🚩 امانوئل مکرون، رئیسجمهور فرانسه، اعلام کرده که «سیسیل کولر» و «ژاک پاری»، دو شهروند فرانسوی که از اردیبهشت/مه ۲۰۲۲ در ایران بازداشت بودند، از زندان اوین خارج شدهاند و در راه سفارت فرانسه در تهران هستند.
او این خبر را در شبکه اجتماعی ایکس منتشر و تأکید کرده که این فقط یک «گام اول» است و گفتوگوهای دیپلماتیک برای بازگشت آنها به فرانسه ادامه دارد. این دو نفر بیش از سه سال در ایران به اتهام «جاسوسی» و «همکاری با طرفهای خارجی» در بازداشت بودند و فرانسه از ابتدا این بازداشت را بخشی از «دیپلماسی گروگانگیری» تهران توصیف میکرد. کولر، معلم و فعال سندیکایی فرانسوی، همراه با شریک زندگیاش ژاک پاری در جریان سفرشان به ایران بازداشت شدند و بعدتر تلویزیون دولتی ایران تصاویری از «اعترافات» اجباری آنها پخش کرد. خانوادههایشان در این سه سال بارها درباره شرایط سخت حبس، انزوای طولانی و وضعیت سلامتی آنها هشدار داده بودند. آنها هنوز در خاک ایراناند و روند سیاسی دیپلماتیک برای آزادی کامل و خروج از کشور تمام نشده است. هنوز باید دید تهران و پاریس بر سر مرحله بعدی، یعنی اجازه خروج آنها از ایرا، به چه توافقی میرسند.
او این خبر را در شبکه اجتماعی ایکس منتشر و تأکید کرده که این فقط یک «گام اول» است و گفتوگوهای دیپلماتیک برای بازگشت آنها به فرانسه ادامه دارد. این دو نفر بیش از سه سال در ایران به اتهام «جاسوسی» و «همکاری با طرفهای خارجی» در بازداشت بودند و فرانسه از ابتدا این بازداشت را بخشی از «دیپلماسی گروگانگیری» تهران توصیف میکرد. کولر، معلم و فعال سندیکایی فرانسوی، همراه با شریک زندگیاش ژاک پاری در جریان سفرشان به ایران بازداشت شدند و بعدتر تلویزیون دولتی ایران تصاویری از «اعترافات» اجباری آنها پخش کرد. خانوادههایشان در این سه سال بارها درباره شرایط سخت حبس، انزوای طولانی و وضعیت سلامتی آنها هشدار داده بودند. آنها هنوز در خاک ایراناند و روند سیاسی دیپلماتیک برای آزادی کامل و خروج از کشور تمام نشده است. هنوز باید دید تهران و پاریس بر سر مرحله بعدی، یعنی اجازه خروج آنها از ایرا، به چه توافقی میرسند.
🚩 کشتار طبقاتی در سکوت ادامه دارد
احمد بالدی، جوان ۲۰ ساله عرب اهوازی، در اعتراض به تخریب دکه پدرش خودسوزی کرد
او دچار ٧٠ درصد سوختگی شده
به گزارش سازمان حقوق بشر کارون یکشنبه ۱۱ آبانماه، نیروهای شهرداری منطقه ۳ اهواز به همراه مأموران نیروی انتظامی، بدون اطلاع مالک، اقدام به تخریب دکه مجاهد بالدی در پارک زیتون کردند. این دکه که ۲۵ سال سابقه فعالیت با مجوز رسمی داشت، از معدود کسبوکارهای متعلق به شهروندان عرب در منطقه بهشمار میرفت.
در پی رفتار خشن مأموران و پرتاب همسر مجاهد بالدی از داخل دکه، فرزندشان #احمد_بالدی، ۲۰ ساله و دانشجو، در اعتراض به این ظلم، در برابر چشمان مأموران با بنزین اقدام به خودسوزی کرد.
احمد بالدی با حدود ۷۰ درصد سوختگی شدید و با حال وخیم در بیمارستان
بسر می برد.
