#خالد_زمانی

#جمهوری_سرکوب

@collective98

🚩 مبارزه از کلاس درس تا زندان؛  #احمد_علیزاده معلمی برای تمام فصول

به نقل از شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران، #احمد_علیزاده، دبیر ورزش دبیرستان‌‌های آبدانان، استان ایلام، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری ۱۴۰۱، جهت تحمل دوران محکومیت خود راهی زندان ایلام شده است.

او در این ویدیو که قبل از رفتنش به زندان گرفته شده، مصمم از آرمانهایش دفاع می کند و قبل خداحافظی کردن رو به دوربین میگوید:

«به امید ازادی مردم از استبداد دینی.
۷ سال زندان که چیزی نیست، جانم رو هم در راه آزادی مردم خواهم داد»

احمد علیزاده، در تاریخ ۲۵ مهر ۱۴۰۱ در اعتراضات سراسری در آبدانان بازداشت و سپس با تودیع وثیقه آزاد شد. در اسفند ۱۴۰۱، او در ایلام با اتهام «تشکیل دسته و گروه بیش از دو نفر به قصد برهم زدن امنیت کشور» به شش سال و یک روز حبس تعزیری، و با اتهام «تبلیغ علیه نظام» به هفت ماه و شانزده روز حبس تعزیری، بازنشستگی اجباری، اقامت اجباری در شهر فنوج از توابع سیستان و بلوچستان و منع فعالیت در فضای مجازی محکوم شد.

وی بار دیگر در ١٧دی‌ماه ۱۴۰۱، به دست نیروهای امنیتی در آبدانان بازداشت و به زندان ایلام منتقل شد.

@collective98

🚩 فعالین ضد جنگ کارخانه‌ی اسلحه‌سازی Elbit Systems Instro Precision را در سندویچ کنتِ بریتانیا محاصره کرده و تولید و صادرات تسلیحات به اسرائیل را مختل کردند. فعالان به دو گروه تقسیم شدند تا هر دو ورودی پارک دیسکاوری را مسدود کنند و با استفاده از قفل برای جلوگیری از همه دسترسی‌های ممکن، خود را به یکدیگر متصل کردند. در ورودی اصلی، رنگ قرمز نیز در سراسر جاده و مسیر ورودی عابر پیاده پاشیده شد تا نمادی از خون فلسطینی‌ها باشد که توسط سلاح‌های البیت ریخته شده است.

#رژیم_آپارتاید
#علیه_بی_تفاوتی
#بایکوت_اسرائیل

@everydayresistance1
@collectif98

🚩 کشتار خاموش #کولبران کورد ادامه دارد: زخمی شدن دست‌کم ۹ کولبر در پی تیراندازی مستقیم نیروهای هنگ‌مرزی

بە گزارش کولبرنیوز، دست‌کم ۹ کولبر از اهالی شهرهای #ثلاث‌باباجانی و #جوانرود در پی تیراندازی مستقیم نیروهای هنگ‌مرزی در نوارمرزی نوسود از ناحیه پا، پشت و کمر بە شدت زخمی شدند.

روز پنج‌شنبه یازدهم آبان‌ماه ۱۴۰۲، نیروهای هنگ‌مرزی بە سمت گروهی از کولبران در نوارمرزی "نوسود" آتش گشودند کە به جراحت شدید کولبران منجر شده، همانطور که در ویدئو میبینید

بە گفتەی منابع محلی، جراحت برخی از این کولبران عمیق و وضع جمسی آنان نامساعد گزارش شدە است. تا لحظە تنظیم این گزارش، هویت  ۷ تن از کولبران مجروح شده برای کولبر نیوز احراز شده که به این ترتیب می‌باشد: سیروان نادری، کیوان هوشنگی، صلاح (فامیلی نامشخص)، آروین (فامیلی نامشخص)، منصور (فامیلی نامشخص)، بختیار (فامیلی نامشخص) و شهریار (فامیلی نامشخص)، همگی اهل شهر جوانرود و هویت دو کولبر دیگر که اهل ثلاث‌باباجانی هستند تا زمان تنظیم این گزارش برای کولبرنیوز احراز نشده است.

