🚩 جان‌باختن زندانی سیاسی، سمیه رشیدی، پس از به کما رفتن در زندان، به علت عدم رسیدگی و دسترسی به درمان

این قتل حکومتی کارگری ۴۲ ساله از محله جوادیه تهران است که به جرم شعارنویسی دستگیر و راهی زندان قرچک شد

مرگ دردناک و عامدانه ی سمیه زنگ خطری که بارها به صدا در آمده است را  این بار بسیار سهمگین تر به صدا در آورد.

سمیه رشیدی کارگر ۴۲ ساله از محله جوادیه تهران  که فریاد اعتراضش را بر دیوارها ثبت می کرد ، در چهارم اردیبهشت به جرم شعارنویسی دستگیر شد و تحت فشار و ضرب و شتم قرارگرفت و به زندان افکنده شد.

سمیه رشیدی از جهنم قرچک که زندانیان  بدور از درمان مناسب و شرایط بسیار جانفرسا قرار دارند سرانجام با سطح هوشیاری بسیار پایین به  بیمارستان  مفتح ورامین منتقل شد و در آنجا به کما رفت و بعد از چند روز مرگ تحمیلی حکومتی اورا به کام خود فرو برد.
جنایت مرگ خاموش که بسیاری از زندانیان  را تهدید می کند و مقامات زندان و قوه قضاییه هیچ ارزشی برای جان زندانیان قائل نمی باشند.

جان زندانیان دیگر از جمله زینب جلالیان که با بیماری های مختلف درگیر اند و به درمان دسترسی ندارند، در خطر است...

شرایط زندانها و نبود امکانات به
داشتی و درمانی  مصداق بارز شکنجه و قتل حکومتی است.

مرگ سمیه برگ جنایت دیگری به قتل های حکومتی در سالیان گذشته می باشد.

#سمیه_رشیدی
#زندان_قرچک
#مرگ_خاموش
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#جمهوری_کشتار

@collective98

🚩 فایل صوتی منتشرشده از صدای زندانیان در زندان قرچک که به قتل حکومتی #سمیه_رشیدی اعتراض می کنند

#جمهوری_کشتار
#آزادی_زندانیان_سیاسی
#مرگ_خاموش
#زندان_قرچک

@collective98

🚩 دستگیری دو خلبان نظامی آمریکایی که از پرواز برای رساندن هواپیماهای پر از سلاح به اسرائیل خودداری کردند.

گزارش‌ها حاکی است این دو در بازداشت گفته‌اند: تاریخ در حال تکرار است؛ در جنگ ویتنام هم بسیاری از نیروهای ارتش آمریکا از رفتن به ویتنام خودداری کردند و همین موضوع به خروج آمریکا از ویتنام انجامید.

#نسل_کشی_در_غزه
#امپریالیسم_جنگ_کشتار_تخریب_فقر_گرسنگی_بیکاری
#مهاجرت_پناهجویی
#بایکوت_اسرائیل

@collective98

🔴 گزارش‌هایی از اعضای شبکه فمنیست‌ها برای ژینا در مورد برخی اقدامات میدانی در یک سال اخیر

سه سال از روزی که شبکه فمنیست‌ها برای ژینا، با انتشار اولین فراخوان تجمع سراسری خود در خارج از کشور (۱۰ مهر ۱۴۰۱، ۲ اکتبر ۲۰۲۲)، شروع به فعالیت کرد می‌گذرد. به نام ژينا، قربانی زن‌کشی‌حکومتی، به نام هما دارابی و سحر خدایاری (معروف به دختر آبی)، و خودسوزی‌‌شان در اعتراض به حذف سیستماتیک زنان، به دنبال دختران خیابان انقلاب، و طرحی نو که در مخالفت با حجاب‌اجباری درانداخته بودند، و به نام تمام زنان و گروه‌های به حاشیه‌رانده شده‌ای که به میانه‌ی میدان آمدند و خیابان‌ را بازپس‌گرفتند، در شادمانی از احیای مقاومت و هم‌صدا با معترضان در داخل ایران در اعتراض به ستم فریاد زدیم.

