🚩 کار انتقادی جدید از توماج صالحی:
«ما هنوز زندهایم»
از آتش که بیرون بیای، اگه دووم اورده باشی،
اگه از بین نرفته باشی،
حالا همه قراره آبدیده شدنت رو ببینن.
ما همه با هم از آتش گذشتیم،
قدرتِ اتحادِ انسانها بینهایته،
ما یک تفکرِ متحد داریم به نام “آزادیخواهی”
ما فانی هستیم اما آرمانمون هرگز،
«زن.زندگی.آزادی» هرگز نمیمیره.
او این اثر را به به #الهه_حسیننژاد و زنان تقدیم کرده است.
* الهه حسیننژاد که قربانی زنکشی شد، شهروند ۲۴ ساله ساکن اسلامشهر بود که در ۴ خرداد ۱۴۰۴، پس از خروج از محل کارش ناپدید شد. در ۱۵ خرداد ۱۴۰۴، دادستان تهران از پیدا شدن جسد الهه حسیننژاد در بیابانهای اطراف تهران و دستگیر شدن قاتل خبر داد. بهمن فرزانه، فردی که بهعنوان مسافرکش فعالیت میکرد، به قتل الهه حسیننژاد با ضربات چاقو اعتراف کرده است. او پس از ارتکاب قتل، جسد را در منطقهای بیابانی رها کرده است
@collective98
«ما هنوز زندهایم»
از آتش که بیرون بیای، اگه دووم اورده باشی،
اگه از بین نرفته باشی،
حالا همه قراره آبدیده شدنت رو ببینن.
ما همه با هم از آتش گذشتیم،
قدرتِ اتحادِ انسانها بینهایته،
ما یک تفکرِ متحد داریم به نام “آزادیخواهی”
ما فانی هستیم اما آرمانمون هرگز،
«زن.زندگی.آزادی» هرگز نمیمیره.
او این اثر را به به #الهه_حسیننژاد و زنان تقدیم کرده است.
* الهه حسیننژاد که قربانی زنکشی شد، شهروند ۲۴ ساله ساکن اسلامشهر بود که در ۴ خرداد ۱۴۰۴، پس از خروج از محل کارش ناپدید شد. در ۱۵ خرداد ۱۴۰۴، دادستان تهران از پیدا شدن جسد الهه حسیننژاد در بیابانهای اطراف تهران و دستگیر شدن قاتل خبر داد. بهمن فرزانه، فردی که بهعنوان مسافرکش فعالیت میکرد، به قتل الهه حسیننژاد با ضربات چاقو اعتراف کرده است. او پس از ارتکاب قتل، جسد را در منطقهای بیابانی رها کرده است
@collective98
Forwarded from بيدارزنى
بيدارزنى
Video
🟣 هم اینک، راهپیمایی اعتراضی مردم خشکبیجار گیلان در پی قطع مکرر آب و برق
به گزارش کانون حقوق بشر ایران: «ظهر امروز شنبه ۴ مرداد، خیابانهای شهر خشکبیجار صحنه راهپیمایی اعتراضی گسترده شهروندان خشمگین بود. مردم به ستوه آمده از قطعیهای مکرر و طولانیمدت آب و برق، به خیابان آمدند و با سردادن شعارهایی چون: «آب، برق، زندگی، حق مسلم ماست»، «بیعرضه مسئول نمیخوایم» و «مرگ بر بیکفایتی» اعتراض خود را آشکارا بیان کردند».
♦️ #بیدارزنی: بعد از اعتراضات مردم سبزوار مقابل فرمانداری، شعاردهی شبانهی مردم در مناطق تهران، پردیس، کرج و…، ظهر امروز جمعیتی بالغ بر ۳۰۰ نفر که درصد قابل توجهی از آنان را #زنان تشکیل میدهند، با حضور در خیابانهای خشکبیجار، اعتراض خود را علیه بیآبی، بی برقی و ساقط شدن حیات و زندگی خود در وضعیت کنونی اعلام کردند.
♦️این جمعیت گسترده هماینک به سوی ساختمان شهرداری در حرکتند.
پایان این رنج هر روزه که نتیجهی سالها چپاول، استثمار منابع طبیعی و سرکوب هر صدای مخالفی بوده است، جز با اتحاد و باور به ضرورت تعیین حق سرنوشت به دستان مردم، میسر نمیشود.
#ژن_ژيان_ئازادی
#اعتراضات_سراسری
@bidarzani
به گزارش کانون حقوق بشر ایران: «ظهر امروز شنبه ۴ مرداد، خیابانهای شهر خشکبیجار صحنه راهپیمایی اعتراضی گسترده شهروندان خشمگین بود. مردم به ستوه آمده از قطعیهای مکرر و طولانیمدت آب و برق، به خیابان آمدند و با سردادن شعارهایی چون: «آب، برق، زندگی، حق مسلم ماست»، «بیعرضه مسئول نمیخوایم» و «مرگ بر بیکفایتی» اعتراض خود را آشکارا بیان کردند».
♦️ #بیدارزنی: بعد از اعتراضات مردم سبزوار مقابل فرمانداری، شعاردهی شبانهی مردم در مناطق تهران، پردیس، کرج و…، ظهر امروز جمعیتی بالغ بر ۳۰۰ نفر که درصد قابل توجهی از آنان را #زنان تشکیل میدهند، با حضور در خیابانهای خشکبیجار، اعتراض خود را علیه بیآبی، بی برقی و ساقط شدن حیات و زندگی خود در وضعیت کنونی اعلام کردند.
♦️این جمعیت گسترده هماینک به سوی ساختمان شهرداری در حرکتند.
پایان این رنج هر روزه که نتیجهی سالها چپاول، استثمار منابع طبیعی و سرکوب هر صدای مخالفی بوده است، جز با اتحاد و باور به ضرورت تعیین حق سرنوشت به دستان مردم، میسر نمیشود.
