بازنشر از دیدبان آزار:

این متن ساعاتی پیش از اعلام آتش‌بس به پایان رسید؛ یک روز پس از آن‌که ترامپ با تهدیدی استعماری از «مرگ یک تمدن» سخن گفت، تهدیدی که به‌طور تلویحی استفاده از بمب اتم یا کشتار دسته‌جمعی مردمان ساکن جغرافیای ایران و تخریب زیرساخت‌های حیاتی آن را در بر می‌گرفت. این متن بدون هیچ تغییری منتشر می‌شود.

در کنفرانس خبری ۶ آوریل ۲۰۲۶ / ۱۷ فروردین ۱۴۰۵، وقتی خبرنگار از ترامپ درباره تهدید به بمباران زیرساخت‌های حیاتیِ و تنبیه دسته‌جمعی مردم پرسید، او در پاسخ گفت: «مردم ایران حاضرند رنج بکشند تا آزادی داشته باشند؛ آنها به رغم اینکه بمب‌ها کنار خانه‌های‌شان فرود می‌آید می‌گویند: به بمباران ادامه بده!»

این اظهارنظر ترامپ که «جنایت جنگی» را مشخصاً با ارجاع به «خواست» خود مردمان ایران مشروع و موجه می‌سازد، به‌خوبی نشان می‌دهد تا چه حد اتخاذ موضع ضد‌جنگ و محکومیت بدون لکنت حملات نظامی اسرائیل و امریکا واجد اهمیت است. سکوت در برابر جنگ یا فقدان تلاش فعالانه برای «آتش‌بس» نه فقط چرخ‌دنده‌های ماشین جنگی را صیقل می‌دهد بلکه تا اینجای کار به تداوم جنگی یاری رسانده که ازقضا به‌طرز کنایه‌آمیزی جمهوری اسلامی را به لحاظ اجتماعی، سیاسی و ژئوپلکتیک

ادامه این متن را در وبسایت دیدبان بخوانید.