@collective98
احمد بالدی، جوان ۲۰ ساله عرب اهوازی، در اعتراض به تخریب دکه پدرش خودسوزی کرد
او دچار ٧٠ درصد سوختگی شده
به گزارش سازمان حقوق بشر کارون یکشنبه ۱۱ آبانماه، نیروهای شهرداری منطقه ۳ اهواز به همراه مأموران نیروی انتظامی، بدون اطلاع مالک، اقدام به تخریب دکه مجاهد بالدی در پارک زیتون کردند. این دکه که ۲۵ سال سابقه فعالیت با مجوز رسمی داشت، از معدود کسبوکارهای متعلق به شهروندان عرب در منطقه بهشمار میرفت.
در پی رفتار خشن مأموران و پرتاب همسر مجاهد بالدی از داخل دکه، فرزندشان #احمد_بالدی، ۲۰ ساله و دانشجو، در اعتراض به این ظلم، در برابر چشمان مأموران با بنزین اقدام به خودسوزی کرد.
احمد بالدی با حدود ۷۰ درصد سوختگی شدید و با حال وخیم در بیمارستان
بسر می برد.
@collective98
🚩 دادگاه انقلاب اهواز سه شهروند عرب اهوازی را به اتهام «عضویت در گروههای تروریستی و تکفیری» به مجموع ۳۴ سال حبس تعزیری و ۶ سال تبعید محکوم کرده است. این احکام بر اساس شواهد ضعیف از جمله حسابهای کاربری در کانالهای تلگرامی و تصاویر دانلودشده از شبکههای اجتماعی صادر شده، در حالی که پرونده فاقد مستندات معتبر قضایی است.
قاضی کوتی، رئیس شعبه دوم دادگاه انقلاب اهواز، احکام زیر را برای سه زندانی عرب صادر کرده است: حسین سحاگی به ۱۲ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید محکوم شده که هماکنون در بند ۵ زندان شیبان نگهداری میشود و دچار مشکلات روانی شدید به دلیل شکنجه است؛ صالح سرخی به ۱۲ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید؛ و جاسم لویمی به ۱۰ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید. مجموع احکام صادره ۳۴ سال حبس و ۶ سال تبعید است.
مستندات پرونده تنها شامل چند تصویر دانلودشده از شبکههای اجتماعی در تلفنهای همراه متهمان است و هیچ مدرک معتبر یا قضایی دال بر ارتباط این افراد با گروههای مسلح یا تروریستی ارائه نشده. روند رسیدگی به پرونده فاقد شفافیت بوده و گزارشهایی از فشارهای امنیتی، بازجوییهای طولانی و شکنجههای شدید فیزیکی بر متهمان وجود دارد.
هر سه زندانی در هنگام ورود به زندان شیبان از شدت شکنجه، از دلیل بازداشت و اتهامات نسبت دادهشده بیاطلاع بودند و جزء شهروندان عادی بدون هیچگونه فعالیت سیاسی محسوب میشوند.
حسین سحاگی، که هماکنون در بند ۵ زندان شیبان اهواز نگهداری میشود، به دلیل شکنجههای شدید فیزیکی و روحی دچار مشکلات روانی عمیق شده است. بر اساس گزارش همبندیهای وی، در اردیبهشتماه ۱۴۰۳ ، سحاگی پس از تحمل فشارهای روحی و شکنجه در زندان، از خوردن، خوابیدن و صحبت کردن امتناع کرد و برای مدتی به مرکز روانپزشکی اهواز منتقل شد. او حتی ارتباط کلامی خود را از دست داد. با وجود وخامت وضعیت جسمی و روانی، مسئولان زندان از اعطای مرخصی درمانی به او خودداری کرده و وی بدون دسترسی به مراقبت پزشکی مناسب به بند عمومی بازگردانده شده است.