#ژن_ژيان_ئازادی
#اعتراضات_سراسری
@bidarzani
تشییع جنازه پیکر طاها رضایی جوان ایرانی-افغانستانی که با دستان بسته از خاک دماوند بیرون آمد
پیکر طاها رضایی، جوان ۱۸ ساله پس از چند روز بیخبری، در باغی واقع در همند مرانک منطقه آبسرد دماوند کشف شد. او صبح روز چهارشنبه، ۱۱ تیرماه برای کار با بیل مکانیکی از خانه خارج شد و تماس آخرش با مادر، کوتاه و پر از نگرانی بود؛ ساعاتی بعد تلفنش خاموش و او ناپدید شد. سرانجام یک شب بعد پلیس با حضور در محل، جسد طاها که در باغی دفن شده بود را کشف کرد. براساس گزارشها و گفتههای مشاهدان عینی، دستهای مقتول را بسته و سرش را از بدنش جدا کردند؛ بخشی از جسد نیز از زیر خاک بیرون مانده بود.
شمار قربانیان نژادپرستی افغانستان ستیزانه در ایران بعد از جنگ و به دنبال سیاستهای فاشیستی اخراج اجباری حکومت، به طرز چشمگیری بالا رفته.
قربان مجاهد نوجوان ۱۸ ساله افغانستانی و اهل دایکندی نیز اخیرا در شامگاه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، پس از خروج از سالن فوتبال در منطقه قلعه میر تهران توسط چهار ایرانی نژادپرست مورد حمله قرار گرفت و از بالای پل عابر پیاده به پایین پرتاب شد. او که کارگر یک کارخانه آهن و تنها نان آور خانواده اش است با شکستگی های شدید گردن و کمر هفت روز است که در بخش مراقبت های ویژه و در حالت کما به سر می برد. و با وجود دوربین های بیشمار حتی یک نفرشان شناسایی نشده است.
هر مبارزهای برای آزادیخواهی بدون مقاومت همزمان علیه این شکل از سرکوب مهاجران و افغانستانی_ایرانی های ساکن جغرافیای ایران، بیمعنی است و عملا نتوانسته منابع اصلی ستم و سرکوب را نشانه بگیرد.
@collective98
پیکر طاها رضایی، جوان ۱۸ ساله پس از چند روز بیخبری، در باغی واقع در همند مرانک منطقه آبسرد دماوند کشف شد. او صبح روز چهارشنبه، ۱۱ تیرماه برای کار با بیل مکانیکی از خانه خارج شد و تماس آخرش با مادر، کوتاه و پر از نگرانی بود؛ ساعاتی بعد تلفنش خاموش و او ناپدید شد. سرانجام یک شب بعد پلیس با حضور در محل، جسد طاها که در باغی دفن شده بود را کشف کرد. براساس گزارشها و گفتههای مشاهدان عینی، دستهای مقتول را بسته و سرش را از بدنش جدا کردند؛ بخشی از جسد نیز از زیر خاک بیرون مانده بود.
شمار قربانیان نژادپرستی افغانستان ستیزانه در ایران بعد از جنگ و به دنبال سیاستهای فاشیستی اخراج اجباری حکومت، به طرز چشمگیری بالا رفته.
قربان مجاهد نوجوان ۱۸ ساله افغانستانی و اهل دایکندی نیز اخیرا در شامگاه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، پس از خروج از سالن فوتبال در منطقه قلعه میر تهران توسط چهار ایرانی نژادپرست مورد حمله قرار گرفت و از بالای پل عابر پیاده به پایین پرتاب شد. او که کارگر یک کارخانه آهن و تنها نان آور خانواده اش است با شکستگی های شدید گردن و کمر هفت روز است که در بخش مراقبت های ویژه و در حالت کما به سر می برد. و با وجود دوربین های بیشمار حتی یک نفرشان شناسایی نشده است.
هر مبارزهای برای آزادیخواهی بدون مقاومت همزمان علیه این شکل از سرکوب مهاجران و افغانستانی_ایرانی های ساکن جغرافیای ایران، بیمعنی است و عملا نتوانسته منابع اصلی ستم و سرکوب را نشانه بگیرد.
@collective98
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🎥 جادوگران (The Witches)، مستندی از الیزابت سانکی، فیلمی #فمینیستی و جسورانهست درباره یکی از عمیقترین تابوهای اجتماعی: مادرانی که بعد از زایمان دچار روانپریشی، بیگانگی از نوزاد، و حتی تنفر از خود میشوند. فیلمی درباره رنجهای پنهان مادرانگی، فریادی برای بقا، که روزی به نام «جادوگری» سرکوب میشد.
🔻این فیلم به یکی از ناشنیدهترین تجربههای زنانه میپردازد: روانپریشی و افسردگی بعد زایمان.
وبا نگاهی انتقادی به تابویی میتازد که قرنهاست بر تن و روان مادران سایه انداخته؛ چرا که هنوز هم صحبت از تجربههای منفی مادرشدن، از جمله احساسات منفی به فرزند، خشم، ترس و حتی تنفر، در بسیاری از فرهنگها ممنوع و شرمآور تلقی میشود. «مادر خوب» باید عاشق، آرام و فداکار باشد، اما این تصویر تحمیلی، بسیاری از زنان را به مرز فروپاشی روانی میکشاند.
فیلم آن را به تاریخ سرکوب جادوگران در اروپا پیوند میزند: زنانی که در قرون ۱۵ و ۱۶ به اتهام جادوگری شکنجه و سوزانده شدند، بسیاریشان مادرانی بودند که از بحرانهای پس از زایمان رنج میبردند.
بازشناسی این رنج به عنوان بخشی از واقعیت مادرانگی است نه انحرافی از آن.
@collective98
🔻این فیلم به یکی از ناشنیدهترین تجربههای زنانه میپردازد: روانپریشی و افسردگی بعد زایمان.
وبا نگاهی انتقادی به تابویی میتازد که قرنهاست بر تن و روان مادران سایه انداخته؛ چرا که هنوز هم صحبت از تجربههای منفی مادرشدن، از جمله احساسات منفی به فرزند، خشم، ترس و حتی تنفر، در بسیاری از فرهنگها ممنوع و شرمآور تلقی میشود. «مادر خوب» باید عاشق، آرام و فداکار باشد، اما این تصویر تحمیلی، بسیاری از زنان را به مرز فروپاشی روانی میکشاند.
فیلم آن را به تاریخ سرکوب جادوگران در اروپا پیوند میزند: زنانی که در قرون ۱۵ و ۱۶ به اتهام جادوگری شکنجه و سوزانده شدند، بسیاریشان مادرانی بودند که از بحرانهای پس از زایمان رنج میبردند.
