«صدور حکم اعدام برای شریفه محمدی انتقام جویانه است»

گفت‌وگوی ضدمدیا با محمود صالحی، فعال کارگری در کردستان واز بنیان‌گذاران «کمیته هماهنگی برای ایجاد تشکل‌های کارگری».

#شریفه_محمدی، فعال کارگری محبوس در زندان لاکان رشت، یک بار دیگر به اتهام «عضویت در کمیته هماهنگی تشکل‌های کارگری» و ارتباط با حزب کومله کردستان به اعدام محکوم شده است. حکم اعدام او پیشتر در دیوان عالی نقض شده بود و صدور دوباره این حکم حکومتی توسط (بی)‌دادگاه انقلاب رشت، نشانه‌ای از تزلزل قدرتی است که برای بقا، به وحشت و ارعاب متوسل شده است.

صالحی در این گفت‌وگو به تشریح سابقه «کمیته هماهنگی» می‌پردازد، به‌عنوان نهادی قانونی که به شکل علنی فعالیت می‌کرده اما همواره تحت فشار‌های امنیتی مضاعف بوده است. این فعال کارگری صدور دوباره حکم اعدام برای شریفه محمدی با اتهام «بغی» و همکاری با کومله را فاقد اعتبار قانونی می‌داند و آن را «فله‌ای» می‌خواند. «بغی» اتهامی است که در قانون مجازات اسلامی به افرادی زده می‌شود که در برابر نظام جمهوری اسلامی به‌شکل مسلحانه قیام کرده‌اند. دستگاه قضایی جمهوری اسلامی #پخشان_عزیزی، مددکار اجتماعی و عضو جامعه زنان آزاد شرق کردستان، و همچنین #وریشه_مرادی، فعال حقوق زنان کُرد، را نیز به اتهام بغی به اعدام محکوم کرده است.

در اعتراض به حکم اعدام شریفه محمدی، زندانیانِ جرایم عادی در زندان لاکان اعلام کرده‌اند که به همراه بند زنان و مردان سیاسی این زندان، در همراهی با کارزار "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" این هفته دست به اعتصاب غذا خواهند زد. بسیاری از فعالین سیاسی و کارگری، از جمله فعالین گیلان و محبوس در زندان لاکان رشت، به این حکم اعتراض کرده بودند.
دوشنبه ۶ اسفند و به دنبال فراخوان جمعی از فعالان، کاربران شبکه‌های اجتماعی با هشتگ #WeProtestExecution در طوفان توییتری و اینستاگرامی به احکام اعدام پخشان عزیزی، شریفه محمدی و وریشه مرادی اعتراض کردند.

صالحی پیشتر در پیامی گفته بود: «ما نباید به هیچ عنوان شریفه محمدی را تنها بگذاریم. اکر قرار است که شریفه محمدی را به اتهام عضویت در کمیته هماهنگی محکوم به اعدام کنند، ما باید در هر کجای جهان که هستیم یک صدا و منسجم علیه این احکام ناعادلانه ایستاده و با تمام نیرو شعار نه به اعدام را عملا و حضوری در خیابان‌های محل سکونت خود فریاد بزنیم».

@Zbroadcasting

🚩 حضور پرشمار و پراندوه مردم کردستان در مراسم تشییع و بدرقه پیکر عمر عبداللهی، روناک دانشمند، کاروان احمدپور، خالق محمدنژاد، شهلا رحمانی و یاسا صادقی، شش کوهنورد اهل شهر بانه که بر اثر ریزش بهمن و گرفتار شدن در برف در ارتفاعات هفت‌تاش بانه جانشان را از دست دادند.


@collective98

🚩 با پیوستن زندان میاندوآب، کارزار"سه‌شنبه‌های نه به اعدام" درهفته پنجاه و هشتم در ۳۸زندان ادامه می یابد

حکومت مستبد حاکم بر ایران تنها با گذشت دو هفته از اسفند ماه ۸۵ تن را اعدام کرده است. در هفته گذشته دستکم ۵۳ تن را اعدام کرده که ۲۴ تن از آنها هموطنان کُرد و بلوچ بوده‌اند و یک نفر هم به طور سبعانه در ملاءعام در اسفراین به دار آویخته شد.

