🚩 تداوم کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" در ۵۶ زندان مختلف در هفته صدوششم
با گذشت بیش از سه هفته از کشتار وحشیانه مردم در کوی و برزن و خیابانهای ایران و بازداشت دهها هزار شهروند بیپناه، همچنان اقشار وسیعی از مردم ایران در بیخبری کامل از سرنوشت و وضعیت عزیزانشان بسر میبرند. این اقدامات حکومت سرکوبگر، مصداق قتل حکومتی و ناپدیدسازی قهری و مسئول اصلی آن ولی وفقیه است.
بسیاری از بازداشتیها، بدون حق دادرسی منصفانه مخفیانه محاکمه و در خطر احکام سنگین و اعدام قرار دارند. نهادهای امنیتی بسیاری از وکلای مستقل را تهدید کرده اند که حق ندارند وکالت بازداشتیهای قیام دی ماه را به عهده بگیرند.
ما اعضای کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" از تمام خانواده بازداشتیها و جانباختگان میخواهیم که صدایشان را بلند کرده و اسامی عزیزانشان را رسانهای و منتشر کنند و از تمامی مردم شرافتمند و فعالان حقوق بشر، صنفی، مدنی و سیاسی میخواهیم بیش از همیشه صدای زندانیان و بازداشتیهای اخیر باشند.
حکومت مستبد بیپروا و بطور هستریک در حال اعدام است به طوری که در بهمن ماه تاکنون ۱۲۳ تن و از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا امروز نیز بیش از ۲۳۵۰ تن را به دار آویختهاست.
اعتراض به حق مردم ایران و هزاران گُل پرپر شده از دختران و پسران و کودکانی که با تیر و تبر سرکوبگران فاشیست مذهبی حاکم خونشان به ناحق ریخته شده، در نهایت باعث شد که عامل اصلی این جنایت یعنی سپاه پاسداران توسط اتحادیه اروپا در لیست تروریستی قرار بگیرد که یک قدم بزرگ در مبارزات مردم ایران است. امری که نه تنها خواسته اعضای این کارزار و همه زندانیان سیاسی بلکه از سالها پیش خواسته تمام مردم آزادیخواه و برابریطلب ایران نیز بوده است.
کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" روز سهشنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ در هفته صدوششم در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین(بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار(واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان(بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیلآباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت(بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام
هفته صدوششم
۱۴ بهمن ۱۴۰۴
کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
@collective98
با گذشت بیش از سه هفته از کشتار وحشیانه مردم در کوی و برزن و خیابانهای ایران و بازداشت دهها هزار شهروند بیپناه، همچنان اقشار وسیعی از مردم ایران در بیخبری کامل از سرنوشت و وضعیت عزیزانشان بسر میبرند. این اقدامات حکومت سرکوبگر، مصداق قتل حکومتی و ناپدیدسازی قهری و مسئول اصلی آن ولی وفقیه است.
بسیاری از بازداشتیها، بدون حق دادرسی منصفانه مخفیانه محاکمه و در خطر احکام سنگین و اعدام قرار دارند. نهادهای امنیتی بسیاری از وکلای مستقل را تهدید کرده اند که حق ندارند وکالت بازداشتیهای قیام دی ماه را به عهده بگیرند.
ما اعضای کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" از تمام خانواده بازداشتیها و جانباختگان میخواهیم که صدایشان را بلند کرده و اسامی عزیزانشان را رسانهای و منتشر کنند و از تمامی مردم شرافتمند و فعالان حقوق بشر، صنفی، مدنی و سیاسی میخواهیم بیش از همیشه صدای زندانیان و بازداشتیهای اخیر باشند.
حکومت مستبد بیپروا و بطور هستریک در حال اعدام است به طوری که در بهمن ماه تاکنون ۱۲۳ تن و از ابتدای سال ۱۴۰۴ تا امروز نیز بیش از ۲۳۵۰ تن را به دار آویختهاست.
