🚩 «بسیجی‌سازی از معترضان کشته‌شده»: تاکتیکی برای تطهیر خشونت حکومتی

حسام خدایاری‌فرد، کشاورز زاده‌ای از کوهدشت، با گلوله جنگی کشته شد؛ اما حکومت با انتساب عنوان «بسیجی» به او، تلاش دارد سرکوب و اعدام‌های آینده را در لفافه «انتقام» توجیه کند.

امیرحسام خدایاری‌فرد از پیروان آیین یارسان بوده و هیچ‌گونه وابستگی‌ای به بسیج نداشته است. با این حال، پدر او تحت فشار قرار گرفته تا اعلام کند فرزندش بسیجی بوده و توسط مردم کشته شده است. پدر حسام خدایاری‌فرد کشاورز است و چند فرزند کم‌سن‌وسال دارد.

در همین راستا، سپاه حضرت ابوالفضل استان لرستان با انتشار اطلاعیه‌ای در کانال تلگرامی خود، از «شهادت بسیجی امیرحسام خدایاری‌فرد» خبر داده است؛ اطلاعیه‌ای که حتی در آن از دو نام خانوادگی متفاوت برای این فرد استفاده شده و به گفته منابع محلی، نشانه‌ای از شتاب‌زدگی در ساخت روایت رسمی است.

بر اساس همین گزارش‌ها، پیکر حسام خدایاری‌فرد همچنان در اختیار نهادهای دولتی/امنیتی است و تاکنون به خانواده تحویل داده نشده است. همچنین شب گذشته تلاش شده پیکر او بدون رضایت خانواده دفن شود که با مخالفت خانواده مواجه شده است.

@collective98

🚩 ٦ روز اعتراضات پی‌درپی
در بیش از ٧٢ شهر
با دست‌کم ۷ کشته (حداقل ١ کودک)، توسط گلوله‌های مرگبار سلاح جنگیِ نیروهای امنیتی
عمدتاً از اتنیک ملی لر و بختیاری
دست‌کم ۳۵ زخمی
و دست‌کم ۱۳۴ بازداشت

6 consecutive days of protests
in more than 72 cities
with at least 7 killed (at lest 1 child),
by lethal gunfire from military weapons used by security forces
mostly from the Lur Bakhtiari national minority
at least 35 injured
and at least 134 arrested

@collective98

🚩 سواستفاده ی اسرائیل از تظاهرات مردم ایران

متنی از مژگان اورلی نوی

از زمانی که آخرین موج اعتراضات در ایران آغاز شد، حساب توئیتر فارسی وزارت امور خارجه اسرائیل بار دیگر وارد یک طغیانِ پست، وقیحانه و تهوع‌آور شده است تا در تلاشی مذبوحانه، این اعتراضات را با یک «عنایتِ شوم» (دوستی خاله‌خرسه) از اعماق جهنم، به نفع خود مصادره کند. کشوری که همین چندی پیش در میان جمعیتی تحت محاصره‌ای فوق‌العاده بی‌رحمانه، مرتکب نسل‌کشی شده، نوزادان را از گرسنگی به کام مرگ کشانده، و تروریسمِ شهرک‌نشینان را علیه جوامع بی‌دفاع در کرانه باختری با هدف پاکسازی قومی تشویق می‌کند، جرأت می‌کند دست کثیفش را روی شانه مردم ایران بگذارد و به آن‌ها بگوید: ما با شما هستیم!

یکی از مضحک‌ترین توئیت‌ها، توئیتِ «همه چشم‌ها به ایران» (All eyes on Iran) است؛ نه فقط به این دلیل که برداشتی احمقانه و گستاخانه از شعار «همه چشم‌ها به غزه» است، و نه فقط به خاطر تلاش مذبوحانه برای منحرف کردن توجه جهانی از جنایات اسرائیل در غزه به سمت ایران، بلکه به این دلیل که پرچم ایران در این توئیت، پرچم سلطنت‌طلبانه آن ولیعهد بیکاره، نادان و جاهلی است که به عنوان مهمان وزیر اطلاعات به اسرائیل سفر کرد و در نگاه بخش بزرگی از جامعه ایران، دست‌کمی از یک مأمور موساد ندارد.

در توئیت دیگری، این حسابِ رذلِ وزارت امور خارجه ویدئویی از اعتراضات ایران را با این زیرنویس منتشر می‌کند: «در نبرد با تاریکی، ما در کنار نور ایستاده‌ایم. در کنار مردم ایران.» کشوری که تحت خاموشی مطلق و با مسدود کردن تمام دسترسی‌های رسانه‌ای نسل‌کشی انجام داد تا کسی نتواند جنایاتش را ثبت کند، از ایستادن در کنار نور حرف می‌زند! کشوری که بیش از ۲۵۰ خبرنگار را در طول این نسل‌کشی به قتل رسانده، از مبارزه با تاریکی می‌گوید!