این اعدامهای وحشیانه آن هم در آستانه عید نوروز که باعث عزادار شدن صدها تن از هموطنانمان می‌شود به درستی نشان می‌دهند که این حکومت قرون‌ وسطایی هدفی غیر از ایجاد وحشت در جامعه ندارد و تنها با سرکوب، شکنجه و اعدام می‌خواهد پایان عمر خود را به عقب بیاندازد.

در مقابله با این خشونت‌های حکومتی علیه‌ مردم بی‌دفاع ایران، بسیاری از هموطنان و انسانهای آزاده در سراسر ایران و جهان همراه با زندانیان متعهد در زندان‌های مختلف به کارزار "نه به اعدام" در ایران پیوسته و اعدام‌های جنایتکارانه در ایران را محکوم می‌کنند.

هفته گذشته جمعی از زندانیان در زندان میاندوآب در استان آذربایجان شرقی اعلام کردند که در اعتراض به احکام اعدام از روز سه‌شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ به کارزار" سه‌شنبه‌های نه به اعدام" می‌پیوندند و اعتصاب غذا خواهند کرد.

باز هم و بیش از پیش وجدان‌های بیدار جهان را به اقدامات جدی‌تر و عاجل‌تر برای توقف این ماشین کشتار فرا‌ می‌خوانیم.

اعضای کارزار‌ "سه‌شنبه‌های نه به اعدام" سه‌شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ در هفته پنجاه‌ و هشتم در ۳۸ زندان زیر در اعتصاب غذا خواهند بود:

زندان اوین (بند زنان ،بند ۴و ۸)، زندان قزلحصار(واحد ۲، ۳ و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان تهران بزرگ، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اراک، زندان خرم آباد، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز ، زندان سپیدار اهواز، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز(بند زنان و مردان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بم، زندان کهنوج ، زندان طبس، زندان جوین، زندان مشهد، زندان گنبد کاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان )، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان کامیاران، زندان میاندوآب

هفته پنجاه و هشتم
سه‌شنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۳
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

@collective98

🚩 🟣 ژن_ژیان_ئازادی : فمنیسم انترناسیونالیست در زمانه جنگ و فاشیسم

📅 جمعه، ۲۸ مارس – ساعت ۶ بعد از ظهر (پاریس)

📍 𝗕𝗼𝘂𝗿𝘀𝗲 𝗱𝗲 𝗧𝗿𝗮𝘃𝗮𝗶𝗹

با حضور ریما حسن، ورونیکا گاگو، و سارا دهکردی، به همراه پیغامی از عاطفه رنگریز، و نامه پخشان عزیزی، زندانی کورد

بازنشر از روژا: https://www.instagram.com/roja.paris/

امروزه فمینیسم – درمقام سیاست مبتنی بر رهاییِ جنسی و جنسیتی زنان* از انقیاد مردسالاری و سرمایه – نه فقط از بیرون تحت محاصره دشمنان پدرسالارش قرار گرفته، بلکه به‌واسطه گفتارهایی که خود مدعی «فمینیسم» اند، اصطکاکی درونی را تجربه می‌کند:

• فمینیسم امپریالیستی، جنگ‌و سلب مالکیت را به نام «نجات» زنانِ «قربانی» توجیه می‌کند.

• فمینیسم نولیبرال برابری جنسیتی را در «موفقیت» فردی زنان به‌عنوان سیاست‌مدار، کارفرما و مدیرعامل می‌بیند.

در این اثنا، فاشیسم مردان مسلمان و مهاجر را به شکل فرهنگی «عقب‌افتاده» جلوه می‌دهند و آنان را تهدیدی جنسی برای زنان سفیدپوست جا می‌زنند.