#گزارش‌های این مجموعه بازتاب گوشه‌ای از تکاپو و سازماندهی اعضای شبکه فمینیست‌ها برای ژینا در یک سال اخیر است. در سومین سالگرد تشکیل شبکه، ثبت و بازنمایی برخی اقدامات میدانی در روزهایی که جهان در آتش جنگ و خشونت افسارگسیخته می‌سوزد را قدمی در راستای گفت‌وگویی مستمر و ضروری بین داخل و خارج یافته‌ایم.


🟣 متن کامل گزارش‌ها به صورت پی‌دی‌اف قابل دسترس است.

🚩 هشتاد و هشتمین هفته کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" در ۵۲ زندان مختلف

این هفته بار دیگر با اندوهی عمیق و همدلی بی‌پایان به یاد سمیه رشیدی، زندانی سیاسی‌ای که به دلیل عدم رسیدگی پزشکی جان خود را از دست داد، ایستاده‌ایم.

این جان‌باختن مظلومانه بخشی از سیاست "زجرکش کردن" زندانیان و هشداری تلخ درباره وضعیت بیماران در زندان‌های کشور است؛ زندانیانی که از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی محروم مانده‌اند. اعضای کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" همدردی صمیمانه خود را با خانواده و یاران او ابراز می‌کنند.
همزمان، اعدام بهمن چوبی اصل به اتهام جاسوسی در روندی مبهم در روز ۷ مهر، صدور حکم اعدام برای دو زندانی سیاسی حامد ولیدی و نیما شاهی در بیدادگاه انقلاب کرج، و همچنین تأیید حکم اعدام پیمان فرح‌آور در دیوان عالی کشور، همگی نشانگر تداوم روند نگران‌کننده سرکوب و خشونت علیه مردم ایران و زندانیان است. این احکام ناعادلانه نقض آشکار حقوق بشر و ابزاری برای سرکوب‌اند که باید فوراً متوقف شوند.
در همین زمینه، موضع‌گیری خانم مای ساتو، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل، درباره نقض گسترده حقوق زندانیان در ایران بار دیگر توجه جهانیان را به وضعیت اسفناک زندان‌ها جلب کرد. آمار ۴۶ اعدام در هفته گذشته و ۱۹۰ اعدام در شهریورماه – بی‌سابقه در ۳۵ سال گذشته – و ۸۷۱ اعدام در شش ماه نخست سال ۱۴۰۴ تصویری هولناک از نقض بی‌رحمانه حقوق بشر به دست می‌دهد.
کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" ضمن محکوم کردن این جنایات، بار دیگر خواستار توقف فوری احکام اعدام و پایان دادن به این روند ضدانسانی است. صدای ما فریاد همبستگی با تمامی زندانیانی است که در بند ظلم و بی‌عدالتی گرفتار آمده‌اند. ما همچون گذشته، ضمن سپاس از همه حامیان کارزار در سراسر جهان، تأکید می‌کنیم که ماشین اعدام را می‌توان با همبستگی و اتحاد متوقف کرد. هر حرکت اعتراضی در برابر یک حکم اعدام، گامی در مسیر توقف این روند ظالمانه است. از همه مخالفان اعدام می‌خواهیم صدای اعتراض خود را در برابر این احکام غیرانسانی بلند کنند.
اعضای کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" روز سه‌شنبه ۸ مهر ۱۴۰۴ در هشتاد و هشتمین هفته کارزار، در ۵۲ زندان کشور دست به اعتصاب غذا زده‌اند:
زندان اوین، قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، مرکزی کرج، فردیس کرج، تهران بزرگ، قرچک، خورین ورامین، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، لنگرود قم، خرم‌آباد، یاسوج، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، نظام شیراز، عادل‌آباد شیراز (بند زنان و مردان)، فیروزآباد فارس، دهدشت، زاهدان (بند زنان)، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد، کهنوج، طبس، مشهد، سبزوار، گنبدکاووس، قائم‌شهر، رشت (بند زنان و مردان)، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزل‌آباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، مریوان، سنندج و کامیاران.