بازشناسی این رنج به عنوان بخشی از واقعیت مادرانگی است نه انحرافی از آن.
@collective98
🚩 وداع باشکوه مردم کوردستان با چیاکو یوسفینژاد، قهرمان محیطزیست و شهید آتشسوزی ئاویر (ابیدر) سنە
مراسم خاکسپاری چیاکو یوسفینژاد با حضور گسترده مردم، فعالان مدنی و خانواده جانباختگان در حسنآباد سنه با شعارهای #ژن_ژيان_ئازادی و #شەهید_نامرێ برگزار شد.
این فعال محیطزیست دومین شهید آتشسوزی کوه ئاویەر سنە (آبیدر) بود و متاسفانه دیروز سومین نفر از فعالان محیط زیست که برای خاموش کردن آتشسوزی اقدام کرده بود، نیز جان سپرد.
سخنرانی اعتراضی یکی از حاضران در مراسم تشیع چیاکو یوسفی نژاد نیز قابل توجه است مه در بخشی از سخنانش میگوید:
#کوردستان
#شهید_نمیمرد
@collectives98
مراسم خاکسپاری چیاکو یوسفینژاد با حضور گسترده مردم، فعالان مدنی و خانواده جانباختگان در حسنآباد سنه با شعارهای #ژن_ژيان_ئازادی و #شەهید_نامرێ برگزار شد.
این فعال محیطزیست دومین شهید آتشسوزی کوه ئاویەر سنە (آبیدر) بود و متاسفانه دیروز سومین نفر از فعالان محیط زیست که برای خاموش کردن آتشسوزی اقدام کرده بود، نیز جان سپرد.
سخنرانی اعتراضی یکی از حاضران در مراسم تشیع چیاکو یوسفی نژاد نیز قابل توجه است مه در بخشی از سخنانش میگوید:
«دیگر بس است از این تجمعات سوگواری. تا کی باید شیون و زاری؟ تا کی نظارهگر سوختن فرزندانمان در شعلههای آتش باشیم؟ اما دریغا… مسئولان نالایقی که بیتفاوت، تنها تماشاچی این فجایعاند…»
#کوردستان
#شهید_نمیمرد
@collectives98
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🚩 حضور پدر دادخواه شهید قیام ژینا، هومن عبداللهی، در میان جمعیت حاضر در خاکسپاری چیاکو یوسفینژاد، سومین جانباختهی آتشسوزی گسترده و مشکوک کوه آبیدر
مردم با شعار «کاک هومن قهرمان است، شهید کردستان است و شەهید نامرێ »، از حضور او استقبال کردند
#قیام_ژینا
#ژن_ژيان_ئازادی
#دادخواهی
@collective98
مردم با شعار «کاک هومن قهرمان است، شهید کردستان است و شەهید نامرێ »، از حضور او استقبال کردند
#قیام_ژینا
#ژن_ژيان_ئازادی
#دادخواهی
@collective98
🚩 تداوم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۴۸ زندان کشور – هفته هفتادونهم
اعدام ۲ زندانی سیاسی مهدی حسنی و بهروز احسانی اسلاملو از اعضای کارزار سهشنبههای نه به اعدام
با وجود حملهای وحشیانه به قلب کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در زندان قزلحصار، این کارزار همچنان با مقاومت و انسجام ادامه دارد.
حاکمیت، ناتوان از حل بحرانهای داخلی و خارجی، بیش از گذشته علیه مردم تیغ کشیده است. در همین راستا، حکومت اعدام و سرکوب، صبح روز یکشنبه ۵ مرداد، دو تن از اعضای این کارزار، زندانیان سیاسی بهروز احسانی و مهدی حسنی را در زندان قزلحصار، در روندی ناعادلانه، بدون اطلاع قبلی و بدون ملاقات آخر با خانوادههایشان، اعدام کرد.
پیش از آن، روز شنبه ۴ مرداد، با دستور رئیس زندان قزلحصار، اللهکرم عزیزی، و معاونان او، حسن قبادی و اسماعیل فرجنژاد، بیش از ۱۰۰ مأمور مسلح گارد زندان و نیروهای اطلاعاتی به سالن زندانیان سیاسی در واحد ۴ این زندان یورش بردند. مأموران، تمام زندانیان سیاسی این واحد را با دستبند، پابند و کیسه بر سر، به سلولهای انفرادی منتقل کردند. در پی این حمله، سعید ماسوری، از امضاکنندگان اولیه فراخوان «سهشنبههای نه به اعدام»، برای تبعید به زندان زاهدان منتقل گردید.
در واکنش به این اقدام جنایتکارانه، زندانیان مقاوم در زندانهای قرچک و تهران بزرگ با سردادن شعار و برگزاری مراسم، بر عهد خود برای توقف اعدام پافشاری کردند.
همچنین در هفته گذشته، زندانی سیاسی یعقوب درخشان که پیشتر به اتهام تبلیغ علیه نظام دستگیر شده بود، در زندان لاکان رشت به اعدام محکوم شد.
در هفته گذشته، دستکم ۲۰ نفر در زندانهای مختلف کشور اعدام شدند. همچنین، در دوره یکساله ریاستجمهوری پزشکیان، آمار اعدامها حداقل به ۱۴۷۷ تن بالغ میشود؛ آماری که بیشتر از سالهای گذشته و بهویژه بسیار بیشتر از دوران رئیسی است.
محسنی اژهای، رئیس قوه قضائیه، تشدید سرکوب را در نشست خبری هفته گذشته خود علناً اعلام کرد. او گفت بیش از ۲ هزار نفر را فقط در جریان «جنگ ۱۲ روزه» دستگیر کرده است.
ما، اعضای کارزار، بر این باوریم که هدف حاکمیت از این خشونتهای بیوقفه، ایجاد وحشت و به سکوت کشاندن جامعهای است که با وجود همهی فشارها، همچنان بر خواست برحق خود برای عدالت، آزادی، کرامت انسانی و حق سرنوشت خویش پافشاری میکند.
ما، اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۴۸ زندان کشور، سرکوب و اعدامهای غیرانسانی و ظالمانهی زندانیان را محکوم میکنیم. از عموم وجدانهای بیدار و آزادیخواه داخلی و بینالمللی میخواهیم که فریاد «نه به اعدام» را با حمایت فعال خود از کارزار سهشنبههای نه به اعدام، هرچه بلندتر سازند و گسترش این کارزار را – علیرغم تلاش حکومت – با تمام امکانات در دستور کار خود قرار دهند.