با استناد به آمار ثبت شده در کولبر نیوز در ٦ ماە نخست سال ١۴٠۲، جمعاً ۸۵ کولبر در مناطق مرزی و مسیرهای بین جاده‌ای استان‌های آذربایجان غربی، کردستان و کرمانشاه بر اثر عواملی هم‌چون تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی رژیم، بهمن و سرمازدگی، رفتن روی مین، سقوط از کوه و ارتفاع و سایر موارد کشته و زخمی شده‌اند. از این تعداد جمعاً ۱۳ کولبر معادل (%۱۵) کشته و ۷۲ کولبر معادل (%۸۵) نیز زخمی شده‌اند.از مجموع ۸۵ کولبری که کشته و زخمی شده‌اند ۷۷ مورد معادل (%۹۱) با تیراندازی مستقیم نیروهای نظامی صورت گرفته است.

collective98

🚩 فعال دادخواه #لیلی_مهدوی مادر #سیاوش_محمودی در تاریخ ۱۷ آبان ویدئویی در حساب اینستاگرام خود منتشر کرده که ‏در آن ضمن تاکید بر تداوم مسیر دادخواهی میگوید دادخواهی جرم نیست:

سیاوش با شجاعت آزادی را فریاد زد اما ناجوانمردانه به پیشانی‌اش شلیک کردند، من از خون به ناحق ریخته‌شده  فرزندم نمی‌گذرم و دادخواه خون او خواهم بود.

سیاوش محمودی، نوجوان ۱۶ ساله معترض بود که در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در جریان اعتراضات #ژن_ژیان_ئازادی با شلیک مستقیم نیروهای حکومت به سرش کشته شد.

طی هفته‌های اخیر بسیاری از اعضای #خانواده‌های_دادخواه جان‌باختگان اعتراضات ۱۴۰۱ از سوی حکومت تحت فشار قرار گرفته و تعدادی از آن‌ها نیز بازداشت شده‌اند.

@collective98

🚩 اعتصاب و اعتراضات در #بنگلادش علیه استثمار کارگران و دستمزدهای بسیار پایین برندهای بین المللی پوشاک از جمله آدیداس، اچ اند ام، زارا، گپ و ...

ده‌ها هزار کارگر پوشاک در بنگلادش که برای برندهای بزرگ غربی کار می‌کنند، در اعتراض به استثمار شدید در محیط کار دست به اعتصاب زده‌اند و خواستار افزایش سه برابری دستمزد خود از ۷۰ یورو به ۱۹۰ یورو هستند. بیش از ۳۰۰ کارخانه پوشاک تعطیل و دست کم ۵۰ کارخانه مورد حمله اعتراضی قرار گرفته اند.

#مبارزه_طبقاتی
#نه_به_استثمار
#مقاومت_زندگی‌ست
#بردگی_مدرن
#بهره_کشی_شرکتهای_چندملیتی

@collective98

🚩 اعتصاب هزاران کارگر در بنگلادش

علیه برند‌های پوشاک (زارا، آدیداس، اچ اند ام، گپ...)

کلکتیو۹۸

قطعاتی از متن:

🔻از پنجشنبه هفته پیش (۲ نوامبر، ۱۹ آبان) صدها کارخانه تولید پوشاک، به ویژه عرضه کننده برندهایی مانند گپ، اچ اند ام، زارا و لوی اشتراوس پس از اعتراضات گسترده کارگران مجبور به توقف فعالیت خود شده‌اند. هزاران کارگر نساجی برای درخواست افزایش دستمزد خود، به خیابان‌های داکا، پایتخت بنگلادش آمده‌اند و برای مقابله با سرکوب پلیس سنگرهای خیابانی (باریکاد) ساخته‌اند.

🔻 بنگلادش دومین صادرکننده بزرگ پوشاک در جهان است و ۳۵۰۰ کارخانه مستقر در آن (شامل بیش از ۸۰ درصد از صادرات کشور) از جمله شرکت های بزرگ نساجی مانند آدیداس، هوگو باس، پوما و غیره را شامل می‌شود. این برندها و کمپانی‌هیا بین‌المللی استثمارگر در حالی از افزایش دستمزدها سر باز می‌زنند که در سالهای اخیر سودهای چند برابر داشته‌اند. اگر تنها به یک مثال اکتفا کنیم، شرکت H&M سود خالص خود را در سال ۲۰۲۱ حداقل ۹ برابر کرده و به ۱۱ میلیارد یورو رسانده است در همان حال که دستمزد کارگرانش، که در غیر‌انسانی‌ترین شرایط کاری به سر می‌برند، حتی اندکی هم افزایش پیدا نکرده.