این سه شهروند عرب اهوازی در سال ۱۴۰۳ شمسی توسط پلیس فتا (پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات) بازداشت شدهاند. این احکام نمونهای از سرکوب سیستماتیک شهروندان عرب اند؛ اتهامات مشابه به شهروندان عادی بدون شواهد محکم نسبت داده میشود تا صدای اعتراضات را خفه کند.
قاضی کوتی، رئیس شعبه دوم دادگاه انقلاب اهواز، احکام زیر را برای سه زندانی عرب صادر کرده است: حسین سحاگی به ۱۲ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید محکوم شده که هماکنون در بند ۵ زندان شیبان نگهداری میشود و دچار مشکلات روانی شدید به دلیل شکنجه است؛ صالح سرخی به ۱۲ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید؛ و جاسم لویمی به ۱۰ سال حبس تعزیری و ۲ سال تبعید. مجموع احکام صادره ۳۴ سال حبس و ۶ سال تبعید است.
مستندات پرونده تنها شامل چند تصویر دانلودشده از شبکههای اجتماعی در تلفنهای همراه متهمان است و هیچ مدرک معتبر یا قضایی دال بر ارتباط این افراد با گروههای مسلح یا تروریستی ارائه نشده. روند رسیدگی به پرونده فاقد شفافیت بوده و گزارشهایی از فشارهای امنیتی، بازجوییهای طولانی و شکنجههای شدید فیزیکی بر متهمان وجود دارد.
هر سه زندانی در هنگام ورود به زندان شیبان از شدت شکنجه، از دلیل بازداشت و اتهامات نسبت دادهشده بیاطلاع بودند و جزء شهروندان عادی بدون هیچگونه فعالیت سیاسی محسوب میشوند.
حسین سحاگی، که هماکنون در بند ۵ زندان شیبان اهواز نگهداری میشود، به دلیل شکنجههای شدید فیزیکی و روحی دچار مشکلات روانی عمیق شده است. بر اساس گزارش همبندیهای وی، در اردیبهشتماه ۱۴۰۳ ، سحاگی پس از تحمل فشارهای روحی و شکنجه در زندان، از خوردن، خوابیدن و صحبت کردن امتناع کرد و برای مدتی به مرکز روانپزشکی اهواز منتقل شد. او حتی ارتباط کلامی خود را از دست داد. با وجود وخامت وضعیت جسمی و روانی، مسئولان زندان از اعطای مرخصی درمانی به او خودداری کرده و وی بدون دسترسی به مراقبت پزشکی مناسب به بند عمومی بازگردانده شده است.
این سه شهروند عرب اهوازی در سال ۱۴۰۳ شمسی توسط پلیس فتا (پلیس فضای تولید و تبادل اطلاعات) بازداشت شدهاند. این احکام نمونهای از سرکوب سیستماتیک شهروندان عرب اند؛ اتهامات مشابه به شهروندان عادی بدون شواهد محکم نسبت داده میشود تا صدای اعتراضات را خفه کند.
🚩 پدر_مردسالاری، دین سیاسی و دیکتاتوری زنستیز جمهوری اسلامی، علیه زنان و بدن زنانه
شلاق آتش شاکرمی، خالهی دادخواه نیکا، با خواست خواهر او، مادرش نیکا و دستور حکومتی، اجرا شد
جواب فعالان زنان این بود:
همبستگی و خواهرانگی فمینیستی!
آنها به استقبال آتش شاکرمی رفتند
@collective98
شلاق آتش شاکرمی، خالهی دادخواه نیکا، با خواست خواهر او، مادرش نیکا و دستور حکومتی، اجرا شد
جواب فعالان زنان این بود:
همبستگی و خواهرانگی فمینیستی!
آنها به استقبال آتش شاکرمی رفتند
@collective98
🚩 بدنهای فرسوده، زنان نامرئی
(از شیلان سقزی؛ برگرفته از خبرگزاری زن، ژینها)
در بسیاری از شهرها و مناطق صنعتی ایران، زنان در شغلهای ریز و جزئی کارگاهی، با شرایطی مواجه هستند که به ظاهر ساده و پیشپاافتاده به نظر میآیند، اما در عمل جسم و روان آنان را به شدت فرسوده میکنند.
