تو این زندگی نمیخوام جز چشاتو🥹🪄
با عجیب‌ترین استایل رهام از نظر امیر😭🤣
اکتای امیر یه گوشه از قلبمه✨

اون‌ور دنیا بری حتی این دل دنبالته بازم🌱❤️‍🩹

هیچکدوم مثل کوهو نگفتید ولی من میذارم😔🙏🏻

بمیرم برات انقد مظلومی مادر.
حتی تو گالری منم از هر ۵ تا اجرا ۴تاش با همین استایلی🤣

من باعث شدم عشق بره از این خونه😭🏠

چون من عاشق ملودیشم اینم ببینید با هنر دست آقای الماسی❤️‍🔥🎸

کاش فقط مال خودم باشه دلت💜🌾

می‌موندم از تو هنوزم بی‌خبرو🧎🏻‍♀‍➡️
پنجره هم خیلی مظلوم واقع شد با این حجم از زیباییش :))😭

حس خوشگل امیر موقع اجراش💙🛐

حس خوبیه وقتی تو پیشمی🌧🙂‍↔️

این حسی که وقتی عکسای جدید و قدیم کنار هم چیده میشه میگیری>>>
چقدر عزیزدردونه‌ای امیر مقاره چقدررر☀️☁️✨🤍

هنوز میتونی دل ازم ببری ²🩶

این دست‌ها اولین بار سال ۹۶ روی شونه‌ی هم افتاد و دیگه هیچوقت هم برداشته نمیشه؛
حامی اول و آخرِ هم.🩵🪵✨

فرشتـه‌ها : )🪽

من و رهّام از عمد می‌زنیم به..؟

کی گفته عکسا صدا ندارن؟⁷ :))

وقتایی که موهاش دو رنگه‌ست :>🤎💛

قبلاً قرمز می‌پوشید بهش می‌گفت یه پیتزا بده به من
الان:

می‌دونید با یادآوری این‌که همچین شبی رو نزدیک سالگرد ناخدا تجربه کردیم چی به ذهنم رسید=)؟

این دوتا پسر خیلی بزرگ شدن، نه صرفا سنی، از لحاظ اخلاقی خیلی بالغ‌تر و متفاوت‌ترن نسبت به ۹۸ که ناخدا پخش شد. خیلی چیزا شاید تغییر کرده ولی قشنگترین تغییری که من دیدم مقایسه امشب و کلا روزایی که اخیرا گذشت با سال نود و هشته؛ نمیدونم چطور بگم اما انگار عشقشون هم با خودشون بالغ شده، انگار که ازش محافظت کرده باشن تا در حین این که آسیبی نبینه و همون‌قدر براشون مقدس بمونه، بزرگ شه. انگار که روش ابراز علاقه هم باهاشون تغییر کرده باشه، روش پناه بودن و دوست داشتن، ولی عمق احساسشون برگرده به همون امیر و رهامِ بی‌پروای ۹۸ که هنوز گاهی یه سر بهمون میزنن. و این قشنگ‌ترین اتفاق ممکنه که ما این‌جوری شاهد بزرگ‌تر شدن و عمیق‌تر شدن احساسشونیم =)