اعتراض به حق مردم ایران و هزاران گُل پرپر شده از دختران و پسران و کودکانی که با تیر و تبر سرکوبگران فاشیست مذهبی حاکم خونشان به ناحق ریخته شده، در نهایت باعث شد که عامل اصلی این جنایت یعنی سپاه پاسداران توسط اتحادیه اروپا در لیست تروریستی قرار بگیرد که یک قدم بزرگ در مبارزات مردم ایران است. امری که نه تنها خواسته اعضای این کارزار و همه زندانیان سیاسی بلکه از سالها پیش خواسته تمام مردم آزادیخواه و برابریطلب ایران نیز بوده است.
کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" روز سهشنبه ۱۴ بهمن ۱۴۰۴ در هفته صدوششم در ۵۶ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین(بند زنان و مردان)، زندان قزلحصار(واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان(بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد(بند زنان و مردان)، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مرکزی بیرجند، زندان وکیلآباد مشهد، زندان گرگان، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت(بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام
هفته صدوششم
۱۴ بهمن ۱۴۰۴
کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
@collective98
🚩 از استوری های شما!
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#اعتراضات_سراسری_۱۴۰۴
#نه_سلطنت_نه_رهبری_آزادی_و_برابری
#ژن.ژیان.ئازادی
@collective98
#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم
#اعتراضات_سراسری_۱۴۰۴
#نه_سلطنت_نه_رهبری_آزادی_و_برابری
#ژن.ژیان.ئازادی
@collective98
Forwarded from کارگاه دیالکتیک
چرا بخشی از چپ به همپیمانی با دیکتاتورها میرسد؟
از انترناسیونالیسم تا ضدامپریالیسم:
کمپیسم از کجا سربرآورد؟
نویسنده: دن لا بوتز
ژانویهی ۲۰۲۲ | مجلهی نیوپولتیک
ترجمه: متین شریفی
کارگاه دیالکتیک | بهمن ۱۴۰۴
مقدمه: این مقاله به بررسی دیدگاههای کسانی میپردازد که از دل چپ بیرون آمدهاند و خود را «ضدامپریالیست» مینامند، اما در عمل به مدافعان دولتهای دیکتاتوری بدل شدهاند؛ دولتهایی که برخی از آنها خود را کمونیست یا سوسیالیست میخوانند، اما اقلیتهای ملی را سرکوب میکنند، جنبشهای دموکراتیک را درهم میشکنند و مبارزات کارگران برای زندگی بهتر را خفه میسازند. حامیان این دولتهای اقتدارگرا «تانکی» (Tankie) نامیده شدهاند؛ اصطلاحی که به کمونیستهایی اشاره دارد که از سرکوب انقلاب مجارستان در سال ۱۹۵۶ توسط اتحاد شوروی حمایت کردند. همچنین از این طیف با عنوان «کمپیست»ها (اردوگاهگرایان) یاد میشود؛ مفهومی که به این تصور ارجاع دارد که جهان اساساً به دو اردوگاه تقسیم شده است: یکی امپریالیستی و دیگری ضدامپریالیستی. در سالهای اخیر، این قبیل افراد و جریانات «چپهای اقتدارگرا» نیز نام گرفتهاند، چرا که با وجود ادعای تعلق به چپ، به پشتیبانان رژیمهای اقتدارگرا بدل شدهاند. این افراد اغلب خود را «ضدامپریالیست» میخوانند، هرچند من اصطلاح «شبهضدامپریالیست» را ترجیح میدهم، زیرا این متفکران و سازمانها در عمل با همهی اشکال امپریالیسم بهطور منسجم مخالفت نمیکنند. با این حال، در این مقاله از اصطلاح «کمپیست» صرفاً به این دلیل استفاده کردهام که کوتاهتر و کارآمدتر است.
در اینجا میکوشم توضیح دهم که «کمپیسم» چگونه پدید آمد و چرا ما سوسیالیستها باید آن را رد کنیم. ما سوسیالیستها انسانگرا هستیم. ما به مبارزه برای ارزشهای انسانگرایانه باور داریم و از آن حمایت میکنیم؛ یعنی از ارتقای کیفیت زندگی برای همهی انسانها. ما خواهان جهانی عاری از ستم و استثماریم؛ جهانی که در آن همهی انسانها بتوانند دربارهی آیندهی خود صدا و رأی داشته باشند. ما حقوق مدنی و آزادیهای مدنی – از جمله آزادی دین، تجمع، بیان و مطبوعات، و نیز رهایی از ستم نژادی و جنسیتی– را اجزایی اساسی از مبارزه برای سوسیالیسم و شرطهای بنیادین شکلگیری یک جامعهی سوسیالیستیِ واقعی میدانیم.