در صنایع کوچک و غیررسمی در ایران، زنان با دستمزد پایین، ساعات کاری طولانی و شرایط سخت جسمی و روانی مواجهاند؛ فضایی که نه تنها بهرهکشی اقتصادی را بازتولید میکند، بلکه فرسودگی جمعی و نادیده گرفتن نقش اجتماعی و انسانی زنان را تثبیت میکند.
این گزارش با نگاهی انتقادی بررسی میکند چگونه سازوکارهای اقتصادی و ساختارهای جنسیتی بدن و زمان زنان را کالایی میکنند، با تمرکز بر دستمزد پایین، ساعات طولانی، فرسودگی جسمی و روانی، نبود قرارداد رسمی و فقدان حمایت قانونی، و نشان میدهد چگونه نابرابریهای اقتصادی و اجتماعی انرژی و زندگی زنان را در خدمت تولید اقتصادی قرار میدهد بدون فرصت ارتقا، امنیت شغلی یا مشارکت اجتماعی.
@collective98
(از شیلان سقزی؛ برگرفته از خبرگزاری زن، ژینها)
در بسیاری از شهرها و مناطق صنعتی ایران، زنان در شغلهای ریز و جزئی کارگاهی، با شرایطی مواجه هستند که به ظاهر ساده و پیشپاافتاده به نظر میآیند، اما در عمل جسم و روان آنان را به شدت فرسوده میکنند.
در صنایع کوچک و غیررسمی در ایران، زنان با دستمزد پایین، ساعات کاری طولانی و شرایط سخت جسمی و روانی مواجهاند؛ فضایی که نه تنها بهرهکشی اقتصادی را بازتولید میکند، بلکه فرسودگی جمعی و نادیده گرفتن نقش اجتماعی و انسانی زنان را تثبیت میکند.
این گزارش با نگاهی انتقادی بررسی میکند چگونه سازوکارهای اقتصادی و ساختارهای جنسیتی بدن و زمان زنان را کالایی میکنند، با تمرکز بر دستمزد پایین، ساعات طولانی، فرسودگی جسمی و روانی، نبود قرارداد رسمی و فقدان حمایت قانونی، و نشان میدهد چگونه نابرابریهای اقتصادی و اجتماعی انرژی و زندگی زنان را در خدمت تولید اقتصادی قرار میدهد بدون فرصت ارتقا، امنیت شغلی یا مشارکت اجتماعی.
@collective98
🚩 گسترش کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" در هفته نودوچهارم در ۵۴ زندان مختلف
با پیوستن بند مردان زندان زاهدان به کارزار
در آستانه سالگرد خیزش آبان ۹۸ با گرامیداشت یاد جانباختگانی که توسط حکومت مستبد به خاک و خون کشیده شدند آغاز میکنیم.
از زمان روی کار آمدن دیکتاتوری ولایت فقیه در بهمن ۵۷ تا قیام آبان ۹۸، از آبان ۹۸ تا خیزش سراسری ۱۴۰۱ و تا امروز، مردم ایران در مسیر پرهزینهی آزادی و کرامت انسانی گام برداشتهاند. دههها سرکوب، تبعیض و کشتار، نتوانسته اراده مردم به رهایی و آزادی را خاموش کند.
در همین روزها، رضا عبدالی، زندانی سیاسی و از هموطنان عرب اهوازی، با حکم اعدام روبهرو شده است. ما خواهان لغو فوری این حکم و توقف چرخهی مرگ در زندانهای ایران هستیم.
در خبری دیگر روز دوشنبه، احسان افرشته و مهدی فرید دو زندانی امنیتی محکوم به اعدام پس از ضرب و شتم از بند هفت زندان اوین به مکان نامعلومی منتقل شدهاند. اگر چه زندانیان سیاسی کوشیدند مانع این انتقال شوند اما بیم آن میرود احکام این زندانیان اجرا گردد.