این اولین بار نیست که اسرائیل سعی می‌کند اعتراضات شجاعانه ایرانیان را مصادره کند. همان ایرانیانی که برای بازسازی جایگاه رهبرش، آن‌ها را بمباران کرد؛ همان ایرانیانی که آن «قاتلِ مو بنفش» (نتانیاهو) اکنون دوباره تهدید به بمبارانشان می‌کند. در هر موج اعتراض در ایران، اسرائیل می‌شتابد تا با آن آغوشِ مسموم و احمقانه‌اش، معترضان را به خود بچسباند. اما این مردم شجاع که در ایران به خیابان‌ها می‌آیند، به‌خوبی رژیم‌های سرکوبگر و آدم‌های فرومایه را تشخیص می‌دهند.

آن‌ها دقیقاً در مقابل امثال شماست که اکنون جانشان را به خطر می‌اندازند. چنگال‌های کثیف خود را از آن‌ها بکشید.

اسلایدها را ورق بزنید

@collective98

یک ارزیابی کوتاه درباره پراکندگی تظاهرات

از صفحه‌ فیسبوک حسن مرتضوی

بر اساس نقشه‌ای که شبکه‌ی فایتوکس* از مجموع گزارش‌های پنج روز گذشته‌ی اعتراضات در ایران منتشر کرده است ــ که باید آن را نه داده‌ای آماریِ قطعی بلکه برآوردی مبتنی بر گردآوری گزارش‌های محلی و محتوای کاربران در نظر گرفت ــ می‌توان تصویری کلی از پراکندگی جغرافیایی اعتراضات ترسیم کرد. این نقشه حضور اعتراضات را در ده‌ها شهر نشان می‌دهد، بی‌آنکه امکان داوری دقیق درباره‌ی شدت، اندازه، یا تداوم آن‌ها در هر شهر را فراهم کند. اگر این برآورد را صرفاً به‌عنوان شاخصی تقریبی در نظر بگیریم، به‌نظر می‌رسد وزن اصلی اعتراضات در مناطق غربی و جنوب‌غربی کشور متمرکز بوده است؛ به‌ویژه در استان‌هایی چون لرستان، ایلام، چهارمحال و بختیاری و همدان، که در آن‌ها گزارش‌های چندروزه و نسبتاً پیوسته از تجمعات در شهرهای کوچک و متوسط دیده می‌شود. این تداوم مکانی ـ زمانی، حتی در صورت محدود بودن دامنه‌ی هر تجمع، نشان‌دهنده‌ی نوعی تمرکز اعتراضی در این مناطق است. در مقابل، در کلان‌شهرهایی مانند تهران، اصفهان، مشهد، شیراز، تبریز و اهواز، هرچند گزارش‌هایی از اعتراضات وجود داشته، اما این تحرکات عمدتاً پراکنده، موضعی و فاقد پیگیری روزانه بوده‌اند و به‌نظر نمی‌رسد به سطحی از مداومت رسیده باشند که بتوان آن‌ها را کانون اصلی اعتراضات دانست. کاهش سریع حضور خیابانی در این شهرها ــ به‌ویژه پس از روزهای نخست و هم‌زمان با فروکش‌کردن تحرکات بازار و کسبه ــ بر این برداشت می‌افزاید. در سایر مناطق کشور، از جمله بخش‌هایی از کردستان، آذربایجان، استان‌های مرکزی، کرمان و مناطق جنوبی، داده‌های موجود از مشارکتی محدود، ناپیوسته و فاقد وزن تعیین‌کننده حکایت دارند؛ به‌گونه‌ای که این مناطق، دست‌کم در مقطع کنونی، نقش محوری در پیشبرد سیر کلی اعتراضات ایفا نکرده‌اند.

مقایسه‌ی این وضعیت با جنبش «زن، زندگی، آزادی» تفاوت کیفی مهمی را برجسته می‌کند. در آن مقطع، اعتراضات در فاصله‌ای کوتاه به‌صورت هم‌زمان و فراگیر در بخش‌های وسیعی از کشور گسترش یافت و کلان‌شهرها نقش موتور محرک را ایفا کردند. در حالی که در جنبش کنونی، الگوی معکوسی قابل مشاهده است: عقب‌نشینی نسبتاً سریع مراکز بزرگ شهری و تمرکز بیشتر اعتراضات در شهرهای کوچک‌تر، با تداوم محلی اما بدون تعمیم ملی در همان مقیاس.