ما نگرانی عمیق خود را از وضعیت زندانیان سیاسی عضو کارزار که نقش بیبدیلی در آغاز این جنبش داشتهاند و به مکان نامعلومی منتقل شدهاند، اعلام میکنیم. از همه میخواهیم خانوادههای زندانیان اعدامشده و اعضای کارزار را تنها نگذارند. جان زندانیان سیاسی در زندان قزلحصار و دیگر زندانهای ایران در خطر جدی است.
از زندانیان میخواهیم با الهام از زندانیان و زنان مقاوم در قرچک و زندان تهران بزرگ، با برگزاری مراسم، اجازه ندهند خون سرفرازان بهدار آویخته، پایمال شده و صدای پایهگذاران کارزار در بیخبری و سکوت خاموش گردد.
رمز پیروزی برای آزادی و برابری و عقبراندن استبداد و ارتجاع، در اتحاد و همبستگی جمعی است.
اعتصاب غذای هفته هفتادونهم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۷ مرداد ۱۴۰۴ در این ۴۸ زندان برگزار خواهد شد:
زندان قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان خرمآباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان زاهدان (بند زنان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج و زندان کامیاران.
هفته هفتادونهم – ۷ مرداد ۱۴۰۴
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
@collective98
اعدام ۲ زندانی سیاسی مهدی حسنی و بهروز احسانی اسلاملو از اعضای کارزار سهشنبههای نه به اعدام
با وجود حملهای وحشیانه به قلب کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در زندان قزلحصار، این کارزار همچنان با مقاومت و انسجام ادامه دارد.
حاکمیت، ناتوان از حل بحرانهای داخلی و خارجی، بیش از گذشته علیه مردم تیغ کشیده است. در همین راستا، حکومت اعدام و سرکوب، صبح روز یکشنبه ۵ مرداد، دو تن از اعضای این کارزار، زندانیان سیاسی بهروز احسانی و مهدی حسنی را در زندان قزلحصار، در روندی ناعادلانه، بدون اطلاع قبلی و بدون ملاقات آخر با خانوادههایشان، اعدام کرد.
پیش از آن، روز شنبه ۴ مرداد، با دستور رئیس زندان قزلحصار، اللهکرم عزیزی، و معاونان او، حسن قبادی و اسماعیل فرجنژاد، بیش از ۱۰۰ مأمور مسلح گارد زندان و نیروهای اطلاعاتی به سالن زندانیان سیاسی در واحد ۴ این زندان یورش بردند. مأموران، تمام زندانیان سیاسی این واحد را با دستبند، پابند و کیسه بر سر، به سلولهای انفرادی منتقل کردند. در پی این حمله، سعید ماسوری، از امضاکنندگان اولیه فراخوان «سهشنبههای نه به اعدام»، برای تبعید به زندان زاهدان منتقل گردید.
در واکنش به این اقدام جنایتکارانه، زندانیان مقاوم در زندانهای قرچک و تهران بزرگ با سردادن شعار و برگزاری مراسم، بر عهد خود برای توقف اعدام پافشاری کردند.
همچنین در هفته گذشته، زندانی سیاسی یعقوب درخشان که پیشتر به اتهام تبلیغ علیه نظام دستگیر شده بود، در زندان لاکان رشت به اعدام محکوم شد.
در هفته گذشته، دستکم ۲۰ نفر در زندانهای مختلف کشور اعدام شدند. همچنین، در دوره یکساله ریاستجمهوری پزشکیان، آمار اعدامها حداقل به ۱۴۷۷ تن بالغ میشود؛ آماری که بیشتر از سالهای گذشته و بهویژه بسیار بیشتر از دوران رئیسی است.
محسنی اژهای، رئیس قوه قضائیه، تشدید سرکوب را در نشست خبری هفته گذشته خود علناً اعلام کرد. او گفت بیش از ۲ هزار نفر را فقط در جریان «جنگ ۱۲ روزه» دستگیر کرده است.
ما، اعضای کارزار، بر این باوریم که هدف حاکمیت از این خشونتهای بیوقفه، ایجاد وحشت و به سکوت کشاندن جامعهای است که با وجود همهی فشارها، همچنان بر خواست برحق خود برای عدالت، آزادی، کرامت انسانی و حق سرنوشت خویش پافشاری میکند.
ما، اعضای کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۴۸ زندان کشور، سرکوب و اعدامهای غیرانسانی و ظالمانهی زندانیان را محکوم میکنیم. از عموم وجدانهای بیدار و آزادیخواه داخلی و بینالمللی میخواهیم که فریاد «نه به اعدام» را با حمایت فعال خود از کارزار سهشنبههای نه به اعدام، هرچه بلندتر سازند و گسترش این کارزار را – علیرغم تلاش حکومت – با تمام امکانات در دستور کار خود قرار دهند.
ما نگرانی عمیق خود را از وضعیت زندانیان سیاسی عضو کارزار که نقش بیبدیلی در آغاز این جنبش داشتهاند و به مکان نامعلومی منتقل شدهاند، اعلام میکنیم. از همه میخواهیم خانوادههای زندانیان اعدامشده و اعضای کارزار را تنها نگذارند. جان زندانیان سیاسی در زندان قزلحصار و دیگر زندانهای ایران در خطر جدی است.
از زندانیان میخواهیم با الهام از زندانیان و زنان مقاوم در قرچک و زندان تهران بزرگ، با برگزاری مراسم، اجازه ندهند خون سرفرازان بهدار آویخته، پایمال شده و صدای پایهگذاران کارزار در بیخبری و سکوت خاموش گردد.
رمز پیروزی برای آزادی و برابری و عقبراندن استبداد و ارتجاع، در اتحاد و همبستگی جمعی است.
اعتصاب غذای هفته هفتادونهم کارزار «سهشنبههای نه به اعدام» در ۷ مرداد ۱۴۰۴ در این ۴۸ زندان برگزار خواهد شد:
زندان قزلحصار (واحد ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان خرمآباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادلآباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروزآباد فارس، زندان زاهدان (بند زنان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزلآباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج و زندان کامیاران.
