کلکتیو ۹۸
2.55K subscribers
3.36K photos
2.24K videos
124 files
771 links
کلکتیو چپ، مستقل، فمینیست و انترناسیونالیست

ایمیل:
collective98@riseup.net

اینستاگرام:
www.instagram.com/collectif98

دربارۀ ما:
https://t.me/Collective98/27
Download Telegram
🚩 حمله امریکا واسرائیل
به شرکت «توفیق‌دارو»

از بزرگترین تولیدکنندگان داروهای ضد سرطان، بیهوشی و بیماری‌های خاص مثل ام‌اس
و تخریب و آسیب خط تولید داروییواحدهای تولیدی و
تحقیق‌وتوسعه کارخانه توفیق‌دارو به‌طور کامل تخریب شده.

بعضی از اخبار تاییدنشده از کمبود دارو در برخی شهرها خبر می‌دهند

از آغاز جنگ تاکنون ۲۴ واحد فعال در حوزه دارو، تجهیزات پزشکی و زنجیره توزیع دچار آسیب‌های جدی شده‌اند
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🚩 بیش از ٨ میلیون نفر در آمریکا در روز ٢٨ مارس در تظاهرات های "شاه نمیخوایم" در خیابان‌ بوده‌اند؛ یک اعتراض تاریخی پرشمار!

منظور آنها از شاه یا همان کینگ، ترامپ است؛ این اعتراضی بزرگ علیه ترامپ بوده است
🚩 امیرحسین حاتمی، معترض ۱۸ ساله بازداشت‌شده در اعتراضات دی‌ماه، بامداد ۱۳ فروردین اعدام شد.


او به همراه شش متهم دیگر در پرونده‌ای مرتبط با آتش‌زدن یک پایگاه بسیج در شرق تهران، از سوی شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به ریاست قاضی ابوالقاسم صلواتی به اعدام محکوم شده بود. سایر متهمان این پرونده شامل محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست کلور، شهاب زهدی، ابوالفضل صالحی سیاوشانی، یاسر رجایی‌فر و علی فهیم هستند.

گزارش‌ها حاکی است متهمان این پرونده در مراحل بازجویی از دسترسی به وکیل محروم بوده و اعترافات آن‌ها تحت فشار و شکنجه اخذ شده است. همچنین پیش از این، رسانه‌های حکومتی ویدیوهایی از «اعترافات اجباری» این افراد منتشر کرده بودند.

طی هفته‌های اخیر بیش از دو هزار نفر در ایران بازداشت شده‌اند و نگرانی‌ها درباره نقض گسترده حقوق بشر افزایش یافته است.
🚩حمله اسرائیل/آمریکا به انستیتو پاستور تهران

بخش واکسن‌سازی و تاسیسات گران‌قیمت آزمایشگاهی و پژوهشی انستیتو پاستور رو با خاک یکسان کردند.
🚩 حمله به زیرساخت‌های کشور ادامه دارد

اسلایدها را ورق بزنید
🚩 قوه قضائیه : محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست، دو معترض دستگیر شده در جریان اعتراضات دی ماه، اعدام شده‌اند

قوه قضائیه ایران می‌گوید محمدامین بیگلری و شاهین واحدپرست را که در اعتراضات دی ماه بازداشت شدند، اعدام کرده است.

میزان، خبرگزاری قوه قضائیه، نوشت این دو «به یک مکان دارای طبقه‌بندی نظامی تعرض کرده و ضمن مشارکت در تخریب و آتش زدن این مکان حساس، تلاش داشتند به اسلحه‌خانه دسترسی پیدا کنند.»

به گفته قوه قضائیه، حکم نهایی به تایید دیوان عالی کشور رسیده بود.

امیرحسین حاتمی، یکی دیگر از معترضان دی ماه هم هفته گذشته با اتهامات مشابهی اعدام شد.