* Faytuks Network یک رسانه‌ی خبری کلاسیک یا نهاد داده‌محور نیست؛ یک حساب در شبکه‌های اجتماعی است که داده‌ها را از ویدئوهای کاربران، کانال‌های تلگرامی، و گزارش‌های محلی جمع می‌کند و راستی‌آزمایی آن ناهمگون و ناپایدار است.

@collective98

🚩 تا همیشه، علیه ارتجاع شیخ و شاه

دانشگاه تهران

نهم دی ماه ١٤٠٤

#مرگ_بر_ستمگر_چه_شاه_باشه_چه_رهبر

@collective98

تحلیل تحولات ایران و شباهت آن با الگوی تاریخی انقلاب‌ها؛ نفیِ قطعی بازگشت دیکتاتوری سلطنتی، حتی به‌مثابه تکرار کمیکِ یک تراژدی تاریخی

✍️ترجمه از یادداشتِ کامران متین

آنچه امروز در ایران در جریان است، شباهت‌های آشکاری با الگوی تاریخی انقلاب‌هایی دارد که پس از جنگ‌ها رخ داده‌اند. همان‌گونه که تدا اسکاچپول نزدیک به پنجاه سال پیش اشاره کرد، انقلاب‌های فرانسه، روسیه و چین همگی پس از جنگ‌هایی به وقوع پیوستند که دولت‌ها را ورشکسته کردند، به فقر عمومی دامن زدند و در نهایت به خیزش‌های مردمی انجامیدند که رژیم کهن را سرنگون ساختند.

اکنون، شش ماه پس از جنگ دوازده‌روزه با اسرائیل و حدود یک سال پس از فروپاشی آنچه «محور مقاومت» خوانده می‌شد، یعنی ابزار ژئوپولیتیکی پروژه امپریالیستی منطقه‌ای ایران، جمهوری اسلامی ایران در آستانه فروپاشی به نظر می‌رسد... متن کامل در این لینک

منبع: Kamran Matin

📚کانال صنفی معلمان

🚩 زنده‌باد همبستگی انترناسیونالیستی
و فمینیستی در برابر بمب‌های امپریالیستی !
بیانیه‌ کلکتیو "هماهنگی فمینیستی ۸ مارس" شیلی در محکومیت حمله آمریکا به ونزوئلا

بامداد سوم ژانویه، ایالات متحده با بمباران ونزوئلا حملهٔ نظامی خود را آغاز کرد. امریکا که تشنهٔ نفت است، می‌کوشد نفوذ خود را تحمیل کند و کنترل نظامی‌اش را بر سراسر قاره گسترش دهد. ما، به‌عنوان هماهنگی فمینیستی ۸ مارس، انزجار و محکومیت کامل و بی‌قیدوشرط خود را نسبت به این حمله و هرگونه مداخلهٔ امپریالیستی در آمریکای لاتین و جهان اعلام می‌کنیم.
جای ما در کنار مردم ونزوئلاست؛ مردمی که ناچار بوده‌اند انحراف اقتدارگرایانهٔ رژیمی دور از منافع مردمی، محاصرهٔ اقتصادی و سیاسی از سوی ایالات متحده، و اکنون تعرضی امپریالیستی را تحمل کنند که کل مردمان این قاره را در معرض خطر قرار می‌دهد.

ترامپ نه می‌خواهد ونزوئلا را «آزاد» کند و نه با قاچاق مواد مخدر مبارزه کند؛ او می‌خواهد قدرت امپریالیستی و استعماری خود را بر سراسر جهان تحمیل کند، همان‌طور که همیشه کرده‌اند، با پشتیبانی دولت‌های راست‌گرا و راست افراطی‌ای که از نظر تاریخی همسو با منافع ایالات متحده بوده‌اند.

به ونزوئلایی‌هایی که امروز در شیلی جشن می‌گیرند، از مردمی به مردم دیگر می‌گوییم: ما در شیلی مداخلهٔ امپریالیستی را تجربه کرده‌ایم و پیامدهای ویرانگر آن را می‌شناسیم. بمب‌های آمریکا حامل دموکراسی، آزادی یا آینده نیستند؛ بلکه مرگ، غارت و تسلیم را به همراه می‌آورند.

امروز دقیقاً شصت سال از کنفرانس سه‌قاره‌ای می‌گذرد؛ کنفرانسی که نمایندگان آفریقا، آسیا و آمریکای لاتین را برای حق تعیین سرنوشت، استقلال اقتصادی و همبستگی میان ملت‌ها گرد هم آورد. ما نمی‌پذیریم دوباره به «حیاط خلوت» ایالات متحده تبدیل شویم.

ما، به‌عنوان فمینیست‌ها، بار دیگر جنگ‌ها و مداخله‌گری امپریالیستی را محکوم می‌کنیم.

دستِ آمریکا از ونزوئلا، کارائیب و آمریکای لاتین کوتاه!

@collective98