هفته هفتادونهم – ۷ مرداد ۱۴۰۴
#کارزار_سهشنبههای_نه_به_اعدام
#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام
#نه_به_اعدام
@collective98
🚩 ابراز همدلی خانوادهی ژینا امینی، با سه تن از کشتهشدگان آتشسوزی سنندج که از فعالان محیطزیستی کردستان بودند و در فقدان هرگونه اقدام دولتی، از جانشان برای نجات طبیعت زندگیشان گذشتند.
#شهید_نمیمرد
#ژن_ژيان_ئازادی
#ژینا_امینی
@Collective98
#شهید_نمیمرد
#ژن_ژيان_ئازادی
#ژینا_امینی
@Collective98
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🚩 بازداشت یک مرد دارای ناتوانی جسمی که روی ویلچر بود توسط پلیس بریتانیا، تنها به دلیل پوشیدن تیشرت «اقدام برای فلسطین» در تجمعی که خواستار پایان جنایتها علیه غزه بود
پلیس بریتانیا در شِناستون (شهری کوچک در منطقه استافوردشایر، انگلستان) روز شنبه یک مرد دارای ناتوانی جسمی را که روی ویلچر بود، تنها به دلیل پوشیدن تیشرت «Palestine Action» در تجمعی که خواستار پایان جنایتها علیه غزه بود، بازداشت کرد.
این در حالی است که دولت بریتانیا در ۴ ژوئیه گروه اقدام برای فلسطین یا «Palestine Action» را تحت قوانین ضدتروریسم غیرقانونی اعلام کرده بود؛ تنها به این دلیل که اعضای این گروه در اعتراض به نقش دولت در کشتار مردم غزه وارد پایگاه بریز نورتون شده و دو هواپیما را رنگپاشی کرده بودند.
سرکوب اعتراضات صلحطلبانه و جرمانگاری همبستگی با مردم فلسطین، رسوایی دیگری برای دولت بریتانیاست.
#غزه #فلسطین
#PalestineAction
#آزادی_بیان
@collective98
پلیس بریتانیا در شِناستون (شهری کوچک در منطقه استافوردشایر، انگلستان) روز شنبه یک مرد دارای ناتوانی جسمی را که روی ویلچر بود، تنها به دلیل پوشیدن تیشرت «Palestine Action» در تجمعی که خواستار پایان جنایتها علیه غزه بود، بازداشت کرد.
این در حالی است که دولت بریتانیا در ۴ ژوئیه گروه اقدام برای فلسطین یا «Palestine Action» را تحت قوانین ضدتروریسم غیرقانونی اعلام کرده بود؛ تنها به این دلیل که اعضای این گروه در اعتراض به نقش دولت در کشتار مردم غزه وارد پایگاه بریز نورتون شده و دو هواپیما را رنگپاشی کرده بودند.
سرکوب اعتراضات صلحطلبانه و جرمانگاری همبستگی با مردم فلسطین، رسوایی دیگری برای دولت بریتانیاست.
#غزه #فلسطین
#PalestineAction
#آزادی_بیان
@collective98
Forwarded from منجنیق
🔴 فاشیسم در خدمت بقا | همدستی در طرد یا همبستگی تحت ستم
روز ۳ مرداد برابر با ۸ جولای در واکنش به اخراج گستردهی پناهجویان افغانستانی از ایران توسط جمهوری اسلامی، در جلسهای به میزبانی «منجنیق» و «افغانستان کلکتیو» در مورد زمینهها، دلایل و پیامدهای این فاجعهی انسانیِ در جریان گفتگو کردیم. در این جلسه ابتدا آرش نصر اصفهانی، پژوهشگر اجتماعی که این روزها یکی از معدود صداهای مدافع حقوق پناهجویان افغانستانی است که بهطور خستگیناپذیر در سخنرانیها و گفتگوها علیه این اخراج حرف میزند با عنوان «همدستی در طرد یا همبستگی تحت ستم؛ فرودستان ایرانی و مسئلهی مهاجرین افغانستانی» صحبت کرد و سپس زهرا موسوی کنشگر افغانستانی مقیم برلین که سالهاست در دفاع از پناهجویان افغانستانی در ایران و نیز در آلمان فعالیت میکند، در مورد «فاشیسم در خدمت بقا؛ درنگی بر سیاستگذاریهای جمهوری اسلامی در قبال پناهجویان افغانستان» حرف زد. بعد از اتمام این سخنرانیها فرصتی پیش آمد تا کسانی که در جلسهی آنلاین شرکت کرده بودند هم وارد بحث شده و نقطهنظرات و سوالات خود را مطرح کنند.
مرداد ۱۴۰۴
نسخهی کامل این ویدئو را میتوانید در یوتیوب منجنیق ببینید:
https://bit.ly/46sVRxz
#منجنیق
#گفتگو
@ManjanighCollective
روز ۳ مرداد برابر با ۸ جولای در واکنش به اخراج گستردهی پناهجویان افغانستانی از ایران توسط جمهوری اسلامی، در جلسهای به میزبانی «منجنیق» و «افغانستان کلکتیو» در مورد زمینهها، دلایل و پیامدهای این فاجعهی انسانیِ در جریان گفتگو کردیم. در این جلسه ابتدا آرش نصر اصفهانی، پژوهشگر اجتماعی که این روزها یکی از معدود صداهای مدافع حقوق پناهجویان افغانستانی است که بهطور خستگیناپذیر در سخنرانیها و گفتگوها علیه این اخراج حرف میزند با عنوان «همدستی در طرد یا همبستگی تحت ستم؛ فرودستان ایرانی و مسئلهی مهاجرین افغانستانی» صحبت کرد و سپس زهرا موسوی کنشگر افغانستانی مقیم برلین که سالهاست در دفاع از پناهجویان افغانستانی در ایران و نیز در آلمان فعالیت میکند، در مورد «فاشیسم در خدمت بقا؛ درنگی بر سیاستگذاریهای جمهوری اسلامی در قبال پناهجویان افغانستان» حرف زد. بعد از اتمام این سخنرانیها فرصتی پیش آمد تا کسانی که در جلسهی آنلاین شرکت کرده بودند هم وارد بحث شده و نقطهنظرات و سوالات خود را مطرح کنند.