در روزگاری که صدای حقخواهی با زندان، شکنجه و اعدام پاسخ داده میشود، بازتاب اجتماعی سرکوب لجامگسیخته در میان محرومترین اقشار جامعه، گاه به شکل دردناک ِخودسوزی نمود پیدا میکند؛ عملی اعتراضی که از جان برآمده است.
در هفته ای که گذشت با خبر درگذشت کوروش خیری راننده اداره آموزش و پرورش خرم آباد که در اعتراض به اخراج از کار دست به خودسوزی زده بود روبرو شدیم؛ همچنین خبر دردناک خودسوزی احمد بالدی، دانشجوی اهوازی که پس از تخریب دکهاش در اعتراض به بیعدالتی دست به این اقدام زد، جانهایمان را به آتش کشید. اینها نمونههایی تلخ از فریاد بیصدای مردمی است که زیر بار فشار و تحقیر، تنها جان خود را برای اعتراض مییابند.
حکومتی که صدای اعتراض را با اعدام و سرکوب میخواهد ساکت کند در این روزهای پر التهاب و خطیر و بحرانی در ایران اعدام را دیوانهوار شدت بخشیده به طوری که از ابتدای آبانماه سال جاری تاکنون ۱۶۵ تن اعدام شدهاند؛ تنها در هفتهی گذشته ۷۲ تن، از جمله یک زن و در روزهای ۱۲ و ۱۳ آبان بهتنهایی ۲۹ تن جان خود را بر چوبهی دار از دست داده اند.
آمار رسمی نشان میدهد که از آغاز ۱۴۰۴ تا کنون بیش از ۱۳۱۳ اعدام در ایران صورت گرفته است. عددی هولناک که بیانگر عادیسازی مرگ در سایهی بیعدالتی است.
کارزار سهشنبههای نه به اعدام یادآور می شود که هیچ حکومتی با اعدام نمیتواند صدای بلند حقیقت، عدالت و آزادی را خاموش کند؛ و از تمامی وجدانهای بیدار میخواهد تا فریاد "نه به اعدام" را به موجی بلند در هر شهر و خیابان تبدیل کنند، زیرا بیعملی و سکوت، برابر با جان گرفتن انسانهای بیگناه و بیپناه در زندانهای استبداد حاکم و خونخوار ولایت فقیه است.
زندانیان به پشتوانه مردم ایران، در برابر ماشین ترس و وحشت، ایستاده اند. در نودوچهارمین هفته اعتصاب کارزار ، بند مردان زندان زاهدان نیز به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوسته است.
کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" روز سهشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۴ در هفته نودوچهارم در ۵۴ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بند ۶ و بند ۷)، زندان قزلحصار(واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین ،زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد ، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و بند مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام
هفته ۹۴
سهشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۴
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
با پیوستن بند مردان زندان زاهدان به کارزار
در آستانه سالگرد خیزش آبان ۹۸ با گرامیداشت یاد جانباختگانی که توسط حکومت مستبد به خاک و خون کشیده شدند آغاز میکنیم.
از زمان روی کار آمدن دیکتاتوری ولایت فقیه در بهمن ۵۷ تا قیام آبان ۹۸، از آبان ۹۸ تا خیزش سراسری ۱۴۰۱ و تا امروز، مردم ایران در مسیر پرهزینهی آزادی و کرامت انسانی گام برداشتهاند. دههها سرکوب، تبعیض و کشتار، نتوانسته اراده مردم به رهایی و آزادی را خاموش کند.
در همین روزها، رضا عبدالی، زندانی سیاسی و از هموطنان عرب اهوازی، با حکم اعدام روبهرو شده است. ما خواهان لغو فوری این حکم و توقف چرخهی مرگ در زندانهای ایران هستیم.
در خبری دیگر روز دوشنبه، احسان افرشته و مهدی فرید دو زندانی امنیتی محکوم به اعدام پس از ضرب و شتم از بند هفت زندان اوین به مکان نامعلومی منتقل شدهاند. اگر چه زندانیان سیاسی کوشیدند مانع این انتقال شوند اما بیم آن میرود احکام این زندانیان اجرا گردد.
