این سفره برای آبادی‌هایمان کور است. بتکانیدش.

کفش هایم‌ جای من چنگ‌ میزنند. می‌گویند دره جای تنهاییست، حتی برای ما دوتا.

دست را جای نامناسب بگذار، نحیف و سردرگم.

مشغول و شفاهی، ابتکار سلولز‌های باستانی.

ایزد بانوی مهر تشنه‌ی شیرکاکائو است.

کمک‌کنید، پسرم دندان‌هایش را بخاطر آلوچه از دست داد. لطفا کمک کنید.

سلیمان حرف بزن، نگذار این خر جای تو حرف بزند.

مهم‌نیست دیگر، پرنده‌هم باشی باید پاهایت را در سیمان خیس فرو کنی.

مهمان سرزده در عصر دیجیتال

از پنجره، مجسمه‌ی انگشت فاک‌‌اش را بیرون انداخت.

اسفند‌هم اسفندهای قدیم.

مراجعه‌ی سرد برای ابری‌ که پیتزا دوست ندارد.

جوانه ‌میزند، پشمی که در انتظار مرگ ساعت است.

گمشده، در جستجوی الدورادو

ساده گام‌بردار، قدم به قدم. اینجا را تازه جارو زدند.

افول بی‌تدبیر توپ بسکتبال. تو یک توپی، زمین را پس بزن.

گل‌های سرما‌ زده. رنگ‌های فرو‌رفته. زنبور‌ بی‌پرواز.

متاثر از دفن درندگان بی‌دندان.

فاتحه برای سرفه‌های خواب‌رفته.

اسکل بودن خودرا آویزان خانه‌ی پرندگان می‌کنم.

پیتزا پیژامه‌ با پنیر سفارش دادم، من از تلفن زدن بی‌زارم.