لینک مقاله در وبسایت کارگاه:
https://kaargaah.net/?p=1603
----------------------
#کمپیسم
#شبه_آنتی_امپریالیسم
#چپ_اردوگاهی
#انترناسیونالیسم_از_پایین
#انترناسیونالیسم_ستمدیدگان
----------------------
@kdialectic
از انترناسیونالیسم تا ضدامپریالیسم:
کمپیسم از کجا سربرآورد؟
نویسنده: دن لا بوتز
ژانویهی ۲۰۲۲ | مجلهی نیوپولتیک
ترجمه: متین شریفی
کارگاه دیالکتیک | بهمن ۱۴۰۴
مقدمه: این مقاله به بررسی دیدگاههای کسانی میپردازد که از دل چپ بیرون آمدهاند و خود را «ضدامپریالیست» مینامند، اما در عمل به مدافعان دولتهای دیکتاتوری بدل شدهاند؛ دولتهایی که برخی از آنها خود را کمونیست یا سوسیالیست میخوانند، اما اقلیتهای ملی را سرکوب میکنند، جنبشهای دموکراتیک را درهم میشکنند و مبارزات کارگران برای زندگی بهتر را خفه میسازند. حامیان این دولتهای اقتدارگرا «تانکی» (Tankie) نامیده شدهاند؛ اصطلاحی که به کمونیستهایی اشاره دارد که از سرکوب انقلاب مجارستان در سال ۱۹۵۶ توسط اتحاد شوروی حمایت کردند. همچنین از این طیف با عنوان «کمپیست»ها (اردوگاهگرایان) یاد میشود؛ مفهومی که به این تصور ارجاع دارد که جهان اساساً به دو اردوگاه تقسیم شده است: یکی امپریالیستی و دیگری ضدامپریالیستی. در سالهای اخیر، این قبیل افراد و جریانات «چپهای اقتدارگرا» نیز نام گرفتهاند، چرا که با وجود ادعای تعلق به چپ، به پشتیبانان رژیمهای اقتدارگرا بدل شدهاند. این افراد اغلب خود را «ضدامپریالیست» میخوانند، هرچند من اصطلاح «شبهضدامپریالیست» را ترجیح میدهم، زیرا این متفکران و سازمانها در عمل با همهی اشکال امپریالیسم بهطور منسجم مخالفت نمیکنند. با این حال، در این مقاله از اصطلاح «کمپیست» صرفاً به این دلیل استفاده کردهام که کوتاهتر و کارآمدتر است.
در اینجا میکوشم توضیح دهم که «کمپیسم» چگونه پدید آمد و چرا ما سوسیالیستها باید آن را رد کنیم. ما سوسیالیستها انسانگرا هستیم. ما به مبارزه برای ارزشهای انسانگرایانه باور داریم و از آن حمایت میکنیم؛ یعنی از ارتقای کیفیت زندگی برای همهی انسانها. ما خواهان جهانی عاری از ستم و استثماریم؛ جهانی که در آن همهی انسانها بتوانند دربارهی آیندهی خود صدا و رأی داشته باشند. ما حقوق مدنی و آزادیهای مدنی – از جمله آزادی دین، تجمع، بیان و مطبوعات، و نیز رهایی از ستم نژادی و جنسیتی– را اجزایی اساسی از مبارزه برای سوسیالیسم و شرطهای بنیادین شکلگیری یک جامعهی سوسیالیستیِ واقعی میدانیم.