🔻از ۴ میلیون کارگر بخش نساجی که دست به اعتراض زده‌اند، اکثریت‌شان را زنان تشکیل می دهند که ارزانترین نیروی کار در این کشور به شما می‌روند و با اشکالی از بردگی اقتصادی، نژادپرستی و سکسیسم هر روزه و سیستماتیک مواجه‌اند. آنها عموماً از هیچ حقی در دوران بارداری و زایمان برخوردار نیستند و دائماً با بازرسی‌های بدنی تحقیرآمیز جنسیتی مواجه‌اند که بخشی از شرایط کار آنهابه شمار می‌رود. وضعیت کاری این زنان چنان شکننده و کیفیت آن چنان متزلزل است که اغلب چاره‌ای جز سکوت نمی‌بینند. سکوت در برابر خشونت‌هایی که تجربه می‌کنند نه از سر عدم عاملیت و سوژگی سیاسی برای برهم‌زدن قواعد بازی بلکه از سر بی‌ثبات‌کاری ست، برای اینکه بتوانند شغل خود را به هر قیمتی که هست حفظ کنند. بعضی از این زنان در روایت‌هایشان اعلام کرده‌اند که بخاطر دستمزد پایین مجبورند ساعت‌های زیادی را اضافه کاری کنند، طوری که حتی زمان کافی برای خوردن وعده‌های غذایی یا خرید برای خانه یا رسیدگی به نزدیکان‌شان را ندارند. این شرایط اسفناک یادآور فصل دهم کاپیتال، روز کاری، ست که در آن مارکس به دزدیدن زمان کارگر برای غذا و استراحت، و بحران بازتولیدی، به تفصیل می‌نویسد و زمان را به عنوان جوهر سرمایه صورت‌بندی می‌کند. دستمزدهای پایین در بنگلادش به این ترتیب سطحی از بحران کاربازتولیدی، بحران کار مراقبتی و کار خانگی را نیز به همراه داشته که در نهایت بار اصلی پیامدهایش همچنان بر دوش زنان خواهد بود.

🔻در شرایطی که اکثر برندها در پاسخ به اعتراضات قانونی و به حق کارگران به پلیس و روندهای قضایی و فراقضایی متوسل شده‌اند، کارگران نساجی شجاعانه در برابر غول‌های نساجی که آنها را مجبور به کار در شرایط غیرقابل تحمل برای افزایش سود خود می‌کنند، ایستاده‌اند. در حالی که حقوق آنها از سال ۲۰۱۸ افزایش نیافته، آنها حق دارند برای پرداخت نکردن عواقب بحران اقتصادی مبارزه کنند و در این میان همبستگی انترناسیونالیستی با آنها کمترین کاری است که از ما برمی‌آید.

متن کامل را در اینجا بخوانید:https://bit.ly/3SxiD03

@collective98
collective98@riseup.net

🚩 «برتری»

شعری از محمود درویش

قطعاتی از شعر:

تنها مردگان هستند و شهرک ها

مردگان و بولدوزر ها

مردگان و بیمارستان ها

تنها صفحات راداری که مردگان را ردیابی می کند

مردگانی که بیش از یک بار در این زندگی جان می دهند

ای ارباب سفید، به کجا می بری مردمانم را

وقتی ترامپ در ٢٠١٨ تصمیم گرفت سفارت آمریکا را با حربه ای سیاسی به بیت المقدس منتقل کند، گروه فلسطینی الثلاثي جبران ‎ (Le Trio Joubran) همراه با راجر واترز این شعر از محمود درویش، شاعر چپ فلسطینی، را اجرا کردند.

پیشتر در ١٥ می ٢٠٢١، در پی حملات اسراییل به تظاهرات مردم فلسطین، نوشتیم:

«در بحبوحۀ بمباران هوایی، دریایی، و زمینی غزه و سکوت جهانی، زمانی که رسانه ها از "خاک اسرائیل" و "تبادل آتش" سخن می گویند، زمانی که همۀ مبارزات و مقاومت فلسطینی ها علیه سلب مالکیت، پاکسازی اتنیکی، و آپارتاید به "رهبران" فلسطین و حماس تقلیل داده می شود، بد نیست به این شعر درخشان از محمود درویش گوش دهیم.