هفته هشتاد و هشتم
۸ مهر ۱۴۰۴
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

@collective98

🚩 اعتصاب غذای ۱۹ نفر از زنان زندانی سیاسی در زندان قرچک

۱۹ نفر از زنان زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک در اعتراض به بی‌احترامی و رفتار غیرمسئولانه مسئولان این زندان، از هشتم مهرماه دست به اعتصاب غذا زده‌اند. آنان نسبت به عدم پاسخگویی، سلب مسئولیت از سوی مسئولان، نبود انتقال آتیه به زندان اوین و همچنین بی‌توجهی به خواسته‌هایشان معترض‌اند.

در سه ماه گذشته، شرایط نگهداری زنان زندانی سیاسی در قرچک نگرانی‌های جدی ایجاد کرده است. برخوردهای قهری، حبس‌های انفرادی تنبیهی، بورش گارد، و نبود رسیدگی پزشکی، وضعیت این زندان را بحرانی‌تر کرده است. از جمله، باتوم‌نویسی بر سر منیژه سمیه رشیدی و بی‌توجهی کادر درمانی زندان به جان زندانیان، این شرایط را وخیم‌تر ساخته است.

تاکنون بیش از ۱۵۰ زندانی سیاسی سابق نسبت به این وضعیت اعتراض کرده و خواسته‌های مشابهی را مطرح کرده‌اند.

همچنین زندانیان مرد که پیش‌تر به زندان اوین بازگردانده شدند، بارها در اعتراض به شرایط زنان زندانی سیاسی واکنش نشان داده‌اند؛ از جمله با تجمع در هواخوری بند، امتناع از آمار و اعتصاب غذا.

#قتلگاه_قرچک
#اعتصاب_غذا
#مقاومت_زندگیست

@collective98

🚩 «شیرین جان، اطراف ماکو را نشانم می‌دادی که گفتم کمی بنشینیم. جرأت کردم و پرسیدم دادگاهت چطور بود. گفتی: من در آن دادگاه فارسی نمی‌فهمیدم. پرسیدم فارسی را کجا یاد گرفتی؟ گفتی: در زندان. چه روزهایی بود…
خندیدم و گفتم: خانم جان، خودت را برای دوربین‌های بزرگ‌تر آماده کن. مطمئنم روزی یک نفر از زندگی‌ات مستند خواهد ساخت.»

* *تصویرسازی با هوش مصنوعی انجام شده است.

منتشر شده توسط: رها عسگری زاده

شیرین علم‌هولی (۱۳۶۰–۱۳۸۹) یک زن مبارز و زندانی سیاسی کورد بود. او اهل روستایی در حوالی ماکو بود و در سال ۱۳۸۷ بازداشت شد. شیرین بیش از دو سال را در زندان سپری کرد، زیر شدیدترین شکنجه‌ها قرار گرفت، اما هیچ‌گاه تسلیم نشد. در اردیبهشت ۱۳۸۹، بدون اطلاع خانواده و وکیل، همراه با فرزاد کمانگر، علی حیدریان و فرهاد وکیلی در زندان اوین اعدام شد.

شیرین در یادداشت‌هایش از عشق به زندگی و آزادی نوشت. او خود در زندان کنار تختش نوشته بود: «ژن، ژیان، ئازادی»

#شهید_نمی‌میرد
#شەهید_نامرێ
#بەرخۆدان_ژیانە

@collective98

🚩 «هم‌بندی‌های مرا نجات دهید»
کاغذنوشته ای از سایه صیدال، زندانی سیاسی سابق، مقابل زندان قرچک

بسیاری از زندانیان سیاسی و عادی که تجربه تحمل حبس در زندان قرچک ورامین را داشته‌اند، این مکان را خطرناک‌ترین و غیرانسانی‌ترین زندان ایران توصیف می‌کنند. آنها گزارش داده‌اند که شرایط بهداشتی و درمانی در این زندان به شدت نامناسب است و دسترسی به مراقبت‌های پزشکی، به‌ویژه برای بیماران و سالمندان، عملاً غیرممکن است. گرسنگی، کمبود دارو، آلودگی، شکنجه‌های جسمی و روانی و فقدان احترام به حقوق انسانی، بخش جدایی‌ناپذیر واقعیت تلخ روزمره در این زندان است. تجربه زندانیان نشان می‌دهد که قرچک ورامین تنها یک محل حبس نیست، بلکه مکانی است که جان و سلامت انسان‌ها به خطر افتاده و بسیاری از آنان با آسیب‌های جبران‌ناپذیر از آن خارج می‌شوند.

