«اینجانب پخشان عزیزی زندانی سیاسی کُردِ محکوم به اعدام، ضمن ردّ اتهامات انتسابی بی اساس در پرونده و تقاضای تجدیدنظر در حکم کاملاً ناعادلانه اعدام، در خصوص بیانیه‌ی وزارت امور خارجه آمریکا که ظاهراً در دفاع از بنده منتشر شده خطاب به آنان اعلام می‌کنم که اگر دولت آمریکا واقعاً به مبانی حقوق بشری و انسانی پایبند است در مرحله نخست بایستی دست از جنگ طلبی، حمله و جنایت در منطقه برداشته و حمایت آشکار خود را از نسل کشی مردم بی گناه غزه قطع نموده و تحریم‌های چندین ساله خود که منجر به فشار اقتصادی بی امان علیه مردمان مظلوم و دردمند این سرزمین شده را به پایان برساند تا ما نیز به این باور حقیقی برسیم که بیانیه‌های دولت شما از سر دلسوزی و احترام به حقوق انسانهاست و لاغیر!

بنده یک فرد عادی این اجتماع بوده، یک مددکار اجتماعی‌ام که حوزه کاریم اجتماعی و مردمی است. نه با دولت‌ها و نه در حوزه فعالیت‌ها و بازی‌های سیاسی‌شان نقشی داشته‌ام و نه می‌خواهم نقشی نیز ایفا نمایم. مردم خاورمیانه زیر فشار اقتصادی و اجتماعی حاصل از سیاست‌های ناقص و ناقض غرب به سرکردگی آمریکا، استعمار و استثمار صدساله و دولت‌های منطقه‌ای له شده‌اند.

با آرزوی صلح و آشتی، عدالت و کرامت حقیقی برای همه انسانها

ده مهر ۱۴۰۴

🚩 الهام صالحی، پژوهشگر حوزه‌ی کودکان کار و زندانی سیاسی، به یک سال حبس تعزیری و دو سال ممنوعیت فعالیت در فضای مجازی محکوم شد

جلسه دادگاه او روز ششم مهرماه در شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب برگزار شد. در این جلسه، اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» رد شد، اما دادگاه او را به‌خاطر «تبلیغ علیه نظام» و «حضور بدون حجاب در معابر عمومی» محکوم کرد.

الهام از تاریخ ۱۳ مرداد، پس از یورش نیروهای امنیتی به خانه‌اش بازداشت و در ۴ شهریور به زندان قرچک منتقل شد. او همچنان به دلیل ناتوانی در تأمین وثیقه سنگین دو میلیارد و هفتصد میلیون تومانی در بازداشت موقت به‌سر می‌برد.

پیش‌تر نیز در پرونده‌ای دیگر به پرداخت جریمه نقدی و پنج سال حبس تعلیقی محکوم شده بود.
فعالان حقوق بشر می‌گویند تعیین وثیقه‌های نجومی به ابزاری برای جلوگیری عامدانه از آزادی موقت زندانیان سیاسی تبدیل شده است—رویه‌ای که در پرونده‌های مشابه، از جمله پرونده موسوم به «اکباتان»، نیز تکرار شده است.

الهام صالحی اکنون در بند قرنطینه زندان قرچک، در کنار دیگر زنان زندانی سیاسی، در شرایطی نامناسب نگهداری می‌شود.

#الهام_صالحی
#ژن_ژیان_ئازادی
#قرچک

@collective98

⭕️ تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته‌ی هشتادونهم در ۵۲ زندان، در آستانه‌ی روز جهانی علیه مجازات اعدام

هشتادونهمین هفته‌ی کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» را در آستانه‌ی روز جهانی «علیه مجازات اعدام» در حالی آغاز می‌کنیم. که جامعه‌ی جهانی در تلاش برای لغو کامل حکم اعدام و یا حداقل کاهش قابل ملاحظه‌ی آن است اما در ایران نه‌تنها مجازات اعدام لغو نشده و یا کاهش نیافته، بلکه نظام حاکم هر روز رکوردهای بیشتری را در وحشیگری و اعدام در می‌نوردد.

به‌طوری‌که روز شنبه ۱۲ مهر، ۶ زندانی سیاسی از هم‌وطنان عرب، علی مجدم، محمدرضا مقدم، معین خنفری، حبیب دریس، عدنان غبیشاوی، سیدسالم موسوی و زندانی سیاسی سامان محمدی خیاره از هم‌وطنان کُرد اعدام شدند. در همین روز، حکم اعدام زندانی سیاسی محمدجواد وفایی‌ثانی برای سومین بار در دیوان عالی تأیید شد.

شمار اعدام‌ها در یک سال گذشته، از اول اکتبر ۲۰۲۴ تا امروز، به ۱۶۹۵ نفر و از ابتدای سال ۱۴۰۴ در شش ماه و نیم به ۹۵۷ تن رسیده است. باید اذعان کنیم که ما از بسیاری از اعدام‌ها بی‌اطلاعیم و ارقام واقعی بسا بیشتر است و این تنها بخشی از جنایت حکومت اعدامی است.

بنابر گزارش تازه‌ی سازمان عفو بین‌الملل، تا پایان دسامبر ۲۰۲۴ میلادی، ۱۱۳ کشور در جهان مجازات اعدام را به‌طور کامل از قوانین خود حذف کرده‌اند و در مجموع، ۱۴۵ کشور یا در قانون یا در عمل، اعدام را متوقف نموده‌اند. اما در ایران، سایه‌ی مرگ هر روز گسترده‌تر می‌شود.