لینک مقاله در وبسایت کارگاه:
https://kaargaah.net/?p=1603
----------------------
#کمپیسم
#شبه_آنتی_امپریالیسم
#چپ_اردوگاهی
#انترناسیونالیسم_از_پایین
#انترناسیونالیسم_ستمدیدگان
----------------------
@kdialectic
Forwarded from دانشگاه تهران - دانشجو
🛑بیانیهی فعالین دانشجویی، علمی و صنفی دانشکدهی علوم اجتماعی دانشگاه تهران علیه فعالیتهای اخیر برخی از اساتید خودخوانده و رانتی دانشگاه
بخشهایی از این بیانیه؛
«در دانشکده علوم اجتماعی و به طور عام، تمامیت دانشگاه از دوران انقلاب فرهنگی، جایگاه "استادی" نشانهای از فساد سیستماتیک، مناسبات قدرتِ سلطهآمیز و توزیع منافع و امتیازات سیاسی و اقتصادی میان طبقات حاکم بوده است. دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی، به برکتِ مشاهدهی عاملین و مزدوران مستقیم رژیم اسلامی با نام دروغین "استاد" در کلاسهای درسشان، به خوبی طعم این واقعیت را چشیدهاند. از عضو شورای انقلاب فرهنگی تا معاونت وزارتهای گوناگون و نماینده مجلس و ... در دانشکده علوم اجتماعی از رانتهای سیاسی و اقتصادی حاکمیت نفع برده و جایگاه خود را به عنوان "مزدور" تثبیت کردهاند. این بار هم، تعدادی از همین افراد، بیشرمانه به حقوق و جان مردم تعرض کرده و مغز فاسد و تباه خود را صرف نوشتن و سخنگفتن در باب سرکوب و قتلعام دیماه ۱۴۰۴ کردهاند…»
متن کامل را در اینجا بخوانید.
#دانشگاه_تهران
#قسم_به_خون_یاران
🆔@daneshjo_ut
بخشهایی از این بیانیه؛
«در دانشکده علوم اجتماعی و به طور عام، تمامیت دانشگاه از دوران انقلاب فرهنگی، جایگاه "استادی" نشانهای از فساد سیستماتیک، مناسبات قدرتِ سلطهآمیز و توزیع منافع و امتیازات سیاسی و اقتصادی میان طبقات حاکم بوده است. دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی، به برکتِ مشاهدهی عاملین و مزدوران مستقیم رژیم اسلامی با نام دروغین "استاد" در کلاسهای درسشان، به خوبی طعم این واقعیت را چشیدهاند. از عضو شورای انقلاب فرهنگی تا معاونت وزارتهای گوناگون و نماینده مجلس و ... در دانشکده علوم اجتماعی از رانتهای سیاسی و اقتصادی حاکمیت نفع برده و جایگاه خود را به عنوان "مزدور" تثبیت کردهاند. این بار هم، تعدادی از همین افراد، بیشرمانه به حقوق و جان مردم تعرض کرده و مغز فاسد و تباه خود را صرف نوشتن و سخنگفتن در باب سرکوب و قتلعام دیماه ۱۴۰۴ کردهاند…»
متن کامل را در اینجا بخوانید.
#دانشگاه_تهران
#قسم_به_خون_یاران
🆔@daneshjo_ut
کلکتیو ۹۸
Video
🔴 رضا پهلوی علیه «زن، زندگی، آزادی»
بازنشر از «زنان هشت مارس ایران افغانستان»
👈ونکور اول فوریه ۲۰۲۶
👈 «هم میهنان توجه فرمایید! ما شعار زن زندگی آزادی نداریم! فقط بگید کینگ رضا پهلوی!»
🔴 شعار «زن، زندگی، آزادی که ریشه در مبارزات زنان کرد دارد به عنوان نماد اصلی اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در ایران پس از جان باختن ژینا امینی شناخته شده و بازتاب جهانی یافت.
📌 سلطنت طلبان از همان زمان به دلیل ماهیت فاشیستی، راسیستی و زنستیزانۀ خود، تلاش کردند آن را با جایگزین کردن شعار مردسالارانه و شونیستی : «مرد میهن آبادی»، به عقب برانند؛ تلاشی که در سطح جهانی با شکست مواجه شد.