سایه صیدال پیش‌تر روایت کرده بود: «سلول انفرادی اوین در مقایسه با قرچک مانند هتل بود. زمین آلوده، بوی تعفن و چراغی که شب و روز روشن بود، مرا واداشت تا دوباره برای اعتراض اعتصاب غذا کنم.»

#زندان_قرچک
#سمیه_رشیدی⁩

@collective98

🚩 اجرای پرفرمنس بە یاد خدانور لجەای در دانشگاه کوردستان

#نه_میبخشیم_نه_فراموش_میکنیم

#خدا نور_لەجەای، هنرمند آزاده و متعهد، در دهم مهرماه ۱۴۰۱، و در جریان جنبش انقلابی ژینا در #بلوچستان بە دست نیروهای حکومتی بازداشت و به قتل رسید.

دهم مهر، روز تولد خدانور لجه ای بود؛ روزی که باید به جای تنیدن زنجیرهای زندان و بستن دستانش به میله‌ی پرچم، بر صحنه‌ی زندگی می‌رقید و تولدش را جشن می‌گرفت. با این حال، یاد و راه او خاموش نشد و همچنان الهام‌بخش است.
بە همین مناسبت، پرفرمنسی در دانشگاه کوردستان برگزار گردید؛ نمادی از پیوند هنر با مقاومت و یادآور صدای خاموش‌نشدنی او در مسیر آزادی و عدالت.

#خدا_نور_لجه‌ای

@collective98

🚩 تداوم بازداشت، بی خبری و بلاتکلیفی پنج فعال فرهنگی حوزه نشر پس از ۴۵ روز

پس از سپری شدن ۴۵ روز از دستگیری همزمان ۵ فعال فرهنگی ساکن تهران، حسن توزنده جانی، احسان رستمی، مرجان اردشیر‌زاده، رامین رستمی و نیما مهدی زادگان، همچنان در بلاتکلیفی بسر می برند و محل نگهداری آنان در ابهام است.

بازداشت شدگان تاکنون ملاقاتی با خانواده ‌های خود نداشته اند و تماس تلفنی بسیار محدود بوده است.
در این مدت خانواده‌ها مدام به دادسرای زندان اوین شعبه ۵ بازپرسی مراجعه کرده اند اما علیرغم این پی‌گیری‌های مکرر هیچ پاسخی در مورد دلایل بازداشت، اتهامات احتمالی، روند قضایی پرونده و محل نگهداری آنان به خانواده‌ها داده نشده است.

کلیه افراد مذکور در حوزه ادبیات،نشر و ترجمه فعالیت دارند که با یورش نیروهای امنیتی به منازلشان در ۲۹ مرداد بازداشت شده‌اند.

@collective98

🚩 اجرای مخفیانه حکم غیرانسانی اعدام شش زندانی سیاسی عرب در زندان سپیدار اهواز


علیرغم هشدارهای مکرر نسبت به خطر تهدید جان علی مجدم، محمدرضا مقدم، معین خنفری، حبیب دریس، عدنان غبیشاوی و سالم موسوی، حکم اعدام این شش زندانی سیاسی عرب به صورت مخفیانه در زندان مرکزی اهواز (سپیدار) به اجرا در آمد.