این دهمین اعدام زندانیان سیاسی پس از اعتراضات سراسری دی ۱۴۰۴ است.
🚩 تهدید شدیداللحن ترامپ علیه ایران و تعیین ضرب‌الاجل برای یک جنایت جنگی جدید علیه مردم و زیرساخت‌ها:

«سه‌شنبه در ایران، روز هدف قرار دادن نیروگاه‌ها و پل‌ها خواهد بود؛ حمله‌ای هم‌زمان و یک‌جا علیه ایران. نظیرش را هرگز نخواهید دید!!! این تنگه را باز کنید، ای دیوانه‌های حرامزاده، وگرنه در جهنم خواهید سوخت؛ فقط نگاه کنید! خدا را شکر. رئیس‌جمهور، دونالد جی. ترامپ»
Forwarded from سرخط
🔴 به «عصر حجر» برگشتن چطور چیزی‌ست؟
✔️ نابودی زیرساخت‌ها چه تبعاتی دارد؟
✔️ نگران نباشیم، رژيم بره، بهترش رو برامون ظرف ۲ سال می‌سازن؟

در هر جنگی، اولین چیزی که نابود می‌شود فقط ساختمان‌ها نیست، بلکه زمان است. سال‌ها کار، تجربه، سرمایه، و زندگی که در دل یک آزمایشگاه، یک کارخانه یا یک مرکز درمانی انباشته شده، با چند موشک به گذشته پرتاب می‌شود. بعد، همیشه کسانی پیدا می‌شوند که با لحنی مطمئن می‌گویند: «نگران نباشید، همه‌چیز را دوباره می‌سازیم؛ حتی بهتر از قبل، فقط در چند سال.»

این جمله، در ظاهر امیدوارکننده است؛ اما در واقع، یکی از خطرناک‌ترین دروغ‌های فاشیستی ممکن است. چون آنچه امروز زیر بمباران می‌رود، از آزمایشگاه‌های پیشرفته‌ی دانشگاهی تا مراکز تولید دارو و مجتمع‌های پتروشیمی، فقط «ساختمان» نیست که بتوان آن را با بتن و آهن جایگزین کرد. این‌ها شبکه‌هایی زنده از دانش، نیروی انسانی، تجربه و اعتماد اجتماعی هستند. آزمایشگاهی که سال‌ها طول کشیده تا تجهیزاتش جمع شود و تیمش شکل بگیرد، با پولِ صرف قابل بازسازی نیست. پژوهشگری که مهاجرت می‌کند یا کشته می‌شود، «جایگزین فوری» ندارد. صنعتی که زنجیره‌اش قطع می‌شود، به این راحتی دوباره سرپا نمی‌شود.

از همه مهم‌تر، این وعده‌ها یک پیش‌فرض پنهان دارند؛ این‌که جامعه، در این فاصله، می‌تواند زنده بماند، دوام بیاورد، و منتظر بماند تا «دوره‌ی بازسازی» از راه برسد. اما تجربه‌ی واقعی کشورهایی که زیرساخت‌هایشان در جنگ نابود شده، چیز دیگری می‌گوید: بازسازی نه دو ساله است، نه صرفاً فنی؛ بلکه دهه‌ها طول می‌کشد، و در این فاصله، هزینه‌اش را مردم با بیکاری، فقر، بیماری و مهاجرت می‌پردازند.

به همین دلیل، وقتی نیروهای جنگ‌طلب با بی‌اعتنایی می‌گویند «بگذارید همه‌چیز خراب شود، بعد بهترش را می‌سازیم»، در واقع از موضعی حرف می‌زنند که هیچ نسبتی با زندگی واقعی مردم ندارد. این نگاه، به‌جای دیدن جامعه به‌عنوان یک موجود زنده، آن را به یک پروژه عمرانی تقلیل می‌دهد: چیزی که می‌شود خرابش کرد و بعد، روی کاغذ، نسخه‌ی بهتری برایش کشید. باید رو به این دسته از فاشیست‌ها گفت که جامعه، نقشه‌ی معماری نیست، آینده، با وعده ساخته نمی‌شود، و آنچه امروز نابود می‌شود، فقط دیوار و دستگاه نیست؛ بلکه امکان ساختن همان آینده‌ای است که وعده‌اش داده می‌شود.

باهم جایگاه بخشی از تأسیسات زیرساختی اخیرا ویران‌شده‌ی کشور مرور می‌کنیم.