در روزگاری که صدای حقخواهی با زندان، شکنجه و اعدام پاسخ داده میشود، بازتاب اجتماعی سرکوب لجامگسیخته در میان محرومترین اقشار جامعه، گاه به شکل دردناک ِخودسوزی نمود پیدا میکند؛ عملی اعتراضی که از جان برآمده است.
در هفته ای که گذشت با خبر درگذشت کوروش خیری راننده اداره آموزش و پرورش خرم آباد که در اعتراض به اخراج از کار دست به خودسوزی زده بود روبرو شدیم؛ همچنین خبر دردناک خودسوزی احمد بالدی، دانشجوی اهوازی که پس از تخریب دکهاش در اعتراض به بیعدالتی دست به این اقدام زد، جانهایمان را به آتش کشید. اینها نمونههایی تلخ از فریاد بیصدای مردمی است که زیر بار فشار و تحقیر، تنها جان خود را برای اعتراض مییابند.
حکومتی که صدای اعتراض را با اعدام و سرکوب میخواهد ساکت کند در این روزهای پر التهاب و خطیر و بحرانی در ایران اعدام را دیوانهوار شدت بخشیده به طوری که از ابتدای آبانماه سال جاری تاکنون ۱۶۵ تن اعدام شدهاند؛ تنها در هفتهی گذشته ۷۲ تن، از جمله یک زن و در روزهای ۱۲ و ۱۳ آبان بهتنهایی ۲۹ تن جان خود را بر چوبهی دار از دست داده اند.
آمار رسمی نشان میدهد که از آغاز ۱۴۰۴ تا کنون بیش از ۱۳۱۳ اعدام در ایران صورت گرفته است. عددی هولناک که بیانگر عادیسازی مرگ در سایهی بیعدالتی است.
کارزار سهشنبههای نه به اعدام یادآور می شود که هیچ حکومتی با اعدام نمیتواند صدای بلند حقیقت، عدالت و آزادی را خاموش کند؛ و از تمامی وجدانهای بیدار میخواهد تا فریاد "نه به اعدام" را به موجی بلند در هر شهر و خیابان تبدیل کنند، زیرا بیعملی و سکوت، برابر با جان گرفتن انسانهای بیگناه و بیپناه در زندانهای استبداد حاکم و خونخوار ولایت فقیه است.
زندانیان به پشتوانه مردم ایران، در برابر ماشین ترس و وحشت، ایستاده اند. در نودوچهارمین هفته اعتصاب کارزار ، بند مردان زندان زاهدان نیز به کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» پیوسته است.
کارزار "سهشنبههای نه به اعدام" روز سهشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۴ در هفته نودوچهارم در ۵۴ زندان زیر در اعتصاب غذا میباشند:
زندان اوین (بند ۶ و بند ۷)، زندان قزلحصار(واحد ۲و۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین ،زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان لنگرود قم، زندان خرم آباد ، زندان بروجرد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز(بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان دهدشت، زندان زاهدان (بند زنان و بند مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان سبزوار، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج، زندان کامیاران و زندان ایلام
هفته ۹۴
سهشنبه ۲۰ آبان ۱۴۰۴
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
Forwarded from سرخط
🔴 داستان سودان (بخش اول)
جرقه و امید: از نان تا انقلاب
📅 دسامبر ۲۰۱۸ تا آوریل ۲۰۱۹
نان کمیاب شده بود.
سه برابر شدن قیمت نان بود که باعث شد در شهر صنعتی آتبارا، کارگران راهآهن، معلمان و دانشآموزان به خیابان بریزند.
شعارشان ساده بود:
«تسقط بس!» (فقط با سقوط رژیم راضی میشویم.)