@collective98

🚩 یا مرگ یا فلسطین

یادداشتی از فیلسوف فرانسوی اتین بالیبار

۲۵ اکتبر ۲۰۲۳

🔻غریزه مرگ در حال درنوردیدن سرزمین فلسطین و کشتار جمعی ساکنین آن است.
تکاوران حماس، گرفتار در میان دو میلیون پناهنده، در جایی که «زندان روباز» نامیده شده است، به تونل‌های زیرزمین رفته‌اند و برای بلندمدت خود را آماده می‌کنند، در حالی‌که سایر قدرت‌های منطقه‌ای حمایت‌شان می‌کنند و اسرائیل هم راضی است و به آن‌ها به چشم «دشمن مطلوب» نگاه می‌کند.
آن‌ها حملاتی را سامان دادند که نیروی دفاعی اسرائیل را غافلگیر کرد، نیرویی که سرگرم کمک به شهرک‌نشینان یهودی در کرانه باختری بود، و قابل درک است که این امر باعث برافروختن شور در میان جوانان فلسطینی و جلب نظر مردم در جهان عرب شد.

🔻جز این‌که این امر همراه بود با جنایت‌های وحشتناک علیه مردم اسرائیل: قتل صغیر و کبیر، شکنجه، تجاوز و ربایش. چنین جنایاتی را به هیچ‌وجه نمی‌توان با توسل به مشروعیت آرمانی که مدعی است نمایندگی می‌کند [یعنی آزادی فلسطین] توجیه کرد.

🔻به‌رغم ابهام موجود در واژه تروریسم، آن‌ها کاربرد این اصطلاح را موجه جلوه می‌دهند، آن‌هم نه فقط در نسبت با نفس این اقدامات بلکه در ضمن در نسبت با سازمان مسلحانه‌ای که طرح و برنامه این قبیل اقدامات را می‌ریزد. اما قضیه بیش از این حرف‌هاست: باور کردنش دشوار است که هدف این حملات چیزی بود جز تحریک [اسرائیل] برای دادن پاسخی تا این حد خشن و ورود جنگ به مرحله‌ای جدید، مرحله‌ای که ماهیتی ندارد جز «محو فلسطینیان از صفحه روزگار» و از بین‌بردن احتمال همزیستی دو ملت تا ابد. و چیزی که دارد اتفاق می‌افتد هم جز این نیست.

🔻ولی چرا همه این اتفاقات می‌افتد؟ چون دولت اسرائیل، که رسماً از ۲۰۱۸ خود را به عنوان «دولت-ملت مردم یهود» معرفی کرد، هیچ‌گاه هیچ برنامه سیاسی نداشته جز اینکه به انحای مختلف مردم فلسطین را نابود کند یا تحت انقیاد خود در آورد: اخراج، مصادره زمین، ترور سیاسی، زندانی کردن. در یک کلام تروریسم دولتی.

🔻کافی است نگاهی به نقشه شهرک‌هایی بیندازیم که از ۱۹۶۷ پشت سر هم احداث شده‌اند، تا این روند خودش را به روشنی به ما بنمایاند: پس از ترور [اسحاق] رابین، دولتی که پیمان اسلو را امضا کرده بود به این نتیجه نرسید که «راه حل دو-دولت» باید اجرا شود، در عوض ترجیح داد تشکیلات خودگردان فلسطین را فرمانبردار خود کند و رفت‌و‌آمد در کرانه باختری را با ایستگاه‌های بازرسی مختل کند. و حالا که دست‌راستی‌های نژادپرست به قدرت رسیده‌اند، دیگر ماجرا خیلی رک و پوست‌کنده تبدیل شده به پاکسازی قومی.