🖋 برای خواندن متن کامل به لینک زیر بروید:
🔗
https://shorturl.at/Tl78d

#مبارزه_طبقاتی #زیرساخت #سازمان‌یابی

@SarKhatism
🚩 دژخیمان جمهوری اسلامی، با اذان صبح دوشنبه ۱۷ فروردین ۱۴۰۵، علی فهیم، از بازداشت‌شدگان خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴، را اعدام کردند!

دوست علی فهیم، معترضی که امروز اعدام شد، نوشت : «از ۵ صبح در آشپزخانه یک کافه مشغول بود و بعد تا ۱۰ شب هم با موتورش در اسنپ پیک کار می‌کرد، آخر هفته‌ها هم بساط سفال‌فروشی داشت.»
کلکتیو ۹۸
Video
می‌گویند اتخاذ موضعی ضد جنگ «بیهوده» است، چون موضع ما تغییری در تصمیم آمریکا و اسرائیل برای حمله نظامی ایجاد نمی‌کند. در میانه جنگ قدرت‌های بزرگ، «ما» چه عاملیتی داریم؟

می‌گویند ما نه در شکل‌گیری این جنگ نقشی داشته‌ایم و نه در پایان دادن به آن خواهیم داشت. پس چرا باید فعالانه موضعی ضد جنگ اتخاذ کنیم؟
می‌گویند پس از چهل‌وهفت سال دیکتاتوری و پس از کشتار اخیر در دی‌ماه، دیگر جایی برای سانتی‌مانتالیسم باقی نمانده است. به زعم آنان، موضع ضد جنگ موضعی «اخلاقی» است که واقعیات را نمی‌بیند.

اگر این منطق را تا انتها دنبال کنیم، در قبال هیچ مسئله اجتماعی و سیاسی‌ای نباید موضع‌گیری کرد؛ چرا که در نهایت این قدرت‌ها، دولت‌ها و طبقه حاکم‌اند که سرنوشت ما را رقم می‌زنند. اما پاسخ ترامپ به خبرنگاری که درباره بمباران زیرساخت‌ها از او پرسید، نشان می‌دهد اتخاذ موضع ضد جنگ تا چه اندازه اهمیت دارد: سکوت در برابر جنگ و تلاش نکردن برای آتش‌بس فوری، به لحاظ سیاسی حمله نظامی آمریکا و اسرائیل را مشروع جلوه می‌دهد و چرخ‌دنده‌های ماشین جنگی را صیقل می‌دهد.

بیایید «اخلاق» را برای لحظه‌ای کنار بگذاریم و «استراتژیک» نگاه کنیم:

تنها دستاوردی که این جنگ تاکنون داشته، تقویت سیاسی و اجتماعی جمهوری اسلامی بوده است: ترور علی خامنه‌ای خون تازه‌ای در رگ‌های پایگاه اجتماعی نظام ریخته و انسجام درونی نظام را تا حد زیادی افزایش داده؛ مسئله جانشینی رهبری بی‌هیچ مانعی پیش رفته؛ مخالفانی که با شعار «برای ایران» تعریف می‌شدند، اکنون به جمهوری اسلامی پیوسته‌اند؛ جمهوری اسلامی متود‌های نوینی برای اعمال قدرت منطقه‌ای خود یافته (نظیر تنگه هرمز)؛ مشروعیت بین‌المللی جمهوری اسلامی به‌روشنی افزایش یافته؛ بمباران زیرساخت‌ها امکان حیات جمعی را سلب می‌کند و بازتولید اجتماعی را به بحران می‌کشاند؛ مسئله‌ای که نفس امکان سیاست، به‌معنای مشارکت جمعی در تعیین سرنوشت، را از میان می‌برد؛ و البته دست جمهوری اسلامی برای سرکوب و پادگانی‌کردن جامعه بازتر شده: تاکنون ۱۲ زندانی سیاسی، از جمله معترضان دی‌ماه، اعدام شده‌اند.

«نه به جنگ» در امتداد «نه به جمهوری اسلامی» است، و برعکس.