باور داریم شعار #زن_زندگی_آزادی/ژن ژیان ئازادی قادر است سدی محکم باشد در برابر موج‌های تصاحبِ فمینیسم به نفع ستم و سلطه. این شعار، که دست کم یک دهه پیش از دل مبارزات زنان کورد علیه استعمار درونی و مردسالاری در کوردستان سربرآورده بود، پس از زن‌کشی دولتی ژینا امینی توسط جمهوری اسلامی، در سراسر جغرافیای ایران طنین انداخت و پژواکش به‌حاشیه‌رفته‌ترین مردمان از #بلوچستان تا #کوردستان، از مرکز تا حاشیه، همه کارگران، بی ثبات کاران، تهی دستان شهری و .. را علیه دیکتاتوری مردسالارانه بسیج کرد.

با وجود تلاش مذبوحانه برای مصادره‌ این شعار توسط سلطنت‌طلبان مرتجع و ابزارسازی آن توسط جریان‌های راست افراطی در غرب، «زن، زندگی، آزادی» پتانسیل رهایی‌بخش برای ایجاد همبستگی‌های فرا‌ملی میان مردمان و خلق‌های ستمدیده، مستعمره و استثمار‌شده را دارد — بالاخص در دورانی که با مهر فاشیسم پدرسالارانه، زن‌کشی، نسل‌کشی در #فلسطین و بحران جهانیِ بازتولید اجتماعی نشان خورده است.

به مناسبت #۸_مارس، روز جهانی *زنان، از سه فعال و فمینیست دعوت کرده‌ایم: ریما حسن نماینده پارلمان اروپا و حقوق‌دان فرانسوی-فلسطینی؛ ورونیکا گاگو، فمنیست آرژانتینی، نویسنده کتاب «بین‌الملل فمینیستی»، سازمان‌دهنده اعتصابات فمنیستی در آمریکای لاتین؛ سارا دهکردی، فعال و منتقد در تبعید، از خانواده‌های دادخواه، و نویسنده کتاب «تفکیک، نابرابری و توسعه شهری».

در آخر پیغامی ویدیویی از عاطفه رنگریز، فعال حقوق زنان و کارگران، زندانی سیاسی پیشین، ارائه خواهد شد.

🗓

تاریخ ۲۸ مارس در تقویم‌تان فراموش نشود.

@collective98

🟣 وریشه مرادی: برای همه‌ی آنانی که سر به سینه‌ی خاک سپردند تا دیگران نفسی تازه بگیرند

وریشه مرادی، مبارز سیاسی کورد محکوم به اعدام، به‌مناسبت ۸ مارس، روز جهانی زن، نامه‌ای را به‌نگارش درآورده که جهت انتشار در اختیار #بیدارزنی قرار گرفته است. متن کامل نامه به شرح زیر است:


«از پس میله‌های زندان، آن جا که نور را در ذهن و دل آدمی باید جست، ۸ مارس را به زنان مبارز و پیشاهنگ در هر کجای این کره‌ی خاکی که باشند تبریک می گویم. امسال در روزهای گرم کنشگری و فعالیت زنان به استقبال ۸ مارس می‌رویم، به هر کجا که می‌نگرم،‌ بوی خوش دستاوردهای زنان به مشام می‌رسد و خوشحالم در سده‌ی ۲۱، زنجیره‌ی مبارزات زنان روز‌به‌روز پیوسته‌تر از گذشته می‌شود.

بارها گفته شده که سده‌ی ۲۱ سده‌ی آزادی زنان است و با آزادی زنان است که آزادی جامعه رقم خواهد خورد.