مرداد ۱۴۰۴
نسخهی کامل این ویدئو را میتوانید در یوتیوب منجنیق ببینید:
https://bit.ly/46sVRxz
#منجنیق
#گفتگو
@ManjanighCollective
YouTube
فاشیسم در خدمت بقا | همدستی در طرد یا همبستگی تحت ستم
روز ۳ مرداد برابر با ۸ جولای در واکنش به اخراج گستردهی پناهجویان افغانستانی از ایران توسط جمهوری اسلامی، در جلسهای به میزبانی «منجنیق» و «افغانستان کلکتیو» در مورد زمینهها، دلایل و پیامدهای این فاجعهی انسانیِ در جریان گفتگو کردیم. در این جلسه ابتدا آرش…
Forwarded from دسگوھاراں (Dasgoharan)
«این همه دود، دود یک ماه سوخته است؟
یا تاریخ این سرزمین، به تمامی شعلهور است؟!»
شیرکو بیکس
جانفشانیهای ملتهای پیرامون در راه حفظ کوهستان، نخلستان، جنگل، دریا و هوا در چارچوبهای تنگ ادبیات استانداردشده مرکزگرایانه با عنوان «فعالیت محیط زیستی» نمیگنجد. امروز جنگلهای کردستان مکان دانشورزی است و فهمش زبان خاص خودش را میطلبد. مقاومت حافظان محیطزیست مقاومتی در برابر نیستی است؛ «ژینگه پاریزان» است که کردستان بارها آن را معنا کرده و شهدای آن نسبت این حفاظت را با حیات سیاسی و اجتماعی خود ترجمه کردهاند.
اما حتی وقتی این عاملیت سیاسی و تاریخی را به زبان میآوریم، تمایل عمده بر این است که ژینگه پاریزان را بهعنوان بدنهای کنشگر و یا مصدومانی حادثه دیده تصویر کنند. این حافظان محیطزیست، در مرکز کمتر به عنوان تولیدکنندگان زبان، تخیل، مفاهیم و معرفت دیده میشوند و به ندرت تصور میشود که این گروهها میتوانند مفاهیم جدیدی از حقوق، عدالت، یا آزادی خلق کنند. اما از آنجاکه هیچ دانشی خنثی، جهانی یا بیمکان نیست، هر نوع گفتاری درباره عدالت، حقوق، بدن، مقاومت یا آزادی از جای مشخصی برمیخیزد. به همین دلیل است که اغلب موقعیت معرفتی حاشیه در ادبیات انتقادی و حقوقی مبارزات مرکز نادیده گرفته و انکار یا سرکوب میشود.
نمونه دیگر این مقاومتها، مقاومتهای به رسمیت شناختهنشده در بلوچستان است که در سالهای گذشته، بهویژه پس از قیام ژينا/ماهو در ۱۴۰۱ در بلوچستان به عنوان بخشی مهمی از مبارزه سیاسی و اجتماعی شاهد بودیم. دسگوهاراں به عنوان گروهی کوچک از این جغرافیا که مردمان آن بارها به صورت متنوع و خودآیین در برابر بیعدالتی زیستمحیطی و اکوساید ایستاده است، خود را همپیوند و همراه ژینگهپاریزان میداند و شهدای آن را شهدای خود میخواند.
این مبارزه نه تنها مبارزه علیه تخریب، جاکن شدن، و سلبمالکیت، که امکان و مکانی برای تمرین استعمارزدایی از دانش و زندگی مردمان حاشیه است.
شههید نامری
یا تاریخ این سرزمین، به تمامی شعلهور است؟!»
شیرکو بیکس
جانفشانیهای ملتهای پیرامون در راه حفظ کوهستان، نخلستان، جنگل، دریا و هوا در چارچوبهای تنگ ادبیات استانداردشده مرکزگرایانه با عنوان «فعالیت محیط زیستی» نمیگنجد. امروز جنگلهای کردستان مکان دانشورزی است و فهمش زبان خاص خودش را میطلبد. مقاومت حافظان محیطزیست مقاومتی در برابر نیستی است؛ «ژینگه پاریزان» است که کردستان بارها آن را معنا کرده و شهدای آن نسبت این حفاظت را با حیات سیاسی و اجتماعی خود ترجمه کردهاند.
اما حتی وقتی این عاملیت سیاسی و تاریخی را به زبان میآوریم، تمایل عمده بر این است که ژینگه پاریزان را بهعنوان بدنهای کنشگر و یا مصدومانی حادثه دیده تصویر کنند. این حافظان محیطزیست، در مرکز کمتر به عنوان تولیدکنندگان زبان، تخیل، مفاهیم و معرفت دیده میشوند و به ندرت تصور میشود که این گروهها میتوانند مفاهیم جدیدی از حقوق، عدالت، یا آزادی خلق کنند. اما از آنجاکه هیچ دانشی خنثی، جهانی یا بیمکان نیست، هر نوع گفتاری درباره عدالت، حقوق، بدن، مقاومت یا آزادی از جای مشخصی برمیخیزد. به همین دلیل است که اغلب موقعیت معرفتی حاشیه در ادبیات انتقادی و حقوقی مبارزات مرکز نادیده گرفته و انکار یا سرکوب میشود.
نمونه دیگر این مقاومتها، مقاومتهای به رسمیت شناختهنشده در بلوچستان است که در سالهای گذشته، بهویژه پس از قیام ژينا/ماهو در ۱۴۰۱ در بلوچستان به عنوان بخشی مهمی از مبارزه سیاسی و اجتماعی شاهد بودیم. دسگوهاراں به عنوان گروهی کوچک از این جغرافیا که مردمان آن بارها به صورت متنوع و خودآیین در برابر بیعدالتی زیستمحیطی و اکوساید ایستاده است، خود را همپیوند و همراه ژینگهپاریزان میداند و شهدای آن را شهدای خود میخواند.
این مبارزه نه تنها مبارزه علیه تخریب، جاکن شدن، و سلبمالکیت، که امکان و مکانی برای تمرین استعمارزدایی از دانش و زندگی مردمان حاشیه است.
