@Competentmanagers