من تورو نمی‌شناسم، پس چرا میای به خوابم.

پاکت‌کرانچی‌ هیچ‌وقت نمی‌داند کجا می‌رود. مثل من.

هیچ‌جا خامه‌ی آدم نمی‌شود. روی کیک مخصوصا

دوش‌ حمام‌ها چرا می‌خواهند آبشار شوند؟ مگر نمی‌بینند گرم می‌شوند، رویای آدم‌هارا می‌شویند، زیبایی آدم‌هارا می‌بینند. دوش‌ها چرا میخواهند آبشار شوند؟

بی‌جان ترین ابتکار، افتخار است.

متکا بوی درخت می‌دهد، باز دوباره صدایم می‌زند، بیا به این نم‌زدگی ملحق شو. جنون کپک‌های ابریشمی را به جان بخر، بار دیگر سبز شو‌.

تو هندونه‌ای یا قورباغه؟

دارد سرد می‌شود، من اندوخته‌ی شکلات‌هایم را زیر کدام درخت فراموش کرده‌ام؟

هندوانه کاشته شده، افراسیاب کشته شده.

روزی که گریه سکوت کرد، گربه سقوط کرد.

کشتار توت فرنگی تگزاس

نفس بکش و صدا بزن که ابر آمده باز. اهان، سیگار رو خاموش کن.

قرقره کن نخ را، و از دهانت خارج کن کف را.

باگت، باگی برای تو‌

شکار گوزن امتحانی برای قایق‌رانان بود. حالا هی پارو بزن.

توی شناسنامه هکتار بود، اما زئوس در خانه هکتور صدایش میزد.

یونانی بود ولی تار می‌زد.

اگر می‌مردی و در طلوع بعد مرگت زنده می‌شدی چه میخواستی؟
_ در پلاستیک مشکی به دریا بی‌انداز مرا.

اگر دنیا لواشک بود، رودهای آب‌دهن سیل می‌شدند.

کوالا بشم درختم تو باشی

لیم لوم لام. اینک آیات لیموی عزیز.