بین این دوتا عکس ۵ سال فاصله‌ست؛💛

وای خیلیییییییییی شبیه ۹۸عه این‌سری جدی :)))

خیلی وقته اصلا دیگه جوری نیستم که بگم کاش همه‌چی شبیه اون موقعا باشه ولی وقتی اینجوری شباهت پیش میاد قلبم عزیز بودنشون رو بیشتر حس میکنه و یه حسِ چه مدت زیادی باهاشون گذشت بهم دست میده :“)

عزیز روزگارم..؛🖤🪽

𝙂𝙣🩶

𝗧𝗵𝗮𝗻𝗸𝘀 𝟭𝗸🤎🪵🕰
امیدوارم خاطراتی که اینجا گذاشته میشه توی قلبتون ثبت شه و درکل خاطره خوبی از من و کالرفول و چنل براتون بمونه، ممنون که همراه بودید🥹🫂

کی انقدر دردونه شدی عزیزترینم :“)))))

قلب منی با اون چشمای پر از ذوقت(":💛

تا ابد به چشم من زیباترین تویی @رهام‌تابستون۹۷💙

چشـم‌ها؛🖤

<🪐👁🖤>

شما یادتون نمیاد
به خاطر ما اسم‌ موزیکو تغییر دادن :)

:)

نرفتیم و چشممون اجرای دوبارتو دید عزیز همیشه‌م🤍

ولی تو برای من همان ماندی🤍

او تمام احساس من بود، تمام روز و شب‌های من، تمام ماه و سال‌هایی که گذراندم، تمام آنچه زندگی کردم؛ و او همیشه همین می‌ماند، در قلب من همان‌جای قبل زندگی می‌کند، من به خود قول دادم فراموش نکنم صدای او با من چه کرد، خنده‌ی او چه دلی از من لرزاند، چشم‌های او چه دریای پر عمقی بود، حرف‌های او چه تسکین دردی بود. من او را فراموش نمیکنم، او ماه و خورشید زندگی من بود. او از روز آغاز احساس تا انتها همراه من خواهد ماند.

𝟢𝟢:𝟢𝟪
تولدت مبارک صاحب نورانی‌ترین چشم☀️
الهی همیشه قلبت رنگارنگ و دور از سیاهی باشه دردونه💛

حالا که وقتشه میخوام از چیزی که تمام این سال‌ها از امیر یاد گرفتم بگم؛ حتی اگه از قبل نوشته نشده باشه، شب تولدش بنظرم بهترین زمان برای گفتن دربارشه.
شاید با سالای گذشته متفاوت باشه اما بنظرم گفتنش چه اینجا، چه داخل کالرفول واجبه.

امیر واقعا توی دوره‌ی حساسی وارد زندگی ماها شد. خیلی وقتا به این فکر کردم و میکنم که چقدر تونست هر کدوممون رو به نحو خودش نجات بده و از یه باتلاق بیرون بکشه و لبخند بیاره روی لبمون و ...
اما یکی از مهمترین چیزایی که از امیر باید توی یاد هممون بمونه اینه که توی اون دوره‌ی حساس چه چیزایی یادمون داد که میتونست دقیقا برعکسش رو نشونمون بده.

در مرحله‌ی اول به جرئت میشه گفت عشق رو یادمون داد؛ محبت بی‌وقفه‌ش، علاقه‌ی بیش از حدش بهمون، کلماتی که برای حرف زدن باهامون انتخاب میکرد، چشمایی که میشد حرفای قشنگی از توشون خوند... امیر یادمون داد چطور احساسات میتونن قشنگ باشن و سعی نکنیم که اونا رو بُکشیم.

مرحله دوم قطعا امید و انگیزه‌ست. بحث فقط حضورش توی زندگیمون نبود که نور توی تاریکی باشه، به نظر من امیر تمام تلاششو کرد تا یادمون بده هرچیزی که بشه، باز آخر خط نیست. کاری کرد یادمون نره تلاش ما قرار نیست بی نتیجه بمونه و فقط نباید خودمون رو به چشم یک بازنده ببینیم حتی اگر شکست خوردیم.