🔻با «انتقام» از حماس و مردم غزه، که اکنون با کشتار جمعی، تحریم غذایی و بهداشتی و جابجایی جمعیت آغاز شده و نمی‌توان آن را چیزی به جز قتل‌عام نامید، کاری که نباید می‌شد شد. صدای شهروندان اسرائیلی که مخالف سوءاستفاده از هولوکاست بودند و علیه آپارتاید مبارزه می‌کردند دیگر به دشواری شنیده می‌شود. خشم ملی‌گرایانه و استعمارگرایانه هر صدایی را خفه کرده است.

🔻در حقیقت، تنها یک راه حل وجود دارد: دخالت به اصطلاح جامعه جهانی و مقامات رسمی مطابق وظیفه‌ای که بر عهده آنهاست، مطالبه آتش‌بس فوری، آزادی گروگان‌ها، محاکمه جنایت‌کاران جنگی از هر دو طرف، و اجرای قطع‌نامه‌های بی‌شماری که توسط سازمان ملل تصویب شده و عملاً نادیده گرفته شده‌اند.

🔻اما امیدی به انجام کارهای فوق نیست: این نهادها توسط قدرت‌های امپریالیستی بزرگ و نه‌چندان بزرگ از حیز انتفاع ساقط شده‌اند، و مجادله عرب-یهودی بدل شده است به مانور این قدرت‌ها بر سر مناطق تحت نفوذ و شبکه هم‌پیمانانشان در بستر جنگ‌های گرم و سرد. استراتژی‌های «ژئوپلتیکی» و نتایج منطقه‌ای این استراتژی‌ها، هرنوع قانون‌مندی بین‌المللی را نابود کرده است.

🔻ما در چرخه ناتوانی و محاسباتی گیر کرده‌ایم که راه گریزی از آن به نظر نمی‌رسد. در نتیجه فاجعه ادامه خواهد یافت، و ما از عواقب آن آسیب خواهیم دید.

https://www.philosophy-world-democracy.org/articles-1/till-death-palestine#viewer-42tyj907


@thesis11site
@collective98

🚩 افشای فایل صوتی #محمد_کریم_بارکزایی زندانی سیاسی اعدامی بلوچ

🔻حال‌وش فایلی صوتی از او که امروز صبح به همراه محمد براهویی انجمنی و ادریس بیلرانی در زاهدان بدون اطلاع قبلی خانواده اعدام شدند، منتشر کرده که در آن بارکزایی می‌گوید که ماموران وزارت اطلاعات به مدت دو ماه هر سه زندانی را شکنجه‌های روحی و جسمی دادند و خانواد‌های آنها را تهدید کردند تا بتوانند از این زندانیان اعتراف اجباری اخذ کنند. بعد از گرفتن اعترافات اجباری، این سه زندانی در یک جلسه دادگاه به اعدام، ۱۵ سال حبس و مصادره اموال محکوم شدند.

🔻 محمد کریم بارکزایی می‌گوید وزارت اطلاعات به آنها پیشنهاد ترور عبدالحمید اسماعیل‌زهی و یک رهبر طالبان و چند نفر از مخالفان نظام در پاکستان را داده بود تا آزاد شوند. پیشنهادی که این افراد
نپذیرفتند

🔻رئیس کل دادگستری استان سیستان و بلوچستان امروز از اجرای حکم این سه زندانی بلوچ به عنوان «عاملان بمب‌گذاری» در شهر زاهدان خبر داد.

@Collective98

🚩 گوشه ای از روزمره گی خانواده های دادخواه:
دیدار دايه مینا مادر شهید قیام ژینا بعد از ۱۱ ماه با پسر دیگرش که تازه آزاد شده

دایه مینا، مادر شهید #شهریار_محمدی، جانباخته راه ازادی در بوکان با انتشار ویدئویی از دیدارش با فرزند دیگرش میلاد نوشت:

"بعد از یازده ماه پسر زخمي ام ميلاد رو ديدم، پسرى كه از ناحيه پا به شدت زخمى شد و بخاطر اينكه تن بى‌جان پاک برادرش شهريار رو در آغوش گرفته بود كه نگذاره ببرنش، ميلادم هم تا مرز مرگ رفت ولى خدا صداى منو شنيد و جون ميلادم رو بهم بخشيد.

ميلادى كه هنوز خاک برادرش شهريار رو نديده و  یازده ماه گريه نكرد بعد از یازده ماه بغضش تركيد با ديدن يادگارى‌هاى شهريار و خاک شهريار. با خون جگر بچه بزرگ كردم بشن عصاى پيريم خدايا بشنو صداى ناله هايم را "

دادخواهی تا تحقق عدالت ادامه دارد.