📌ادامه این تلاش آن هم با برخوردهای وحشیانه در تظاهرات و مبارزات مردمی به ویژه در خارج از کشور بار دیگر دم خروس ماهیت مشترک و فاشیستی سلطنت طلبان و نظام منحوس جمهوری اسلامی را در ضدیت با زنان، ملیت ها و آزادی؛ هویدا ساخته است!
📌📌برای تجدید عهد و گرامیداشتِ شجاعت های هزاران زن و مرد و کودکی که برای زندگی و رهایی زنان و سایر ستمدیدگان، برای برابری و آزادی و برای برچیدن سیستم ستم و استثمار، به خیابان آمده و با خون خود سنگ فرش خیابان ها را گلگون ساختند، نه تنها مبارزه برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی را ادامه خواهیم داد، بلکه اجازه نخواهیم داد نظام فاشیستی دیگری با مصادره مبارزات مردمی، جایگزین آن گردد.
#زن_زندگی_آزادی
#زن_انقلاب_رهایی
#سرنگونی_انقلابی
@hashtemars
بازنشر از «زنان هشت مارس ایران افغانستان»
👈ونکور اول فوریه ۲۰۲۶
👈 «هم میهنان توجه فرمایید! ما شعار زن زندگی آزادی نداریم! فقط بگید کینگ رضا پهلوی!»
🔴 شعار «زن، زندگی، آزادی که ریشه در مبارزات زنان کرد دارد به عنوان نماد اصلی اعتراضات سراسری ۱۴۰۱ در ایران پس از جان باختن ژینا امینی شناخته شده و بازتاب جهانی یافت.
📌 سلطنت طلبان از همان زمان به دلیل ماهیت فاشیستی، راسیستی و زنستیزانۀ خود، تلاش کردند آن را با جایگزین کردن شعار مردسالارانه و شونیستی : «مرد میهن آبادی»، به عقب برانند؛ تلاشی که در سطح جهانی با شکست مواجه شد.
📌ادامه این تلاش آن هم با برخوردهای وحشیانه در تظاهرات و مبارزات مردمی به ویژه در خارج از کشور بار دیگر دم خروس ماهیت مشترک و فاشیستی سلطنت طلبان و نظام منحوس جمهوری اسلامی را در ضدیت با زنان، ملیت ها و آزادی؛ هویدا ساخته است!
📌📌برای تجدید عهد و گرامیداشتِ شجاعت های هزاران زن و مرد و کودکی که برای زندگی و رهایی زنان و سایر ستمدیدگان، برای برابری و آزادی و برای برچیدن سیستم ستم و استثمار، به خیابان آمده و با خون خود سنگ فرش خیابان ها را گلگون ساختند، نه تنها مبارزه برای سرنگونی انقلابی جمهوری اسلامی را ادامه خواهیم داد، بلکه اجازه نخواهیم داد نظام فاشیستی دیگری با مصادره مبارزات مردمی، جایگزین آن گردد.
#زن_زندگی_آزادی
#زن_انقلاب_رهایی
#سرنگونی_انقلابی
@hashtemars
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دانشجویان کشتهشده در اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ 🥀
- صفورا جعفری، دانشگاه بینالمللی قزوین
- پوریا باقری، دانشجوی علوم ورزشی
- علی میرزایی، دانشگاه صنعتی اراک
- احمدرضا قادری، دانشگاه نوشیروانی بابل
- احمد خسروانی، دانشگاه صنعتی شریف
- پارسا صفار، دانشگاه علومپزشکی مشهد
- روبینا امینیان، دانشکده شریعتی
- مهدی مصطفاییپور، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی
- آیدا حیدری، دانشگاه علوم پزشکی تهران
- رها بهلولیپور، دانشگاه تهران
- صدرا سلطانی، دانشگاه آزاد تهران
- امیرعلی زارعی، دانشگاه هنر تهران
- یاسین میرزایی قلعهزنجیری، دانشجوی ارشد در ایتالیا
- الینا بهرامی، دانشگاه تهران
- سورنا گلگون، دانشجوی مهندسی مکانیک
