دستکاری افکار عمومی پس از تهدید ترامپ به بمباران نیروگاه برق
دعوت به تخریب زیرساخت‌های حیاتی و انکار هم‌زمان آن توسط پهلوی و مشاورانش

ترامپ تهدید کرده است که اگر جمهوری اسلامی تنگه هرمز را باز نکند، یکی از بزرگ‌ترین نیروگاه‌های برق ایران را هدف قرار خواهد داد؛ تهدیدی که با هدف گرفتن زیرساخت‌های حیاتی، مستقیماً زندگی مردم را نشانه می‌رود.

در پی واکنش‌های گسترده در شبکه‌های اجتماعی به این تهدید، رضا پهلوی و مشاورانش، که تا همین اواخر بمباران زیرساخت‌ها را یکی از شیوه‌های اصلی جنگ‌افروزی و تضعیف جمهوری اسلامی معرفی می‌کردند، حالا می‌کوشند با زبان «نجات ایران» و «حفظ زیرساخت‌های مردم» ظاهر شوند و جنگ را چنان بزک کنند که مبادا مردم با دیدن واقعیت‌های آن مردد شوند.

دعوت به تخریب و انکار هم‌زمان آن، تلاشی است برای پنهان کردن هزینه واقعی جنگ برای جامعه.

آنچه برای این جریان بیش از هر چیز اهمیت دارد، نه خیر عمومی، بلکه حفظ روایت «جنگ نقطه‌زن» است؛ روایتی که مدام تکرار می‌کند حملات فقط متوجه سران حکومت و نهادهای سرکوب است. اما وقتی عسلویه، پالایشگاه‌ها، خانه‌ها، مدرسه‌ها و جان غیرنظامیان زیر آتش می‌روند، این روایت ترک برمی‌دارد. درست در همین لحظه است که روشن می‌شود نگرانی اصلی‌شان نه ویرانی زندگی مردم، بلکه مردد شدن افکار عمومی در حمایت از جنگ است.

واقعیت این است که چیزی به نام «جنگ خوب» وجود ندارد. جنگ، حتی وقتی با واژه‌هایی مثل آزادی و نجات تزئین می‌شود، باز هم با خود ویرانی، مرگ، فقر و گسترش بی‌ثباتی می‌آورد. حمله به زیرساخت‌های حیاتی، حمله به خود جامعه است.

#جنگ #زیرساخت_های_حیاتی #افکار_عمومی #دستکاری_افکار_عمومی #عسلویه #پارس_جنوبی #ضدجنگ #اسرائیل #جنگ_نقطه_زن #زندگی #زن_زندگی_آزادی

تصور نادرست یا مغرضانه در مورد آوارگان داخلی جنگ

کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان اعلام کرده است که از زمان آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران، بیش از سه میلیون نفر در ایران آواره شده‌اند. با این حال، برخی برای القای بی‌هزینه یا کم‌هزینه بودن جنگ، این آمار را انکار کرده‌اند و برخی دیگر نیز با اشاره به نبود کمپ‌ها یا چادرهای آوارگان، در آن تردید می‌کنند.

این موضوع، اگر با هدف عادی‌سازی جنگ و مرگ انسان‌ها و انکار رنج و ترس مردم نباشد، در واقع از برداشت نادرست از مفهوم «آواره داخلی جنگ» ناشی می‌شود. بر اساس تعاریف حقوق بشری و معیارهای پذیرفته‌شده بین‌المللی، آواره داخلی به افرادی گفته می‌شود که به دلیل جنگ، درگیری‌های مسلحانه، خشونت گسترده یا حتی بلایای طبیعی ناچار به ترک خانه یا محل زندگی خود شده‌اند، اما مرزهای بین‌المللی کشورشان را ترک نکرده‌اند. بنابراین آواره داخلی بودن الزاماً به معنای زندگی در کمپ‌های سازمان ملل یا سکونت در چادر نیست.


در بسیاری از کشورها، بخش بزرگی از آوارگان داخلی در خانه بستگان و آشنایان زندگی می‌کنند، یا موقتاً به شهرها و مناطق امن‌تر می‌روند. در نتیجه، آوارگی داخلی بیشتر به معنای اجبار به ترک خانه و محل زندگی است.

اگر با این تعریف به موضوع نگاه کنیم، آمار چند میلیون آواره در ایران، به‌ویژه با در نظر گرفتن جمعیت و وضعیت خاص مهاجران و پناهجویان افغانستانی که از شبکه‌های حمایتی محدودتری برخوردارند، اصلاً دور از واقعیت نیست. تقریباً هر کدام از ما در میان آشنایان یا بستگان خود افراد و خانواده‌هایی را می‌شناسیم که در این روزها به دلیل تخریب خانه، نگرانی از بمباران و احساس ناامنی در شرایط جنگی، خانه یا شهر خود را ترک کرده‌اند.

این تجربه برای بسیاری از ما که اکنون در ایران زندگی نمی‌کنیم نیز ناآشنا نیست. در دوران جنگ ایران و عراق، هزاران خانواده از کرمانشاه و خوزستان و دیگر مناطق جنگ‌زده ناچار شدند در مقاطعی خانه‌های خود را ترک کنند و به شهرها و روستاهای دیگر بروند. بسیاری از ما در آن سال‌ها در خانه بستگان و آشنایان زندگی می‌کردیم یا اتاق و خانه‌ای اجاره کرده بودیم، اما در زبان عمومی و در واقعیت اجتماعی «آوارگان جنگی» محسوب می‌شدیم.

از کاوه کرمانشاهی

⚫️ حضور خانواده‌های داغدار بر مزار کودکان کشته‌شده در میناب

جمعی از خانواده‌های سوگوار کودکان کشته‌شده در حمله موشکی، در روزهای پایانی اسفند با حضور بر مزار فرزندان خود در شهر میناب، یاد و خاطره آنان را گرامی داشتند.

بر اساس تصاویر منتشرشده، این خانواده‌ها با روشن کردن شمع و گردهمایی در کنار مزار کودکانشان، سوگ و اندوه خود را به نمایش گذاشتند. این کودکان در پی حمله موشکی به مدرسه «شجره طیبه» جان خود را از دست داده‌اند؛ رخدادی که بار دیگر توجه‌ها را به قربانی شدن کودکان در خشونت‌های نظامی جلب کرده است.

حضور خانواده‌ها در این گردهمایی، علاوه بر سوگواری، شکلی از دادخواهی و اعتراض به خشونتی است که جان کودکان را هدف قرار داده و آینده آنان را ناتمام گذاشته است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران با ابراز همدردی با خانواده‌های داغدار، کشته‌شدن کودکان و هدف قرار گرفتن فضاهای آموزشی را به‌شدت محکوم کرده و تأکید می‌کند که امنیت و حق حیات کودکان و حق دسترسی آنان به آموزش، نباید قربانی جنگ و خشونت شود.


🔹🔹🔹
اخبار، نظرات و انتقادات خود در حوزه مسائل صنفی و آموزشی را از طریق آی‌دی زیر برای ما ارسال کنید:
🆔 @kashowranews

ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید و با تازه‌ترین اخبار و فعالیت‌های شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان همراه باشید:

📡 تلگرام؛ 🌐 سایت
📸 اینستاگرام؛ 🐦 توییتر X
📲 واتس‌اپ؛ 🎥 یوتیوب