شههید نامری
Forwarded from نقد
▫️ خوانشی از خودانحلالی پ.ک.ک. و پیامدهای آن برای خاورمیانه
سمیه رستمپور
30 ژوئیه 2025
🔸 حزب کارگران کردستان (پ.ک.ک.) در تاریخ ۱۲ مه ۲۰۲۵ پس از بیش از چهار دهه مبارزهی مسلحانه علیه دولت ترکیه، انحلال خود را اعلام کرد. این تصمیم در پی فراخوان عبدالله اوجالان، رهبر زندانی پ.ک.ک.، برای پایان دادن به فعالیت این سازمان اتخاذ شد. نیروهای پ.ک.ک. در ۱۱ ژوئیه خلعسلاح خود را در مراسمی نمادین اعلام کردند. اکنون این پرسش مهم مطرح است: این تحول چه معنایی برای جنبشهای رهاییبخش کُرد و برای آینده خاورمیانه خواهد داشت؟
🔸 این فراخوان، موجب بروز شکاف، تردید و واکنشهای متنوعی در میان فعالان کرد شده است، و در میان دیاسپورا به مراتب بیشتر از فعالین کردستان. در اینجا، قصد داریم با تحلیل سیر تاریخی تحولات پ.ک.ک. در پیوند با روندهای صلح، به واکاوی این پرسشها بپردازیم و پیامدهای گستردهترِ انحلال احتمالی این سازمان را برای جنبشهای ضددولت، ضدسرمایهداری و ضداستعماری معاصر بررسی کنیم.
🔸 در این مقاله، نخست مروری خواهیم داشت بر چگونگی شکلگیری خشونت انقلابی از دل مبارزهی مسلحانه در جنبش کرد و نحوه درهمتنیدگی آن با مجموعهای از ابتکارات ناکام صلح که اغلب به چرخههای تازهای از جنگ انجامیدهاند. سپس به پرسش اصلی خواهیم پرداخت: چرا پ.ک.ک. به خلعسلاح یکجانبه روی آورد؟ این تصمیم را در بستر پویاییهای سیاسی در سطوح منطقهای، ملی و جهانی تحلیل خواهیم کرد. در ادامه، به مخاطرات، ابهامات و محاسبات راهبردی مرتبط با این اقدام خواهیم پرداخت و در نهایت، در پیوند با موضوع جنسیت، نقش جنبش آزادی زنان کرد را در ترسیم محدودیتها و امکانهای این فرآیند برجسته خواهیم ساخت.
🔸 از منظر حامیان حزب کارگران کردستان احتمال انحلال این سازمان نباید به معنای پایان مبارزه کردها تلقی شود، بلکه باید آن را نشانهی آغاز مرحلهای نوین و هنوز تعریفنشده از مقاومت دانست. این نگاه ضمن آنکه نوعی خوشبینی استراتژیک را در خود دارد، مستلزم تأملی انتقادی نیز هست. بازتعریف مقاومت در چنین بستری پیچیده نیازمند درکی دقیق از محدودیتها، تناقضها و خطرات درونی آن است. بهعبارتدیگر، هرچند این رویکرد میتواند افقهای تازهای پیش روی جنبش بگشاید، اما نباید بدون تحلیل و بررسی انتقادی، بهعنوان راهحلی نهایی و بدیهی پذیرفته شود. برای مشروعیتبخشی به این روند، ایجاد سازوکارهایی جهت گنجاندن بازخوردهای انتقادی اعضا و کنشگران پ.ک.ک.، بهویژه زنان و زندانیان سیاسی، ضروری است...
🔹 متن کامل این مقاله را در لینک زیر بخوانید:
https://wp.me/p9vUft-4SW
#سمیه_رستمپور
#مبارزه_مسلحانه #کردستان #خاورمیانه
#اوجالان #حزب_کارگران_کردستان
👇🏽
🖋@naghd_com
سمیه رستمپور
30 ژوئیه 2025
🔸 حزب کارگران کردستان (پ.ک.ک.) در تاریخ ۱۲ مه ۲۰۲۵ پس از بیش از چهار دهه مبارزهی مسلحانه علیه دولت ترکیه، انحلال خود را اعلام کرد. این تصمیم در پی فراخوان عبدالله اوجالان، رهبر زندانی پ.ک.ک.، برای پایان دادن به فعالیت این سازمان اتخاذ شد. نیروهای پ.ک.ک. در ۱۱ ژوئیه خلعسلاح خود را در مراسمی نمادین اعلام کردند. اکنون این پرسش مهم مطرح است: این تحول چه معنایی برای جنبشهای رهاییبخش کُرد و برای آینده خاورمیانه خواهد داشت؟
🔸 این فراخوان، موجب بروز شکاف، تردید و واکنشهای متنوعی در میان فعالان کرد شده است، و در میان دیاسپورا به مراتب بیشتر از فعالین کردستان. در اینجا، قصد داریم با تحلیل سیر تاریخی تحولات پ.ک.ک. در پیوند با روندهای صلح، به واکاوی این پرسشها بپردازیم و پیامدهای گستردهترِ انحلال احتمالی این سازمان را برای جنبشهای ضددولت، ضدسرمایهداری و ضداستعماری معاصر بررسی کنیم.
🔸 در این مقاله، نخست مروری خواهیم داشت بر چگونگی شکلگیری خشونت انقلابی از دل مبارزهی مسلحانه در جنبش کرد و نحوه درهمتنیدگی آن با مجموعهای از ابتکارات ناکام صلح که اغلب به چرخههای تازهای از جنگ انجامیدهاند. سپس به پرسش اصلی خواهیم پرداخت: چرا پ.ک.ک. به خلعسلاح یکجانبه روی آورد؟ این تصمیم را در بستر پویاییهای سیاسی در سطوح منطقهای، ملی و جهانی تحلیل خواهیم کرد. در ادامه، به مخاطرات، ابهامات و محاسبات راهبردی مرتبط با این اقدام خواهیم پرداخت و در نهایت، در پیوند با موضوع جنسیت، نقش جنبش آزادی زنان کرد را در ترسیم محدودیتها و امکانهای این فرآیند برجسته خواهیم ساخت.
🔸 از منظر حامیان حزب کارگران کردستان احتمال انحلال این سازمان نباید به معنای پایان مبارزه کردها تلقی شود، بلکه باید آن را نشانهی آغاز مرحلهای نوین و هنوز تعریفنشده از مقاومت دانست. این نگاه ضمن آنکه نوعی خوشبینی استراتژیک را در خود دارد، مستلزم تأملی انتقادی نیز هست. بازتعریف مقاومت در چنین بستری پیچیده نیازمند درکی دقیق از محدودیتها، تناقضها و خطرات درونی آن است. بهعبارتدیگر، هرچند این رویکرد میتواند افقهای تازهای پیش روی جنبش بگشاید، اما نباید بدون تحلیل و بررسی انتقادی، بهعنوان راهحلی نهایی و بدیهی پذیرفته شود. برای مشروعیتبخشی به این روند، ایجاد سازوکارهایی جهت گنجاندن بازخوردهای انتقادی اعضا و کنشگران پ.ک.ک.، بهویژه زنان و زندانیان سیاسی، ضروری است...
