سنباده‌هایی که دست‌هارا استخوان می‌کنند.

من در آخر دریا، روی افق ایستادم. مرا نگاه کرد. سیفون را کشید.

سرو سامان میگیرم و من، همیشه سبز. من سرو.

من سوسک بشوم به اندازه برایم کفش داری؟

_نه،ولی به اندازه هر کفشی که داری سوسک دارم.

ابطال مجوز ورود توری. از امروز منع تردد پشه‌ها باطل می‌شود.

داری تف من رو دود میکنی، اون سیگار دست سازمه۰

سسسسسسسسسسسسسسسماوات.

آستین پروتز آلاسکایی‌

میراث افقی را چاه بسته‌ام. تلفاتی که برای حفر کیک شکلاتی دادم.

فوتبال دستی‌ام بدون دسته مانده، چهارتا ادمکی که فوتبال بلد نیستند.

سماوری که شبانه روزی‌است دست‌شویی نرفته است. چایی‌ات را بیشتر بریز.۰

من غم را از دماغم نفس کشیدم. اکنون گلویی دارم که تاول می‌زند.

به دیوار که مشت میزنم، صدای عروسک‌ خرگوشی می‌دهد. این دیوار‌هارا بابانوئل ساخته.

من خواب را در بعدی دیده‌ام‌ که زندگی نبود. همین باعث شد تف بریزم توی جوب.

تو ثانیه‌ها را بغل می‌کنی و من آبشار گلگون خون پرستوهارا.

ارزش این مشت‌های مرا سایبان می‌فهمد، نگهبان نوشابه‌های رنگارنگ. برای افتادن دانه دانه‌ی استخوان‌هایم سبد می‌آورد. آخر که چه، بین این الیاف پلاستیکی، بین این پریزهای مجانی سیگار. تخم مرغی هست که درونم جوانه زند. من دست‌هایم مناسب پرواز است.
و یادم آمد، این بلوط بود که فراموش می‌کرد کجا قایم شده، من سنجاب‌های زیادی شکنجه کردم. اما همیشه می‌دانستم‌ کسی که پرواز می‌کند، اهل فراموشی نیست. من خیابان را اینه کاری کردم. پرنده‌هایی که تیر برقشان گمشده بود را زیر گرفتم. آخرش که چه، من پرواز میکنم.

استکانی که برایم اماده نبود. زیادی می‌شکست

مگسی را تهدید به مرگ کردم. هنوز وییییییییییییییییییییییییییییییز.

من زمان را انداختم و شکستنش چیزیست که نمی‌دانم. چگونه برایت بگویم؟ تاحالا رنگین کمان بوده‌ای؟

با بخار کتری روی گاز، ابر میساخت و زیرش گریه میکرد. #چطوری‌جواد؟