@collective98

«اینجانب پخشان عزیزی زندانی سیاسی کُردِ محکوم به اعدام، ضمن ردّ اتهامات انتسابی بی اساس در پرونده و تقاضای تجدیدنظر در حکم کاملاً ناعادلانه اعدام، در خصوص بیانیه‌ی وزارت امور خارجه آمریکا که ظاهراً در دفاع از بنده منتشر شده خطاب به آنان اعلام می‌کنم که اگر دولت آمریکا واقعاً به مبانی حقوق بشری و انسانی پایبند است در مرحله نخست بایستی دست از جنگ طلبی، حمله و جنایت در منطقه برداشته و حمایت آشکار خود را از نسل کشی مردم بی گناه غزه قطع نموده و تحریم‌های چندین ساله خود که منجر به فشار اقتصادی بی امان علیه مردمان مظلوم و دردمند این سرزمین شده را به پایان برساند تا ما نیز به این باور حقیقی برسیم که بیانیه‌های دولت شما از سر دلسوزی و احترام به حقوق انسانهاست و لاغیر!

بنده یک فرد عادی این اجتماع بوده، یک مددکار اجتماعی‌ام که حوزه کاریم اجتماعی و مردمی است. نه با دولت‌ها و نه در حوزه فعالیت‌ها و بازی‌های سیاسی‌شان نقشی داشته‌ام و نه می‌خواهم نقشی نیز ایفا نمایم. مردم خاورمیانه زیر فشار اقتصادی و اجتماعی حاصل از سیاست‌های ناقص و ناقض غرب به سرکردگی آمریکا، استعمار و استثمار صدساله و دولت‌های منطقه‌ای له شده‌اند.

با آرزوی صلح و آشتی، عدالت و کرامت حقیقی برای همه انسانها

ده مهر ۱۴۰۴

🚩 الهام صالحی، پژوهشگر حوزه‌ی کودکان کار و زندانی سیاسی، به یک سال حبس تعزیری و دو سال ممنوعیت فعالیت در فضای مجازی محکوم شد

جلسه دادگاه او روز ششم مهرماه در شعبه ۲۳ دادگاه انقلاب برگزار شد. در این جلسه، اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی» رد شد، اما دادگاه او را به‌خاطر «تبلیغ علیه نظام» و «حضور بدون حجاب در معابر عمومی» محکوم کرد.

الهام از تاریخ ۱۳ مرداد، پس از یورش نیروهای امنیتی به خانه‌اش بازداشت و در ۴ شهریور به زندان قرچک منتقل شد. او همچنان به دلیل ناتوانی در تأمین وثیقه سنگین دو میلیارد و هفتصد میلیون تومانی در بازداشت موقت به‌سر می‌برد.

پیش‌تر نیز در پرونده‌ای دیگر به پرداخت جریمه نقدی و پنج سال حبس تعلیقی محکوم شده بود.
فعالان حقوق بشر می‌گویند تعیین وثیقه‌های نجومی به ابزاری برای جلوگیری عامدانه از آزادی موقت زندانیان سیاسی تبدیل شده است—رویه‌ای که در پرونده‌های مشابه، از جمله پرونده موسوم به «اکباتان»، نیز تکرار شده است.

الهام صالحی اکنون در بند قرنطینه زندان قرچک، در کنار دیگر زنان زندانی سیاسی، در شرایطی نامناسب نگهداری می‌شود.

#الهام_صالحی
#ژن_ژیان_ئازادی
#قرچک

@collective98

⭕️ تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته‌ی هشتادونهم در ۵۲ زندان، در آستانه‌ی روز جهانی علیه مجازات اعدام

هشتادونهمین هفته‌ی کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» را در آستانه‌ی روز جهانی «علیه مجازات اعدام» در حالی آغاز می‌کنیم. که جامعه‌ی جهانی در تلاش برای لغو کامل حکم اعدام و یا حداقل کاهش قابل ملاحظه‌ی آن است اما در ایران نه‌تنها مجازات اعدام لغو نشده و یا کاهش نیافته، بلکه نظام حاکم هر روز رکوردهای بیشتری را در وحشیگری و اعدام در می‌نوردد.