- نگین قدیمی، دانشجوی رشته بیوتکنولوژی
- زهرا محمودپور، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
- ایلیا عباسی، دانشگاه شمال آمل
یادشان گرامی 🖤
- صفورا جعفری، دانشگاه بینالمللی قزوین
- پوریا باقری، دانشجوی علوم ورزشی
- علی میرزایی، دانشگاه صنعتی اراک
- احمدرضا قادری، دانشگاه نوشیروانی بابل
- احمد خسروانی، دانشگاه صنعتی شریف
- پارسا صفار، دانشگاه علومپزشکی مشهد
- روبینا امینیان، دانشکده شریعتی
- مهدی مصطفاییپور، پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی
- آیدا حیدری، دانشگاه علوم پزشکی تهران
- رها بهلولیپور، دانشگاه تهران
- صدرا سلطانی، دانشگاه آزاد تهران
- امیرعلی زارعی، دانشگاه هنر تهران
- یاسین میرزایی قلعهزنجیری، دانشجوی ارشد در ایتالیا
- الینا بهرامی، دانشگاه تهران
- سورنا گلگون، دانشجوی مهندسی مکانیک
- نگین قدیمی، دانشجوی رشته بیوتکنولوژی
- زهرا محمودپور، دانشگاه صنعتی امیرکبیر
- ایلیا عباسی، دانشگاه شمال آمل
یادشان گرامی 🖤
🚩 قتل مشکوک یک روزنامهنگار منتقد شیخ و شاه در کانادا
آیا ساواک از نو در کانادا با ترورهای فرامرزی اعلام موجودیت می کند؟
پیدا شدن پیکر بیجان دکتر مسعود مسجودی در ونکوور کانادا
دکتر مسعود مسجودی (۴۵ ساله)، ریاضیدان ایرانی، استاد سابق دانشگاه SFU، کنشگر سیاسی مستقل و منتقد شدید نفوذ جمهوری اسلامی در کانادا و برخی جریانهای اپوزیسیون (از جمله رضا پهلوی و طرفدارانش)، پس از چند روز ناپدید شدن، متأسفانه به قتل رسیده است.
او شاکی چندین پرونده حقوقی علیه رضا پهلوی و افراد مرتبط در دادگاه بریتیش کلمبیا بود (اتهاماتی مثل افترا، تهدید، آزار سازمانیافته و تحریک به خشونت) و در برخی موارد توانست او را محکوم کند. او همچنین علیه عوامل نفوذی رژیم در کانادا و دانشگاهها موضع انتقادی داشت.
گمانهزنیهایی از احتمال حذف او توسط جریان سلطنتطلبی به دنبال شکایتهایش در دادگاه علیه رضا پهلوی میگویند.
در این پست آخرین تویت او قبل مرگش را میبینید.
⚠️ ارسالی به کلکتیو۹۸: ما نتوانیم صحت این مدارک را تایید یا رد کنیم!
@collective98
آیا ساواک از نو در کانادا با ترورهای فرامرزی اعلام موجودیت می کند؟
پیدا شدن پیکر بیجان دکتر مسعود مسجودی در ونکوور کانادا
دکتر مسعود مسجودی (۴۵ ساله)، ریاضیدان ایرانی، استاد سابق دانشگاه SFU، کنشگر سیاسی مستقل و منتقد شدید نفوذ جمهوری اسلامی در کانادا و برخی جریانهای اپوزیسیون (از جمله رضا پهلوی و طرفدارانش)، پس از چند روز ناپدید شدن، متأسفانه به قتل رسیده است.
او شاکی چندین پرونده حقوقی علیه رضا پهلوی و افراد مرتبط در دادگاه بریتیش کلمبیا بود (اتهاماتی مثل افترا، تهدید، آزار سازمانیافته و تحریک به خشونت) و در برخی موارد توانست او را محکوم کند. او همچنین علیه عوامل نفوذی رژیم در کانادا و دانشگاهها موضع انتقادی داشت.
گمانهزنیهایی از احتمال حذف او توسط جریان سلطنتطلبی به دنبال شکایتهایش در دادگاه علیه رضا پهلوی میگویند.
در این پست آخرین تویت او قبل مرگش را میبینید.
⚠️ ارسالی به کلکتیو۹۸: ما نتوانیم صحت این مدارک را تایید یا رد کنیم!
@collective98