این انقلاب میتوانست شروع زندگی شرافتمندانه برای کارگران و کارمندان سودانی باشد. اما متأسفانه ضدانقلاب پیروز شد. چگونه؟ رویای دموکراسی، راه را برای سازش با سرمایهداران باز کرد.
متن را در لینک زیر بخوانید:
https://tinyurl.com/29jcrhpu
در پست بعدی ادامهی داستان انقلاب سودان را میشنویم.
#سودان #نئولیبرالیسم #سرمایه_داری #سرمایهداری #طبقه_کارگر #مبارزه_طبقاتی #سازماندهی
@SarKhatism
جرقه و امید: از نان تا انقلاب
📅 دسامبر ۲۰۱۸ تا آوریل ۲۰۱۹
نان کمیاب شده بود.
سه برابر شدن قیمت نان بود که باعث شد در شهر صنعتی آتبارا، کارگران راهآهن، معلمان و دانشآموزان به خیابان بریزند.
شعارشان ساده بود:
«تسقط بس!» (فقط با سقوط رژیم راضی میشویم.)
این انقلاب میتوانست شروع زندگی شرافتمندانه برای کارگران و کارمندان سودانی باشد. اما متأسفانه ضدانقلاب پیروز شد. چگونه؟ رویای دموکراسی، راه را برای سازش با سرمایهداران باز کرد.
متن را در لینک زیر بخوانید:
https://tinyurl.com/29jcrhpu
در پست بعدی ادامهی داستان انقلاب سودان را میشنویم.
#سودان #نئولیبرالیسم #سرمایه_داری #سرمایهداری #طبقه_کارگر #مبارزه_طبقاتی #سازماندهی
@SarKhatism
Telegraph
🔴 داستان سودان (بخش اول) جرقه و امید: از نان تا انقلاب
مقدمه سودان، کشوری است میان رود نیل و صحرا، با منابع طبیعی بسیار. دهههاست که در استعمار، جنگ داخلی و فقر دستوپا میزند. از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۹، عمرالبشیر با کودتایی نظامی قدرت را در دست داشت. او وعدهی شریعت اسلامی و عدالت اجتماعی داد، اما سه دهه بعد، کشور…
سرخط
🔴 داستان سودان (بخش اول) جرقه و امید: از نان تا انقلاب 📅 دسامبر ۲۰۱۸ تا آوریل ۲۰۱۹ نان کمیاب شده بود. سه برابر شدن قیمت نان بود که باعث شد در شهر صنعتی آتبارا، کارگران راهآهن، معلمان و دانشآموزان به خیابان بریزند. شعارشان ساده بود: «تسقط بس!» (فقط با سقوط…
Audio
پادکست «داستان سودان (بخش اول)؛ جرقه و امید: از نان تا انقلاب (دسامبر ۲۰۱۸ تا آوریل ۲۰۱۹)»
@sarkhatism
@sarkhatism
Forwarded from Roud Media Collective
Roud_Collective_Dossier1_Organizing_Text4.pdf
95.9 KB
#پروندهی_موضوعی_۱
#سازمانیابی_سازماندهی
متن چهارم
فایل پی.دی.اف.👇🏾
استراتژیهای چپ رادیکال در عصر فروپاشی «لیبرالیسم واقعاً موجود»
آندریاس کاریتزیس
نشریهی Open Democracy | ژانویهی ۲۰۱۷
ترجمه: تحریریهی رود | آبان ۱۴۰۴
-------------------------------------------------
نشانیهای تماس با «رود»:
https://t.me/roudcollective
roudcollective@proton.me
@roudcollective
#سازمانیابی_سازماندهی
متن چهارم
فایل پی.دی.اف.👇🏾
استراتژیهای چپ رادیکال در عصر فروپاشی «لیبرالیسم واقعاً موجود»
آندریاس کاریتزیس
نشریهی Open Democracy | ژانویهی ۲۰۱۷
ترجمه: تحریریهی رود | آبان ۱۴۰۴
-------------------------------------------------
نشانیهای تماس با «رود»:
https://t.me/roudcollective
roudcollective@proton.me
@roudcollective