هرچه فکر میکنم این نیمه پر لیوان نیست، یک‌سوم پر لیوان است.

مارا همه شب فیس فیس، مراقب باش مار.

تن ماری میخواهم. اگر ماه، ماهی بود.

برایت روزی سه‌بار شک قلبی تجویز میکنم.

من همه پرندگان را برای ایران‌ میخواهم وقتی قرار است زیاد برینند.

مهر تق تق میکند و من در را باز میکنم و تو میگویی نمازت را نشکن، من بشکن میزنم و تو ناپدید می‌شوی.

اسلایس اسلامی، متوالیا قرینه‌ی یک آنتن در سبزینه.

من کلین مورفی را کنار آیت‌الکرسی گذاشته ام.
_این یک پیام حقیقی‌ست.

مشتقات این برنامه شامل هزینه‌ای برای ساخت دوباره آن ‌می‌شود.

قمقمه باید گاز زده می‌شد. هر بار کوچک تر.

پوست، با چکش بزن رویش، گردو با پنیر و نان.۰

خاطره هایی که زنده می‌کنی. نکن، نکروفیلیاست.

سراب نبود، واحه‌‌ای پر از آب هویج.

همین‌ است که دائم خودم نیستم. این قیر‌هارا هی روی این آسفالت قدیمی میریزی.

و زیر آفتاب خشکیده بود و پوست می‌انداخت.
_پوستتو نداز زمین بی‌فرهنگ.

جسد بی‌جان قورباغه های افسرده، سوژه درس هنر امروز است. با خود یک تکه چوب بیاورید.

عمو زنجیر باف امروز نمی‌آید. چون تو صدای قورباغه را نمی‌دانی.

عمو زنجیر باف، بس است هرچه اوردی، من برایت هدیه گرفتم. دیگر میتوانی با اسکیت بیایی

نیاز داریم عروس را غرق کنیم. فقط لازم است هنگام بوسه کنار اسکله, بزنی زیرپایش. لباس‌هایش غرق‌اش می‌کنند.

تدبیر ابدی برای اسمارتیزهایی که رنگی می‌شاشند.

استخوان پایم ترک خورد. دیوار اتاقم حسودی میکرد.