همه می‌دانیم اعدام در ایران نه‌تنها یک مجازات بلکه ابزاری برای ارعاب و ایجاد وحشت در جامعه‌ای است که در شرایط انفجاری به‌سر می‌برد. از نظر این حکومت، هر اعتراض و اعتراض‌کننده‌ای را باید با اعدام و زندان مرعوب کرد. از همین‌روست که امروز «نه به اعدام» از جمله شعارهای همه‌ی معترضان از معلمان و بازنشستگان و کارگران و دانشجویان است.

در پایان، روز جهانی معلم را به تمام معلمان عزیز تبریک می‌گوییم و یاد صمد بهرنگی و فرزاد کمانگر را گرامی می‌داریم؛ معلمانی که در تاریخ ایران درس آزادی و برابری دادند و سرانجام جان خود را در راه آن فدا نمودند.

ما در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، با تأکید بر اینکه مجازات اعدام نه عدالت می‌آورد و نه بازدارندگی، بلکه تنها خشونت را نهادینه می‌کند، از همه‌ی وجدان‌های بیدار، فعالان مدنی، نویسندگان، هنرمندان، معلمان، بازنشستگان و کارگران می‌خواهیم که صدای خود را علیه اعدام بلندتر کنند تا اصلی‌ترین ابزار سرکوب و خفقان از دست این حکومت اعدامی گرفته شود. آن موقع است که مسیر برای تحقق عدالت و آزادی مهیا می‌گردد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۴
در هفته‌ی هشتادونهم در ۵۲ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشند:
زندان اوین، قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، مرکزی کرج، فردیس کرج، تهران بزرگ، قرچک، خورین ورامین، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، لنگرود قم، خرم‌آباد، یاسوج، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، نظام شیراز، عادل‌آباد شیراز (بند زنان و مردان)، فیروزآباد فارس، دهدشت، زاهدان (بند زنان)، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد، کهنوج، طبس، مشهد، سبزوار، گنبدکاووس، قائم‌شهر، رشت (بند زنان و مردان)، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزل‌آباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، مریوان، سنندج و کامیاران.

هفته‌ی هشتادونهم
سه‌شنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۴
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
@no_to_execution_tuesdays
https://t.me/No_To_Execution_Tuesdays
https://x.com/n_t_e_t

🚩 زندانیان سیاسی زن بالاخره از زندان قرچک به اوین بازگردانده شدند. به بند ٦ این زندان نه همان بند نسوان.

زندانیان با هر جابجایی، فشار روانی زیادی را تحمل می‌کنند، حداقل آرامش از آنها گرفته می‌شود و باید دوباره با جای جدید خودشان را وفق دهند.

به امید آزادی همه آن‌ها؛ به امید بسته شدن در زندان قرچک که برای زندانیان عمومی هم غیرقابل تحمل است.

#زندان_قرچک
#زندان_اوین

@collective98

🚩 زنکشی یکی از مدرسین و اعضای گروه آموزشی مطالعات زنان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران
زهرا قائمی توسط همسرش به قتل رسید!

انگیزه این قتل تاکنون معلوم نیست.
قتل زهرا قائمی، عضو گروه مطالعات زنان و خانواده دانشگاه تهران، توسط همسرش فقط یک «حادثه خانوادگی» نیست؛ فریادِ عریان ساختاری است که حتی آگاهی، تحصیلات و جایگاه دانشگاهی نمی‌تواند زنان را از خشونت مردسالارانه‌اش نجات دهد.
این قتل، ایرو‌نیک و هولناک است: زنی که زندگی‌اش را وقف تحلیل و نقد مناسبات قدرت و خشونت جنسیتی کرده بود، قربانی همان نظامی شد که سال‌ها کوشید آن را بفهمد و افشا کند.
این یعنی مردسالاری نه «مسئله‌ای فرهنگی» که ریشه‌ای ساختاری دارد؛ در قانون، در نهاد خانواده، در دانشگاه، در زبان و در روزمرّگی. هیچ زنی حتی در موقعیت آکادمیک و منتقد—از خطر آن در امان نیست. این قتل یادآور است که تا وقتی بدن و جان زنان در نظام سلطه بی‌ارزش شمرده می‌شود، «دانستن» و «آگاه بودن» کفایت نمی‌کند برای اینکه زنده بمانند!

#زن‌کشی
#مردسالاری_میکشد

@collective98

🟣 #بیدارزنی: ناصر تقوایی، مستندساز، کارگردان و یکی از بنیان‌گذاران سینمای موج ایران درگذشت.

ویدئوی زیر بخش کوچکی از فیلم سینمایی کاغذ بی‌خط (۱۳۸۰) است. این فیلم با اشاره به #قتل‌های_زنجیره‌ای دهه هفتاد، راوی زنی جستجوگر و محبوس در میانه‌ی کار اجباری خانگی، مصائب مادری و وظایف زناشویی است. او‌ در حال تجربه و تماشایِ فیگوری عصیانگر از خود است که به تازگی کشف و معنایش می‌کند. زنی خانه‌دار که جنون‌وار «می‌نویسد» و شوهری آرشیتکت که پروژه‌ی جدید کاری‌اش، ساخت یک‌ «زندان عظیم» است.

#ژن_ژیان_آزادی

@bidarzani

🎥 فیلم "کاغذ بی خط"
📤 کیفیت 720p
🗓سال انتشار: ۱۳۸۰
zil.ink/CooFilm | کوفیلم