به‌طوری‌که روز شنبه ۱۲ مهر، ۶ زندانی سیاسی از هم‌وطنان عرب، علی مجدم، محمدرضا مقدم، معین خنفری، حبیب دریس، عدنان غبیشاوی، سیدسالم موسوی و زندانی سیاسی سامان محمدی خیاره از هم‌وطنان کُرد اعدام شدند. در همین روز، حکم اعدام زندانی سیاسی محمدجواد وفایی‌ثانی برای سومین بار در دیوان عالی تأیید شد.

شمار اعدام‌ها در یک سال گذشته، از اول اکتبر ۲۰۲۴ تا امروز، به ۱۶۹۵ نفر و از ابتدای سال ۱۴۰۴ در شش ماه و نیم به ۹۵۷ تن رسیده است. باید اذعان کنیم که ما از بسیاری از اعدام‌ها بی‌اطلاعیم و ارقام واقعی بسا بیشتر است و این تنها بخشی از جنایت حکومت اعدامی است.

بنابر گزارش تازه‌ی سازمان عفو بین‌الملل، تا پایان دسامبر ۲۰۲۴ میلادی، ۱۱۳ کشور در جهان مجازات اعدام را به‌طور کامل از قوانین خود حذف کرده‌اند و در مجموع، ۱۴۵ کشور یا در قانون یا در عمل، اعدام را متوقف نموده‌اند. اما در ایران، سایه‌ی مرگ هر روز گسترده‌تر می‌شود.

همه می‌دانیم اعدام در ایران نه‌تنها یک مجازات بلکه ابزاری برای ارعاب و ایجاد وحشت در جامعه‌ای است که در شرایط انفجاری به‌سر می‌برد. از نظر این حکومت، هر اعتراض و اعتراض‌کننده‌ای را باید با اعدام و زندان مرعوب کرد. از همین‌روست که امروز «نه به اعدام» از جمله شعارهای همه‌ی معترضان از معلمان و بازنشستگان و کارگران و دانشجویان است.

در پایان، روز جهانی معلم را به تمام معلمان عزیز تبریک می‌گوییم و یاد صمد بهرنگی و فرزاد کمانگر را گرامی می‌داریم؛ معلمانی که در تاریخ ایران درس آزادی و برابری دادند و سرانجام جان خود را در راه آن فدا نمودند.

ما در کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، با تأکید بر اینکه مجازات اعدام نه عدالت می‌آورد و نه بازدارندگی، بلکه تنها خشونت را نهادینه می‌کند، از همه‌ی وجدان‌های بیدار، فعالان مدنی، نویسندگان، هنرمندان، معلمان، بازنشستگان و کارگران می‌خواهیم که صدای خود را علیه اعدام بلندتر کنند تا اصلی‌ترین ابزار سرکوب و خفقان از دست این حکومت اعدامی گرفته شود. آن موقع است که مسیر برای تحقق عدالت و آزادی مهیا می‌گردد.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۴
در هفته‌ی هشتادونهم در ۵۲ زندان زیر در اعتصاب غذا می‌باشند:
زندان اوین، قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، مرکزی کرج، فردیس کرج، تهران بزرگ، قرچک، خورین ورامین، چوبیندر قزوین، اهر، اراک، لنگرود قم، خرم‌آباد، یاسوج، اسدآباد اصفهان، دستگرد اصفهان، شیبان اهواز، سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، نظام شیراز، عادل‌آباد شیراز (بند زنان و مردان)، فیروزآباد فارس، دهدشت، زاهدان (بند زنان)، برازجان، رامهرمز، بهبهان، بم، یزد، کهنوج، طبس، مشهد، سبزوار، گنبدکاووس، قائم‌شهر، رشت (بند زنان و مردان)، رودسر، حویق تالش، ازبرم لاهیجان، دیزل‌آباد کرمانشاه، اردبیل، تبریز، ارومیه، سلماس، خوی، نقده، میاندوآب، مهاباد، بوکان، سقز، بانه، مریوان، سنندج و کامیاران.

هفته‌ی هشتادونهم
سه‌شنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۴
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
@no_to_execution_tuesdays
https://t.me/No_To_Execution_Tuesdays
https://x.com/n_t_e_t