🔹 متن کامل این مقاله را در لینک زیر بخوانید:
https://wp.me/p9vUft-4SW
#سمیه_رستمپور
#مبارزه_مسلحانه #کردستان #خاورمیانه
#اوجالان #حزب_کارگران_کردستان
👇🏽
🖋@naghd_com
نقد: نقد اقتصاد سیاسی - نقد بتوارگی - نقد ایدئولوژی
خوانشی از خودانحلالی پ.ک.ک. و پیامدهای آن برای خاورمیانه
نوشتهی: سمیه رستمپور حزب کارگران کردستان (پ.ک.ک.) در تاریخ ۱۲ مه ۲۰۲۵ پس از بیش از چهار دهه مبارزهی مسلحانه علیه دولت ترکیه، انحلال خود را اعلام کرد. این تصمیم در پی فراخوان عبدالله اوجالان، رهب…
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🚩 بیتوجهی مطلق به اقشار آسیبپذیر جامعه در بحران آبن و برق در کشور:
قطعی برق و بازی با سلامتی همشهریان عزیز در بخش دیالیز بیمارستان بعثت اشکنان شهرستان لامرد در استان فارس
پنج شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۴
#آب_برق_زندگی_حق_مسلم_ماست
#قطعی_آب_و_برق
قطعی برق و بازی با سلامتی همشهریان عزیز در بخش دیالیز بیمارستان بعثت اشکنان شهرستان لامرد در استان فارس
پنج شنبه ۹ مرداد ۱۴۰۴
#آب_برق_زندگی_حق_مسلم_ماست
#قطعی_آب_و_برق
🚩 سخنان دکتر مهرنگ بلوچ در دادگاههای فرمایشی و نادعادلانهی پاکستان
مهرنگ اینبار هم، از مرگ قانون و عدالت گفت آنگاه که پای مردم بلوچستان در میان است، از مادران دادخواه، از نسلکشی و از حق مردم بلوچ برای در دست گرفتن سرنوشت سیاسیشان و از تداوم بیقفهی مقاومت و مبارزه
دادگاه ویژه مبارزه با تروریسم در کویته، به دستور نهادهای امنیتی و نظامی، تصمیم گرفت بازداشت دکتر مهرنگ بلوچ، رئیس کمیته بلوچ یک جهتی (BYC) و همراهانش را برای بیست روز دیگر تمدید کند. این تصمیم در حالی اتخاذ شد که هیچ مدرک و سندی برای حمایت از اتهاماتشان وجود ندارد و تنها به دلیل فعالیتهای سیاسی و مشروع آنها در راستای مبارزه برای حق تعیین سرنوشت مردم بلوچستان است.
سرکوب و زندانی کردن فعالان سیاسی، که به دنبال حقوق بنیادی و سیاسی مردم بلوچ هستند، نشاندهنده استبداد و ناتوانی در پذیرش حتی حداقل خواستههای مردم است. برای دولت پاکستان، امنیت مردم بلوچستان هیچگاه در اولویت نبوده است؛ چیزی که آنها از آن میترسند، مبارزات سیاسی و خواستههای مشروع مردم بلوچستان برای خودمختاری و آزادی است.
دکتر مهرنگ بلوچ و همرزمانش نه تروریستاند، نه دشمن؛ بلکه مدافعان حق سیاسی مردم بلوچستاناند. آنها به دستاویز سرکوب و زندان از حق خود برای مشارکت در فرآیندهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی منع شدهاند
دکتر مهرنگ بلوچ که همواره صدای مردم خود بوده، حالا هدف سرکوب است اما یک مردم پشت او هستند؛ صدای او و دیگر مبارزان بلوچستان باشیم.
#آزادی_دکتر_مهرنگ_بلوچ #حق_سیاسی_بلوچستان
@collective98
مهرنگ اینبار هم، از مرگ قانون و عدالت گفت آنگاه که پای مردم بلوچستان در میان است، از مادران دادخواه، از نسلکشی و از حق مردم بلوچ برای در دست گرفتن سرنوشت سیاسیشان و از تداوم بیقفهی مقاومت و مبارزه
دادگاه ویژه مبارزه با تروریسم در کویته، به دستور نهادهای امنیتی و نظامی، تصمیم گرفت بازداشت دکتر مهرنگ بلوچ، رئیس کمیته بلوچ یک جهتی (BYC) و همراهانش را برای بیست روز دیگر تمدید کند. این تصمیم در حالی اتخاذ شد که هیچ مدرک و سندی برای حمایت از اتهاماتشان وجود ندارد و تنها به دلیل فعالیتهای سیاسی و مشروع آنها در راستای مبارزه برای حق تعیین سرنوشت مردم بلوچستان است.
سرکوب و زندانی کردن فعالان سیاسی، که به دنبال حقوق بنیادی و سیاسی مردم بلوچ هستند، نشاندهنده استبداد و ناتوانی در پذیرش حتی حداقل خواستههای مردم است. برای دولت پاکستان، امنیت مردم بلوچستان هیچگاه در اولویت نبوده است؛ چیزی که آنها از آن میترسند، مبارزات سیاسی و خواستههای مشروع مردم بلوچستان برای خودمختاری و آزادی است.
دکتر مهرنگ بلوچ و همرزمانش نه تروریستاند، نه دشمن؛ بلکه مدافعان حق سیاسی مردم بلوچستاناند. آنها به دستاویز سرکوب و زندان از حق خود برای مشارکت در فرآیندهای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی منع شدهاند
دکتر مهرنگ بلوچ که همواره صدای مردم خود بوده، حالا هدف سرکوب است اما یک مردم پشت او هستند؛ صدای او و دیگر مبارزان بلوچستان باشیم.
#آزادی_دکتر_مهرنگ_بلوچ #حق_سیاسی_بلوچستان
@collective98