جنگ جهانی سوم در جریان است و این موضوع بر رویدادها و دیزاین خاورمیانه تاثیرگذار است،‌ جنگی که از سوی دولتمردان و در راستای خدمت به سیستمی ضدزن و جنسیت‌گرا روی می‌دهد، نه تنها مطالبات جامعه و به‌ویژه زنان را مدنظر قرار نمی‌دهد، بلکه موجب می‌شود که حیات آنان نیز به خطر بیفتد.
در سال ۲۰۲۴،‌ خلق‌ها و حاکمیت‌ها،‌ بیشتر در تقابل با یکدیگر قرار گرفتند، سیاست جنسیت‌گرایی اگرچه گسترش یافت، ‌اما مقاومت نیز بیشتر و بیشتر گشت! دولت-ملت‌ها بر آتش جنگ می‌افروختند، جامعه برای برقراری صلح و دموکراسی می‌جنگید. ملی‌گرایی و دین‌گرایی، پایه‌ای ترین سیاست حاکمیت‌ها گشت،‌ اما در مقابل، جامعه اصرار بر برابری و همه‌ی تفاوت‌های ملی – مذهبی داشت و خوشبختانه زنان پیشاهنگ این پروسه‌های آزادیخواهانه بودند. البته که حاکمیت ایران نیز از این قضیه مستثنی نیست و در سال ۲۰۲۴ به جنگ عریان با جامعه و پیشاهنگان آن رفت.

⚪️ زندان‌‌های ایران، یک دم از حملات رژیم در امان نماند، برای من و برخی از زندانیان دیگر، حکم اعدام صادر گشت، برخی از زنان در زندان‌های دیگر، از جمله #زینب_جلالیان از کوچکترین و طبیعی‌ترین حقوق‌شان محروم ماندند، اما در برابر این مواضع غیرانسانی مشاهده نمودیم که زندان، به مکتب اندیشه و تفکر، به سنگر مقاومت و مبارزه مبدل شد و من و هم‌بندی‌هایم بار دیگر خواستیم نشان دهیم هر روز برای‌مان ۸ مارس است.

مگر می‌شود تهاجم باشد و تو از خودت دفاع نکنی؟ مگر می‌توان در برابر ظلم و ستم سکوت پیشه کرد؟ مگر می‌توان رنج را در چشمان کودکان، زنان و جوانان و دیگر اقشار ستمدیده دید و چشم از مبارزه شست؟ مسلما نه! تاریخ به ما آموخت که گام‌های مبارز، کوره‌راه و پستی و ناهمواری نمی‌شناسد، آغوش گرم مبارزه نیز برای هر آنکه دلش برای آزادی می‌تپد و شوق پرواز دارد، باز است و ما زاده‌ی این تاریخ پر از مقاومت و مبارزه هستیم. چشمان‌مان در تاریک‌ترین مکان نیز باشد، به دوردست‌ها می‌نگرد و معتقدم که افق‌مان همچنان روشن است.

من از تبار زنانی هستم که هر لحظه‌شان سرشار از مبارزه و مقاومت بوده است، همان زنانی که الفبای مبارزه را در برابر ستم‌های تحمیل شده به ما آموختند.
از همین جا، دست گرم همه‌ی زنانی را می‌فشارم که در کنار امید به برقراری صلح و دموکراسی برای رقم زدن روزهای آزاد و به‌دور از ظلم و ستم مبارزه می‌نمایند. همواره هم‌صدا و همراهتان هستم و معتقدم که مبارزه محدوده‌ی مکانی و زمانی نمی‌شناسد و تا زمان رسیدن به آزادی و جشن گرفتن این روز در زمان و مکانی آزاد، برای گرامیداشت یاد همه‌ی آزادیخواهان از گذشته تا به اکنون، نباید یک دم از پای نشست.

زنده باد ۸ مارس
زنده باد مقاومت زنان
ژن ژیان آزادی
وریشه مرادی
زندانی محکوم به اعدام
اسفند ۱۴۰۳»

#ژن_ژیان_آزادی


@bidarzani

📚 سالنامه‌ی نقد ۱۴۰۲-۱۴۰۳ منتشر شد.

در آستانه‌‌ی هشتمین سال فعالیت‌ «نقد»، کارنامه‌ی یک‌ساله‌ی مقالاتی که در سال گذشته منتشر کرده‌ایم در فایل پی‌دی‌اف زیر در دست‌رس شماست:

👇🏼👇🏼

https://www.naghd.info/naghd-book-1403-a4-s.pdf

#سالنامه

🖋@naghd_com