#ما_خاموش_شدنی_نیستیم
#دادخواهی
#قیام_ژینا
#ژن_ژیان_ئازادی
#جمهوری_کشتار
#مقاومت_زندگی‌ست

@collective98

🚩 اتحاد جریان های راستگرای جهانی علیه فمینیسم و حقوق اقلیت های جنسی

در این ویدئو سخنرانی شرم آور و ترسناک #ریشی_سوناک نخست وزیر #انگلستان را میشنویم، که در نشست حزب محافظه کار انگلیس ارائه داده. او با صراحت و بدون هیچ ابایی، همچون سیاستمداران اسلامی محافظه کار منطقه، از کلیشه های جنسیتی مردانه زنانه دفاع می کند، به مخالف با حق سقط جنین اشاره می کند و حقوق افراد غیر دگرجنسگرا و جامعه ال‌جی‌بی‌تی‌کیو‌پلاس را نفیمی کند.

در برابر اتحاد نیروهای ضد زن مردسالار جهانی و منطقه ای، #همبستگی_فمینیستی از پایین نیروهای خواهان برابری جنسی_جنسیتی تنها پاسخ ممکن برای مقاومت و تغییر وضعیت سلطه گرانه و سلسله مراتبی موجود است.

@collective98

🚩 تشیع مردمی پیکر سه زندانی سیاسی بلوچ که زندان مرکزی زاهدان اعدام شدند


به گزارش کمپین فعالین بلوچ، روز ۲۳ آبان ماه، تشییع پیکر سه زندانی سیاسی بلوچ با هویت «محمد کریم بارکزایی اکسون» ۲۸ ساله، «محمد براهویی انجمنی» ۲۸ ساله و «ادریس بیلرانی» ۳۱ ساله که در زندان مرکزی زاهدان بدون اطلاع قبلی خانواده اعدام شدند، با حضور گسترده مردم برگزار شد.

پیش از نماز جنازه این سه زندانی سیاسی اعدام شده، آنها توسط مردم به عنوان «شیر» معرفی شدند و قاتلانشان به عنوان سگ.

یک شهروند در این وبدیو با گرامیداشت یاد این سه نفر با صدایی سرشار از خشم میگوید:

“شیر همان شیر می ماند و سگ همان سگ.”

#بلوچستان
#ستم_ملی
#جمعه_خونین_زاهدان

@collective98

🚩 آبان ادامه دارد

در گرامیداشت سالگرد آبان ۹۸

پنج سال پیش در چنین روزی، ۲۴ آبان ۹۸، ده‌ها هزار فرودست و حاشیه‌نشین در اعتراض به سه برابر شدن قیمت بنزین به مدت ۵ روز در خیابان‌های بیش از صد شهر شوریدند. افزایش قیمت بنزین توسط «شورای عالی هماهنگی اقتصاد سران قوا» انجام شد که به دستور مستقیم علی خامنه ای بعد از دی ماه ۹۶ و اعمال تحریم‌ها از سوی ترامپ تشکیل شده بود. طی این ۵ روز، با قطع اینترنت در سراسر کشور سپاه پاسداران، بسیج و نیروی انتظامی در سکوت محض خبری نزدیک به ۱۵۰۰ نفر را به قتل رساندند. کشتار دولتی معترضین اما در مرکز و حاشیه به شکل یکسانی نبود. در نیزار‌های ماهشهر، جمهوری اسلامی با آوردن تانک و سلاح سنگینی چون دوشکا حمام خون برپا کرد. همچنین هزاران نفر دستگیر شدند که بسیاری از آنان شکنجه و در نهایت به حبس های طولانی مدت و حتی اعدام محکوم شدند. با وجود این معترضان به طور خودجوش و با شجاعت مثال زدنی خود را سازماندهی و در خیابان ها سنگربندی کردند ، فضای عمومی را به اشغال خود در آوردند، بانک‌ها را آتش زدند و نهایت از خود در مقابل حاکمیت تا دندان مسلح دفاع کردند.

یاد شهدای #آبان۹۸ گرامی

@collective98