🟣 حاکمیت جمهوری اسلامی، بزرگترین کشتار دسته‌جمعی و جنایت علیه بشریت در تاریخ ۴۷ سال حکومتش را رقم زد. هزاران معترض ظرف ۶ روز با شلیک مستقیم گلوله‌ی جنگی، ضربات قمه، باتوم و ضرب‌وشتم ماموران یگان ویژه، سپاه، بسیج، لباس شخصی، ناجا و … کشته شدند. تن‌های بی‌جان بی‌شماری به شیوه‌ی #خاوران در گورهای دسته‌جمعی دفن شدند. پیکرهای بی‌جان عزیزانمان را با وانت و خاور به سردخانه‌ها منتقل کردند. در ازای تحویل پیکرها، ارقامی (از ۴۰۰ میلیون تا ۱ میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان) دریافت کردند. تحویل پیکر را به شرط امضا و پذیرش نام «شهید بسیجی» به خانواده‌ها تحویل دادند. به تن نیمه‌جان و بازداشتی معترضان، تیر خلاص زدند. مردم رشت را در #بازار_رشت در آتش‌سوزی عامدانه، سوزاندند و مابقی را به رگبار بستند. ۳۱ شهر ایران را‌ به خون کشیدند و وقیحانه، چونان #کشتار _۶۷ به کشته‌شدگان، منافق و معاند می‌گویند، با این تفاوت که امروز جوانان و مردم به گلوله‌ی بسته ما را، تروریست نیز نام نهادند.

⚪️ این ویدیوی ۱۲ دقیقه‌ای، ذره‌ای ناچیز از جنایت علیه بشریت این حکومت طاعونی است. سرگردانی مردمی جان به لب رسیده در پی پیدا کردن کالبدهایی کشته شده که با کامیون و وانت در فضای باز سردخانه پزشکی قانونی کهریزک تهران، رها شده‌اند.

♦️هشدار:

می‌دانیم که دیدن ویدیوهای کشته و سلاخی شده‌ی عزیزانمان تا چه حد کشنده است. در شرایطی که حکومت، با قطعی ۱۵ روزه‌ی اینترنت بین‌الملل خارجی و شبکه‌ی داخلی، به کشتار و کتمان جنایات پرداخت، ابتدایی‌ترین کارکرد هر رسانه‌ای، بازتاب و پژواک صدای خفه‌ی شده‌ی مردم و انعکاس این جنایت است.

#ژن_ژیان_آزادی
#اعتراضات_سراسری
#قسم_به_خون_یاران_ایستاده‌ایم_تا_پایان

@bidarzani

🚩 بسیاری از معترضانی که گلوله‌ی ساچمه ای خورده‌اند، از ترس دستگیری و به خاطر گریز از نیروهای امنیتی مقابل بیمارستان، در شرایطی نامناسب در خانه درمان شده اند

فائزه مستعان، ۲۰ ساله و اهل کرج، در جریان اعتراضات سراسری ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ در فردیس استان البرز، با شلیک مستقیم گلوله جنگی از ناحیه سینه کشته شد. گزارش‌های منتشرشده از سوی رسانه‌ها و نهادهای حقوق بشری، از جمله ایران اینترنشنال، نشان می‌دهد که پس از تحویل پیکر او به خانواده، مادرش تا صبح روز بعد پیکر بی‌جان دخترش را در آغوش داشته و سپس در پی برگزاری مراسم خاکسپاری به کما رفته است.

بررسی ویدیوهای موجود و تحلیل کارشناسان اسلحه‌شناسی حاکی از آن است که گلوله شلیک‌شده، احتمالاً از سلاح کلاشنیکف بوده است. این واقعه، نمونه‌ای دیگر از زنجیره قتل معترضان به دست حکومتی است که به‌جای پاسخ‌گویی به مطالبات اجتماعی، گلوله را ابزار اداره جامعه کرده است.
مرگ فائزه مستعان در آغوش مادرش، پس از اصابت گلوله نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، تصویری تکان‌دهنده از خشونت سازمان‌یافته علیه جامعه است.

این قاب، نه صرفاً لحظه‌ای از اندوه شخصی، بلکه سندی عریان از سیاست سرکوبی است که جان جوانان را مستقیماً هدف می‌گیرد.